Waarom ik mij niet als agnosticus identificeer.

[appelfflap]

De opmerking "ik geloof niet in het bestaan van goden" leent zich m.i. dan ook beter voor discussies

een muggenzifter van slechte wil zal ook op dit zinnetje beginnen schieten .
goden bestaan niet. moet ik bewijzen omdat ik claim? men claimt al 500j dat het monster van loch ness bestaat zonder ooit ene greintje bewijs geleverd te hebben.
vanaf wanneer mag ik dan redelijkerwijs zeggen dat dit monster niet bestaat? moet ik zoals bij het concept god, echt nog 6000 j wachten goed wetende dat ik dan niet meer leef?

[Doppelgänger]

Oh, of je het harder wilt formuleren ("God bestaat niet") maakt me niet zoveel uit. Het gaat me meer om het weglaten van de term atheïsme, die altijd weer discussies binnen discussies oproept. Al blijft dat lastig, aangezien de term feitelijk wel op me van toepassing is. Ik zie, net als dikkemick, alleen niet in waarom het predikaat atheïst meer aandacht zou verdienen dan mijn akabouterisme of a-ufoïsme. Ik begrijp wel dat dat niet onlogisch is in een discussie met een theïst, maar ik vind het een goedkope retorische truc en een zwaktebod. Als iemand mij alleen vertelt dat hij theïst is, zegt dat immers al vrij weinig over de precieze aard van zijn overtuiging. Laat staan als het enige dat je van iemand weet is dat diegene die overtuiging niet heeft. Het is vooral laffe een manier om een discussie te framen.

[Peter van Velzen]

Van een atheist weet je nu juist in één woord welke religieuze overtuiging hij heeft: Géén. Met een Christen of een Moslim weet nog nog lang niet alles. Alleen in Nederland zijn er al minstens 40 Christenlijke en 5 Islamitische denominaties. En bovendien gelooft zelfs binnen dezelfde kerk waarschijnlijk niet iedereen precies hetzelfde. Wij geloven er in het algemeen niets van!