Dilemma

[Arjen2015]

Ik zit met een dilemma.....

Nu ik onderweg ben en heel goed weet wat ik niet geloof...ik geloof niet meer in de zondeval.....dus ook niet meer in dat jezus de beloofde messias was......maar ik geloof ( of tenminste tracht me vast te klampen) nog wel in iets...........

En daar is mijn dilemma... want toen ik nog geloofde in de christelijke god..kon ik niet leven met het idee dat hij mensen heeft gemaakt om in de hel te laten pijnigen.... nu ik dat niet meer geloofde , geloofde ik een god die alle mensen naar de hemel liet gaan...toen begon mijn geloof verder af te brokkelen , hoe het gods klaaglijk was dat er zoveel ellende op de wereld is maar hij doet er helemaal niks aan. nu inmiddels verder en ik niet meer in de zondeval en jezus geloof ...probeer ik nog wel te geloven dat er iets meer moet zijn dan leven en dood gaan.....ik heb zelf ervaringen van het bovennatuurlijke en geloof bijv long island medium wel degelijk dat er meer is dan het lichaam en dat je ook na dit leven doorleeft...maar het dilemma is...als er een god is die alles geschapen heeft...wie dat dan ook is...dan is ook die god niet betrokken bij al het leed in de wereld en laat alle ellende gewoon gebeuren...........daar kan ik dus niet mee leven dat frustreert me..ben ik dan zoveel beter als god, dat mijn rechtvaardigheidsgevoel mij zegt als ik de macht had gehad, zou ik wel wat aan het onrecht hebben gedaan.....dat leidt mij eigenlijk maar tot 1 conclusie ik wil me niet meer bezig houden of er een schepper is...ik zie het wel als ik de pijp aan maarten geef....ik wil zelfs niet meer geloven dat er een schepper is want dat betekent dat ik geloof in een schepper die zoveel ellende heeft gecreëerd...........ik wil wel dolgraag geloven maar kan het niet meer...het bestaat gewoon niet...........al die miljarden planeten en wij zijn de enige...? nee dat geloof ik niet meer .....we zijn toeval? ja waarschijnlijk wel, leeft onze energie, geest verder...ja waarschijnlijk wel....is er een schepper? ik weet het niet , maar ik ga een flink partijtje ruzie maken in de hemel als ik er achter kom dat hij verantwoordelijk is voor alle kwaad en ie zich niks aantrok van de ellende op aarde.

[dikkemick]

Ik zou zeggen, maak je niet te druk. Geniet van het leven zoals het is. Lees en bekijk b.v. de (religie)debatten op youtube met Lawrence Krauss en/of Richard Dawkins, Christopher Hitchens. Uren vermaak!
Dan je in iets wilt geloven, kan altijd, maar geloof en verdiep je eens in de "werkelijkheid". Lees een boeken (of kijk films) over de ontstaansgeschiedenis van het heelal of de mens. Als je daar niet van onder de indruk raakt, weet ik het ook niet meer. Ik kan dit heel goed gebruiken zonder in fantasiewereldjes te vervallen. Want de wereklijkheid is vele malen mooier dan al het wensdenken bij elkaar.
Waarom: Omdat het naar alle waarschijnlijkheid waar is en omdat het kan en mag veranderen als de inzichten veranderen.
Je hoeft je niet in een psychologische spagaat te begeven om in oude dogma's te blijven geloven omdat de wetenschap haar visies kan wijzigen.
Maar goed, een ieder is vrij om te geloven in entiteiten of bedoelingen in (of met) dit leven, maar geniet van dit leven. Het is (naar ALLE waarschijnlijkheid) het enige leven dat je hebt.

[Arjen2015]

Ik zou zeggen, maak je niet te druk. Geniet van het leven zoals het is. Lees en bekijk b.v. de (religie)debatten op youtube met Lawrence Krauss en/of Richard Dawkins, Christopher Hitchens. Uren vermaak!

Thanks...dikkemick.

het helpt me zo nu en dan om mijn gedachte op papier te zetten.............

altijd maar met de toekomst bezig geweest (alles staat in het teken van het hiernamaals), zonder in het NU te leven..........
net als een ratje in een molentje.......blijf doorlopen met oude patronen...

.....leer er langzaam bij stil te gaan staan...leef NU.

[Peter van Velzen]

Beste Davidt2014,

Maak je geen zorgen: “Iets” bestaat!

Dat staat als een paal boven water, want als het niet bestond dat was het “niets”.
Ook als wij doodgaan houdt wereld niet op te bestaan, dus ook het gevolg van wat jij in je leven gedaan hebt, zal blijven bestaan. Of dat op de lange termijn belangrijk is, zul jij nooit weten. Maar van alles wat onze voorouders – van de eerste levende cel tot en met onze vader en moeder zijn geweest, zijn wij in elk geval overgebleven. En ook de invloed van hen die zelf geen nageslacht op de wereld hebben gezet, kan behouden zijn, is het denken en doen van anderen. (Denk maar eens aan het leven van Socrates). Derhalve mogen wij veronderstellen dat ook wij voortleven in ons nageslacht, en dat onze invloed zich ook zal uitstrekken tot het denken en doen van anderen.

Wij zijn dus wel degelijk deel van een groter geheel. Net zoals elk levend wezen dat voor ons kwam en elk levend wezen dat na ons zal komen. Dat geheel is een ruim een half miljoen keer ouder dan de wereld van de bijbelschrijvers, en zal wellicht nog ruim een kwart miljoen keer zo lang blijven bestaan. Dat moge geen oneindigheid zijn. Het is toch veel meer dan wij ons in feite voor kunnen stellen.

[Maria]

Ik zit met een dilemma.....

Nu ik onderweg ben en heel goed weet wat ik niet geloof...ik geloof niet meer in de zondeval.....dus ook niet meer in dat jezus de beloofde messias was......maar ik geloof ( of tenminste tracht me vast te klampen) nog wel in iets...........

.probeer ik nog wel te geloven dat er iets meer moet zijn dan leven en dood gaan.....ik heb zelf ervaringen van het bovennatuurlijke en geloof bijv long island medium wel degelijk dat er meer is dan het lichaam en dat je ook na dit leven doorleeft.

...........daar kan ik dus niet mee leven dat frustreert me..

dat leidt mij eigenlijk maar tot 1 conclusie ik wil me niet meer bezig houden of er een schepper is...ik zie het wel als ik de pijp aan maarten geef....ik wil zelfs niet meer geloven dat er een schepper is

...........ik wil wel dolgraag geloven maar kan het niet meer...

is er een schepper? ik weet het niet , maar ik ga een flink partijtje ruzie maken in de hemel als ik er achter kom dat hij verantwoordelijk is voor alle kwaad en ie zich niks aantrok van de ellende op aarde.

Een dilemma weet ik niet.
Dat zou betekenen dat je een keuze had.
Maar zoals jij klinkt begrijp ik zo goed.
Het is allemaal zo dubbel en je kunt er niets mee.
Je hebt eigenlijk geen andere mogelijkheid dan verder zoeken om gemoedsrust te krijgen.

Je bent je geloof in een christelijke god verloren. Iig. zoals het geleerd wordt in de christelijke kerk.
Maar je kunt (nog) geen afscheid nemen van de idee, dat er helemaal geen bovennatuurlijk iets is wat je God zou kunnen noemen.

Het lijkt mij, dat je in een soort rouwproces zit.
Samen met de boosheid om wat je is geleerd, de frustratie over hoe je nu de werkelijkheid ziet.
Klinkt in je afscheid nemen van je oude geloof toch een behoefte aan "iets".
In de vraag hoe je verder moet gaan, toch ook een verloren gevoel als er geen antwoord zou zijn op je religieuze gevoelens in het algemeen.

Dat maakt dat je verklaringen gaat zoeken naar voor jou nu onbegrijpelijke voorvallen, die je vertaalt in termen die je hebt geleerd, op dit moment nog vastzit in je gedachtenpatronen, nl. toch op de één of andere manier een eeuwig leven.

Pas als je dit los kunt laten, zul je andere en nieuwe verklaringen zien.
Het kan wel helpen om te lezen, veel te lezen over de psychologie van de mens, hoe diens ervaringen bewust worden en koppelt aan wat hij denkt te weten.

[Rereformed]

ik heb zelf ervaringen van het bovennatuurlijke en dat je ook na dit leven doorleeft.

Misschien moet je die kennis eens met een kritisch oog gaan bekijken.

[Kevin]

Ik zit met een dilemma.....

[...]maar ik geloof ( of tenminste tracht me vast te klampen) nog wel in iets...........

Waarom? Moet het leven, jouw leven, per se een betekenis hebben in iets dat er buiten ligt? Waarom zou je anders iets geloven? Waarom klamp je je vast? Wat wil je en geloof je om wat je wilt of is er iets anders waarom je dat gelooft?

...probeer ik nog wel te geloven dat er iets meer moet zijn dan leven en dood gaan.....

Waarom?

ik heb zelf ervaringen van het bovennatuurlijke [...] dat er meer is dan het lichaam en dat je ook na dit leven doorleeft...

Wat voor ervaringen? Misschien inderdaad handig (Rereformed) dat je ze eens kritisch bekijkt. Ik heb ook ervaringen, maar het is best handig te weten wat er in je hoofd "mis" kan gaan.

we zijn toeval? ja waarschijnlijk wel,

Toeval heeft te maken met twee gebeurtenissen die niets met elkaar te maken hebben. Als pietje een aneurisma krijgt terwijl jantje tegen een steen schopt en klaasje zegt dat pietje sterft omdat jantje tegen die steen schopt kan keesje tegen klaasje zeggen dat dat niet waar is maar puur toeval.

"Ons bestaan is toevallig" is dus een domme statement. Het zegt niets, toevallig tegenover wat? Een soort "schepping"? We weten al dat dat hoogstwaarschijnlijk onzin is en dan is het nog een of/of, niet het zien van onzinnige verbanden/toeval. Let op de taal.

leeft onze energie, geest verder...ja waarschijnlijk wel....

Hoe zie je dat dan voor je? Hoe werkt een geest? Energie? Leg uit. En hoezo dat dan en waarom?

[Arjen2015]

Ik zit met een dilemma.....

[...]maar ik geloof ( of tenminste tracht me vast te klampen) nog wel in iets...........

bedankt voor je reaktie.

Waarom? Moet het leven, jouw leven, per se een betekenis hebben in iets dat er buiten ligt? Waarom zou je anders iets geloven? Waarom klamp je je vast? Wat wil je en geloof je om wat je wilt of is er iets anders waarom je dat gelooft

pff ja dat vereist een beetje zelfkennis... van jongs af ben ik gehersenspoeld dat mijn leven in dienst van god stond..je leefde voor de eeuwigheid...het leven op aarde was maar tijdelijk...een test..een voorportaal voor de eeuwigheid....
pavlov getraind als het ware in bepaalde denkpatronen waar je maar heel moeilijk uit los komt....
ik voel me verloren zonder het idee dat er niks meer is na mijn dood.....ik kan het niet goed uitleggen...het is waarschijnlijk net als een drug verslaafde die moet afkicken en eigenlijk altijd terug kan vallen in zijn verslaving

...probeer ik nog wel te geloven dat er iets meer moet zijn dan leven en dood gaan.....

Waarom?

een leegte...een gevoel van altijd te hebben geloofd in een hiernamaals wat ik niet los kan laten psychisch...
ik kan dat helaas niet goed uitleggen wat die leegte dan is...

ik heb zelf ervaringen van het bovennatuurlijke [...] dat er meer is dan het lichaam en dat je ook na dit leven doorleeft...

Wat voor ervaringen? Misschien inderdaad handig (Rereformed) dat je ze eens kritisch bekijkt. Ik heb ook ervaringen, maar het is best handig te weten wat er in je hoofd "mis" kan gaan.

..een gevoel van ik heb dingen meegemaakt....dingen gevoeld ....energie door me heen voelen gaan...warmte door me heen voelen gaan....wist dingen die gingen gebeuren ....voelde dingen aan...
en ja ik bekijk ze zeer kritidch en van alle ervaringen die ik heb meegemaakt schuif ik al 99% weg...maar kan die 1% niet verklaren.....

we zijn toeval? ja waarschijnlijk wel,

Toeval heeft te maken met twee gebeurtenissen die niets met elkaar te maken hebben. Als pietje een aneurisma krijgt terwijl jantje tegen een steen schopt en klaasje zegt dat pietje sterft omdat jantje tegen die steen schopt kan keesje tegen klaasje zeggen dat dat niet waar is maar puur toeval.

"Ons bestaan is toevallig" is dus een domme statement. Het zegt niets, toevallig tegenover wat? Een soort "schepping"? We weten al dat dat hoogstwaarschijnlijk onzin is en dan is het nog een of/of, niet het zien van onzinnige verbanden/toeval. Let op de taal

sorry dit begrijp ik niet goed...ik gebruik leken taal...ik bedoel gewoon te zeggen er is geen masterplan....het is niet vooraf bedacht maar we zijn onstaan.....ik noem dat toeval....ik denk dat iedereen wel begrijpt wat ik bedoel

leeft onze energie, geest verder...ja waarschijnlijk wel....

Hoe zie je dat dan voor je? Hoe werkt een geest? Energie? Leg uit. En hoezo dat dan en waarom?

als ik long island medium op tlc (the learning channel) tv zie geloof ik in de eerlijkheid van de mens en zie ik teveel dingen die ze weet en niet kan weten zonder bovennatuurlijke inmenging. ....ja er zijn oplichters....maar je kan niet alles wegschuiven wat je niet begrijpt... zelf weet ik ook niet hoe onze geest werkt worden we een soort radiosignaal wat in weer andere levensvormen verder gaat? of zijn we een identiteit ..een geest die verder leeft....ik weet het niet....ik blijf alleen geloven dat er meer is.....en met die vragen kan ik wel blijven leven....anders dan met het christelijk geloof van hel en verdoemenis...ik geloof in liefde...vergeving....helpen....elkaar respecteren....

waarom ik dat geloof? ik kan dat niet uitleggen....waarschijnlijk te veel gehersenspoeld om nog te kunnen accepteren dat er niks anders is...waarom ik met die gedachte niet kan leven....? een gevoel van leegte voel ik dan...een nutteloosheid...en ja die kan geherprogrammeerd worden..en dat gebeurt ook langzaam aan stukje bij beetje...dus op de vragzn waarom? kan ik denk ik alleen zeggen omdat alles wat ik geleerd heb mijn gevoel heeft beinvloed en ik door me gevoel word geleid....

[Arjen2015]

@mariakat

bedankt voor je reaktie!

[Arjen2015]

@ peter

bedankt. ja als ik de dkngen anders ga geloven gaat mijn gevoel wel een keertje mee. zoals ik het nu zie zit ik nog steeds een beetje in het stadia van een kind dat heeft gehoord dat sinterklaas niet echt bestaat..mijn gevoel vond sommige dingen zo fijn....geliefd te zijn...een eeuwigheid met liefde en geluk...en nu is dat geloof als een ballon kapotgeprikt en mijn gevoel voelt dat als een verlies...verdriet..een leegte...een gemis aan liefde?...het idee van alleen zijn...

geloof is zoals sommige het al zeiden ...een opium voor het volk..of als ik pas hoorde van een bekende atheist op tv... religie is een kanker en net als een dokter geen respect heeft voor kanker heb ik geen respect voor religie...

het heeft me hele denken en gevoels leven vergiftigd zn het zit net als een kanker ...uitgezaaid in me hele wezen...ik ben al jaren bezig met kuren en gezond eten....en ik genees heel traag en langzaam...

[Rereformed]

...en ik genees heel traag en langzaam...

Troost je, dit is een bekend gegeven.
In mijn eigen leven (van kinds af aan opgegroeid in een christelijke omgeving) duurde het wel tot mijn 50ste voordat ik me durfde uit te spreken als atheïst. Jarenlang was het volstrekt ondenkbaar voor mij. Maar tegenwoordig kan ik er niet meer bij dat ik ooit zo vroom bijgelovig was.

Geestelijk gezond worden is op vele manieren hetzelfde als bijvoorbeeld je lichaam weer gezond maken nadat je het hebt verwaarloosd. Het vereist dicipline, een nieuwe way of life, oftewel een lange tijd waarin je bewuster omgaat met wat en hoeveel je eet, genoeg slaap krijgt, lichamelijk beweegt om fit te blijven, dingen zoals roken weglaat, enz, totdat het je gewoonte wordt.

[Labyrint]

zelf weet ik ook niet hoe onze geest werkt worden we een soort radiosignaal wat in weer andere levensvormen verder gaat? of zijn we een identiteit ..een geest die verder leeft....ik weet het niet....ik blijf alleen geloven dat er meer is.....en met die vragen kan ik wel blijven leven

Aardige filosofie. Ik heb het altijd raar gevonden dat ik toevallig werd geboren. Maar het voelt ook weer vertrouwd en logisch. En nog veel meer bizar dat ik er straks nooit meer zijn zal. De vragen zijn zoals altijd helaas vaak beter dan de antwoorden. Misschien dat de wetenschap - de snaartheorie en de kwantummechanica etc - er ooit achter komt of er werkelijk zoiets bestaat als een ziel buiten het lichaam en dat op de één of andere manier ook echt weet te bewijzen. Dan hebben we het misschien op een dag niet meer over religie wensdromen, hypoxie en/of defect neurologische chemische processen maar over iets fenomenaals wat nu nog geen naam heeft in de wetenschap. Ayahuasca (DTM) en Salvia gebruikers die even van hun 'frequentie' af zijn door hun chemische huishouding te verstoren teneinde een trip te ervaren beweren dat hun weliswaar absurde ervaringen nog realistischer zijn dan de werkelijkheid zelf. Ik zou het je niet kunnen vertellen. Misschien is het allemaal chemie, bestaat er geen ziel, en zijn we inderdaad "slechts en alleen ons lichaam" en worden we als we doodgaan van iets-niets. Anderzijds kunnen we het mis hebben en komt men zo inderdaad even in een andere dimensie. Misschien ligt het antwoord in wat we nu donkere materie noemen. We zijn allemaal voor we geboren werden heel lang dood geweest dus zou je theoretisch gezien weer eens opnieuw kunnen leven. Dan heb je nog de cardioloog Pim van Lommel die van alles beweerd over bijna dood ervaringen. Maar wat kan je met een cardioloog? Misschien dat Lawrence Krauss, Michio Kaku of anders zijn collega's in de toekomst ooit per ongeluk iets ontdekken wat echt hout snijd.

[Maria]

Mijn vraag is altijd:

Is dit onderwerp en zijn deze gedachten van wezenlijk belang, daar de grote hoop van de mensheid zich hier niet druk om maakt?
Niet eens zich bewust is, dat er mensen zijn die dat wel doen.
Wat maakt dat er mensen zijn, zoals jij en ik, die hier dieper over doordenken? Ondanks zichzelf en vaak ook ongewild.

Is dit aangeboren, of is dit het gevolg van onze opvoeding, die ons dingen leert, waar we absoluut niet meer achter kunnen staan?
Maar die er wel voor heeft gezorgd dat deze soort denkwijzen in ons gedachten-gedrag werden en zijn opgesloten.

Want ik denk dat dit vooral te maken heeft met gedrag.
We hebben geleerd hierover te denken, mede door onze eigenschappen, die we hebben meegekregen.

En nu heeft dit denken het resultaat, dat we er niet meer uit kunnen komen, daar er geen wezenlijk belangrijke gronden voor bestaan.
We nu dit gedrag af moeten leren, evenals alle soorten van ongewenst gedrag.

Dit is bekend.
Hebben we dit als kind al geleerd, dan zullen we het ons leven lang meenemen.
In wat voor vorm dan ook.

Kijk naar veel van onze mede forummers.
Het geloof van onze jeugd is allang achterhaald en niet meer aanwezig.
Toch blijft de hang, ons hiermee bezig te houden.

Ik denk, dat we dat moeten accepteren als zijnde een restant van onze opvoeding en ons milieu.
Als we dat beseffen en mee kunnen leren leven, dat dit een restant is wat opgewekt wordt in ons gedachtengedrag, dat je daar ook een zekere rust in zult kunnen krijgen.

Dit was ooit zo, maar is nooit meer zo.

[Arjen2015]

@mariakat mooi stukje...bedankt.