Laat ik maar beginnen met te melden dat ik deze post doe onder een tijdelijk pseudonym. Eigenlijk ben ik een vrij regelmatige bezoeker van het forum, maar ik sta momenteel in lichtjes "paranoïde" modus, aangezien ik liever niet teveel sporen achterlaat naar mijn werkelijke identiteit. Ongetwijfeld overdreven , maar uiteindelijk heeft het weinig belang voor het verhaal dus hopelijk is het me vergeven. Hoe dan ook, er ligt iets op "Morgan Fata"'s lever dat er absoluut af moet, en ik zie in feite geen enkele manier om het openlijk en/of "offline" te doen. Het ligt nogal delicaat... Vandaar dus enkel een anonieme "digitale" biecht. Daar zal ik het mee moeten doen!
Waarover gaat het?
Tot enkele jaren geleden was Morgan Fata actief deelnemer (uiteraard onder weer een andere nickname) aan één van de talloze underground subculturen die door de opkomst van het Internet ontstonden en tot bloei kwamen. Het gaat hier over een voor buitenstaanders ongetwijfeld vrij bizarre, en waarschijnlijk redelijk juveniel aandoende hobby. Een raritijt waar desondanks (door het wereldwijde bereik van Het Net) meteen een internationale community rond ontstond van honderden tot duizenden enthousiaste gelijkgestemden. Bijna allemaal hebben die met elkaar gemeen dat in het Echte Leven zo goed als geen enkele kennis op de hoogte is van die hobby. Zo ook bij Morgan Fata. Het is altijd zijn Geheimpje geweest, een kleine daad van escapisme.
De Spielerei speelt zich af op de rand van de legaliteit (afhankelijk van specifieke nationale wetgevingen), maar zolang er geen kwade bedoelingen mee gemoeid zijn blijft het vrij onschuldig en staat het waarschijnlijk nog ver áchter iets als softdrugs of illegaal copiëren op de prioriteitenlijst. Voor een bepaald soort mensen (zoals Morgan Fata) ging er een onweerstaanbare aantrekkingskracht vanuit, die te maken heeft met zin voor perfectionisme en haast maniakale aandacht voor detail, het realiseren van een persoonlijke fantasie, iets maken dat anderen (de "lurkers") leuk vinden, humor, het proberen anderen te overtreffen, elkaar optillen naar steeds hogere niveaus van kunde, soms zelfs het uiten van maatschappijkritiek... Het heeft ook iets "uitdagends", in verschillende betekenissen van het woord. Daarnaast heeft het echter wel degelijk potentie om, in de handen van kwaadwilligen of idioten, schade toe te brengen. Maar daar was het hem niet om te doen, en onder de leden van de community was er een zekere "code of conduct" die vrij strikt gevolgd werd. Ook al om vooral rustig in de schemerzone te kunnen blijven hobbyen zonder onnodige negatieve aandacht te trekken.
Dát kon tellen wat wazigheid betreft. Eén tip wil ik nog wel geven: het heeft te maken met een bepaald computerprogramma.
Een aantal jaren geleden leverde Morgan Fata een werkstuk af waarover hij al op het moment zelf meteen zeer tevreden was. Het haalde duidelijk een hoog niveau op verschillende vlakken: zowel technisch en esthetisch, als op het vlak van humor,realisme en geloofwaardigheid. Alleen al het feit dát het op al die verschillende criteria kon beoordeeld worden, wees op de moeilijkheidsgraad om het tot een goed einde te brengen. Een beetje zoals er ook bij het driebanden of kunstspringen moeilijkheidsgraden zijn.
Hij oogste veel bijval en respect in de community, en plaatste het op zijn website bij zijn andere "werkstukken" zodat iedereen het kon bewonderen en becommentariëren.Niet veel later bleek dat dit werkstuk volledig op zichzelf (zonder steuntje in de rug van Morgan Fata) - en weliswaar op bescheiden schaal - "viral" was gegaan in allerhande Internet forums . Iemand had het opgepikt en rondgestuurd alsof het "echt" was, en het bleek een moeilijk te stuiten lopend vuurtje geworden. Morgan Fata moet toegeven dat hij erg geflatteerd was door de vaststelling dat het werkstuk erg overtuigend bleek, aangezien de meeste mensen het slikten als zoete koek. Uit reacties op forums bleek dat het inderdaad zowat op alle niveaus (zie hierboven) geslaagd was: men moest er om lachen, men keek er graag naar, en als men al dacht dat het niet echt was, was dat eigenlijk alleen omdat het onwaarschijnlijk leek. Ja, ik glom wel een beetje als ik het commentaar zag, zeker wanneer sommigen dan wel correct beweerden dat het niet echt was, maar op basis van aspecten die 100% origineel waren. Zéér verhelderend, en ook wel een beetje een raakvlak met de skeptische invalshoek, achteraf bekeken. Daarom misschien dat ik er aan dacht om deze biecht dan maar hier te posten.
We spoelen enkele maanden door, en doordat Morgan Fata regelmatig "googlet" komt hij nu zelfs te weten dat zijn kindje enkele malen het virtuele Internet ontsprongen was en opgepikt was door bepaalde massamedia! Hoewel dit allemaal allerminst de bedoeling was geweest, en hij geen specifieke stappen ondernomen had om dit te veroorzaken (eergevoel, want uiteindelijk was het voor iemand die een voldoende hoog niveau haalde eigenlijk kinderspel om zoiets in gang te zetten met het juiste materiaal), lachte hij zich toch wel een breuk bij dit alles.
Komen we bij deze week...
Voor het eerst sinds zeer lang gaat Morgan Fata, meer uit verveling dan iets anders, nog eens op zoek via Google, en valt vervolgens bijna van zijn stoel!
Wat blijkt?
Eén van de massamedia die "toegehapt" had, had kort daarna een proces aan het been gekregen. Dit proces heeft méér dan 5 jaar aangesleept, is na allerlei beroepsprocedures tot voor een nationaal Hooggerechtshof gekomen, en resulteerde in het toekennen van wat overeenkomt met meerdere honderdduizenden euro schadevergoeding aan "betrokkenen". Wegens het als "echt" voorstellen van iets dat vals was, wegens denigrerende commentaar en schending van de privacy. Uit de berichtgeving kon ik ook opmaken dat de rechtszaak misschien wel een juridisch precedent heeft neergezet.
Nou moe! (en dat is nog zacht uitgedrukt, lol)
Onnodig om erbij te vertellen dat dit alles een zeer bevreemdende ervaring is voor Morgan Fata! Eentje die, zoals het subject al aangeeft, een typisch voorbeeld is van wat de doorbraak van het Internet zoal kan veroorzaken. Kleine oorzaakjes, en vóór je er erg in hebt gróte onbedoelde gevolgen. Doet me denken aan de Vlinder en de Orkaan...
- het geeft een raar gevoel om te beseffen dat zich gedurende jaaaren, en op duizenden kilometers afstand, een serieuze rechtszaak heeft afgespeeld die betrekking heeft op iets wat je gemaakt hebt, terwijl je eigen normale leventje ondertussen gewoon zijn gangetje ging. Terwijl Morgan Fata rustig verder "hobbyde" op zijn studentenkamertje in totale onwetendheid. Ik vraag me af of ik even rustig was gebleven indien ik het allemaal geweten had terwijl het gebeurde. Ik veronderstel dat ik redelijk buiten schot blijf, aangezien er al die jaren nog niks gebeurd is, zelfs geen verwijdering van het "werkstuk" van mijn webstek. Ik hoop dat die veronderstelling juist is, want zelfs met alles wat ik in mijn leven verdiend heb zou ik dat soort schadevergoeding nog niet kunnen betalen!
- het geeft een even raar gevoel om In Real Life plotseling geconfronteerd te worden met één van je "virtuele" identiteiten. Het is een beetje zoals het tegenkomen van een onbekende tweelingbroer, vermoed ik, lol. Heel bevreemdend wanneer de virtuele realiteit zo ver penetreert binnen de Realiteit. De grenzen vervagen volledig onverwacht, je voelt je bij de confrontatie even in een soort twijfelachtig niemandsland. Wat is er nu precies ECHT, en wat virtueel?
- het geeft een raar gevoel om - via een virtuele tussenstap - noemenswaardige impact te hebben op de maatschappij. Ik had nooit gedacht, nagestreeft of gehoopt dat ik als simpele werkmier ooit ook maar een half deukje in een pakje boter zou trappen op het vlak van maatschappelijke impact. En nu mede-veroorzaak ik een media-rel die tot veroordeling van een mediagroep leidt! Het is alsof mijn Internet alter-ego de leiding neemt, en mijn real-life identiteit er zo'n beetje als aanhangsel achteraan sleept! Straks moet ik nog gaan concluderen dat mijn digitale alter-ego een grotere erfenis achterlaat dan de "echte".
Ik slaag er eerlijk gezegd nog steeds niet helemaal in om het écht te laten doordringen. Dit alles gebeurde eigenlijk in een parallelle digitale wereld waar ik vooral 's avonds gedurende enkele uren in onderdook. Dat strookt niet met de realiteit dat een bende oude mannen en vrouwen van een Hooggerechtshof zich over mijn "werk" gebogen hebben als beoordeling van de bewijsstukken, zoals één bericht expliciet uiteenzet. Hoe KAN je dat in godsnaam voor echt aannemen? Té absurd voor woorden.
Overigens, voor de bezorgden onder de lezers: het proces en de veroordeling kwamen er vooral door het wel érg opvallende gebrek aan controle van de bron door het magazine dat publiceerde, en niet zozeer om de aard van mijn "werkstuk" op zich. De veronderstelling dat het waarachtig was kon eigenlijk hoogstens tot wat vermakelijk "gegniffel" leiden. Het was vooral de gretige bereidheid van het massamedium om hiermee ondanks alles te "scoren" die hen véél geld gekost heeft.
Het was in feite kinderspel om het te ontmaskeren door 5 minuten te googelen, en bovendien zaten er minstens 4 aanwijzingen in verborgen die expliciet aangaven dat het niet om realiteit ging. Dat zal er ongetwijfeld toe bijgedragen hebben dat men niet de moeite gedaan heeft om enkele dunne laagjes anonimiteit weg te schrapen om tot bij mijn ware identiteit te komen.Ofwel is het onderzoek nog bezig!
(ja, al die smilies tonen inderdaad aan dat ik er niet in slaag om de ernst in te zien!!)
Nou, dat is ook weer even gelucht! Hopelijk was het een onderhoudend reality-verhaal.
Ik houd van duidelijke taal dus licht me bij...want wat mij betreft gaat hier anders een slotje op! (Het mag per PB) 
