Pesten in familieverband

[Loekie1]

Is hier wel onderzoek naar gedaan, want ik kan op internet geen een artikel hierover vinden.
Het is een groot taboe.
Ik ben gepest vanaf mijn twaalfde totdat ik uit huis ging. Mijn hele familie, sommige omes en tantes, deden ook mee. Mijn moeder was de aanstichtster en mijn vader en broers deden mee omdat zij mijn moeder geloofden. Ik voelde me als een soort Israël waar voortdurend raketten op werden afgeschoten.
Dit moet toch vaker voorkomen. Waarom is er geen literatuur over?
Gelukkig waren mijn 0 tot 12 jaren redelijk tot zeer gelukkig, en daar put ik nu uit.

[Maria]

Berichten en artikelen te over op internet over "pesten".
Nee, er zijn inderdaad geen lijsten met hoeveelheden per subcategorie te vinden en al helemaal niet met de titel "Pesterijen door familie".
Probeer het eens met "geestelijke mishandeling".

Of probeer het eens te vragen op één van de legio fora aangaande dit onderwerp.
De laatste jaren is er een stortvloed van info en lotgenoten contact.
In info voor op scholen om pestgedrag bij kinderen onderling te detecteren en te behandelen.
Ook gepest door leraren is al meer over bekend.

Daar zul je het voornamelijk mee moeten doen via internet, want deze tak van ellende heeft pas sinds de laatste jaren veel belangstelling.
Zo ook onderzoek is nog in de kinderschoenen.
Dus analoge literatuur is nog erg beperkt en al helemaal niet specialistisch op degenen door wie de gepeste werd geplaagd.

In dit geval is dit woord bewust gekozen, omdat pesterijen soms een echte plaag kunnen zijn.

In tegenstelling dus tot het troostend antwoord, dat een klager vaak krijgt van hun vertrouwenspersoon, dat "het geplaag", waarmee de klachten over "pesterijen" vaak mee werd afgedaan, normaal is bij kinderen en mensen onderling en dat je het maar moest zien, als een soort geestelijk stoeien, waar je mentaal sterk van wordt.

Gelukkig dat de laatste tijd dit meer serieus genomen wordt, mede doordat steeds meer bekend wordt, dat mensen met neuroses en depressies op latere leeftijd, heel vaak "gepest zijn" in hun voorgeschiedenis hebben.

[PietV.]

Ik ben gepest vanaf mijn twaalfde totdat ik uit huis ging. Mijn hele familie, sommige omes en tantes, deden ook mee. Mijn moeder was de aanstichtster en mijn vader en broers deden mee omdat zij mijn moeder geloofden.

Maar op welke gronden werd je gepest. En wat is de impact geweest. Heb je nog contact met je familie?

[vuurdoorn]

Mijn moeder was de aanstichtster en mijn vader en broers deden mee omdat zij mijn moeder geloofden.

Googel eens op geestelijke mishandeling, emotionele verwaarlozing, narcisme.

ik weet te weinig van jou situatie, maar ben zelf bijna van mijn stoel gerolt toen ik eens het woord narcisme tegen kwam.

Pesten wil ik het niet noemen, maar ik vond heel veel dingen oneerlijk, en als ik voor me zelf op kwam of me er tegen verzette, kon ik finaal de grond ingetrapt worden.

Alles draaide om mijn moeder, mijn vader stond altijd achter haar, zelfs als ze totaal onredelijk was en mijn zus heeft van kleins af aan altijd mooi weer gespeeld omdat ze aan mij de consequenties zag van tegen moeder in gaan.

Met mijn zus geen contact meer. Met mijn ouders wel.

Groet kristel

[Loekie1]

Mijn moeder was de aanstichtster en mijn vader en broers deden mee omdat zij mijn moeder geloofden.

Googel eens op geestelijke mishandeling, emotionele verwaarlozing, narcisme.

ik weet te weinig van jou situatie, maar ben zelf bijna van mijn stoel gerolt toen ik eens het woord narcisme tegen kwam.

Pesten wil ik het niet noemen, maar ik vond heel veel dingen oneerlijk, en als ik voor me zelf op kwam of me er tegen verzette, kon ik finaal de grond ingetrapt worden.

Alles draaide om mijn moeder, mijn vader stond altijd achter haar, zelfs als ze totaal onredelijk was en mijn zus heeft van kleins af aan altijd mooi weer gespeeld omdat ze aan mij de consequenties zag van tegen moeder in gaan.

Met mijn zus geen contact meer. Met mijn ouders wel.

Groet kristel

Narcisme is inderdaad wel de oorzaak, denk ik, maar het is meteen zo hoogdravend. In feite is het pesten. Pesten in de klas zal ook vaak een narcistische oorzaak hebben. Maar het blijft pesten.

[Loekie1]

Ik ben gepest vanaf mijn twaalfde totdat ik uit huis ging. Mijn hele familie, sommige omes en tantes, deden ook mee. Mijn moeder was de aanstichtster en mijn vader en broers deden mee omdat zij mijn moeder geloofden.

Maar op welke gronden werd je gepest. En wat is de impact geweest. Heb je nog contact met je familie?

Ik heb momenteel even geen contact. Om alles eens even goed op een rijtje te krijgen.

[Loekie1]

Pesten wil ik het niet noemen, maar ik vond heel veel dingen oneerlijk, en als ik voor me zelf op kwam of me er tegen verzette, kon ik finaal de grond ingetrapt worden.

Waarom vind je dat geen pesten?

[vuurdoorn]

Waarom vind je dat geen pesten?

Zo zou je het ook kunnen noemen. Maar bij pesten denk ik aan iets opzettelijks, dat iemand er lol aan beleefd. En dit was niet opzettelijk, ze hebben er geen lol aan gehad, maar gewoon niet beter geweten, en niet beseft wat ze aan het doen waren.

[Loekie1]

Waarom vind je dat geen pesten?

Zo zou je het ook kunnen noemen. Maar bij pesten denk ik aan iets opzettelijks, dat iemand er lol aan beleefd. En dit was niet opzettelijk, ze hebben er geen lol aan gehad, maar gewoon niet beter geweten, en niet beseft wat ze aan het doen waren.

Ze hebben er wel lol in. In mijn familie wel. Het is alleen maar lol bijna.
Maar omdat het een taboe is, omdat pesten in familieverband niet bestaat, worden ze er ook niet op gewezen.
En zo gaat het in veel gezinnen volgens mij. Het is je familie, dus het is geen pesten. Wat het wel is, ach, onschuldige plagerijen.
Terwijl het veel verder gaat.
Ze worden niet gecorrigeerd, dus het gaat eindeloos door. Elke avond bij het eten, bij feestjes. Stel je voor dat een pester in de klas niet gecorrigeerd wordt, die gaat ook door.
En niemand grijpt in. Zij zullen niet zeggen dat je naar de psychiater moet, want dan worden zij ook onder de loep genomen. Dus er gebeurt niets, terwijl jouw gedrag al moeilijker wordt, je wordt super depressief. Mensen in je omgeving zien wel dat er met jou iets loos is, maar thuis wordt je elke dag ingepeperd dat het allemaal aan jezelf ligt. Je bent namelijk lui, ondankbaar, je hebt geen humor en 'je bent ook zo gevoelig'.
Zo gaat dat.

[vuurdoorn]

Ik herken het Loekie!

Als je je verhaal kwijt wilt mag je me altijd een pb sturen!

groet kristel

[siger]

Loeki,

Ik ben erg verbaasd. Bedankt dat je hier een topic over opende, want ik dacht dat ik nu wel alle afwijkingen in menselijk gedrag kende. Als er mensen gelijke ervaringen hebben (dus: pesten in familieverband) zou ik dat hier graag terugvinden.

Enkele mensen hebben google genoemd op een algemene manier. Iets gevonden?

[heeck]

Siger,
Google-scholar gebruiken met >>teasing family<<.
Dat geeft je genoeg handvaten.
Roeland

[Loekie1]

De aandacht heeft jarenlang gelegen op fysieke kindermishandeling binnen het gezin. Maar de psychische kindermishandeling is minstens zo funest.
Het is aan professionals om het etiket 'narcistische persoonlijkheidsstoornis' bij een dader te leggen of van 'emotionele verwaarlozing' te spreken.
De kinderen die daar NU, op dit moment mee te maken hebben, hebben niets aan die termen. En in het vocabulaire van die kinderen, bestaat er geen pesten in de familie, dus dat is ook niet aan de hand. Maar die kinderen zijn ongelukkig, worden genegeerd, continu bekritiseerd, belachelijk gemaakt. En zij kunnen er niets mee.
Daarom noem ik het kort door de bocht 'pesten'. Ik vind dat bij elk schoolonderzoek door een arts aan een kind een aantal vragen zouden moeten worden voorgelegd, waarmee duidelijk kan worden of het kind voldoende steun in een gezin krijgt voor een gezonde ontwikkeling. Bijvoorbeeld:
Vragen die niet mogen ontbreken:
- Voel je je gelukkig thuis?
- Worden er vaker aardige dan onaardige dingen tegen je gezegd?
- Wordt er regelmatig met je gepraat?
- Kun je goed overweg met je broers en zusters en zo nee, met wie niet en waar ligt dat aan?
- Wat vind je van je vader? Is hij aardig? En als hij vaak boos is, wat vind je daarvan?
- Wat vind je van je moeder? Is zij aardig? Idem als boven.

Natuurlijk zijn er genoeg mensen die zien dat er iets met een kind of een puber aan de hand is, en genoeg mensen waar een kind naartoe zou kunnen gaan, maar dat doet het vaak niet. Ik deed het niet. Toen ik toevallig bij een psycholoog terechtkwam na een beroepskeuzetest, en ik aan mijn moeder vertelde dat die psycholoog het een goed idee vond dat ik heel ver van huis ging wonen, en dat ik vaker mocht langskomen als ik wilde, zei mijn moeder: nou, ik kan die psycholoog wel eens vertellen wat jíj allemaal doet! (Iets in die trant herinner ik me.)
Dat had het juiste effect, ik ging niet nog eens naar die psycholoog.
Een docent Nederlands zei dat ik met hem mocht praten als ik wilde. Maar ik ging niet.
Een coach van handbal kwam aan de deur bij ons thuis en zei dat hij het verontrustend vond dat ik helemaal niet meer op doel schoot. Dat werd voor kennisgeving aangenomen door mijn moeder.

Ik denk dat veel meer gewoon boem, in het gezin moet worden gesprongen.
Want eenmaal ingeslopen patronen zijn heel moeilijk weer eruit te krijgen. Familieleden gaan zich allemaal pesterig gedragen en als je daar niet vroeg bij bent, verander je dat niet meer.

[Loekie1]

Ik vergeet de belangrijkste vraag aan het kind:
'Word je thuis geplaagd? Hoe vind je dat?' (Antwoord: nee. Of: ja, maar dat vind ik niet erg, ik doe het zelf ook. Ja, dat vind ik wel vervelend. Bij dat laatste: alarmbel!)

[vuurdoorn]

Loekie,

Ik vind dit ontzettend moeilijk en het gaat me zeer aan het hart. Deels omdat ik zelf 40 jaar lang in zo'n situatie heb gezeten. Ook in mijn huwelijk vond geestelijke mishandeling plaats.

Ik ben geen psychiater, maar door jarenlange ervaring, heel veel gelezen te hebben, verhalen ken van lotgenoten, durf ik me op dat gebied wel een professional te noemen, van daar dat ik het narcisme noem. Maar het is maar een naam. Pesten is voor een kind duidelijker. Waar het om gaat is het gedrag. Een gedrag waar je helemaal aan kapot gaat!

Ik heb alarm geslagen over de leefsituatie van mijn zoon. doordat ik door ernstige oogklachten niet voor hem zorgen kan is hij noodgedwongen bij vader en zijn vrouw gaan wonen. Ik zie het gebeuren! Door wat hij zegt en zijn lichaamshouding zie ik hem veranderen.

Mijn zorg heb ik eerst voorzichtig via de mail besproken met vader en vrouw met het dringende verzoek om het niet met het kind er over te hebben. dit is niet gelukt. Hij heeft alles op zijn bordje gekregen en het was zijn en mijn schuld. Zijn vader vond dat alles prima met hem ging. Dus zij hadden gelijk. en wisten hem er van te overtuigen.

Ik ben met het verhaal en de mail naar school en huisarts geweest. Het zit nu ergens in een dossier.

Ik sta verder machteloos. kan jeugdzorg inschakelen, maar de wereld zal te klein zijn en zoonlief zal de kwade pier zijn. Waar bemoei ik me mee heb ik te horen gekregen. Hij woont nu bij hun en voeden hem op hun manier op. Ik mag me er niet mee bemoeien! Volgens hun dan. maar ik ben en blijf zijn moeder en voogd! Ik trek aan de bel als ik me zorgen maak. Weet alleen niet meer waar en hoe.

Je loopt gewoon vast. Ex en heks zien geen enkel probleem, alles ligt immers altijd aan een ander.en zij zullen niet veranderen. zoon heeft een tijdje gesprekken gehad op school maar is daar net als jij mee gestopt.

Ik denk dat als hij zelf bij een huisarts aan gaat geven dat hij zo niet langer wil en kan er pas wat gebeurd, maar dat zie ik niet zo gauw gebeuren. Er moet heel wat gebeuren voor het zover komt. Er is ook altijd nog de natuurlijke loyaliteit die kinderen naar hun ouders hebben.

Ik weet niet hoe oud jij nu bent. Je hebt op het moment geen contact las ik. En ik denk dat het goed is dat je nu even voor jezelf kiest en je niet langer meer laat pesten.

Maar stel...... dat er op jou 15 jarige leeftijd door buitenaf ingegrepen zou zijn. Hoe denk je dat je ouders gereageerd zullen hebben, hoe zou jij gereageerd hebben en wat zullen de gevolgen zijn geweest? (Serieuze vraag! Ik probeer het me voor te stellen, maar ik weet het niet. )

Groet Kristel