Freethinker.nl

Ik heb lang gedacht dat ik een vorm van autisme had. Ik zal het even uitleggen: ik genoot vroeger van het spelen met lego, maar dan vooral in mijn eentje, ik gaf dingen hun eigen persoonlijkheid (zoals knuffels) en tot een tijdje geleden was ik liever op mezelf en ''isoleerde'' me liever, dan dat ik sociale cohesie (herlijk, moeilijke woorden) opzocht.

Toen werd ik verliefd. Het was vreemd en ik herkende mezelf niet meer goed terug (laat staan anderen). Zij wees me af, maar dat viel minder zwaar dan ik had gedacht. Ik had immers van de liefde ''geproefd''.

Nu ben ik veel muziek gaan luisteren. Voorheen hield ik niet van muziek, van welk genre dan ook. Eindelijk snap ik waar die liedjes ECHT over gaan en ben ook al snel veel albums gaan verzamelen. Ik krijg zin om nieuwe kleren te kopen, die ik voorheen niet echt mooi vond en ik ben ook van plan om iets van een ipod aan te schaffen, zodat ik overal muziek kan luisteren.

Nu kom ik een beetje in de kern van mijn monoloog: vroeger (dus voor haar) was ik meer een controle freak, zoals een lerares dat ooit mooi beschreef, nu denk ik dat ik relaxter en chiller (ik hoop dat ik dat niet hoef uit te leggen) wordt. Alsof ik zin heb om me te laten drijven in de zee en mee te laten voeren door de wind.

Zou het kunnen dat mijn eventuele autisme weggaat? En zou ik deze verandering stimuleren met, het klinkt misschien dom, met nieuwe kleding, een ipod (lees: een nieuwe look)?

bedankt voor het lezen.

Ps: ik ga misschien mijn naam en onderschrift veranderen omdat die horen bij wat ik was en waarschijnlijk niet bij wie ik ben en wordt.

Ethir Valar schreef:
Zou het kunnen dat mijn eventuele autisme weggaat? En zou ik deze verandering stimuleren met, het klinkt misschien dom, met nieuwe kleding, een ipod (lees: een nieuwe look)?

Beste Ethir,

In jezelf gekeerd zijn hoeft niet gelijk te duiden op autisme. Als ik jouw gedachten volg in het bovenstaande stuk heb je zeker aandacht voor de dingen die om je heen gebeuren.
Je herinnert de opmerkingen die een docent maakte over jou. En als je bij de bakker in de rij stond wist je waarschijnlijk ook nog waar je voor gekomen was. Dus ik denk dat je iets op jezelf loslaat wat helemaal niet zo hoeft te zijn. Dus geniet van datgene wat je meemaakt en ga verder met je persoonlijke ontwikkeling.
Hoe ben je trouwens hier terecht gekomen.

Grt,

P.Vroon

Eerlijk gezegd was ik aan het denken aan een lichtere vorm van autisme, iets als asperger. Ik heb me er nog niet op laten testen, omdat ik vond dat ik daar toch niets mee op schoot. En die opmerking van de docente was niet gericht op mij, maar ik heb hem wel onthouden omdat ik me erin kon vinden.
Als je bedoelt: hoe ben je op deze site terecht gekomen, dan kan ik je daar geen antwoord meer op geven. Ik ben al een tijdje lid van dit forum, dus dat kan ik mij niet meer herinneren.
Bedankt voor je antwoord, ik zal kijken of ik er wat aan heb

Ethir,

Als ik in iets anders geïnteresseerd ben dan anderen en ze vinden dat ze daar iets over moeten opmerken dan beroep ik me op mijn "asociaal begaafd" zijn.
Klinkt wat positiever.

Roeland

Ethir Valar schreef:Eerlijk gezegd was ik aan het denken aan een lichtere vorm van autisme, iets als asperger.

Misschien wel eens gedacht aan ADD? Daar komen soortgelijke symptomen voor.
Hier kun je een test doen: http://www.levente.nl/hebikadd.htm

Ethir Valar schreef: Ik heb lang gedacht dat ik een vorm van autisme had. Ik zal het even uitleggen: ik genoot vroeger van het spelen met lego, maar dan vooral in mijn eentje, ik gaf dingen hun eigen persoonlijkheid (zoals knuffels) en tot een tijdje geleden was ik liever op mezelf en ''isoleerde'' me liever, dan dat ik sociale cohesie (herlijk, moeilijke woorden) opzocht.

dat je af en toe liever alleen bent betekent niet dat je autistisch ben hé
als je echt problemen hebt om sociale contacten te leggen of langdurig te onderhouden dan is er een probleem.

Ethir Valar schreef: Zou het kunnen dat mijn eventuele autisme weggaat? En zou ik deze verandering stimuleren met, het klinkt misschien dom, met nieuwe kleding, een ipod (lees: een nieuwe look)?

ik zal je gerust stellen. asperger (autisme), adhd, add en al die andere aandoeningen zijn hersenstoornissen. die verdwijnen echt niet.

Het zou ook zomaar kunnen dat je een nogal gevoelige, introverte, dromerige adolescent bent.

Neem een baantje in de horeca en dwing jezelf wat meer outgoing te worden, dan gaat het vanzelf over.

Eindeloos mijmeren kan ook een vlucht voor de werkelijkheid zijn. Een veilige cocon waarin je jezelf terugtrekt. Ver weg van het echte leven.

Ethir Valar schreef: Zou het kunnen dat mijn eventuele autisme weggaat? En zou ik deze verandering stimuleren met, het klinkt misschien dom, met nieuwe kleding, een ipod (lees: een nieuwe look)?

Antwoord: Nee! Autisme gaat niet weg...tenzij je 'toevallig' een ongeluk krijgt waarbij je hersenen beschadigd raken en ge'rewired' worden. Dit is echter niet aan te raden.

Ethir Valar schreef:Eerlijk gezegd was ik aan het denken aan een lichtere vorm van autisme, iets als asperger. Ik heb me er nog niet op laten testen, omdat ik vond dat ik daar toch niets mee op schoot. En die opmerking van de docente was niet gericht op mij, maar ik heb hem wel onthouden omdat ik me erin kon vinden.
Als je bedoelt: hoe ben je op deze site terecht gekomen, dan kan ik je daar geen antwoord meer op geven. Ik ben al een tijdje lid van dit forum, dus dat kan ik mij niet meer herinneren.
Bedankt voor je antwoord, ik zal kijken of ik er wat aan heb

Je symptomen komen inderdaad overeen met asperger, maar het hoeft natuurlijk geen asperger te zijn. Met deze vorm van autisme kun je leren omgaan. En je moet er te allen tijde begrip voor hebben dat je niet altijd begrepen wordt. Asperger hoeft geen belemmering te zijn voor je sociale omgang maar het zal meer moeite kosten dan gemiddeld om sociaal geaccepteerd gedrag aan te leren en uit te voeren.


MvG, Wim Ahlers.

p.s. Indien je asperger hebt dan raad ik je dringend af om een baan in de horeca (o.i.d.) aan te nemen. In tegenstelling tot wat theoloog beweerd kom je er niet overheen (nb. er natuurlijk van uitgaande dat je echt asperger hebt!). Dit is net zoiets als voorstellen aan een homo om te gaan trouwen met een vrouw want dan komt hij er wel overheen. Dit is natuurlijk ook niet zo.

Degelijke symptomen die jij over je jeugd beschrijft komen ook voor bij mensen met een bipolaire stoornis. niet dat ik zeg dat je dit heb, maar om aan te geven dat ik zelfdiagnose inzake psychiatrische aandoeningen een afradertje vind.

Ik heb de test gedaan:
''28 van de 110 vragen heb je met 'ja' beantwoord''
Maarja, dat is dan alleen van ADD, waar ik zelf ook al eens aan gedacht had.
Waarom ik dacht dat ik autistisch was, was voornamelijk omdat ik groepsgesprekken liever vermeed en ook liever niet een gesprek begon. Dromerig en fantasievol ben ik ook en ik verstop me graag achter een boek, waar ik dan helemaal door het verhaal wordt getrokken. Of is dat wie ik was? De tijd zal het zeggen
Maar dat is niet de reden waarom ik dit topic geopend had; het was bedoeld om wat meer zelfvertrouwen en moed te krijgen voor mijn enerzijds psychische ontwikkeling als anderzijds mijn uiterlijke verandering.
Ik wil wel veranderen, maar ik ben bang dat ik ga doen alsof, dus dat ik als het ware naar een model streef, in plaats van dat ik dat model zelf wordt!
Maar goed, ik ben vandaag al nieuwe kleren gaan kopen, die ik mooi vond en ook bij mijn imaginair ''model'' pasten.
Goede voornemens toch? Je persoonlijkheid veranderen en daarbij je uiterlijk aanpassen.

Ethir Valar,

Ik raad je ten sterkste en te allen tijde af om aan zelfanalyse te doen.
Je bent zelf namelijk niet objectief. En nog minder omdat je vermoed dat er 'iets' anders aan je persoonlijkheid is.
Wil je een meer objectieve zekerheid laat je dan enige tijd (dagen/weken) uitgebreid onderzoeken door bevoegde specialisten. Ook dan nog kan de conclusie fout zijn, maar het resultaat heeft een hogere waarschijnlijkheid op een betrouwbare diagnose dan deze amateuristische zelftesten.


MvG, Wim Ahlers.

wahlers schreef:...
Wil je een meer objectieve zekerheid laat je dan enige tijd (dagen/weken) uitgebreid onderzoeken door bevoegde specialisten...

Dat klopt, maar ik heb in mijn tweede beicht al gezet dat ik vond dat ik daar niks mee opschoot. Daarnaast heeft het niet veel zin als mijn persoonlijkheid inderdaad is veranderd.

ADD gaat niet over, dus als de 'symptomen' bij jou opeens verdwenen zijn, dan heb je geen ADD. Indien je 'ontdekt' dat de symptomen tóch niet verdwenen zijn, en je er erg veel hinder van ondervindt, dan adviseer ik je om naar een psycholoog te gaan. Die verwijst je (als de diagnose gesteld is) naar een arts, en dan kun je pilletjes voorgeschreven krijgen die vaak redelijk goed werken.

Ethir Valar schreef:

wahlers schreef:...
Wil je een meer objectieve zekerheid laat je dan enige tijd (dagen/weken) uitgebreid onderzoeken door bevoegde specialisten...

Dat klopt, maar ik heb in mijn tweede beicht al gezet dat ik vond dat ik daar niks mee opschoot. Daarnaast heeft het niet veel zin als mijn persoonlijkheid inderdaad is veranderd.

In dat geval heb je geen vorm van autisme. Immers autisme kun je niet veranderen, je kunt er alleen maar mee leren omgaan.

Ben je werkelijk veranderd? Prima en gelukkig heb je deze mogelijkheid!
Ben je niet veranderd maar heb je je slechts aangepast los van je persoonlijkheid dan is onderzoek zeker het overwegen waard.

Los van dit alles raad ik zelf-analyse in alle gevallen af.

Ik kan zonder meer stellen dat ik enige expertise heb aangaande autisme.


MvG, Wim Ahlers.

p.s. Ik weet niet wat ADD is (zie commentaar van Devious), maar voor autisme bestaan geen pilletjes.

Je kunt ook teveel nadenken over jezelf. Koop gewoon kleding waar jij je prettig bij voelt. (Heb je nu dus gedaan; good for you! en: hoe voelde dat?)

Ethir Valar schreef:Ik wil wel veranderen, maar ik ben bang dat ik ga doen alsof, dus dat ik als het ware naar een model streef, in plaats van dat ik dat model zelf wordt!

Meteen dumpen, dat ideaalmodel. Het gaat er niet om of jij in een model past, maar of het model in jou past. Die modellen zijn hulpmiddellen, een 'o, zo kan het dus ook!'. Maar het gaat er uiteindelijk om waar jij je prettig bij voelt en wat werkt voor jou.

Blijkbaar heb je jezelf een identiteit aangemeten waar je je veilig bij voelde, die 'werkte', maar merk je nu dat je tegen bepaalde dingen aanloopt, dat die jas niet meer voldoet. Dus je gaat wat dingen veranderen. Alweer, good for you! Maar het gaat er toch niet om dat je jezelf dan modelleert naar een ideaal? Het gaat erom dat jij lekker in je vel zit; dat jij kunt functioneren.