Hoelang blijf je uit de greep van pseudo gezondheidszorg
Geplaatst: 27 mei 2016 18:24
Misschien wat vreemde titel voor in persoonlijke onderwerpen.
Maar afgelopen 2 á 2 1/2 jaar een en ander meegemaakt waardoor je aan het twijfelen wordt gebracht over de seculiere gezondheidszorg
Het begon met onverklaarbaar gewichtsverlies verlies en daardoor ook krachtsverlies. Soms op 1 dag 2 1/2 kg kwijt geraakt.
De internist kon maar niet vinden wat er aan de hand was. Mri, PET, CT scan gaven geen uitsluitsel. Evenmin maagpunctie.
Wel over actieve lymfeklier. Uiteindelijk in een half jaar ruim 20 kilo afgevallen. Kreeg van allerlei kanten adviezen voor rare diëten en dergelijke. Zou ik het mij maar verbeelden?
Uiteindelijk gaf een dubbel ballon endoscopie uitsluitsel. Diverticulose dikke darm. Normaal is het in de dunne darm.
Nu redelijk onder controle.
Sinds begin van de winter meer rugpijn als andere jaren. Ik ben al rugpatient. Maar nu speelt ook een liesbreuk mee.
Veel pijn en kan bijna niet lopen.
Via huisarts naar neuroloog. MRI scan en röntgenfoto. Ze kan daar niets op zien. Door gestuurd naar neurochirurg. Ook deze kan niets verkeerd zien op de MRI scan.
Wederom weer allerlei adviezen van chiropractie tot acupunctuur en nog meer.
Gelukkig laat de neurochirurg nog een PET scan maken en röntgenfoto's in verschillende standen.
Vanmorgen de uitslag. Slijtage aan twee wervels die ook niet helemaal goed staan.
Doordat ik al een dynessys (Dynamica Neutralisatie of the Spindel) valt de schade wel mee, maar had veel erger kunnen zijn.
Moet nu mijn levensstandaard aanpassen, hoef niet geopereerd te worden. Of hooguit alleen aan de liesbreuk.
Wel naar de pijnpoli over een poosje.
Gelukkig bleef ik in beide gevallen hoop houden op de reguliere geneeskunde.
Maar hoe makkelijk laat je je verleiden tot de pseudo geneeskunde, als ze maar niets kunnen vinden?
Ik voelde me soms een hypochonder in het eerste jaar, tweede jaar kleinzerig.
Maar in beide gevallen echt wat aan de hand, maar duurde even tot ze er achter kwamen wat het was.
Voelde mij wel dood ongelukkig, en als je wat minder vast in je schoenen staat ben je makkelijk te verleiden tot pseudo gezondheid.
Nu ik weet wat ik mankeer, kan ik mij richten op de toekomst.
Maar afgelopen 2 á 2 1/2 jaar een en ander meegemaakt waardoor je aan het twijfelen wordt gebracht over de seculiere gezondheidszorg
Het begon met onverklaarbaar gewichtsverlies verlies en daardoor ook krachtsverlies. Soms op 1 dag 2 1/2 kg kwijt geraakt.
De internist kon maar niet vinden wat er aan de hand was. Mri, PET, CT scan gaven geen uitsluitsel. Evenmin maagpunctie.
Wel over actieve lymfeklier. Uiteindelijk in een half jaar ruim 20 kilo afgevallen. Kreeg van allerlei kanten adviezen voor rare diëten en dergelijke. Zou ik het mij maar verbeelden?
Uiteindelijk gaf een dubbel ballon endoscopie uitsluitsel. Diverticulose dikke darm. Normaal is het in de dunne darm.
Nu redelijk onder controle.
Sinds begin van de winter meer rugpijn als andere jaren. Ik ben al rugpatient. Maar nu speelt ook een liesbreuk mee.
Veel pijn en kan bijna niet lopen.
Via huisarts naar neuroloog. MRI scan en röntgenfoto. Ze kan daar niets op zien. Door gestuurd naar neurochirurg. Ook deze kan niets verkeerd zien op de MRI scan.
Wederom weer allerlei adviezen van chiropractie tot acupunctuur en nog meer.
Gelukkig laat de neurochirurg nog een PET scan maken en röntgenfoto's in verschillende standen.
Vanmorgen de uitslag. Slijtage aan twee wervels die ook niet helemaal goed staan.
Doordat ik al een dynessys (Dynamica Neutralisatie of the Spindel) valt de schade wel mee, maar had veel erger kunnen zijn.
Moet nu mijn levensstandaard aanpassen, hoef niet geopereerd te worden. Of hooguit alleen aan de liesbreuk.
Wel naar de pijnpoli over een poosje.
Gelukkig bleef ik in beide gevallen hoop houden op de reguliere geneeskunde.
Maar hoe makkelijk laat je je verleiden tot de pseudo geneeskunde, als ze maar niets kunnen vinden?
Ik voelde me soms een hypochonder in het eerste jaar, tweede jaar kleinzerig.
Maar in beide gevallen echt wat aan de hand, maar duurde even tot ze er achter kwamen wat het was.
Voelde mij wel dood ongelukkig, en als je wat minder vast in je schoenen staat ben je makkelijk te verleiden tot pseudo gezondheid.
Nu ik weet wat ik mankeer, kan ik mij richten op de toekomst.