Freethinker.nl

Hi,

Ik moet even iets kwijt. Na een jarenlange alcoholverslaving en daarbij meerdere keren voor in behandeling te zijn geweest (bij deze partij), kom ik nog bijna wekelijks mensen in mijn vrienden en kennisenkring tegen die het geloof toeschrijven aan mijn verbeteringen. Ik ben op dit moment bijna totaal van mijn verslaving af (al meerdere maanden niet gedronken, maar durf het nog geen genezen te verklaren), en krijg vaak te horen dat god dan toch het beste met iedereen voor heeft en hierbij mij geholpen heeft.
NEE, dit heb ik helemaal 100% zelf gedaan met daarbij hulp van trubendorffer. Een alcoholverslaving help je jezelf de afgrond mee in, maar je bent het vervolgens ook zelf die hier weer af kan komen. Ook in andere sectoren (mensen met ernstige ziektes die toch beter worden) zie je dit argument vaak terugkomen en ik erger mij hier kapot aan. Doktoren zorgen voor de meest fantastische operaties maar god heeft zogenaamd gezorgd voor het herstel. Dit kan er bij mij echt niet meer in.

Hopelijk kom ik niet te negatief over, maar ik moest even mijn gedachtes ergens kwijt.

Groet,
Rian

Dag Rianvdb,

Welkom op freethinker!. Je komt niet te negatief over
Goed om te horen dat het met je verslaving de goede kant op gaat!.

Je kunt ook tegen je vrienden zeggen dat je de verslaving te danken had aan je geloof...................waarschijnlijk krijg je dan hele grote ogen en boze reacties. Kun je vandaar uit het gesprek voortzetten...

rianvdb schreef: Een alcoholverslaving help je jezelf de afgrond mee in, maar je bent het vervolgens ook zelf die hier weer af kan komen.

Wat mij betreft heb je helemaal gelijk. Het argument kom je inderdaad vaak tegen. Wanneer het door een ex-verslaafde wordt gegeven ben ik echter terughoudend om er kritiek op te leveren. Indien religieus geloof niet bijzonder fanatiek en hysterisch is, is het altijd nog te preferen boven alcoholist zijn.

Religieus geloof wordt net als allerlei verslavingen in de regel geboren uit psychische behoeftigheid of zelfs existentiële nood. Ze hebben een gemeenschappelijke basis: het lijden aan het leven en de onmacht de dingen daadwerkelijk anders te maken of positiever te gaan bezien. Via de fantasieën van religieus geloof pept men zichzelf op. Zie bijv.
http://www.kolumbus.fi/volwassengeloof/ ... neel2.html" onclick="window.open(this.href);return false;
http://www.kolumbus.fi/volwassengeloof/ ... eneel3.htm" onclick="window.open(this.href);return false;

Rian.
Eerst
Van harte gefeliciteerd.
Volgens jou misschien te vroeg?
Nee niet te vroeg, als je al een paar maanden droog staat.

Nog niet genezen?
Nee, van een verslaving genees je nooit.
Ook niet door God.
Alleen als je niet meer drinkt kun je jezelf clean verklaren van de vergiftiging van deze ziekte.
Het zal best bij tijd en wijle steeds weer moeilijk kunnen zijn en een gevecht zijn met jezelf om standvastig te blijven.
En daarin zit vaak de angel.
Daarin wens ik je veel sterkte en.....
Ook hier kun je een luisterend oor vinden, om je te steunen.

Maar is dat niet bij alle moeilijke dingen in je leven?
Keuzes maken en consequenties nemen.
Heel vaak kunnen we dat niet alleen.
Tenslotte zijn we kuddedieren die elkaar nodig hebben.

En daarom ben ik ook blij, dat je ons gevonden hebt.
Want het lijkt alsof je nog best steun en een goed oor nodig zult hebben, als je zoveel gelovigen om je heen hebt, die jouw eigen aandeel hier in miskennen.
Het nadeel is dat steeds weer mensen de drijfveren en keuzes buiten zichzelf leggen.
Zowel de verslaving die van de duivel (in jouw) komt, als de onthouding daarvan, die buiten je eigen verdienste om komt van God.
Dat zal steeds alleen maar afschuiven van verantwoordelijkheden zijn, maar ook wordt je zo de pluim op je eigen hoed en die aai over je bol misgunt.

Daarom wees welkom hier.
Misschien kun je een korte introductie geven van jezelf in het voorstelforum?

PS:
Ik ben de eerste die je bewondert, zolang je van de alcohol af kunt blijven.
Maar ook de eerste die een muur optrekt op het moment dat het tegendeel daar is.
Maar elke dag is nieuwe dag en elke dag komt de zon weer op voor ons allemaal.

Welkom en succes met je (ex)-probleem.
Bedenk wel dat God jou ook verslaafd heeft gemaakt. En..God heeft de natuurconstanten dusdanig fijn afgestemd dat C2H5OH een mogelijkheid werd.

Welkom en succes met het verder afkicken.

Ps.
Heb je de reden van je succes al vermeld op een christelijk forum?

Welkom en volhouden. Geef jezelf de eer en de mensen die je erbij geholpen hebben en goden hoeven er niet voor bedankt te worden. Kan je net zo goed de koelkast gaan bedanken het effect is netto hetzelfde.

Inderdaad: Afkicken moet je zelf doen, en je mag er trots op zijn zolang je daar in slaagt. Je mag ook degenen dankbaar zijn die jou daarbij aantoonbaar geholpen hebben. Maar het gaat niet aan enige invloed te veronderstellen van iemand waar we helemaal niets van weten. (alles over god is van "horen zeggen".

In zekere zin is geloof ook een vorm van verslaving. Het is iets - doorgaans - minder heftig dan alcoholverslaving, maar verslavend is het wel degelijk. Goed dat je je niet van de ene verslaving in de andere hebt gestort!

rianvdb schreef:Hi,
Een alcoholverslaving help je jezelf de afgrond mee in, maar je bent het vervolgens ook zelf die hier weer af kan komen.
Rian

Zeer juist opgemerkt. Ik was ook jarenlang zwaar alcoholverslaafd maar op een dag werd ik bang dat het mijn hersens zou aantasten. Die angst was zo groot dat ik maar ben gestopt. De eerste week was zwaar, want ik beefde als iemand met Parkinson en had een spraakgebrek. Na een week was dat weg. Ik heb helemaal niemand om hulp gevraagd, want ik kwam gek genoeg niet eens op dat idee. Mijn laatste borrel was ongeveer 15 jaar geleden, maar ik besef (en hoop dat jij dat ook doet) dat ik nog steeds verslaafd ben. Vandaar dat ik nog geen rumboon nuttig.
Goden waren niet nodig bij dit proces en al evenmin bij mijn ontwenning van de nicotine afhankelijkheid. Na een bypass operatie was ik daar ook meteen vanaf. Wederom geen goden te bekennen. Wel een kundig cardioloog. Hij had er voor doorgeleerd zei hij. Dat gaf veel vertrouwen...
Trouwens er zijn ook geen duivels die je er weer aan willen helpen. Alleen eigen kracht Rian, dan kan je weer fier op jezelf zijn.
Hou vol maat.

Er is lef en karakter nodig om een verslaving de baas te kunnen... Jij hebt dus kennelijk beide goede eigenschappen! Heel goed! En volhouden! ik deel de kennis alcohol verslaving, maar ik drink helemaal geen alcohol meer. Ik was in het verleden erg bevattelijk voor verslaving, maar dat is een verkeerde en meestal egoïstische weg. Geen God gezien die mij kwam vertellen wordt jij eens verslaafd! Ook geen God gezien die me er af heeft geholpen. Allemaal zelf gedaan. Het is wel goed om na te denken over waarom je ooit op een punt bent gekomen dat je de alcohol niet meer kon laten staan. In mijn geval lag het aan omgeving en werk. Aan boord van Nederlandse schepen kun je min of meer vrijelijk drinken, ook tijdens het werk. Ik ben in mijn vrije tijd door verkeerde gewoonte en vrienden de kroeg als mijn huiskamer gaan zien. Ik wil ook nog even kwijt dat alcohol een harddrug is, en echt levens gevaarlijk.

Rian bleek hier "hit en run geval" te zijn.
Heeft haar bericht geplaatst en is nooit meer ingelogd.

Toch is het prima dit topic af en toe naar boven te halen door en voor een ieder die hier wat over te zeggen heeft.