Ongemakkelijke kwestie

[ChaimNimsky]

Ben momenteel woonachtig in Sevilla en geef Engelse lessen. Werk veel en doe redelijk veel gratis voor mensen die het nodig hebben om een toekomst op te bouwen. Desondanks heb ik in toenemende mate een naar gevoel vanwege een ongemakkelijke situatie.

Voorheen had een collega (een vriendin van de directrice) een afspraak met me gemaakt en we hadden een leuke tijd gehad. Ze studeert linguistiek en ik heb haar een Hebreeuwse les gegeven. Vijf uur ’s nachts heb ik haar naar huis gebracht en ze probeerde me telkens duidelijk te verleiden. Heb niet toegegeven aangezien ze een collega is. Ze heeft me haar email adres & telefoonnummer gegeven en me gevraagd haar te mailen en te sms-en. Heb ik gedaan aangezien het gezellig was. Ik schreef dat ik het leuk vond om haar Zaterdag te zien en vroeg of ze tijd had.

Intussen mochten de directrice en ik elkaar reeds enige tijd graag (gewoon als collegas; niet meer dan dat). Maar nadat zij, een andere directeur en ik ergens wat hadden gedronken (was erg gezellig), vertrouwde ik haar de volgende dag toe dat ik - ondanks de gezellige nacht - erg verdietig was geworden. Ik had namelijk moeite met een klas teenagers die niet hun huiswerk wilden doen, en hoorde de directeur duidelijk in het Spaans tegen mijn directrice zeggen dat ze eigenlijk over het werk wilden praten, maar dat dit niet kon vanwege mijn aanwezigheid. Vanwege het vage vermoeden dat dit wellicht ook kon gaan over mijn moeilijkheden met die betreffende klas, voelde ik me ongemakkelijk en in toenemende mate verdrietig.
Ik was wellicht te achterdochtig en het was een erg ongemakkelijk en vreemd gesprek.

De vriendin van de directrice had de mail ontvangen en reageerde er mondeling positief op: “ja, laten we afspreken!”. Maar diezelfde avond hoorde ik haar een afspraak maken met de directrice om met collegas Zaterdag wat te drinken. Verscheidene malen hoorde ik m’n naam vallen en geen van beiden vroeg of ik erbij wilde zijn. Dat vond ik vreemd. Dit vertelde ik de directrice openlijk toen zij en ik wat tapas aten. Maar uiteraard werd het een ander ongemakkelijk gesprek. Ik had het gevoel dat ze me erg vreemd begon te vinden (en wellicht met recht).

Misschien ben ik inderdaad veel te achterdochtig in deze zaak, maar Zaterdag ochtend ontving ik een hele rare schriftelijke reactie van de vriendin op mijn email met een geheel andere boodschap dan de mondelinge toezegging die ze de dag daarvoor had gedaan -- grofweg: “Ik wil dat je me niet meer mailt voor een afspraak. Ik heb al een vriend.”
Ik weet – vanwege hun gesprek in het Spaans - dat de collegas elkaar deze Zaterdag avond hebben ontmoet (tenzij de afspraak is afgezegd). Ik ben verder niet meer uitgenodigd, voel me er erg ongemakkelijk onder (aangezien ik de vriendin info heb toevertrouwd die ze heel eenvoudig & effectief tegen me kan gebruiken bij de directrice) en weet eigenlijk niet wat ik moet doen in deze situatie.

Was ik te achterdochtig? Ben ik te voorbarig? Kan dit worden gerepareerd of ben ik overgeleverd aan de genade van de vriendin van de directrice?

Bij voorbaat dank voor jullie antwoord.

[axxyanus]

Tja gelieve het volgende met de nodige zakken zout te nemen. Het is moeilijk om zinnig te reageren en ik heb ook geen idee van wat de gewoontes daar zijn in Sevilla. Maar hier een poging.

Ik denk niet dat er iets mis is als je aangeeft dat je iets vreemd vind. Iets vreemd vinden is geen negatieve beoordeling maar geeft enkel aan dat je iets niet begrijpt. Dat daarop een ongemakkelijk gesprek volgt, geeft IMO toch ergens aan dat de ander niet helemaal open kaart speelt.

Wat je daarmee moet en of er nog iets te repareren valt, kan ik van hieruit niet beoordelen. Hopelijk gaat het om een misverstand dat zich snel uitklaart.

[Peter van Velzen]

Het heeft misschien niets met Sevilla te maken, alleen maar met de personen in kwestie. Als iemand - om wat voor redene dan ook - niet met je uit wil gaan. zeg dan OK, jammer en denk er maar niet te veel over na. Een mens heeft niets aan ongefundeerde veronderstellingen.

[writer]

Allemaal vrij herkenbaar hoor en ik kan alleen maar zeggen dat ik, na jouw verhaal gelezen te hebben, blij ben dat ik uit het arbeidsproces weg ben en ook de tijd van afspraken met (jonge) dames ver achter me heb liggen.
Meer rust en minder spanningen, komen voor jou ook als je tijd van leven hebt, hoort er allemaal bij.

[ChaimNimsky]

Hoi Axxyanus, Peter van Velzen en Writer,
bedankt voor jullie antwoorden!

[Dat beloof ik]

Vrouwen.
Als die twee vrouwen het met elkaar over jou hebben gehad, zijn de reacties een gevolg van dit gesprek.
Je kunt alleen maar gissen wat daar is besproken.
Of er naar vragen.
Zoiets is erg afhankelijk van de cultuur, ik vrees dat ik je daarin niet echt kan helpen.

Maar ik zou met de directrice gewoon de klas bespreken en in dat gesprek de mailwisseling met haar vriendin betrekken.
Maar je loopt op eieren, hou er rekening mee dat zodra je de deur uitloopt, ze direct de vriendin zal bellen.