Hersenspoeling voor peuters

[Zaynah]

Het zat er natuurlijk aan te komen. Vanavond was het dan zover. Mijn vader belde.
Om maar even "face-to-face" te praten na aanleiding van het kadootje.

Het is me heel erg meegevallen het gesprek. De eerste keer in mijn leven (ik ben 29) dat ik het gevoel heb dat ik niet onder hem sta. Dat ik nu ook als gelijkwaardig volwassene werd gezien ofzo. Aparte ervaring.

Ik heb hem duidelijk verteld dat wij niet geloven en onze zoon ook niet christelijk zullen opvoeden. Hij was verbaasd. Dat wij niet naar de kerk gaan en niet bidden, dat zag hij ook wel. Maar ècht niet geloven? Dat kan toch niet? Dat kan wel pa, en ik ben ook niet (meer) bang om naar de hel te gaan. Want ik denk niet dat er een hel is. Hij kon er echt niet bij.

Maar je kunt er niet onderuit dat hij over god zal horen bij ons of bij je moeder. Daar wil ik ook niet onderuit pa. Hij mag er ook over horen! Alleen wij willen hem onze waarheid meegeven en hem daarna vrij laten in zijn keuzes, als hij de kans heeft gehad om na te denken over de verschillende opties.

Uiteindelijk heb ik voorgesteld het boekje terug te geven. Als ons kindje bij hen is, kunnen zij hem zelf voorlezen uit dat boek. Dat vond hij een goede oplossing. En ik ook.

Morgen komt er een nicht van mijn man met haar gezin. Beide biologen en atheïst. Erg begripvol naar ons toe en heerlijk om mee te praten. Ik kijk er naar uit!

[Jinny]

Mooi geregeld zo........
Gefeliciteerd......

[Maria]

Klinkt heel wijs Zaynah.
Fijn, dat je het hebt kunnen uitpraten.

[Rereformed]

Knap gedaan.

[Parmenides]

Zaynah,

Beetje late reactie maar alsnog gefeliciteerd. Knap inderdaad dat je de confrontatie bent aangegaan. Er wordt van zoveel dingen uitgegaan (geloof,maatschappelijke verwachtingen/verplichtingen) alsof het "normaal" is, terwijl sommige mensen daar toch echt heel anders over denken. Momenteel heb ik een realtie met een gelovige dame en dat botst wel eens, ik laat haar in haar waarden en ga ervanuit dat zij dat bij mij ook doet. We hebben het er wel eens over hoe we onze kinderen opvoeden, wel of niet gelovig, zij wil ze toch laten dopen zonder verderde verplichtingen maar daar ben ik het helemaal niet mee eens. Met het dopen wordt er toch al het kaartje RK aangehangen. Ik vind, maar dat vind ik dus, dat ik mijn kind wil opvoeden zonder geloof. En mocht de tijd rijp zijn en er vragen komen over een geloof zal ik dat objectief aan haar/hem uitleggen, mocht dan nog de keus vallen om te gaan geloven in een God dan zal ik ze daar ook vrij inlaten. Hun keus, niet de mijne.
Sterkte!