ADHD is geen hersenstoornis. Dat vind ik echt onzin. Het is een determinatie. Althans, dat is natuurlijk mijn persoonlijke mening. Ook ik heb geen studie af kunnen maken en zat als kind meer op de eerste hulp dan een ander kind omdat ik weer eens uit een boom was gekletterd of andere waaghalzerij had uitgehaald. Gelukkig ben ik ook nog eens gezegend met een goed stel hersenen. Mijn zus zegt altijd dat ik hoogbegaafd ben en ik ben wel eens uitzonderlijk hoog uit testen gekomen maar ik kan geen IQ cijfer noemen. Ik ben niet dom, dat weet ik wel.
Waar liep ik tegen aan met mijn ADHD? Buiten het feit dat ik een waaghals als kind was, onstuimig. Maar ook origineel, creatief en moedig. Ik had ook moeite met leren, heb in mijn hele leven nog nooit een stuk huiswerk gemaakt. Als de druk hoog genoeg was, kon ik een paar uur van te voren wat in mijn hoofd stampen en toch nog een voldoende halen. Zo heb ik toch nog een HAVO diploma behaald, zij het met een 'pretpakket' zoals dat toen heette. Een jaar Hotelschool was genoeg. Toen ben ik gaan werken. Leren was niet mijn ding.
In mijn persoonlijk leven was ik een ongeleid projectiel. Ik bulfte mij bij bedrijven naar binnen en werd vaak gezien als het nieuwe talent (want ik was slim en zelfverzekerd). Maar maakte dat nooit waar want ik had geen rem op mijn impulsen en vooral niet op mijn mond; mijn uitspraken waren vaak ondoordacht en niet bepaald nuttig. ik dreef er op om mensen te slim af te zijn. Daar redt je het niet mee. Wel was ik in staat om met de meest creatieve en ingenieuze oplossingen te komen voor problemen waar anderen geen raad mee wisten.
Pas toen mijn zus kinderen kreeg die de 'diagnose' ADHD kregen, zijn we eens kritisch naar ons eigen verleden gaan kijken. De conclusie was er al snel: in ieder geval mijn moeder en misschien ook mijn vader had ADHD. (Mijn moeder was inmiddels overleden). Geluk wilde dat ik op mijn werk in een coachingstraject terecht was gekomen. Daar ben ik getest en kwam met vlag en wimpel door alle intelligentietest. Of zoals mijn coach zei: je hebt echt een HEEL goed stel hersens weet je dat? Mijn coach de eerste die zei dat ik 'ADHD-achtige karaktertrekken' had. Hij is inmiddels al 3 jaar mijn coach en heeft mij goed geholpen om met mijn ADHD om te gaan en het in te zetten waar het nuttig is.
In mijn persoonlijk leven liep ik tegen gebrek aan slaap en altijd en eeuwige spanning in mijn lijf aan. Al jaren sliep ik niet zonder hulpmiddelen (weed voornamelijk). Ik ging en ging maar. altijd maar aan het razen en gaan. Op een gegeven moment dacht ik: Waar doe ik het eigenlijk allemaal voor als ik er niet van kan genieten? Mijn zus zei: je hebt ADHD, laat je nou eens onderzoeken, je hebt niets te verliezen. Toen is er van alles gebeurd. ik heb mij aangemeld bij PSYQ voor een ADHD onderzoek. ik scoorde 9 uit 9 en heb de snelste diagnose ooit gekregen, zo overduidelijk was het. Ik ben met medicijnen aan het experimenteren gegaan en slik nu 54 mg Concerta per dag.
Wat voor mij een enorme openbaring was was het feit dat ik er in dat hele proces op werd gewezen dat ik een beelddenker ben. Ik denk ik beelden. iets dat bij ADHD'ers vaker voor komt. Daarom kan ik slecht leren uit boeken. lappen droge tekst komen er bij mij niet in. Als ik er geen voorstelling in mijn hoofd van kan maken, kan ik er niets mee. daarom waren geschiedenis en aardrijkskunde mijn beste vakken denk ik. in plaats van tekst, maak ik nu mindmaps van mijn hersenspinsels. Ik leid hele afdelingen op basis van 1 mindmap. Ook kan ik het inzetten wanneer ik wil. Zo onthoud ik telefoonnummers door 'foto's' te maken in mijn hoofd. Zo kan ik ze ook van achter naar voren lezen, wat altijd een leuke 'party-trick is.
Ik kan ook in spiegelbeeld schrijven en op z'n kop. 'Dat klinkt niet echt als een nuttige eigenschap maar dat deed ik mijn hele leven al en nu kon ik het linken aan mijn beelddenken. Dit besef was echt een openbaring en een nieuwe fase in mijn leven. Nu snap ik waarom het leren niet lukte vroeger. Als je er meer over wilt weten; de leermethode heet: 'Ik leer anders' geloof ik.
Ik ben een autodidact wat mijn werk betreft: Ik sta aan de vooravond van een grote promotie (mogelijke grote promotie) en dan zal ik 3 grote regio's en ongeveer 400 mensen gaan aansturen. Met alleen mijn HAVO diploma. Ben ik best trots op. In mijn werk is mijn ADHD juist een zegen. ik ben superflexibel, kan snel schakelen, durf knopen door te hakken, kom met creatieve oplossingen. Door de medicijnen kan ik nu ook eens een wat langere tijd concentreren en slaap ik beter. Enige is dat als het rustig is, ik mij stierlijk verveel en er niets uit mijn handen komt. Want buiten heel druk zijn, zijn ADHD'ers ook bijzonder lethargisch van tijd tot tijd. Ik heb druk nodig anders presteer ik niet, laat ik alles tot het laatste moment liggen. Dan gaat het niet goed in mijn hoofd, ondanks de medicijnen. Mijn voormalige baas had dat al snel door en zei: we moeten er voor zorgen dat jij je niet gaat vervelen. En hij had gelijk. Mijn werk gaat heel goed.
Ik kan uren typen over mijn ADHD hoor, ik ben een soort ambassadeur. Ik vind het heerlijk om anders dan anders te zijn. Zie vooral de voordelen. Ik heb daar voor een lange weg moeten gaan die niet makkelijk was maar ik heb er een weg in gevonden. Ik ben GEEN gehandicapte. Ik heb GEEN hersenstoornis. Ik BEN een ADHD'er.
en ik snap als geen ander wat er aan de hand is ,ik wodt namelijk ook vaak heel erg moe moe van mezelf al zit de drukte bij mj niet in mijn gedrag alleen.
