Mijn leven opnieuw inrichten

[>Edwin<]

Hallo allemaal,

Ik ben hier een aantal jaren niet aanwezig geweest omdat ik met van alles en nog wat bezig was maar vooral doordat ik steeds verder met mijzelf in de knoop kwam. En dat ging van kwaad tot erger.
Uiteindelijk nam ik tweeenhalf jaar geleden de beslissing om bij mijn huisarts aan te kloppen voor een verwijzing naar de GGZ.
Na 2 maanden had ik een intake gesprek met een SPV'er, een maand later weer een gesprek met dezelfde SPV'er en zij vertelde mij dat ik binnen 8 maanden zou worden uitgenodigd voor een reeks tests en interviews.
Na 8 maanden wachten was het dan eindelijk zover. Alle tests en interviews ondergaan, dat was in totaal 6 keer 2 uren.
Anderhalve maand later had ik mijn diagnose gesprek, en daar werd mij verteld wat ik zelf al een tijdje vermoedde: Pervasive Developmental Disorder Not Otherwise Specified (PDD NOS).
MIjn (vorige) SPV'er en de psychologe die mij had onderzocht keken nogal vreemd op toen ik opgelucht begon te lachen, maar nadat ik ze had uitgelegd dat ik zelf al een tijdje vrijwel zeker wist dat het dit moest zijn zagen zij direct in waarom ik het niet als een schok ervoer.
Ik ben nu al meer dan anderhalf jaar in behandeling en het gaat echt de goede kant op.
Dat leek er in het begin echter helemaal niet op omdat ik me tijdens de bijeenkomsten voor psycho-educatie vreselijk zat te ergeren aan het oeverloze gezwam en gejeuzel van de andere deelnemers, na 4 bijeenkomsten besloot ik dus dat ik daar niet langer aan wilde deelnemen.
Dat viel niet zo goed bij mijn vorige SPV'er. Ik probeerde haar uit te leggen waarom ik niets aan die bijeenkomsten had maar ze onderbrak me telkens. Daarom heb ik vervolgens om een andere SPV'er gevraagd. Deze kreeg ik en sindsdien gaat het allemaal echt redelijk vlot. Ik krijg eindelijk de nodige grip op mijn leven, m'n stemmingswisselingen heb ik bijna helemaal onder controle, mijn misantropie is als sneeuw voor de zon verdwenen, ik heb weer volop contact met mijn vrienden en kan eindelijk elke ochtend opstaan zonder dat ik met angst tegen de dag opkijk.
Het zal nog wel een jaar of 2-3 gaan duren voordat alles echt op orde is maar dat ervaar ik niet als een loden last.
Ik kan nu eindelijk zeggen dat ik echt leef. En ik neem het er dan ook ten volle van.

[a.r.]

Hé Edwin. wát leuk dat je terug bent en wat goed van je dat zo hard aan jezelf werkt!

[>Edwin<]

Hé Edwin. wát leuk dat je terug bent en wat goed van je dat zo hard aan jezelf werkt!

Hallo.
Jij bent dus ook nog steeds van de partij en inmiddels zelfs al bevorderd tot scheidsrechter.
Hoe is het er verder mee met jou?

[Jinny]

Edwin, ik ben bekend met PDD-NOS.
Sterkte en wederom welkom.

[>Edwin<]

Ja, ik nu ook.

[BadAssChick]

welkom

[PietV.]

Dat is lang geleden Edwin. Succes met je behandeling. Het gaat de goede kant op.

Groeten,

Piet.

[a.r.]

Hé Edwin. wát leuk dat je terug bent en wat goed van je dat zo hard aan jezelf werkt!

Hallo.
Jij bent dus ook nog steeds van de partij en inmiddels zelfs al bevorderd tot scheidsrechter.
Hoe is het er verder mee met jou?

Hier zie je me in vol ornaat:

Ik heb de admin's hier ook mee gedreigd en toen moesten ze me wel mod maken.

[>Edwin<]

Hier zie je me in vol ornaat:

Ik heb de admin's hier ook mee gedreigd en toen moesten ze me wel mod maken.

Dreigen is altijd de beste manier van handelen ja...
Onderhandelen doe ik ook altijd met mijn pistool op tafel.

[Samante]

Welkom terug Edwin. Blij dat het zo goed met je gaat nu.

[Storm]

Hoi Edwin,

Ik ken je niet maar het is altijd fijn om te lezen dat het beter gaat met mensen die het een tijd moeilijk hebben gehad.

Welkom terug dus!

[vegan-revolution]

Fijn, Edwin, dat je nu met meer plezier het leven tegemoet kunt treden.

Mijn ex en mijn dochter hebben beide PDD-NOS.

Sinds dat mijn ex weet wat er met haar aan de hand en zij daar hulp voor krijgt is ook de verstandhouding tussen mij en mijn ex sterk verbeterd.

Mijn dochter ontwikkelt zich nu goed, dankzij een vroegtijdige diagnose.

[doctorwho]

Welkom terug

[>Edwin<]

Bedankt voor de prettige, warme herverwelkomingen.

Allerlei zaken en ondernemingen die voor mij vroeger niet zo vanzelfsprekend waren gaan me nu stukken makkelijker af. Vanmiddag op de markt geweest en ik ben op geen enkel moment in paniek geraakt (dat gaat al een aardig lange tijd goed), ik had er ook echt plezier in. Daarna met een vriend koffie zitten drinken in een drukke café. We hadden de grootste lol met onze bizar idiote woordspelletjes waar verder echt niemand wat van begrijpt.
En zo zijn er nog veel meer prachtige vorderingen waar ik tot een jaar geleden niet van durfde te dromen.
Dat het allemaal redelijk vlot gaat komt onder andere doordat ik mijn gevoelens en problematiek goed weet te verwoorden naar mijn SPV'er en de behandelaars in Centrum Autisme.

De komende week ga ik beginnen met me orienteren op welk soort werk ik wil gaan doen, zal wel in combinatie met een opleiding gaan worden. Ik heb al drie opties voor ogen en eind volgende week moet de definitieve keuze gemaakt worden, zo heb ik dat mijzelf afgesproken.
Het UWV is me echt behulpzaam (Behalve dan de eerste keuringsarts waar ik mee van doen had: "Jij bent niet autistisch! Jij kan praten, lezen en schrijven!" Daarna werd hij erg kwaad omdat ik hem in reactie daarop vertelde dat hij werkelijk geen verstand heeft van autisme. Wat een clown was dat zeg.) en voert geen druk op mij uit. Ik wil echter eind augustus die uitkering kunnen opzeggen. Ik heb dan wel zo mijn verscheidene bezigheden maar ik wil toch weer zo snel mogelijk voor mijn geld gaan werken.
Vanavond eerst twee uren achtereen zwaardvechten en dan naar een late metal concert. En maar hopen dat ze daar niet opnieuw lauwe bier tappen...

[BadAssChick]

goed dat je zo bezig bent , ga zo door ,dan gaat het zeker lukken om weer te gaan werken