Tegenlicht: Papa is een martelaar
Geplaatst: 25 mei 2008 11:20
Ik wilde iedereen er op wijzen op de volgende indrukwekkende tegenlicht documentaire van afgelopen maandag die nu ook online te zien is:
bron: http://www.tvblik.nl/uitzending/tegenlicht_20080519
Tegenlicht: Papa is een martelaar
Datum uitzending: 19-05-2008 20:55
Intiem portret van de familie van Ibrahim Mouazzi, een ervaren Hezbollah strijder die in de zomer van 2006 omkwam tijdens de oorlog tussen Israël en Hezbollah. De Partij van God verwacht van zijn weduwe en kinderen dat zij gelukkig zijn met Ibrahim’s dood nu zijn droom in vervulling is gegaan en hij als martelaar in het paradijs is. Gedurende het jaar na de dood van Ibrahim volgen we het gezin Mouazzi. We gaan met de familie mee naar religieuze ceremonies in Ibrahim’s geboortedorp in het zuiden bij de grens met Israël en we zien ze in hun dagelijks leven in de gebombardeerde buitenwijken van Zuid Beiroet.
Dalal, de weduwe van Ibrahim, is trots op de dood van haar echtgenoot maar dat maakt het gemis niet minder groot. Ze beschrijft Ibrahim, een elitestrijder, als een liefhebbende vader en een hardwerkende echtgenoot. Zijn militaire activiteiten bleven voor haar geheim maar ze wist toen ze met hem trouwde dat hij altijd klaar zou staan voor de strijd en om als martelaar te sterven. Dat moment kwam tijdens de 34-dagen durende oorlog, die aan meer dan 1100 Libanezen en 150 Israëliërs het leven kostte.
Dalal is een sterke vrouw die het martelaarschap van haar man verdedigt en over het algemeen gelukkig overkomt. Het zijn vooral haar jonge kinderen die lijden onder het verlies. Dalal moedigt haar kinderen aan om het voorbeeld van hun vader te volgen. “Het is mijn grootste droom om mijn zoon ook als martelaar te zien,” vertelt ze aan het graf van haar man. We zien hoe Hezbollah Dalal’s enige zoon Ali opleidt tot toekomstige strijder terwijl de twaalfjarige jongen zelf nog moeite heeft met dat concept. Onder de druk van zijn omgeving worstelt Ali met de gedachte dat hij in zijn vaders voetspoor moet treden.
De sjiietische Hezbollah ziet de zonen van martelaren als ideale toekomstige strijders. Het is belangrijk de liefde voor het martelaarschap met de paplepel in te gieten omdat nieuwe generaties martelaren essentieel zijn voor het voortbestaan van Hezbollah. Zonder mannen met de wens zich op te offeren voor de strijd zou deze organisatie een stuk minder geloofwaardigheid hebben. Wat zich afspeelt binnen het gezin Mouazzi illustreert dat de droom het martelaarschap te bereiken, een bepaalde manier van leven is.
Het sociale, militaire en politieke programma van Hezbollah lopen moeiteloos in elkaar over. We zien hoe de partij de gezinsleden van martelaren liefde en respect voor het martelaarschap bijbrengt. De geestelijk verzorgers van Hezbollah’s martelarenvereniging, de organisatie die zorg draagt voor de nabestaanden, komen onmiddellijk na zijn dood naar het huis om het verlies van Ibrahim te ‘vieren’. De vereniging zorgt vanaf dat moment voor een maandelijkse toelage, huisvesting, psychische hulp, gratis onderwijs en gezondheidszorg voor het gezin.
De geoliede martelarenorganisatie is een goed voorbeeld van het uiterst professionele sociale netwerk van Hezbollah, die aanzienlijk veel beter zijn dan de zorg die de Libanese overheid te bieden heeft en zorgt daardoor voor oneindige loyaliteit en afhankelijkheid van de leden. Het is dan ook geen toeval dat het gebouw van de martelaren organisatie in Beiroet tijdens de zomeroorlog als een van de eerste doelwitten gebombardeerd werd.
Regie Daisy Mohr
Productie: Judith van den Berg/Ymke Kreiken
Eindredactie: Jos de Putter/Doke Romeijn
bron: http://www.tvblik.nl/uitzending/tegenlicht_20080519
Tegenlicht: Papa is een martelaar
Datum uitzending: 19-05-2008 20:55
Intiem portret van de familie van Ibrahim Mouazzi, een ervaren Hezbollah strijder die in de zomer van 2006 omkwam tijdens de oorlog tussen Israël en Hezbollah. De Partij van God verwacht van zijn weduwe en kinderen dat zij gelukkig zijn met Ibrahim’s dood nu zijn droom in vervulling is gegaan en hij als martelaar in het paradijs is. Gedurende het jaar na de dood van Ibrahim volgen we het gezin Mouazzi. We gaan met de familie mee naar religieuze ceremonies in Ibrahim’s geboortedorp in het zuiden bij de grens met Israël en we zien ze in hun dagelijks leven in de gebombardeerde buitenwijken van Zuid Beiroet.
Dalal, de weduwe van Ibrahim, is trots op de dood van haar echtgenoot maar dat maakt het gemis niet minder groot. Ze beschrijft Ibrahim, een elitestrijder, als een liefhebbende vader en een hardwerkende echtgenoot. Zijn militaire activiteiten bleven voor haar geheim maar ze wist toen ze met hem trouwde dat hij altijd klaar zou staan voor de strijd en om als martelaar te sterven. Dat moment kwam tijdens de 34-dagen durende oorlog, die aan meer dan 1100 Libanezen en 150 Israëliërs het leven kostte.
Dalal is een sterke vrouw die het martelaarschap van haar man verdedigt en over het algemeen gelukkig overkomt. Het zijn vooral haar jonge kinderen die lijden onder het verlies. Dalal moedigt haar kinderen aan om het voorbeeld van hun vader te volgen. “Het is mijn grootste droom om mijn zoon ook als martelaar te zien,” vertelt ze aan het graf van haar man. We zien hoe Hezbollah Dalal’s enige zoon Ali opleidt tot toekomstige strijder terwijl de twaalfjarige jongen zelf nog moeite heeft met dat concept. Onder de druk van zijn omgeving worstelt Ali met de gedachte dat hij in zijn vaders voetspoor moet treden.
De sjiietische Hezbollah ziet de zonen van martelaren als ideale toekomstige strijders. Het is belangrijk de liefde voor het martelaarschap met de paplepel in te gieten omdat nieuwe generaties martelaren essentieel zijn voor het voortbestaan van Hezbollah. Zonder mannen met de wens zich op te offeren voor de strijd zou deze organisatie een stuk minder geloofwaardigheid hebben. Wat zich afspeelt binnen het gezin Mouazzi illustreert dat de droom het martelaarschap te bereiken, een bepaalde manier van leven is.
Het sociale, militaire en politieke programma van Hezbollah lopen moeiteloos in elkaar over. We zien hoe de partij de gezinsleden van martelaren liefde en respect voor het martelaarschap bijbrengt. De geestelijk verzorgers van Hezbollah’s martelarenvereniging, de organisatie die zorg draagt voor de nabestaanden, komen onmiddellijk na zijn dood naar het huis om het verlies van Ibrahim te ‘vieren’. De vereniging zorgt vanaf dat moment voor een maandelijkse toelage, huisvesting, psychische hulp, gratis onderwijs en gezondheidszorg voor het gezin.
De geoliede martelarenorganisatie is een goed voorbeeld van het uiterst professionele sociale netwerk van Hezbollah, die aanzienlijk veel beter zijn dan de zorg die de Libanese overheid te bieden heeft en zorgt daardoor voor oneindige loyaliteit en afhankelijkheid van de leden. Het is dan ook geen toeval dat het gebouw van de martelaren organisatie in Beiroet tijdens de zomeroorlog als een van de eerste doelwitten gebombardeerd werd.
Regie Daisy Mohr
Productie: Judith van den Berg/Ymke Kreiken
Eindredactie: Jos de Putter/Doke Romeijn
