Het is een teken van een ontwikkelde geest om met een gedachte te kunnen spelen zonder die te accepteren. Aristoteles https://www.freethinker.nl/forum/
Mary Black, Emmylou Harris and Dolores Keane - Sonny (1991
Emmylou is mooi begonnen, en werd met het verstrijken der jaren steeds mooier
Nu; de zeventig inmiddels gepasseerd, is ze zo onwaarschijnlijk mooi geworden dat ik vermoed dat zij gekloond is en dat ze ieder jaar een opgeknapt exemplaar laten optreden. En die stem is ook gemaakt van heel veel ragfijne zilveren klokjes.
Re: YouTube Muziek
Geplaatst: 12 mar 2018 00:33
door Storm
@Gershom; mooi, mooi, mooi!!
De volgende staat op mijn melancholische lijstje. Blue grass, wat sloom maar het doet me wat en......de zware tijden zijn voorbij.
En zij met die stem die gemaakt is van heel veel ragfijne zilveren klokjes zingt ook mee. Fijn hè?
@Petra
Bedankt voor de inzending van het vespers van Lisa Gerrard en Patrick Cassidy
Wat een mysterieus geluid zit er in die stem van haar. Het is zo fascinerend dat je als betoverd zit te wachten op een vervolg
Die "meng-taal" waarvan zij zich bedient is eveneens heel bijzonder. Gebruikt ze dat alleen in dit lied, of zingt zij wel vaker met die klanken. Want het geeft die melodie wel een heel aparte atmosfeer...
Ik kende deze mensen niet, maar ik meende de stem van Lisa te herkennen uit de film Gladiator*. Is dat juist?
*(Een Hollywood spektakel productie, voor als je niet wilt weten hoe het er bij de Romeinen aan toe ging...)
Leuk!
Idd. soundtrack voor Gladiator. (Tuurlijk ken ik die film )
Ze heeft standaard haar eigen taaltje.
the Encyclopidist had hiervoor een passend commentaar dat ik slechts summier hoef te modificeren.
steek ze in brand en zij hebben het het de rest van hun leven warm
Foei toch, Gershom!
Maar ik zie ook een positieve kant aan dit filmpje: Kennelijk zien de gitaristen in kwestie in dat het gezamenlijk uitvoeren van de Toccata en Fuga in D mineur van Johann Sebastian Bach iets verheffends met zich meebrengt.... Ze doen er in elk geval veel moeite voor. En ik denk dat Bach er hartelijk om zou hebben kunnen lachen. Bach was volgens mij voor zijn tijd behoorlijk rebels. Hij overtrad naar ik heb begrepen herhaaldelijks allerhande regels die zijn Lutherse omgeving hem voorschreef.
Er bestaat een heel vermakelijk boek over 'de andere' Bach. Zie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Bravo_Sebastian Ik prijs me gelukkig dat ik het in mijn bezit heb.
Welnee, de leuke tijden zijn voorbij. Het zwaarste moet nog komen.
Beste Gershom,
Ik denk dat ik heel goed snap waar je met jouw uitspraak op doelt. En vanuit jouw perspectief heb je uiteraard gelijk. Daarover geen twijfel.
Maar tegelijkertijd doet het me ook pijn om dat te lezen. In de hoop dat je mij dat toestaat, wil ik het graag toelichten.
Je hebt mijn 'epistel' over de suïcide van mijn ex gelezen. Ik hoef jou niet uit te leggen dat dat mijn 'darkest hour' was. En jouw verhalen lezende, begrijp ik dat ook jij voldoende donkere momenten hebt gehad voor een heel mensenleven. Ik kan uiteraard niets zeggen over hoe ik er in zou staan als ik jouw geschiedenis en leeftijd had, maar ik weet wel hoe ík er nu mee om ga (of probeer te gaan).
Ik zie het als iets wat gebeurd is, waar ik ontegenzeglijk veel van geleerd heb, iets wat bij mij hoort, iets wat in zekere zin onvermijdelijk was, iets wat wellicht zelfs noodzakelijk was. Om mij te vormen, maar ook om mijn ex haar ultieme vrijheid te geven. (Wel een beetje bizar dat, terwijl ik dit schrijf, de aria "aus Liebe" uit mijn speakers klinkt).
Er is na de hele geschiedenis veel wrok in mij achtergebleven. Maar dat is iets dat met de jaren slijt. En nu denk ik vooral: het was veel, het was zwaar, maar nu is het achter de rug. En nu ga ik de jaren die mij nog resten optimaal genietend invullen. En ook mijn verleden, mijn gemis, gaat mij daar niet van weerhouden!
En dat is exact wat ik tegenwoordig doe. Geloof mij, dat gaat niet geheel zonder hobbels. Zo vind mijn vrouw dat ik regelmatig nét iets te veel aan Bacchus offer (en ze heeft uiteraard gelijk). Maar ik schik die dingen in den minne en hoop nog vele jaren voort te kunnen leven.
Muziek, natuur, dieren, (sommige) mensen, ze helpen mij allemaal om te genieten van wat er nog wél is. Het is niet altijd makkelijk, maar als de zon schijnt...
Ik klink bijna als een predikant (getver!) Ik hoop – heel naïef – dat ik je hiermee een piepklein hartje onder je riem kan steken.
)