Extreem jaloers

[Dat beloof ik]

Dat snap ik.
Maar daar waar liefde is, is sprake van vertrouwen.
Los laten is dan helemaal geen issue.

In het geval van het vogeltje is er overigens geen sprake van liefde maar van een afhankelijkheidsrelatie.
Het beestje komt terug omdat hij weet dat in die kooi zijn voer staat.
Ook dat wordt door mensen trouwens vaak verward met liefde.

[Samante]

Dat snap ik.
Maar daar waar liefde is, is sprake van vertrouwen.
Los laten is dan helemaal geen issue.

In het geval van het vogeltje is er overigens geen sprake van liefde maar van een afhankelijkheidsrelatie.
Het beestje komt terug omdat hij weet dat in die kooi zijn voer staat.
Ook dat wordt door mensen trouwens vaak verward met liefde.

Zodra een relatie betekent dat de een voor de ander een gevangenis maakt, met controle, met een claim en met beperkingen is er geen sprake van liefde maar van angst.
Angst dat de een door de ander wordt verlaten bijvoorbeeld, of angst om de ander te delen met anderen.

Als je in een relatie de ander volkomen de vrijheid geeft om te doen wat hij/zij wil, zonder controle, zonder een claim te leggen en zonder beperkingen aan die vrijheid, is er sprake van echte onvoorwaardelijke liefde.

Liefde dus die loslaat.

[Dat beloof ik]

Theoretisch mooi.
Zoiets is echter utopie, een droombeeld.
Het betaat niet echt, wellicht daarom dat zo'n soort liefde door gelovigen aan goden wordt gekoppeld (die bestaan immers ook niet en worden ook andere niet bestaande eigenschappen toegedicht).

In de praktijk: als iemand van die vrijheid gebruik maakt (laten we zeggen elk weekend stappen en met een ander het bed in duiken) dan zal dat toch fout lopen.
Want onder zo'n afspraak ligt het idee dat je bij die vrijheid toch rekening houdt met de relatie.
In zo'n situatie is er in de praktijk dus geen onbeperkte vrijheid.

Cognitieve dissonantie en woordengegoochel brengt gelovigen in zo'n situatie tot het gebruik van de term "onvoorwaardelijke liefde".
Daarmee probeert men een situatie die dat stempel absoluut niet verdiend, voor zichzelf toch draaglijk te maken.

[appelfflap]

In de praktijk: als iemand van die vrijheid gebruik maakt (laten we zeggen elk weekend stappen en met een ander het bed in duiken) dan zal dat toch fout lopen.

er is een verschil tussen onderling iets afspreken en eisen opleggen.

je kutn met mekaar, als vrije onafhankelijke wilsbekwame mens, afspreken niet met anderen te neuken, je kunt met mekaar afspreken dit wel te doen, je kunt na verloop van tijd die afspraken wijzigen,... dat is tussen die 2 mensen en derden hebben daar niets mee te maken.

maar bij jaloersheid is het vaak heel snel een verhaal van: "ge moogt niet met uw ex bellen, ge moogt niet met andere venten praten, ge moet ..., waar hebt ge, wie is dat, ..." bij de ene wat manipulatiever verpakt als bij de ander maar in dit geval heeft de partner in kwestie geen vrij zelfbeschikkingsrecht meer. Vanaf de moment dat de partner voor zijn recht/vrijheid durft opkomen krijg je heel snel zaken zoals de ongelukjes op de trap of papa's die plots ontdekken dat ze door hun kinderen gehaat worden.
wat mensen ertoe drijft om zolang in zo'n hel, bij een jaloers iemand, te blijven is natuurlijk een ander onderwerp.


en god vd bijbel?
"als ge mij graag ziet moet ge uw kleine vermoorden", zo'n uitspraak zou vandaag tot een enkeltje psychiatrie en gedwongen opname leiden.

[Octo]

- Kennelijk heb jij het idee dat er een god is die uit pure liefde onvoorwaardelijk van je houdt. Dat mag je denken, maar ik vind dat een belachelijk idee. Ik ben er ook niet bepaald jaloers op.

Ik moet zeggen dat ik dit juist wel een mooi idee vind. Zelf vind ik het ook nogal lastige te geloven aangezien ik er nooit iets van gemerkt heb dat er eventueel een God is die van mij houdt. Hoewel... Toch is het ook niet helemaal waar. Op vakantie tref ik samen met mijn broertje griezelig vaak mooi weer terwijl het niet zelden daags daarvoor bar slecht was. Wellicht bestaat er een soort Vakantie God waarbij wij om één of andere reden in een goed blaadje staan.

Maar goed, het bestaan van een persoonlijke God die iets van mij wilt of verwacht lijkt mij behoorlijk onwaarschijnlijk.

Het idee van Samante vind ik niet belachelijk. Ik zie liever mensen als Samante, die de liefde hoog in het vaandel hebben staan dan mensen die een God vereren die miljarden voor altijd in een hel roostert en durven te zeggen dat dit rechtvaardig is en deze mensen het verdiend hebben. Dát vind ik wél een belachelijk idee.

[Arjen2015]

Want als een vrouwtjesmens zich laat dekken door een ander mannetje, is de liefde bij haar eigen man direct over. Die gaat dan direct over in boosheid.

@ Dat Beloof ik ,

ik weet nu even niet wat je achtergrond is maar wil toch even snel reageren op je bovenstaande, misschien ben je jong en /of niet wereldwijs...

om maar even mee te gaan in je taalgebruik

het is een volkomen normaal verschijnsel dat niet alle mannetjes mensen zo in elkaar zitten, er zijn er ook, aantal % ken ik niet, die het wel stimulerend vinden om een vrouwtjesmens gedekt te zien worden door een ander mannetje...
dat maakt het vrouwtje begeerlijk...... en maakt de liefde sterker....

leer om open te staan voor anders denkenden......

[Arjen2015]

Zodra een relatie betekent dat de een voor de ander een gevangenis maakt, met controle, met een claim en met beperkingen is er geen sprake van liefde maar van angst.
Angst dat de een door de ander wordt verlaten bijvoorbeeld, of angst om de ander te delen met anderen.

Als je in een relatie de ander volkomen de vrijheid geeft om te doen wat hij/zij wil, zonder controle, zonder een claim te leggen en zonder beperkingen aan die vrijheid, is er sprake van echte onvoorwaardelijke liefde.

Liefde dus die loslaat.

mooi omschreven , die discussie wil ik wel eens verder voeren...theoretsich klopt het in ieder geval voor mij maar in de praktijk?

want ondanks dat ik bovenstaande volledig onderschrijf heb ik wel op een vlak toch een binding, verwachting , dat ik verwacht dat we elkaars primaire partner blijven , door dik en dun ....voor elkaar kiezen bij elkaar te blijven....
Daarbij hoort ook los laten in de zin van ...als je me echt zo vreselijk vind ...mag je bij me weggaan.
Want gedwongen liefde is geen liefde. Mocht me vrouw toch zeggen ik ga bij je weg , ervaar ik dat toch als een verbreking van haar belofte bij me te blijven.
Maar in principe , elke belofte die in houd dat je er voor elkaar bent en die niet nakomt...en dat kan van alles zijn..van niet voor elkaar zorgen ,luisteren ...etc...maar dat weegt minder zwaar.
Dus eigenlijk claim ik haar, door dik en dun bij me te blijven wel.....maar niet tot het eind...als het echt niet gaat ...gaat het niet......maar voor een ieder is dat gevoel weer anders.
Zelf ben ik een doorzetter...dus geef eigenlijk nooit op...ook al had ik het al lang moeten opgeven.
Soms is dat positief...bijv werk, maar bijv in het geloof had ik al veel eerder moeten opgeven, mijn engeland zending..idem...
Het is en blijft toch een wederzijds interactie waarbij iets van de ander wordt verwacht....en andersom...
Ik probeer ook onvoorwaardelijke liefde na te streven en niks terug te verwacvhten, maar voor nu is dat voor mij utopie
ik hou ook van mezelf en zorg ook voor mezelf, dat brengt altijd conflict situaties voort.

wordt vervolgd?

gr arjen

[Samante]

In de praktijk: als iemand van die vrijheid gebruik maakt (laten we zeggen elk weekend stappen en met een ander het bed in duiken) dan zal dat toch fout lopen.
Want onder zo'n afspraak ligt het idee dat je bij die vrijheid toch rekening houdt met de relatie.
In zo'n situatie is er in de praktijk dus geen onbeperkte vrijheid.

Toch ken ik dergelijke relaties in de praktijk. Van 1 paar bijvoorbeeld heeft de één een hoger libido dan de ander. En die ene heeft dus buiten de relatie nog een ander seksleven met andere partners. Met instemming van de ander. En dat gaat al vele jaren goed. Ze zijn stapelgek op elkaar, houden zielsveel van elkaar.

[Samante]

Het idee van Samante vind ik niet belachelijk. Ik zie liever mensen als Samante, die de liefde hoog in het vaandel hebben staan dan mensen die een God vereren die miljarden voor altijd in een hel roostert en durven te zeggen dat dit rechtvaardig is en deze mensen het verdiend hebben. Dát vind ik wél een belachelijk idee.

en god vd bijbel?
"als ge mij graag ziet moet ge uw kleine vermoorden", zo'n uitspraak zou vandaag tot een enkeltje psychiatrie en gedwongen opname leiden.

Ik vind het zelf op zijn zachtst gezegd merkwaardig dat er mensen zijn die een God van onvoorwaardelijke liefde minder waarschijnlijk vinden dan een 'god' die ronduit krankzinnig, jaloers, psychopatisch en onbetrouwbaar is.

[Samante]

het is een volkomen normaal verschijnsel dat niet alle mannetjes mensen zo in elkaar zitten, er zijn er ook, aantal % ken ik niet, die het wel stimulerend vinden om een vrouwtjesmens gedekt te zien worden door een ander mannetje...
dat maakt het vrouwtje begeerlijk...... en maakt de liefde sterker....

Daarbij kun je in het sekspel met een ander buiten de relatie meer genot ontdekken, veel meer standjes leren, die binnen de relatie uitermate welkom zijn en de relatie verfrissen.

[Samante]

Zodra een relatie betekent dat de een voor de ander een gevangenis maakt, met controle, met een claim en met beperkingen is er geen sprake van liefde maar van angst.
Angst dat de een door de ander wordt verlaten bijvoorbeeld, of angst om de ander te delen met anderen.

Als je in een relatie de ander volkomen de vrijheid geeft om te doen wat hij/zij wil, zonder controle, zonder een claim te leggen en zonder beperkingen aan die vrijheid, is er sprake van echte onvoorwaardelijke liefde.

Liefde dus die loslaat.

mooi omschreven , die discussie wil ik wel eens verder voeren...theoretsich klopt het in ieder geval voor mij maar in de praktijk?

Ja in de praktijk kan het zeker werken. De liefde die je voor elkaar voelt hoeft helemaal niet bedreigd te worden door vriendschappen en seks buiten de relatie, zeker als je er eerlijk over bent naar elkaar toe (met instemming is liegen ook totaal onnodig). Het kan de seksuele relatie een enorme boost geven.

[appelfflap]

Misshcien de sex op een ander eventjes vergeten
het bestaat, maar het blijft een minderheid en dat is natuurlijk niet het issue voor een jaloers iemand.
Die beeld zich doorgaans gewoon in dat de partner sex heeft met zo ongeveer de hele stad.

ik ken geen relatie waar 1 van beiden met toestemming vd ander sex op een ander heeft.
ik kan jammer genoeg veel te veel stellen waar het uitgedraaid is op een zuiver ziekelijk jaloerse machtsstrijd waar niemand gelukkig/vrolijk van wordt.

ik kan er alleen met m'n verstand niet bij dat je bij zo iemand blijft of er zolang bij blijft tot het te laat is
in mijn pubertijd ook ooit een paar maand met zo een jaloers iemand samen geweest. een paar jaar later kwam ik een 2e tegen, die relatie heeft geduurd tot ik ontdekte dat mevrouw in mijn computer lag te snuffelen. ik had mijn lesje wel geleerd en heb haar vriendelijk verzocht iemand anders te terroriseren

dat men het in dat programma er over heeft dat de partners samen aan die jaloerse toestand werken slaat nergens op. de niet-jaloerse partner kan NIETS doen aan die ziekte, dat is het werk voor de jaloerse. De niet-jaloerse partner moet je zijn zelfrespect terug geven en leren voor zichzelf te zorgen (grenzen stellen bv).

[Octo]

Ik vind het zelf op zijn zachtst gezegd merkwaardig dat er mensen zijn die een God van onvoorwaardelijke liefde minder waarschijnlijk vinden dan een 'god' die ronduit krankzinnig, jaloers, psychopatisch en onbetrouwbaar is.

Dacht iedere gelovige er maar zo over. Ik ben ook fan van de aangangers van de alverzoening. Op één of andere wonderlijke wijze negeren ze de gruwelen van met name het oude testament, maar ze zullen nooit iemand be- of veroordelen vanwege hun opvattingen. Zelfs de meest overtuigde atheïst zal in de hemel komen en belijden dat God heer en meester is.

Voor mij is het één niet meer of minder waarschijnlijk dan het ander. Er zijn zo verschrikkelijk veel theorieën. Maar een God van onvoorwaardelijke liefde blijf ik een mooi idee vinden.

[Arjen2015]

In de praktijk: als iemand van die vrijheid gebruik maakt (laten we zeggen elk weekend stappen en met een ander het bed in duiken) dan zal dat toch fout lopen.
Want onder zo'n afspraak ligt het idee dat je bij die vrijheid toch rekening houdt met de relatie.
In zo'n situatie is er in de praktijk dus geen onbeperkte vrijheid.

Toch ken ik dergelijke relaties in de praktijk. Van 1 paar bijvoorbeeld heeft de één een hoger libido dan de ander. En die ene heeft dus buiten de relatie nog een ander seksleven met andere partners. Met instemming van de ander. En dat gaat al vele jaren goed. Ze zijn stapelgek op elkaar, houden zielsveel van elkaar.

zover kan ik met datbeloofik meegaan. Ook al laat je elkaar vrij op gebied van sex, onbeperkte vrijheid besstaat niet in een relatie. Je hebt je verbonden met elkaar en hoelang het touwtje of elastiek ook is, er is ergens in de relatie een wederzijdse vewachting, is het niet sexueel , dan is het wel financieel, of tijdgeboden..de tijd die je aan elkaar besteed.

Daarentegen ben ik het niet eens met dat het toch fout zal lopen....ja het zal heus vaak "fout" lopen , de relatie zo verlopen dat parnters uit elkaar gaan. Dat hoeft niet "fout" te zijn. Soms kan je het denk ik "beter" noemen.
Zelf hecht ik veel waarde aan "door dik en dun" de relatie groeit sterker en mooier na gelang je ook door moeilijke tijden heen gaat, mits je naar elkaar toe groeit en niet van elkaaar af...de liefde is een wonderlijke weg.
en ja soms accepteer je dingen van elkaar , ook een bepaalde mate van jaloersheid en vele andere minder fijne karakter trekken omdat je de relatie belangrijk vind en om de ander geeft en graag bij de ander bent. ondanks de minder fijne dingen. het is continue afwegen , evalueren , communiceren,
het loopt nooit zoals je wilt....

[Dat beloof ik]

Ik vind het zelf op zijn zachtst gezegd merkwaardig dat er mensen zijn die een God van onvoorwaardelijke liefde minder waarschijnlijk vinden dan een 'god' die ronduit krankzinnig, jaloers, psychopatisch en onbetrouwbaar is.

Dat is zo vreemd niet. De meeste gelovigen denken dat hun god bestaat en anderen niet.
Terwijl in feite de waarschijnlijkheid van twee willekeurige goden altijd exact hetzelfde is.
Om en nabij 0.
Voor de waarschijnlijkheid van een god is het niet van belang welke eigenschappen mensen hem toedichten, maar wat er feitelijk van zijn bestaan blijkt.