Dat is niet zomaar een opmerking, dat is de spijker op zijn kop. (maar hij zit er al in)Guustaaf schreef:Hoi "proces", of zal ik toch liever maar hoi Peter zeggen?
Eerst maar een algemene opmerking.
Jij verwart zoals Krishnamurti placht te zeggen the content of consciousnees met consciousness zelf, je verwart de inhoud van het bewustzijn met het bewustzijn zelf
Ik beweer namelijk dat bewustzijn alleen inhoud is! Dat is nog wat anders. Wij zijn ons - op enig moment - van die inhoud bewust. Dat is een activiteit van de hersenen (en dus van onszelf) op dat moment, en niets meer dan dat. Het onkenbare dat jij meent te moeten veronderstellen is daarom onkenbaar omdat het er helemaal niet is! Je kunt niet bewustzijn zijn, je kunt (je) wel (ergens van) bewust zijn. Ken Wilbers heeft in zoverre gelijk, dat wij zelf de acteur zijn, maar die acteur is binnen ons brein niet te vinden (de homonuculus fallacy) omdat hij in zekere zin het geheel is. Het is echter weer een ernstige vergissing om te denken dat jijzelf daarom uitsluitend bewustzijn bent, Je bent veel meer, alleen ben je je daar blijkbaar niet van bewust! Een schop tegen je kont, zal je er bijvoorbeeld bewust van maken dat ook die kont een deel van jou is. Van andere onderdelen echter wordt je je wellicht nooit bewust, maar ze kunnen evengoed onmisbaar zijn. Ik was mij 60 jaar lang niet bewust van het feit dat er in mijn hersenen een gebied is dat substantia negra wordt genoemd, Totdat ik van de Neuroloog hoorde dat mijn symptomen aan de ziekte van Parkinson moesten worden toegeschreven. Had ik die symptomen niet gehad, dan zou ik me er wellicht nooit bewust van zijn geweest. Desalniettemin is dat hersengebied waarschijnlijk onmisbaar.
Voor onze communicatie met anderen is ons bewustzijn weliswaar het allerbelangrijkste, net zoals Swaab terecht vind dat ons brein het belangrijkste orgaan voor onze individualiteit. Maar het is niet ons "ware" ik. Dat is een ilusie.