Freethinker.nl

Naomi Klein
De shockdoctrine
De opkomst van het rampenkapitalisme

NBD|Biblion:
De radicale Canadese publiciste Naomi Klein volgt in haar laatste boek het spoor van neo-liberale economische ontwikkelingen in de wereld de afgelopen 35 jaar. Gebaseerd op baanbrekend historisch onderzoek en vier jaar verslaggeving blaast ze de mythe op dat de vrije markt voor vrije mensen zorgt. Ze onthult de werking van de - door de econoom Milton Friedman ontwikkelde - 'shockdoctrine' waarbij door bedrijfsleven en overheid gebruik wordt gemaakt van massale desorientatie die ontstaat na ingrijpende gebeurtenissen als bijvoorbeeld oorlog (Irak), terroristische aanslagen (Twin Towers) of rampen (tsunami, New Orleans na Katrina) om impopulaire economische maatregelen (privatisering, deregulering, bezuinigingen op sociale uitgaven) rigoreus door te drukken. Kleins analyse van dit 'rampenkapitalisme' is gedetailleerd en goed onderbouwd, haar boodschap krachtig, een eye-opener. Het boek telt zeven delen en 21 hoofdstukken plus inleiding, besluit, noten, index en dankbetuigingen.

Wikipedia:
De shockdoctrine, de opkomst van rampenkapitalisme is een boek van de Canadese journaliste Naomi Klein uit 2007.

In dit boek stelt Naomi Klein dat de neoliberale ideologie, oorspronkelijk van Milton Friedman, wordt opgedrongen aan bevolkingen na 'shocks', dit zijn gebeurtenissen zoals natuurrampen en oorlogen. De bevolking is verward en niet in staat zich te verzetten tegen economische hervormingen en zich bezig te houden met politiek, overleven heeft al haar energie nodig. Terwijl de bevolking nog in verwarring is worden publieke voorzieningen snel geprivatiseerd. Voorbeelden van situaties die Klein noemt zijn onder andere de orkaan Katrina in New Orleans en de tsunami in Azië, dit zijn natuurrampen en kunnen derhalve niet expres worden toegepast door regeringen. Maar ze noemt ook de oorlog in Irak, een shock die wel bewust is toegepast, om daarna de economie snel te hervormen terwijl de bevolking te verward is om zich te verzetten.

Het boek begint met het verhaal van New Orleans en hoe daar, na de ramp in 2005, het schoolsysteem, de huisvesting en de gezondheidszorg razendsnel werden ingepalmd en geprivatiseerd. Men wilde de hele regio omvormen tot een taxfreezone. Overlevers van de tsunami (2004) getuigen over bedrijven en politici die de terreinen van hun voormalige huizen als nieuw te ontginnen gronden gingen beschouwen om er hotels te bouwen. Dit zijn enkele voorbeelden die Klein aanhaalt om aan proberen te tonen dat de wereld in toenemende mate slaaf zou worden van de shockdoctrine die aanleiding geeft tot het rampenkapitalisme.

Zij stelt dat dit een nieuwe vorm van kolonialisme voorstelt. Het ontstane puin bij een ramp is het bijna bijbels klinkende nieuwe onontgonnen land: leeg en open voor wie het wil inpalmen. Terwijl het bloed van de getraumatiseerde slachtoffers vloeit en men enkel denkt aan zelfbehoud, rinkelt de kassa van de ondernemers die de vrije markt uitroepen als enige ware. Dit met als doel winst te halen uit de desoriëntatie van de bewoners, privatiseringen doorvoeren terwijl de mensen in shock zijn en zich enkel op hun dagelijkse zorgen kunnen concentreren.

Ikzelf vond dit boek een hele goede insight geven in de wereld van het ongebreidelde kapitalisme dat zich van een dogma bedient; (ongelimiteerde) vrije handel geeft (altijd) vrije mensen. De werkelijkheid is minder, het leid tot veel oppressieve regimes en vergroot enkel de ongelijkheid tussen arm en rijk. Het is een goede waarschuwing tegen verregaande privatisering waarin een staat zich uitholt tot een coörporative staat en de meest elementaire staatszaken steeds meer uitbesteed aan particuliere bedrijven. Een groot gevaar ook voor vrede en stabiliteit....

Lijkt me interessante literatuur. Ik zag dat je het boek in een andere draad al aanprees.
De stille overname. Noreena Herz. (De globalisering en het einde van de democratie), heb ik zelf gelezen, en wordt vaak vergeleken met het boek van Naomi Klein. ('No Logo', is dat ook niet een eerder boek van haar?)

In dit boek stelt Naomi Klein dat de neoliberale ideologie, oorspronkelijk van Milton Friedman, wordt opgedrongen aan bevolkingen na 'shocks', dit zijn gebeurtenissen zoals natuurrampen en oorlogen. De bevolking is verward en niet in staat zich te verzetten tegen economische hervormingen en zich bezig te houden met politiek, overleven heeft al haar energie nodig. Terwijl de bevolking nog in verwarring is worden publieke voorzieningen snel geprivatiseerd. Voorbeelden van situaties die Klein noemt zijn onder andere de orkaan Katrina in New Orleans en de tsunami in Azië, dit zijn natuurrampen en kunnen derhalve niet expres worden toegepast door regeringen. Maar ze noemt ook de oorlog in Irak, een shock die wel bewust is toegepast, om daarna de economie snel te hervormen terwijl de bevolking te verward is om zich te verzetten.

Het boek begint met het verhaal van New Orleans en hoe daar, na de ramp in 2005, het schoolsysteem, de huisvesting en de gezondheidszorg razendsnel werden ingepalmd en geprivatiseerd. Men wilde de hele regio omvormen tot een taxfreezone. Overlevers van de tsunami (2004) getuigen over bedrijven en politici die de terreinen van hun voormalige huizen als nieuw te ontginnen gronden gingen beschouwen om er hotels te bouwen. .
....

Voor mij is het eigenlijk niks nieuws onder de zon, regeringen die misbruik van de situatie nemen, afleidings technieken gebruiken en het 'verdeel en heers' techniek toepassen. Regeringen die doormiddel manipulatie hun zin krijgen, of te wel het stil (of ondergronds) terrorisme. De regering is verweven met de zakenwereld, immers ze komen vaak op dezelfde feesten, waar ze onder genot van drankje hun idealen uitspreken. Die feestjes zijn bij uitstek zeer geschikt om meerdere relaties op te doen, die mogelijk in de toekomst hun nut kunnen hebben.

Een regering die een burgeroorlog ook niet schuwd, immers is oorlog goed voor de economie. En in het geval van een burgeroorlog zijn het de ministers en de zakenmensen die hoog en droog zitten, en die na de oorlog de restanten inpikken.

Devious schreef:Lijkt me interessante literatuur. Ik zag dat je het boek in een andere draad al aanprees.

Ik vond het een zeer leesbaar boek en een stille waarschuwing tegen de opkomst van markt dogma's. Zo ben ik bijvoorbeeld niet tegen privatisering maar wel tegen het dogma dat alles zoveel mogelijk geprivatiseerd moet worden. Naomi Klein geeft met duidelijke voorbeelden aan hoe staten uitgehold worden en meer en meer coörporatieve staten worden wanneer men overgaat op "dogmatisch privatisering". Ook de machtbasis, en het misbruik van het IMF om arme landen "uit te zuigen" komt hier goed en duidelijk aan de orde. Met name de mythe vrije handel = vrije mensen wordt doorbroken omdat ze duidelijk laat zien dat in de arme landen waar het economisch idee van Milton Friedman werd overgenomen meestal een oppressief bewind nodig is om deze economische ideëen de bevolking door de strot te duwen. Gevolg, dictatuur en armoede.

De stille overname. Noreena Herz. (De globalisering en het einde van de democratie), heb ik zelf gelezen, en wordt vaak vergeleken met het boek van Naomi Klein.

Bedankt voor de tip...

('No Logo', is dat ook niet een eerder boek van haar?)

Ja en deze staat hoog op het verlanglijstje.

Plons schreef:Voor mij is het eigenlijk niks nieuws onder de zon, regeringen die misbruik van de situatie nemen, afleidings technieken gebruiken en het 'verdeel en heers' techniek toepassen.

Ik denk dat het bijzondere aan de huidige situatie is dat theoritische modellen over economisch wanbeheer "geglobalizeerd" zijn en dus ieder land bedrijgen.

Regeringen die doormiddel manipulatie hun zin krijgen, of te wel het stil (of ondergronds) terrorisme. De regering is verweven met de zakenwereld, immers ze komen vaak op dezelfde feesten, waar ze onder genot van drankje hun idealen uitspreken.

Erger nog, vanuit een (economisch) rampscenario, dus niet alleen orkanen etc. maar ook hyper inflatie worden markten van landen die nog helemaal geen concurrentie vermogen bezitten open gegooid. Dit gebeurt altijd op het moment dat de burgers nog bezig zijn met het verwerken van de ramp.

In de meer ontwikkelde landen wordt steeds meer geprivatiseerd waardoor de overheid zichzelf uitholt en een coörparatieve staat wordt. Tevens kan men wordt het woord "subsidie" vervangen door enorme bedragen waarmee de overheden commerciële bedrijven taken laat doen die echt alleen maar aan de overheid zouden toebehoren.

Een regering die een burgeroorlog ook niet schuwd, immers is oorlog goed voor de economie. En in het geval van een burgeroorlog zijn het de ministers en de zakenmensen die hoog en droog zitten, en die na de oorlog de restanten inpikken.

Nou het is meer een verschuiving. Voorheen bekeken ecomen oorlog als slecht voor de gehele economie. Immers slechts een kleine sector van het bedrijfsleven genoot inkomsten van oorlog. Nu regeringen steeds meer coörporatieve staten worden wordt aan elk facet van de oorlog verdient waardoor de (economische) prikkel tot vrede langzaam verdwijnt.

bipolair schreef:
Ik denk dat het bijzondere aan de huidige situatie is dat theoritische modellen over economisch wanbeheer "geglobalizeerd" zijn en dus ieder land bedrijgen. .

Zo naief ben ik gelukkig niet meer om dat te denken, het leven hier heeft me de ogen geopend, vooral omdat het hier zo klein is valt alles ook sneller op. En ook heeft (bijna) iedereen wel een (verre) famiielid in de regering, in de zakenwereld, in de gevangenis. Het was een schok om te beseffen dat uitgerekend mijn eigen Nederlandse regering (die ik vaak heb verdedigd) ook niet schuwen om zulke dergelijke methoden te gebruiken.

Het "geloof" (vertrouwen in hun eerlijkheid en dat ze het beste met het land voorhebben) in mijn regering is er niet meer. Iemand zei me ook een keer dat corruptie een virus is, al stap je met zulke goede voornemens de politiek in, het virus tast je (in meer of mindere mate) aan. Het lijkt erop dat hij toch gelijk heeft.

Ik vind het grappig dat over Naomi Kleins boek wordt gezegd dat het gebaseerd is op "baanbrekend historisch onderzoek".
Wie zich wel eens met geschiedenis bezighoudt, weet wel beter.
Iedere doctrine die suksesvol werd in heel korte tijd, was mede een reactie op schokken in de maatschappij. Dat was zo voor het Communisme in Rusland en China, evengoed als voor de Nazi-ideologie in Duitsland.
De dictatuur van het Christendom in het Romeinse Rijk en daarna is ook verklaard als een reactie op de Grote Volksverhuizing en epidemieën in de 4e en 5e eeuw. Ook een shock-doctrine dus !

Vergelijk nu eens de mate van vrijheid die mensen hadden in de heerschappij van al deze shock-doctrines:
Achtereenvolgens fanatiek Christendom, Communisme, Fascisme, en dan een tijd later de vrije-markt-ideologie.
In welke shock-ideologie hielden de mensen de meeste vrijheid ?
Nou ?
De vraag stellen is 'm beantwoorden.

Je hebt Kleins these niet begrepen, Secularizer.

Natuurlijk creeëren maatschappelijke crises een vacuüm waarin nieuwe ideologische ontwerpen een kans krijgen, vergelijkbaar met wanneer woudreuzen vallen en daarmee ruimte scheppen voor de versnelde groei van allerlei loof. Voorbeeld zijn de oorlogskosten en de pan uitstijgende belastingen, scheve maatschappelijke verhoudingen en misoogsten in het Frankrijk van de 18e eeuw, die de Franse revolutie mogelijk maakten. Maar dat maakt noch de Franse revolutie noch het christelijk geloof, noch de Mongoolse mythologie tot shock-doctrines.

Naomi Kleins stelling is niet alleen dat crises leiden tot omwentelingen, ook niet slechts dat crises uitgebuit worden om zulke omwentelingen door te drukken: Klein stelt dat er een groep politici en vooral economen zijn die er een doctrine op nahouden dat maatschappelijke crises uitgelezen mogelijkheden bieden om economische veranderingen door te drukken die ten diepste politiek van aard zijn. Omdat mensen tijdens zo'n crisis in shock verkeren, kunnen democratische processen worden omzeild. Klein verwijst naar de vastgoedprojecten en het oprollen van publieke scholing in New Orleans na orkaan Katrina, de liberalisering van Rusland na de val Van het communisme, de kapitalisering van Chili tijdens het regime Pinochet en de wederopbouw van Irak. Klein noemt deze doctrine 'disaster capitalism'.

Het is van daaruit maar een kleine stap naar de gedachte dat chaos ontketend moet worden om kapitalistische veranderingen door te voeren.

Hier is een tip voor je, Secularizer: misschien zou je, voor je je mening vormt, laat staan geeft, eerst de moeite moeten doen goed begrip te krijgen van het onderwerp.

Dat heeft twee belangwekkende voordelen:

Ten eerste maakt het dat je bijdrage ook daadwerkelijk iets toevoegt aan de discussie.

Ten tweede maakt het dat je minder een modderfiguur slaat.

Theoloog schreef:Klein stelt dat er een groep politici en vooral economen zijn die er een doctrine op nahouden dat maatschappelijke crises uitgelezen mogelijkheden bieden om economische veranderingen door te drukken die ten diepste politiek van aard zijn.

Ja, daar heb je gelijk in en dat ziet Naomi ook heel goed.
Alleen, dat zijn andere politieke richtingen evengoed van plan !

Voordat we gaan bepalen wie hier nou eigenlijk een modderfiguur slaat, zou ik je adviseren om je op de hoogte te stellen van de doctrines van de marxistische bewegingen, waaronder de 'Internationale Socialisten'-kern van de antiglobalisten die precies dat ook van plan zijn.

Dat is precies hun doctrine. Wist je dat nog niet ?
Ze vereenzelvigen zich met bewegingen(leninisme) die in het verleden precies dat deden:
Met voorbijgaan aan democratische processen van meningsuiting en meningsvorming, die vrijheid en tijd nodig hebben, probeerden die hun dictatuur door te drukken.

Voordat je een modderfiguur slaat, zou je je beter op de hoogte kunnen stellen ...

Secularizer schreef:Voordat we gaan bepalen wie hier nou eigenlijk een modderfiguur slaat, zou ik je adviseren om je op de hoogte te stellen van de doctrines van de marxistische bewegingen, waaronder de 'Internationale Socialisten'-kern van de antiglobalisten die precies dat ook van plan zijn.

Ik wil niet gaan discussiëren over wie hier een modderfiguur slaat, dat lijkt me wat zinloos. Waar de opkomst van het communisme (de marxistische beweiging) in verschilt is dat het zelf een revolutie ontketende. Naomi Klein beschrijft het achterbaks doorvoeren van een markt economisch plan in tijden van crisis dat vervolgens z'n weerga niet kent. Het marxisme, maar ook het fascisme liepen liepen met hun economische modellen te koop en deze waren inherent aan het marxisme of fascisme.

Dus Naomi Klein beschrijft een nieuw fenomeen van "revolutie". Enkel door straffe economische maatregelen door te voeren ten tijde dat het land al in chaos ligt. Dit hoeft niet per definitie een revolutie te zijn maar ook bijv. hyper inflatie. Deze veranderingen worden in achterkamertjes doorgeduwd en zo wordt het e.v.t. aanwezige democratisch proces omzeilt. Marxisten, communisten hebben hun economische veranderingen niet bepaalt onder stoelen of banken geschoven en veroorzaakte zelf chaos.

Een ander en onderliggend onderwerp in dit boek is de langzame omvorming van een staat die regeringstaken zo ver gaat afstoten aan de markt dat er vanuit een democratische staat een steeds meer coörporatieve staat ontstaat. Een groot gedeelte van het maatschappelijk leven komt zo onder leiding te staan van multi nationals. Geheel tegen het neo liberale idee van geen subsidie ontstaat er dan tevens een "verkapte subsidie" aan de bedrijven die al deze regeringstaken overneemt. Ook dit is een stille revolutie. Naomi Klein stelt nergens in het boek dat marxisme een antwoord is, eerder het vinden van een juist evenwicht van liberalisering van de markt t.o.v. vraagstukken zoals ontwikkeingsamenwerking, rampenbestrijding en een gezonde democratie.

......waaronder de 'Internationale Socialisten'-kern van de antiglobalisten die precies dat ook van plan zijn......

De anti globalisten beweging kent geen harde kern maar is meer een verzameling groeperingen en enkelingen die het huidige neo-liberale vrij handels dogma verfoeien.

Dat is precies hun doctrine. Wist je dat nog niet ?

Beschrijf eens precies wat de doctrine is van de anti globalisten?

Ze vereenzelvigen zich met bewegingen(leninisme) die in het verleden precies dat deden:
Met voorbijgaan aan democratische processen van meningsuiting en meningsvorming, die vrijheid en tijd nodig hebben, probeerden die hun dictatuur door te drukken.

Als er al een kern van een "anti globalistische doctrine" is dan zou het hooguit zijn dat niet een klein aantal landen de economische perspectieven voor de wereld zou mogen vastleggen en dat de neo liberale ideën a la Milton Friedman een dermate negatieve uitwerking hebben in de verhouding tussen arm en rijk dat er een tegengeluid moet worden gegeven. Anti globalisten hebben geen partijkrant etc. en zijn een zeer diverse groep.

Voordat je een modderfiguur slaat, zou je je beter op de hoogte kunnen stellen ...

Laten we ophouden met modderfiguren en alleen ekaar op meningsverschilen aan te preken, beter idee toch?

Theoloog schreef:Naomi Kleins stelling is niet alleen dat crises leiden tot omwentelingen, ook niet slechts dat crises uitgebuit worden om zulke omwentelingen door te drukken: Klein stelt dat er een groep politici en vooral economen zijn die er een doctrine op nahouden dat maatschappelijke crises uitgelezen mogelijkheden bieden om economische veranderingen door te drukken die ten diepste politiek van aard zijn. Omdat mensen tijdens zo'n crisis in shock verkeren, kunnen democratische processen worden omzeild. Klein verwijst naar de vastgoedprojecten en het oprollen van publieke scholing in New Orleans na orkaan Katrina, de liberalisering van Rusland na de val Van het communisme, de kapitalisering van Chili tijdens het regime Pinochet en de wederopbouw van Irak. Klein noemt deze doctrine 'disaster capitalism'.

Nodeloos om daaraan bij te voegen is dat de "chiago school" ontdekte dat hyper-inflatie ook tot één van de belangrijke "shocken"is waarmee de dogma's van Milton Friedman en co. kunnen worden doorgedrukt. Ook de ontdekking dat men "hyprinflatie" zou kunnen toepassen als "wapen" om landen te dwingen dit economisch model in te voeren is schrikbarend.....

Een belangrijk onderliggende thema vind ik ook dat het ongelimiteerd uitbesteden van overheidstaken aan private ondernemingen tot een coörporatieve staat leid waarbij er op die manier een enorme geldstroom ontstaat naar die private ondernemingen. De idelogie van Milton Friedman en co. spreekt zich dan ook tegen. i.p.v. subsidie wordt nu geld op een andere manier weggesluist naar private ondernemingen. Zo ben ik niet tegen privatisering maar wel tegen het privatisren van belangrijke overheidstaken zoals onderwijs, rampen bestrijding, defensie. Een trend die allang opgang doet en stabiliteit alleen nog maar verder ondermijnt.

Naomi Klein beschrijft in haar boek de ongebreidelde vormen van rampenkapitalimse alsmede de gevaren van het ontstaan van coörporatieve staten waarbij bijv. grote spelers beangen hebben in verkooop van oorlog materiaal maar tegelijkertijd wederopbouw. Oorlog en destabilisatie is nu booming bussiness geworden voor hele grote markt segmenten terwijl het vroeger ten koste ging aan de economie van het land. (Voorbeelden genoeg dat landen economisch in elkaar storten na oorlogen).

Plons schreef:

bipolair schreef:
Ik denk dat het bijzondere aan de huidige situatie is dat theoritische modellen over economisch wanbeheer "geglobalizeerd" zijn en dus ieder land bedrijgen. .

Zo naief ben ik gelukkig niet meer om dat te denken, het leven hier heeft me de ogen geopend, vooral omdat het hier zo klein is valt alles ook sneller op. En ook heeft (bijna) iedereen wel een (verre) famiielid in de regering, in de zakenwereld, in de gevangenis. Het was een schok om te beseffen dat uitgerekend mijn eigen Nederlandse regering (die ik vaak heb verdedigd) ook niet schuwen om zulke dergelijke methoden te gebruiken.

Het gevaar van een coörporatieve staat is veel groter dan men denkt. Niets is meer democratisch en vrijwel ieder rampscenario (war een regering ons tegen hoort te beschermen) is dan booming bussines geworden. Juist door het coörporatieve karakter dat ontstaat bij het doorvoeren van het neo liberale dogma verliest de burger feitelijk alle macht. het kan dan regeringen naar huis sturen maar niet de multi nationals.

Natuurlijk hebben multi nationals al veel in te brengen maar ik zie niet in waarom we hun positie dan nog verder moeten versterken....

Secularizer schreef:Voordat we gaan bepalen wie hier nou eigenlijk een modderfiguur slaat, zou ik je adviseren om je op de hoogte te stellen van de doctrines van de marxistische bewegingen, waaronder de 'Internationale Socialisten'-kern van de antiglobalisten die precies dat ook van plan zijn.

antiglobalisme
antiglobalisme, enigszins ongedefinieerde en heterogene beweging die zich afzet tegen de globalisering van de economie en de cultuur. Antiglobalisten nemen o.a. stelling tegen een door het rijke Westen bepaalde wereldhandel die de eigen economie beschermt tegen import uit minder ontwikkelde landen en eigen landbouwoverschotten dumpt op derdewereldmarkten. Ook verzetten antiglobalisten zich tegen ongereguleerde valutaspeculaties die zwakke munten bedreigen, tegen door multinationale concerns genetisch gewijzigde soja, tegen de uitbuiting en kinderarbeid die de productie in lagelonenlanden veelal met zich brengt, tegen mondiale merknamen die het koopgedrag bepalen, tegen Amerikaanse fastfoodketens en tegen anonieme grootschaligheid. Zij wijzen op het gevaar van klimaatverandering en opwarming van de aarde door ongebreidelde economische groei. In de ogen van antiglobalisten brengt de mondialisering wel meer welvaart aan een kleine groep bevoorrechten, maar niet aan de grote massa armen in vooral de Derde Wereld. Zij komen op voor kleinschaligheid, de lokale markt en de lokale gemeenschap.

Ongewild boegbeeld van het antiglobalisme werd de Canadese journaliste Naomi Klein na de publicatie van haar boek No logo in 2000, waarin zij scherpe kritiek uitte op de toenemende economische en culturele dominantie van multinationale bedrijven.

Vraagtekens bij de globalisering plaatste ook Nobelprijswinnaar economie en voormalig chef-econoom bij de Wereldbank Joseph Stiglitz, die scherpe kritiek uitte op het functioneren en het beleid van het Internationaal Monetair Fonds.

Stiglitz, Joseph
Stiglitz, Joseph (Gary, Ind., 9 febr. 1943), Amerikaans econoom, promoveerde in 1967 aan het Massachusetts Institute of Technology (MIT), bekleedde leerstoelen aan de universiteiten van Yale, Princeton, Oxford and Stanford, was voorzitter van de economische adviesraad van president Clinton en van 1997 tot 1999 chef-econoom bij de Wereldbank. Daar moest hij vertrekken wegens zijn aanhoudende kritiek op het marktfundamentalisme en de grote financiële instellingen als het Internationaal Monetair Fonds (IMF). In 2000 werd hij hoogleraar aan de Columbia University. Samen met zijn landgenoten Akerlof en Spence kreeg hij in 2001 de Nobelprijs voor economie voor hun werk op het gebied van de asymmetrische informatie (onvolledige informatie bij een van de marktpartijen).

In zijn boek Globalization and its discontents (Ned.: Perverse globalisering, 2002) beschuldigt hij het IMF ervan de belangen van de 'grootste aandeelhouder', de Verenigde Staten, belangrijker te vinden dan die van de ontwikkelingslanden, waarvoor de organisatie in feite is bedoeld. Hij deelt de kritiek van de antiglobalisten die het IMF arrogant, gesloten en ondemocratisch vinden en dat de economische 'remedies' (budgettaire versobering) voor veel landen vaak tot recessie en depressie leiden. Ook vindt hij dat de westerse landen de vrijmaking van de handel aan de ontwikkelingslanden hebben opgelegd en zo een buitenproportioneel voordeel hebben behaald. Hij wijst op de ontwrichtende werking van de liberalisatie van het korte kapitaalverkeer, het flitskapitaal, en pleit voor beperking van de vrije kapitaalbewegingen.

Antiglobalisten vormen een heterogene groep van personen, die zich vanuit heel verschillende overtuigingen, motivaties en achtergronden keren tegen (de effecten van) de mondialisering. Zij vinden elkaar vooral bij gelegenheid van internationale ontmoetingen van politieke leiders. Medio 1999 kwam het in Seattle bij de Wereldhandelsconferentie voor het eerst op grote schaal tot betogingen en ernstige onlusten van antiglobalisten. Ook bij latere internationale topontmoetingen, zoals de G8 in Genua in 2001, waren er massale protesten en gewelddadige confrontaties.

Microsoft ® Encarta ® Winkler Prins Encyclopedie 2007. © 1993-2006 Microsoft Corporation/Het Spectrum. Alle rechten voorbehouden.

Ik beschouw me dus ook als anti globalist maar onnodig om te zeggen dat ik geweld verafschuw (net als zoveel anti globalisten). Ik ben ook niet tegen vrije handel of voor het marxistische systeem maar wel tegen een ongebreidelde vije handel.

T.a.v. dit topic raad ik je ernstig aan eerst eens wat boeken te lezen alvorens typeringen toe te passen op mondiale bewegingen die verre van homogeen zijn.

Van alle mogelijkheden vind ik een neoliberale democratie nog het meest te verkiezen boven andere mogelijkheden. En antiglobalisme is voor bijvoorbeeld een overbevolkt gebied als nederland een scherts, omdat dat helemaal niet realiseerbaar is. Ook ik ben tegen overcommercialisering en uit uitdragen van ons leef en consumptiepatroon als zaligmakend. Ik denk echter dat het teveel eer is om hierin een vooropgezet wereldwijd plan te vermoeden. Pluspunt van de globalisering en voortschrijdende industrialisering is dat er op den duur een nivellering in prijspijl ontstaat waardoor het kleinschalig in eigen regio produceren en handelen weer aantrekkelijker wordt. Helaas lijkt het pad naar deze eindsituatie mij niet van nadelen verschoont.

Naomi's boek lijkt wel heel erg op een complottheorie hoor.
Wordt ze nu paranoia?