Voor de dood

[Blues-Bob]

Ik denk dat geen van de mensen hier het inzicht heeft hoe religieus geloven zich tot ontwikkeld fenomeen brengt, we kunnen slechts gissen en naar de interne consistentie van 1 specifiek geloof kijken. Ze zijn onderling niet genoeg compatible om te vergelijken, zoveel begrijp ik wel van de wereld. Verder weet ik te weinig van de geloven in de wereld. Ik kan je slechts mijn overpeinzingen inzake levensbeschouwing geven. Die mag je toetsen op interne consistentie. Wellicht is het zoiets als windows, waar jarenlang om allerlei foutjes heen gebouwd wordt, wellicht ook niet...

Groet,

Bob

[Maria]

Ik denk dat geen van de mensen hier het inzicht heeft hoe religieus geloven zich tot ontwikkeld fenomeen brengt, ............
Ze zijn onderling niet genoeg compatible om te vergelijken, zoveel begrijp ik wel van de wereld.

En toch is het feit, dat wij niet echt wezenlijk verschillend zijn als mensen, de reden waarom dit mij altijd weer intrigeert.
Ik waag ook te betwijfelen, dat het zo is, wat je hier schrijf.
Misschien moet je idd. alleen voor jezelf spreken.
Vlg. mij is het te onderzoeken.

"Zoeken naar de rode draad" is de afgelopen dagen genoemd.
Dat is wat ik al jaren loop te verkondigen, als de vraag naar voren komt, waarom ik me bezig houdt met dit soort fora.
Begonnen toen ik voor het eerst het christendom als niet alleen zaligmakend ervaarde en later mee doorgegaan, toen ik gedeeltelijke antwoorden vond.
Dat is, waar ik mij altijd mee bezig houdt, als ik probeer de gedachten van mensen te leren kennen en te doorgronden.
Dat is ook de reden, waarom ik me op een paar fora begeef, van uiteen lopende aard.
Dus niet alleen hier, maar ook op fora waar mensen zich uiten op de manier, waarvoor op dit forum feitelijk geen ruimte is.

Ook daar leer je, wat mensen bezighoudt en misschien ook waarom.

Want dat we in wezen, heel dicht bij de bron zonder de details van ieders persoonlijke leven, hetzelfde zijn, daarvan ben ik overtuigd.

[Yours]

Samante schreef:

Persoonlijk ben ik niet bang voor de fase na het sterven, ik maak me meer zorgen over de manier waarop ik ga sterven.

Niemand weet inderdaad hoe hij/zij sterft.
Maar uiteindelijk is het toch een kwestie van 'gewoon' je lichaam loslaten?

[Yours]

Mariakat schreef:

Want dat we in wezen, heel dicht bij de bron zonder de details van ieders persoonlijke leven, hetzelfde zijn, daarvan ben ik overtuigd.

Dat denk ik ook, maar hoe dan inderdaad?

[heeck]

Je laat niets los, je gaat dood.

Het probleem van de mens is dat hij een geest heeft en een lichaam is.
Het lichaam gaat onherroepelijk dood en de geest kan zich nooit ontdoen van dit besef:
Het refrein is Hein

groeten van Bert Keizer
http://nl.wikipedia.org/wiki/Bert_Keizer" onclick="window.open(this.href);return false;
R.

[Yours]

Heeck schreef:

Het probleem van de mens is dat hij een geest heeft en een lichaam is.

Wanneer je het stervensproces van iemand van nabij hebt meegemaakt, dan zie je dat hij/zij een lichaam heeft en daarnaast 'geest' is, aangezien alle bij het lichaam behorende karaktereigenschappen die die mens hebben gemaakt tot wie en wat hij/zij was, na de dood weg zijn. En er niets meer dan het stoffelijke en dus levenloze lichaam achter blijft.

Er is dus geen probleem.

[Blues-Bob]

Ik denk dat geen van de mensen hier het inzicht heeft hoe religieus geloven zich tot ontwikkeld fenomeen brengt, ............
Ze zijn onderling niet genoeg compatible om te vergelijken, zoveel begrijp ik wel van de wereld.

En toch is het feit, dat wij niet echt wezenlijk verschillend zijn als mensen, de reden waarom dit mij altijd weer intrigeert.
Ik waag ook te betwijfelen, dat het zo is, wat je hier schrijf.
Misschien moet je idd. alleen voor jezelf spreken.
Vlg. mij is het te onderzoeken.

Uiteraard is het te onderzoeken, echter de uiteenlopende geloven zijn nog niet zo lang met zijn alle op die manier in de ontwikkeling onderzocht. We zullen dus wellicht nog een jaartje of 50 tot langer moeten wachten, willen ik informatie als betrouwbaar aanmerken.

Groet,

Bob

[Pensee]

Mooie directe stijl, ik begreep onmiddellijk waar je heen wilde.

Als je bepaald niet onverwacht zwanger bent van jezelf is dat een heerlijke tijd. In warme absolute geborgenheid kan je ego groeien tot een volwaardig en verwend mens. Je hoeft je met niemand bezig te houden terwijl men niets liever wil dan jou vertroetelen opdat je leuk geboren wordt.
Als de rol van je schepping een beetje is uitgespeeld en scharnierpunten vragen om wat olie dan zal je het leven verder zelf moeten uitzoeken. Na verloop van tijd gaat het dan wat eenzaam worden is het verlangen naar het bezwangerd zijn van de dood daar, je gepamperd weten door je nabestaanden, verkerend in een gedempte roes van geborgenheid, naar eenzaamheid die niet langer te peilen is.

Want zoals geboren worden geen begin is, kan doodgaan nooit een einde zijn.

[heeck]

Yours,
Mooi husseltje maak je ervan.
Alsof er toch nog ergens een zieltje te vinden zou zijn.
R.

Pensee,
De geboorte niet als begin zien en de dood niet als einde, dat vereist andere begin en/of eindpunten.
Wat heb jij daarbij op het oog?
Roeland

[Yours]

@Heeck,

Ik denk eerder dat jij er als verstokte materialist een ratjetoe van maakt.
Over 'ziel' heb ik overigens niet gesproken, we hebben het uitsluitend over geest en lichaam gehad.

[heeck]

Yours,
Inderdaad materialist.
Maar daarmee niet ongevoelig voor allerlei spraakgebruik.
En ook niet ongevoelig voor het verschil tussen ervaren en verklaren. In tegendeel zelfs.

Maar wat doet de geest van de ziel verschillen dan?
R.

[Yours]

Heeck schreef:

Maar wat doet de geest van de ziel verschillen dan?

Wie het weet mag het zeggen.

[Pensee]

Heeck,

Mijn oog valt op geen enkel begin of eindpunt, de film is pas afgelopen als er geen bewegend beeld meer is en dat zie ik nog niet zo snel gebeuren.

[Jagang]

Want wat heeft mijn leven voor betekenis als er geen leven is na de dood!

Ik denk dat je de zin van je leven niet moet laten bepalen door zaken die buiten jezelf liggen.
Bij gebrek aan een intrinsieke waarde, geven we ons eigen leven waarde.

Daarbij: Zou eeuwig leven niet ontzettend saai zijn?
Er komt vanzelf een (leef)tijd waarop je er genoeg van krijgt.

[Blues-Bob]

Heeck schreef:

Maar wat doet de geest van de ziel verschillen dan?

Wie het weet mag het zeggen.

De geest verhoudt zich tot de psyche, zoals het individuele lichaam zich verhoudt tot de biologische functies. Als we biometrie toepassen zien we tussen onze lichamen een variatie, echter de basiskenmerken op verschillende onderdelen van dat lichaam komen overeen. MAW de psyche is een set aan wetmatigheden en stelregels / vuistregels waar de geest eigenlijk een oplossing van een multivariabele is.

De ziel is een fantasiedingetje waarbij de geest zonder lichaam kan zijn. Iemand die weet dat de psyche afhankelijk is van biologische functies, kan direct dus beredeneren dat de ziel niet KAN zijn.

Althans dat is mijn classificering.

Groet,

Bob