Bij Plato was het "idee" dat men herkent (en zo leert) echter niet van Goddelijke aard zoals de christenen er van bakte, maar simpelweg een herkenning uit vele vorige levens. Vermoed wordt dan ook dat Plato beïnvloed is door Oepanisjaden.
Welnu het is een moeilijke opgave om het tegendeel te bewijzen, maar uiteindelijk komt het dus neer om de rede zonder een mogelijkheid dat men dit met harde aanwijzingen kan verifieren, maar wanneer ik zou stellen dat we deze redvoering kunnen afwijzen dient de tegenstelling al weer aan dat ik dat zou doen op grond van het geleerde cq. herkenning van het "idee" dat er al was.
Welnu misschien lijkt Plato erg abstract, immers als men een boom leert kennen is het dan vergezocht om te stellen dat wij die boom leren vanuit een "idee" dat er altijd al was. Toch geeft het ter overdenking dat als men naar de imaginaire getallen kijkt, of het mandelbrot set dat al deze wiskundige / cijfermatige ïdeeën"er al waren.....
Bij Plato bestaat er echter niet de essentie van een "stuurprogramma" maar meer de eeuwige zoektocht naar wijsheid aldus het leren van het "ïdee"
Ideeën - het Griekse 'Eidos of 'idea'betekent oorspronkelijk 'beeld' - zijn dus vormen, soorten,algemeenheden van het bestaan.
Laten we het woordje idee, in de bovengenoemde context eens vervangen voor God, die alomvertegenwoordigd is en alwetend is...
Welnu, geen probleem, zo op het eerste moment, maar er zit een probleem aan het veranderen van idee zoals in boventstane context naar God, immers God schrijft ons voor hoe we moeten leven en afhankelijk daarvan worden wij beloont met het eeuwige leven of de hel. Waar bij Plato het onderzoeken van moraal, ethiek, de natuur voor op staat wordt dit nu gedaan door een almachtig opperwezen, tevens krijgt alles een doel, namelijk God. Alles is nu Gods wil geworden.Welnu het is een moeilijke opgave om het tegendeel te bewijzen, maar uiteindelijk komt het dus neer om de rede zonder een mogelijkheid dat men dit met harde aanwijzingen kan verifieren, maar wanneer ik zou stellen dat we deze redvoering kunnen afwijzen dient de tegenstelling al weer aan dat ik dat zou doen op grond van het geleerde cq. herkenning van het God dat er al was.
Welnu misschien lijkt Plato erg abstract, immers als men een boom leert kennen is het dan vergezocht om te stellen dat wij die boom leren vanuit een God dat er altijd al was. Toch geeft het ter overdenking dat als men naar de imaginaire getallen kijkt, of het mandelbrot set dat al deze wiskundige / cijfermatige ïdeeën"er al waren.....
Doeldenken is in mijn ogen een van de ziekelijke neigingen die we in het Westen hebben overgehouden van het Christendom, doeldenken is de eerste vereiste voor het volgen van een opppermachtig wezen, hij is immers het doel.
Ik denk dat het nogal twijfelachtig is dat alles in het leven een doel heeft, het leven als een soort beproeving om te leren ?
Ook is het onwaarschijnlijk dat niets een doel heeft in het leven, immers, het wordt een bijzonder zinloze aangelegenheid zo, ik stel dan liever dat het kan zijn dat er dingen zijn die geen doel hebben....
Laat ik mee eerst eens tegenspreken;
Wanneer we uitgaan van een causaal verband van alles, dus de meest minime dingen blijven voortleven in de zin van oorzaak en gevolg kan men stellen dat uiteindelijk iedereen eeuwig blijft voortleven en dat alles een keer een doel zal hebben ??
Welnu, ik opponeer hier tegen dat er dingen in mijn persoonlijk leven voor kunnen doen, die voor mij nooit nut zullen hebben, en ik denk dat dit ook wel verstandig is, het altijd zoeken naar een doel van dingen die je overkomt kan veel verdriet veroorzaken.
Laten we eens een uitstpapje naat het Boedhisme maken, in sommige Boedhistische stromingen wordt gesproken van de Boedha van de toekomst, Mitraya. Een fout die men kan maken is te denken (als Boedhist) dat men Mitraya zal zijn wanneer je het Nirvana bereikt, dat kan niet, men kan alleen tot Boedha, in het nu dus, komen. Mitraya is echter een zeer wezenlijk zinnebeeld van de toekomst, de toekomst bestaat immers. Het verleden bestaat helemaal niet, het verleden bestaat nu in onze herrineringen !!
Welnu, veel mensen zijn een betekenis aan het zoeken van dingen die in het verleden zijn gebeurt (dus in hun herrinnering afspeelt) en zoeken daar tevergeefs een doel bij, werd vroeger niet altijd gezegd "Het is Gods wil", tevergeefs zoeken naaar een doel rijt keer op keer de oude wonden open zonder enig verder succes.....
Het verleden bestaat alleen in onze herrinering, en wie zegt dat iets voor jouw een persoonlijk doel heeft ? Met alle respect, maar als jouw iets verschrikkelijks overkomt wel doel is daarmee voor ogen gesteld, de beproeving ?
Misschien plaatst dit Nietzsche in een ander daglicht wanneer hij zegt :
Christendom was van het begin af aan in diepste essentie een uit verveling geboren weerzin van het leven tegen het leven, die zich slechts vermomde in een "ander" of "beter" leven.