De rationele methode is ook op geloof gebasseerd.
Moderator: Moderators
Toch zijn er in de wiskunde nogal aardig wat axioma's !!
niet bewezen aannames, die welliswaar erg waarschijnlijk lijken, maar nooit echt bewezen zijn.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Axioma
wat zeg ik, de hele wiskunde, rekenkunde is gebaseerd op het axioma van het getal.
http://nl.wikipedia.org/wiki/G%F6dels_o ... dsstelling
maar het werkt wel, en daar gaat het om
ook in geloof en religie,
ook daar is het eigenlijk helemaal niet van belang of het waar is, als het maar werkt.
Pragmatisme heet dat !!
niet bewezen aannames, die welliswaar erg waarschijnlijk lijken, maar nooit echt bewezen zijn.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Axioma
wat zeg ik, de hele wiskunde, rekenkunde is gebaseerd op het axioma van het getal.
http://nl.wikipedia.org/wiki/G%F6dels_o ... dsstelling
maar het werkt wel, en daar gaat het om
ook in geloof en religie,
ook daar is het eigenlijk helemaal niet van belang of het waar is, als het maar werkt.
Pragmatisme heet dat !!
Neen!The Black Mathematician schreef:Inderdaad. Je lijkt veel meer te kunnen met de rationele methode, zoals vliegtuigen bouwen en banden plakken.
Niet 'lijkt', neen, je KUNT veel meer met de rationele methode. Het resultaat is voor mij het bewijs.
Maar je zegt dat je het proefondervindelijk hebt gevonden dat dit de beste methode is.
Het principe van proefondervindelijk dingen uitzoeken is echter een rationele methode en je gebruikt wederom de rationele methode om diezelfde methode te bewijzen. Dit is dus geen goed bewijs.
Ik ben blij dat jij wiskundige bent en geen rechter.
Waarom niet?Als je om A te bewijzen A zelf nodig hebt, heb je geen goed bewijs.
Vriendelijke groet...
'Bij een discussie die de redelijkheid zoekt heeft hij die het onderspit delft groter voordeel, voor zover hij er iets van opgestoken heeft.’ Epicurus (341-271vc)
Ook als het gaat om de Koran?The Black Mathematician schreef: O, maar met de Bijbel ben ik het met je eens. De Bijbel doet een hoop falsifiseerbare uitspraken (de aarde is 6000 jaar geleden geschapen, alle huidige levensvormen zijn in één keer geschapen, etc..) die niet overeen blijken te komen met wetenschappelijke resultaten. Dat je dit verwerpt is dan ook geheel terecht.
Vriendelijke groet...
'Bij een discussie die de redelijkheid zoekt heeft hij die het onderspit delft groter voordeel, voor zover hij er iets van opgestoken heeft.’ Epicurus (341-271vc)
- The Black Mathematician
- Ervaren pen
- Berichten: 921
- Lid geworden op: 28 mei 2005 01:40
Het is geen woordgegoochel, het laat zien dat je op een cirkelredenatie stuit.Devious schreef:Neen!The Black Mathematician schreef:Inderdaad. Je lijkt veel meer te kunnen met de rationele methode, zoals vliegtuigen bouwen en banden plakken.
Niet 'lijkt', neen, je KUNT veel meer met de rationele methode. Het resultaat is voor mij het bewijs.Maar je zegt dat je het proefondervindelijk hebt gevonden dat dit de beste methode is.
Het principe van proefondervindelijk dingen uitzoeken is echter een rationele methode en je gebruikt wederom de rationele methode om diezelfde methode te bewijzen. Dit is dus geen goed bewijs.Dit is woordgegoochel.
Ik ben blij dat jij wiskundige bent en geen rechter.Waarom niet?Als je om A te bewijzen A zelf nodig hebt, heb je geen goed bewijs.
Vriendelijke groet...
Een cirkelredenatie is een redenatie waarbij je A gebruikt om A te bewijzen. Jij vraagt je af waarom dat verkeerd is. Ik zal het proberen uit te leggen met een voorbeeld:
De ene man tegen de andere: De jeugd van tegenwoordig, al die jonge kerels zijn stuk voor stuk lui
De andere: Ja inderdaad, maar waar zou dat toch aan liggen?
De ene: Dat komt omdat ze nooit hebben geleerd wat werken is!
De andere: Ja, daar zeg je zowat, maar leg eens uit hoe dat komt.
De ene: Ze hebben nooit leren werken omdat ze lui zijn!
Axioma
Een axioma is een niet bewezen propositie die een deel is van de basis van een axiomatisch systeem. Een axioma kan niet waar of onwaar zijn in een axiomatisch systeem, want het heeft geen betekenis. Het axioma zegt alleen iets over de gemeenschappelijke kenmerken van modellen die kunnen worden toegepast op het axiomatisch systeem, waar axioma's altijd waar zijn.
Geschiedenis
De grondlegger van de theorie van axioma's is de Griekse wijsgeer Euclides. In ~300 v.C. definieerde hij een axioma als iets dat vanzelfsprekend waar is in de wereld, iets wat geen verantwoording nodig heeft: "Axioma hebben geen rechtvaardiging nodig omdat zij vanzelfsprekend ware uitspraken over de wereld zijn" (self-evidence). Op zijn vijf axioma's is de zogenaamde Euclidische meetkunde gebaseerd. Natuurlijk was Euclides niet de enige die hierover nadacht, Aristoteles bijvoorbeeld zei al eerder:
Now it is impossible that there should be a demonstration of absolutely everything, for there would be an infinite regress, so that even then there would be no proof. ... [A man who takes the contrary view] ... is no better than a vegetable.
Tot 1820 werd aan de definitie van Euclides niet meer getornd. In ~1820 kwam er hernieuwde interesse van Cauchy en Weierstraß. Zij klaagden over de onduidelijkheid en onzorgvuldigheid die er soms was, zoals de volgende uitspraak van Cantor illustreert:
Since God is of the highest perfection one can conclude that it is possible for Him to create a transfinitum ordinatum [realm of the infinite]. Therefore, in virtue of His pure goodness and majesty we can conclude that there actually is a created transfinitum.
en hierover zegt Frege:
Thus Cantor appeals to rather mysterious "inner intuitions", where he ought to have made an effort to find, and indeed could have found, a proof from definitions.
Een meer concreet voorbeeld is te vinden in het parallellen axioma van Euclides. Dit axioma maakt gebruik van een definitie van parallelle lijnen: twee lijnen die elkaar nooit ontmoeten. Dit kan niet worden bewezen. Wat is nooit?
Onder andere Riemann, Heine, (Cantor), Dedekind en met name Frege spanden zich in om de wiskunde preciezer en duidelijker te maken. Het middel hiervoor was de axiomatische wiskunde. Frege wilde hiermee ook de volgende dingen bereiken.
Laten zien dat wiskundige proposities waar zijn.
De wiskunde axiomatisch maken, met als doel:
De samenhang van de wiskunde (notatie en proposities) verduidelijken,
Algemene bewijsmethoden ontwikkelen.
Frege deed dit voor de arithmetica omdat hij de arithmetica beschouwde als de basis van alle wiskunde.
Er waren echter twee problemen.
Onder de vijf axioma's van de klassieke meetkunde is het parallellenaxioma, wat zegt: Voor elke lijn l en elk punt P niet op l bestaat er een lijn m zodat P op m ligt en m parallel is met l. Hierbij betekent parallel "l en m ontmoeten elkaar nooit". In 1800 ontwikkelden Bolyai en Lobachevsky (en misschien Gauss) een meetkunde waarin dit axioma niet waar was en de andere vier wel. Wat toen al een vraag was werd toen een groot probleem: wat is de zekerheid van axioma's?
Russels paradox toonde aan dat een van Freges axioma's onwaar was.
Dus Euclides' uitspraak dat axioma's vanzelfsprekend waar zijn, moest serieus in twijfel getrokken worden.
Het antwoord hierop van Russel en Gödel was dat de axioma's getoetst moesten worden, empiristisch. Dit sloeg niet aan (zie Brown waarom niet).
Toen kwam Hilbert die zei dat axioma's arbitraire stipulaties zijn. De axioma's, uitspraken over de primitieve termen, blijken volgens hem niets te zeggen over de werkelijke wereld. De enige voorwaarde is, dat de axioma's consistent zijn. Dus geen waarheidsvraag meer, maar een consistentievereiste. (Er was even hoop, maar in 1931 bewees Gödel dat het niet mogelijk is formeel te laten zien dat zelfs de simpelste axioma's consistent zijn: de stelling van Gödel.)
http://willem.engen.nl/filosofie/Axioma
Een axioma is een niet bewezen propositie die een deel is van de basis van een axiomatisch systeem. Een axioma kan niet waar of onwaar zijn in een axiomatisch systeem, want het heeft geen betekenis. Het axioma zegt alleen iets over de gemeenschappelijke kenmerken van modellen die kunnen worden toegepast op het axiomatisch systeem, waar axioma's altijd waar zijn.
Geschiedenis
De grondlegger van de theorie van axioma's is de Griekse wijsgeer Euclides. In ~300 v.C. definieerde hij een axioma als iets dat vanzelfsprekend waar is in de wereld, iets wat geen verantwoording nodig heeft: "Axioma hebben geen rechtvaardiging nodig omdat zij vanzelfsprekend ware uitspraken over de wereld zijn" (self-evidence). Op zijn vijf axioma's is de zogenaamde Euclidische meetkunde gebaseerd. Natuurlijk was Euclides niet de enige die hierover nadacht, Aristoteles bijvoorbeeld zei al eerder:
Now it is impossible that there should be a demonstration of absolutely everything, for there would be an infinite regress, so that even then there would be no proof. ... [A man who takes the contrary view] ... is no better than a vegetable.
Tot 1820 werd aan de definitie van Euclides niet meer getornd. In ~1820 kwam er hernieuwde interesse van Cauchy en Weierstraß. Zij klaagden over de onduidelijkheid en onzorgvuldigheid die er soms was, zoals de volgende uitspraak van Cantor illustreert:
Since God is of the highest perfection one can conclude that it is possible for Him to create a transfinitum ordinatum [realm of the infinite]. Therefore, in virtue of His pure goodness and majesty we can conclude that there actually is a created transfinitum.
en hierover zegt Frege:
Thus Cantor appeals to rather mysterious "inner intuitions", where he ought to have made an effort to find, and indeed could have found, a proof from definitions.
Een meer concreet voorbeeld is te vinden in het parallellen axioma van Euclides. Dit axioma maakt gebruik van een definitie van parallelle lijnen: twee lijnen die elkaar nooit ontmoeten. Dit kan niet worden bewezen. Wat is nooit?
Onder andere Riemann, Heine, (Cantor), Dedekind en met name Frege spanden zich in om de wiskunde preciezer en duidelijker te maken. Het middel hiervoor was de axiomatische wiskunde. Frege wilde hiermee ook de volgende dingen bereiken.
Laten zien dat wiskundige proposities waar zijn.
De wiskunde axiomatisch maken, met als doel:
De samenhang van de wiskunde (notatie en proposities) verduidelijken,
Algemene bewijsmethoden ontwikkelen.
Frege deed dit voor de arithmetica omdat hij de arithmetica beschouwde als de basis van alle wiskunde.
Er waren echter twee problemen.
Onder de vijf axioma's van de klassieke meetkunde is het parallellenaxioma, wat zegt: Voor elke lijn l en elk punt P niet op l bestaat er een lijn m zodat P op m ligt en m parallel is met l. Hierbij betekent parallel "l en m ontmoeten elkaar nooit". In 1800 ontwikkelden Bolyai en Lobachevsky (en misschien Gauss) een meetkunde waarin dit axioma niet waar was en de andere vier wel. Wat toen al een vraag was werd toen een groot probleem: wat is de zekerheid van axioma's?
Russels paradox toonde aan dat een van Freges axioma's onwaar was.
Dus Euclides' uitspraak dat axioma's vanzelfsprekend waar zijn, moest serieus in twijfel getrokken worden.
Het antwoord hierop van Russel en Gödel was dat de axioma's getoetst moesten worden, empiristisch. Dit sloeg niet aan (zie Brown waarom niet).
Toen kwam Hilbert die zei dat axioma's arbitraire stipulaties zijn. De axioma's, uitspraken over de primitieve termen, blijken volgens hem niets te zeggen over de werkelijke wereld. De enige voorwaarde is, dat de axioma's consistent zijn. Dus geen waarheidsvraag meer, maar een consistentievereiste. (Er was even hoop, maar in 1931 bewees Gödel dat het niet mogelijk is formeel te laten zien dat zelfs de simpelste axioma's consistent zijn: de stelling van Gödel.)
http://willem.engen.nl/filosofie/Axioma
(ik herhaal even wat ik eerder schreef, aangezien daar helemaal niet expliciet op gerageerd is, en aangezien anderen nu ook herhalen - gezien dat religie nu in de discussie gemengd wordt)
Geloof kan je definieren als "hetgene waar je van overtuigd bent", maar in werkelijkheid komt daar iets bij: absoluutheid. Onwankelbaarheid. Je gelooft absoluut, want je bent ergens van overtuigd.
Echter als je stelt dat "je overtuigd bent dat iets het beste is", kan het dan beter? In dat geval "geloof" je dat er iets beters kan bestaan. Is dat dan wel een zo overtuigde statement? Tja, 'geloven' is in ieder geval dit: een woord! Quibble!
Echter, ik geloof nergens in. Ik werk in werkelijkheid in waarschijnlijkheid. Er is wat mij betreft geen max (volmondig ja) en een min (volmondig nee), afgezien van populair taalgebruik. Je bent altijd aan het relativeren.
Maar ik beweer dat er wel bewijs voor is, maar het bewijs is niet van dezelfde aard als datgene wat je bewijst.
Ik denk dat dit dan het struikelblok is,
Namelijk de "voor de hand liggendheid". Dat is dan het bewijs.
Mijn stelling is daarom nu ook: geloof (met name religie) is niet zo voor de hand liggend. Daarom moet je er in geloven. Dergelijke zaken hebben niet het effect van 'de rationele methode'. Daarom is 'de relationele methode' een geval apart, en eigenlijk toch niet een geloof.
Hebben we dankzij een religie televisies, computers, synthesizers, auto's, vliegtuigen, maaimachines, aquariums, verlichting, eierkokers, magnetrons, meubels, kleren, boeken en GSM's?
Ik weet dat de 'rationele methode' bij benadering een extreme waarschijnlijkheid heeft om een goed fundament te zijn voor de rest van menselijke kennis, aangezien de menselijke kennis op basis van dat fundament een heel eind is gekomen. Kan het beter? Mischien, dat weet ik niet...
Een ding weet ik wel: religie is op de langere termijn een slecht fundament.
Geloof kan je definieren als "hetgene waar je van overtuigd bent", maar in werkelijkheid komt daar iets bij: absoluutheid. Onwankelbaarheid. Je gelooft absoluut, want je bent ergens van overtuigd.
Echter als je stelt dat "je overtuigd bent dat iets het beste is", kan het dan beter? In dat geval "geloof" je dat er iets beters kan bestaan. Is dat dan wel een zo overtuigde statement? Tja, 'geloven' is in ieder geval dit: een woord! Quibble!
Echter, ik geloof nergens in. Ik werk in werkelijkheid in waarschijnlijkheid. Er is wat mij betreft geen max (volmondig ja) en een min (volmondig nee), afgezien van populair taalgebruik. Je bent altijd aan het relativeren.
Maar ik beweer dat er wel bewijs voor is, maar het bewijs is niet van dezelfde aard als datgene wat je bewijst.
Ik denk dat dit dan het struikelblok is,
Namelijk de "voor de hand liggendheid". Dat is dan het bewijs.
Mijn stelling is daarom nu ook: geloof (met name religie) is niet zo voor de hand liggend. Daarom moet je er in geloven. Dergelijke zaken hebben niet het effect van 'de rationele methode'. Daarom is 'de relationele methode' een geval apart, en eigenlijk toch niet een geloof.
Hebben we dankzij een religie televisies, computers, synthesizers, auto's, vliegtuigen, maaimachines, aquariums, verlichting, eierkokers, magnetrons, meubels, kleren, boeken en GSM's?
Ik weet dat de 'rationele methode' bij benadering een extreme waarschijnlijkheid heeft om een goed fundament te zijn voor de rest van menselijke kennis, aangezien de menselijke kennis op basis van dat fundament een heel eind is gekomen. Kan het beter? Mischien, dat weet ik niet...
Een ding weet ik wel: religie is op de langere termijn een slecht fundament.
Laatst gewijzigd door chromis op 07 jun 2005 13:49, 3 keer totaal gewijzigd.
-
bad_religion
Slecht voorbeeld, aan geen van de bovenstane bewering ligt een rationele redenering te grondslag, waarbij feiten en argumenten de één of de ander in de weg staan. Zo kan je natuurlijk wel duizend voorbeelden maken, mar het onderbouwd jouw stelling niet....The Black Mathematician schreef: Het is geen woordgegoochel, het laat zien dat je op een cirkelredenatie stuit.
Een cirkelredenatie is een redenatie waarbij je A gebruikt om A te bewijzen. Jij vraagt je af waarom dat verkeerd is. Ik zal het proberen uit te leggen met een voorbeeld:
De ene man tegen de andere: De jeugd van tegenwoordig, al die jonge kerels zijn stuk voor stuk lui
De andere: Ja inderdaad, maar waar zou dat toch aan liggen?
De ene: Dat komt omdat ze nooit hebben geleerd wat werken is!
De andere: Ja, daar zeg je zowat, maar leg eens uit hoe dat komt.
De ene: Ze hebben nooit leren werken omdat ze lui zijn!
Er bestaat geen kennis dat 100% te bewijzen valt.
Elke kennis is gebaseerd op geloofwaardigheid, niets meer en niets minder.
Wat als geloofwaardig wordt gezien, blijft altijd een subjectieve kwestie, hoe (schijnbaar)objectief het probleem ook gemaakt is.
Nauwkeurig en concistent redeneren verhoogt slechts de kans dat men geloofwaardige uitspraken doet, maar verschaft nooit zekerheid die tot 100% ware uitspraken leidt.
We zullen ons dus altijd moeten behelpen en voor een groot deel af moeten gaan op ons persoonlijk gevoel en intuitie, ook in het wetenschappelijk onderzoeksproces.
Daar hoeft de mens zich dus helemaal niet voor te schamen.
Elke kennis is gebaseerd op geloofwaardigheid, niets meer en niets minder.
Wat als geloofwaardig wordt gezien, blijft altijd een subjectieve kwestie, hoe (schijnbaar)objectief het probleem ook gemaakt is.
Nauwkeurig en concistent redeneren verhoogt slechts de kans dat men geloofwaardige uitspraken doet, maar verschaft nooit zekerheid die tot 100% ware uitspraken leidt.
We zullen ons dus altijd moeten behelpen en voor een groot deel af moeten gaan op ons persoonlijk gevoel en intuitie, ook in het wetenschappelijk onderzoeksproces.
Daar hoeft de mens zich dus helemaal niet voor te schamen.
Laatst gewijzigd door jHenosch op 07 jun 2005 14:07, 3 keer totaal gewijzigd.
Ik ben het er volmondig mee eens dat kennis niet 100% te bewijzen valt,
Maar geloofwaardigheid kan zeker tot het objectieve benaderd worden.
Althans ik vind het nogal geloofwaardig dat het vanavond weer donker wordt. Zo ook dat televisies werken. Zo vind ik een heleboel wiskunde geloofwaardig omdat deze gelijk praktisch inzetbaar is voor informatica, en andere dingen: zelfs in de keuken!
Maar ik vind het niet geloofwaardig dat iemand mij met zijn gedachten kan beinvloeden (telekinse, of weet ik wat voor hocus pocus),
Ook vind ik het niet geloofwaardig dat er mensen zijn die beweren dat ze door middel van handlijnen de toekomst kunnen voorspellen,
En zo vind ik ook de god(en) van de monotheistische geloven niet geloofwaardig,
Kennis is niet 100% te bewijzen, geloofwaardigheid dan ook niet,
maar valt wel te categoriseren.
Maar geloofwaardigheid kan zeker tot het objectieve benaderd worden.
Althans ik vind het nogal geloofwaardig dat het vanavond weer donker wordt. Zo ook dat televisies werken. Zo vind ik een heleboel wiskunde geloofwaardig omdat deze gelijk praktisch inzetbaar is voor informatica, en andere dingen: zelfs in de keuken!
Maar ik vind het niet geloofwaardig dat iemand mij met zijn gedachten kan beinvloeden (telekinse, of weet ik wat voor hocus pocus),
Ook vind ik het niet geloofwaardig dat er mensen zijn die beweren dat ze door middel van handlijnen de toekomst kunnen voorspellen,
En zo vind ik ook de god(en) van de monotheistische geloven niet geloofwaardig,
Kennis is niet 100% te bewijzen, geloofwaardigheid dan ook niet,
maar valt wel te categoriseren.
Het enige wat we kunnen doen is bruikbare, zinvolle afbeeldingen en beschrijvingen maken van de werkelijkheid om ons heen, inclusief beelden over haar ontstaan.
Want uiteindelijk komt het eerder aan op bruikbaarheid dan op 1 op 1 waarheidsgetrouwheid.
Hoewel die twee elkaar in het geheel niet zullen uitsluiten.
De 1 op 1 waarheidsgetrouwheidseis is, zo niet onbetaalbaar, ook helemaal niet bereikbaar en zeker ook niet nodig om vooruit te komen.
Want uiteindelijk komt het eerder aan op bruikbaarheid dan op 1 op 1 waarheidsgetrouwheid.
Hoewel die twee elkaar in het geheel niet zullen uitsluiten.
De 1 op 1 waarheidsgetrouwheidseis is, zo niet onbetaalbaar, ook helemaal niet bereikbaar en zeker ook niet nodig om vooruit te komen.
Laatst gewijzigd door jHenosch op 07 jun 2005 18:27, 1 keer totaal gewijzigd.
- The Black Mathematician
- Ervaren pen
- Berichten: 921
- Lid geworden op: 28 mei 2005 01:40
Het enige dat ik geef is een voorbeeld van een cirkelredenatie. Ik heb dit voorbeeld gehaald uit het boekje Zindelijk denken: Foutieve denkwijzen, oneerlijke discussie methoden van Prof. Dr. A.F.G. van Hoesel.bad_religion schreef:Slecht voorbeeld, aan geen van de bovenstane bewering ligt een rationele redenering te grondslag, waarbij feiten en argumenten de één of de ander in de weg staan. Zo kan je natuurlijk wel duizend voorbeelden maken, mar het onderbouwd jouw stelling niet....The Black Mathematician schreef: Het is geen woordgegoochel, het laat zien dat je op een cirkelredenatie stuit.
Een cirkelredenatie is een redenatie waarbij je A gebruikt om A te bewijzen. Jij vraagt je af waarom dat verkeerd is. Ik zal het proberen uit te leggen met een voorbeeld:
De ene man tegen de andere: De jeugd van tegenwoordig, al die jonge kerels zijn stuk voor stuk lui
De andere: Ja inderdaad, maar waar zou dat toch aan liggen?
De ene: Dat komt omdat ze nooit hebben geleerd wat werken is!
De andere: Ja, daar zeg je zowat, maar leg eens uit hoe dat komt.
De ene: Ze hebben nooit leren werken omdat ze lui zijn!
En dat heb jij voor 100% bewezen?jHenosch schreef:Er bestaat geen kennis dat 100% te bewijzen valt.
Universeel skepticisme, de claim dat niets zeker is, is geen houdbare positie, omdat het onvermijdelijk tot 't tegenspreken van jezelf leidt.
Ach; het zal wel nationale 'schiet jezelf in de voet- week' zijn, neem ik voor alle gemak maar aan.
~Als je het denken aan pappa overlaat, blijf je een kind.~
The ?uestionmark Shaped Hole :a rationalist's fairytale in the making.
The ?uestionmark Shaped Hole :a rationalist's fairytale in the making.
Inderdaad zelfs dat is niet met 100% zekerheid te bewijzen !!Jutter schreef:En dat heb jij voor 100% bewezen?jHenosch schreef:Er bestaat geen kennis dat 100% te bewijzen valt.
Universeel skepticisme, de claim dat niets zeker is, is geen houdbare positie, omdat het onvermijdelijk tot 't tegenspreken van jezelf leidt.
Ach; het zal wel nationale 'schiet jezelf in de voet- week' zijn, neem ik voor alle gemak maar aan.
Je begint het te leren.
Bedankt voor de aai over de bol en de lollie.jHenosch schreef:Inderdaad zelfs dat is niet met 100% zekerheid te bewijzen !!Jutter schreef:En dat heb jij voor 100% bewezen?jHenosch schreef:Er bestaat geen kennis dat 100% te bewijzen valt.
Universeel skepticisme, de claim dat niets zeker is, is geen houdbare positie, omdat het onvermijdelijk tot 't tegenspreken van jezelf leidt.
Ach; het zal wel nationale 'schiet jezelf in de voet- week' zijn, neem ik voor alle gemak maar aan.
Je begint het te leren.
ps. je hebt er geen reet van begrepen. Er zijn wel degelijk logische beginselen die zelf-evident zijn, en waarvan elke poging om ze te weerleggen in contradicties resulteert: "bestaan" , en "identiteit" om er maar twee te noemen.
~Als je het denken aan pappa overlaat, blijf je een kind.~
The ?uestionmark Shaped Hole :a rationalist's fairytale in the making.
The ?uestionmark Shaped Hole :a rationalist's fairytale in the making.