Freethinker.nl

@axxyanus

Metafysica gebruik ik uit het jargon van filosofen: Zo iets als: uiteindelijke verklaring voor - of grond van - de verschijnselen.
Een 'isme' staat in het algemeen voor zo'n - op zijn minst richting van een - verklaring.
Zoals ik jou begrijp door je voorbeeld van homeopathie vat jij atheisme op als een soort scepticisme. En dan is atheisme alleen maar positief te formuleren als 'bestrijden van onbewijsbare onzin', waarin onzin dan staat voor niet-bewijsbaar.
Als homeopathie door wetenschappelijk onderzoek lijkt te werken zou je dan dus homeopathie nog kunnen accepteren. Voor god zal het lastig zijn om hier een onderzoek over te starten.
Als atheisme een wereldbeeld of overtuiging zou zijn, zou welk idee van god ook, principieel afgewezen worden. Dit zou dan consequenties voor de praktijk moeten hebben.

Gewoon gezegd lijkt 'praktisch atheisme' zo iets te zijn als een nog niet uitgekristaliseerd wereld/mens-beeld. Aan de buitenkant is dit dan virtueel atheisme; aan de binnenkant moet er nog wel wat gedacht worden (is onbeslist).

Kortom, zoals boven door anderen al aangegeven: oeverloos drijfzand, zo'n discussie.
Daarom zou ik benieuwd zijn wat in dit topic misschien boven komt drijven als interessant voor de deelnemers hieraan ...
Ik ben benieuwd.
Voor mij is interessant de achterliggende vraag van Marinus die ik meen te zien:
Maakt iemands gedrag iemand tot een atheist (ook zijn denkgedrag), of moet je er een principieel wereldbeeld hiervoor op na houden?
En indien het laatste: Wat is dan dat principiele wereld/mens-beeld?

Principieel kan dan ook skepticus, relativist, scientist, empirist, enzovoort, zijn ...

yopi schreef:@Marinus

Ik zei: 'Hoe zou het met het omgekeerde zitten? Niet praktizerende atheisten?
Het lijkt ergens wel dezelfde groep: niet denkenden; achtelozen; sowieso praktisch ingestelden .. of zo ...'

Jij zie: 'Hier snap ik niet wat je bedoelt'

Ik lees nu pas je onderschrift:

Jonathan Rauch: (apatheism is) "a disinclination to care all that much about one's own religion and even a stronger disinclination to care about other people's"

Apatheisme. Daar dacht ik aan.
Ongeloof in whatsoever, dus ook ongeloof in god: atheisme.
De facto in zie zin atheist en praktizerend in die zin dat god geen rol speelt.
Maar niet praktizerend in de zin dat als je overtuigd atheist bent en dat als een soort metafysica koestert, de praktijk er dan anders uit zou moeten zien dan bij de apatheisten.
Dus de facto zijn apatheisten .. ja wat? Zijn ze wat ..

Een beetje vergezocht en toch was het een duidelijke gedachteassociatie met dit onderwerp ..
Wat dit verder bijdraagt weet ik ook niet. Ik denk dat ik gewoon probeer een beetje aan de praat te raken.

Apatheisme is zeg maar het summum van praktisch atheisme. Het al dan niet bestaan van God(en) word gezien als irrelevant. De baseert zich meestal op het feit dat er geen bewijs is van goddelijke inmenging in dit universum laat staan in menselijke zaken. Zelfs al zou God bestaan, dan nog is dat een onbelangrijke gegeven. Het is zoiets als hard atheisme met een agnostische conclusie.

Wat metafysisch atheisme betreft: je zou kunnen zeggen dat bijvoorbeeld het afkeuren van de Bijbelse God op morele grond al te metafysisch is. God is goed is slechts een ongegronde aanname.

yopi schreef: Maakt iemands gedrag iemand tot een atheist (ook zijn denkgedrag), of moet je er een principieel wereldbeeld hiervoor op na houden?
En indien het laatste: Wat is dan dat principiele wereld/mens-beeld?

Dat is wel de kern, en zelfs ik verheug me op de oeverloze discussie.

yopi schreef:@axxyanus

Metafysica gebruik ik uit het jargon van filosofen: Zo iets als: uiteindelijke verklaring voor - of grond van - de verschijnselen.
Een 'isme' staat in het algemeen voor zo'n - op zijn minst richting van een - verklaring.

Maar atheïsme is geen isme. Atheïsme is gewoon een woord dat we gebruiken om afwezigheid van theïsme mee aan te duiden.

Marinus

en zelfs ik verheug me op de oeverloze discussie.

Yeah ..

Apatheisme is zeg maar het summum van praktisch atheisme. Het al dan niet bestaan van God(en) word gezien als irrelevant. De baseert zich meestal op het feit dat er geen bewijs is van goddelijke inmenging in dit universum laat staan in menselijke zaken. Zelfs al zou God bestaan, dan nog is dat een onbelangrijke gegeven. Het is zoiets als hard atheisme met een agnostische conclusie.

Wat metafysisch atheisme betreft: je zou kunnen zeggen dat bijvoorbeeld het afkeuren van de Bijbelse God op morele grond al te metafysisch is. God is goed is slechts een ongegronde aanname.

Mooi geformuleerd ..
Hiermee hebben je dan wel zo'n beetje de beide polen vastgesteld waardoor een bedding (twee oevers) ontstaat voor een soort richting van de discussie (hoop ik) ..

axxyanus schreef: Maar atheïsme is geen isme. Atheïsme is gewoon een woord dat we gebruiken om afwezigheid van theïsme mee aan te duiden.

Dat klopt, maar als Theo geen invloed heeft op gedrag en denken, hoe aanwezig is Theo dan nog? Theo word gereduceert tot een filosofisch borrelhapje so to speak. Een metafysische "er-moet-wel-iets-zijn-bitterbal" zonder toegevoegde waarde.

Marinus schreef:

axxyanus schreef: Maar atheïsme is geen isme. Atheïsme is gewoon een woord dat we gebruiken om afwezigheid van theïsme mee aan te duiden.

Dat klopt, maar als Theo geen invloed heeft op gedrag en denken, hoe aanwezig is Theo dan nog? Theo word gereduceert tot een filosofisch borrelhapje so to speak. Een metafysische "er-moet-wel-iets-zijn-bitterbal" zonder toegevoegde waarde.

Kan je even verduidelijken welk punt je wil maken? Ik begrijp het niet goed.

axxyanus schreef: Kan je even verduidelijken welk punt je wil maken? Ik begrijp het niet goed.

Dat klopt, maar als God geen invloed heeft op gedrag en denken, hoe aanwezig is God dan nog? God word gereduceert tot een filosofische one-liner so to speak. Bijvoorbeeld een "Er moet wel iets zijn" zonder verdere toegevoegde waarde.

Toch, al heeft God geen toegevoegde waarde in je leven, als je veronderstelt dat hij bestaat, ben je geen atheïst.

Of je dan een atheist bent is ook een beetje hoe je jezelf wil aandienen.
Zonder etiketjes te gebruiken moet je het er toch mee eens zijn dat als een god er niet toe doet, dat hetzelfde is als een god die niet bestaat (zeker in een praktisch topic.)

Dan zou je een pantheïst ook een praktische atheïst kunnen noemen, want als één God er niet toe doet, hij is immers in alles, dan is het de pantheïstische god wel. Je hebt er verder niets aan.

Kitty schreef:Dan zou je een pantheïst ook een praktische atheïst kunnen noemen, want als één God er niet toe doet, hij is immers in alles, dan is het de pantheïstische god wel. Je hebt er verder niets aan.

Zo is het ook. Heel wat autheurs noemen de deisten (die god aan de natuurwetten gelijkstelden) en Spinoza (die god aan de wereld gelijkstelde) atheisten. Als ze niet voor hun leven gevreesd hadden zouden ze dat misschien ook zelf gedaan hebben, maar we zullen het nooit weten (alleen wat mensen kwaad maken.)

Zo kom je trouwens terug bij de oorsprong van het geloof in goden: een theorie om de wereld te verklaren.

Kitty schreef:Toch, al heeft God geen toegevoegde waarde in je leven, als je veronderstelt dat hij bestaat, ben je geen atheïst.

In dat geval zou een ietsist ook een atheist zijn: iets is namelijk geen god.

Kitty schreef:Dan zou je een pantheïst ook een praktische atheïst kunnen noemen, want als één God er niet toe doet, hij is immers in alles, dan is het de pantheïstische god wel. Je hebt er verder niets aan.

Dat is wel mijn idee achter de term praktisch atheisme.

Ok, ik kan daar wel in meegaan. Qua geloof theïst maar in de praktijk niet verschillend van een atheïst.