Kalebas schreef:Waarom willen godsgelovigen niet zien dat hun god in daadkracht niet boven het niveau van een illusie uitstijgt?
Tot mijn spijt moet ik zeggen dat ik geen zin had om de hele discussie hier te lezen, dus vergeef me als ik wellicht iets zeg wat al gezegd is.
Sinds een tijdje erger ik me eraan dat er ontzettend naar gelovigen wordt "geschopt", want zo komt het op mij over. Het lijkt steeds vaker voor te komen dat ik mij moet verantwoorden voor mijn geloof. Dat zie ik ook een beetje terug in deze vraag. En ik denk nu te weten waarom ik mij precies erger (want het zouden immers ook die lange tenen kunnen zijn

). Ik erger mij eraan dat een ander mij in een bepaald hoekje duwt. Aangezien jij, Kalebas, het woord godsgelovigen gebruikt, bedoel je mij en vele anderen. Maar je kunt absoluut niet alle godsgelovigen over 1 kam scheren. Je hebt geen idee hoe het godsbeeld is van allerlei godsgelovigen. Want dat zal voor iedereen anders zijn. Je kunt beter (m.i.) hier eerst naar vragen, voordat je al een oordeel velt.
Voor jou is God een illusie, voor mij is God veel meer dan een of ander onzichtbaar vriendje. God is iemand die mij bij staat. God is iemand (m.i.) die almachtig is, maar almachtig zijn en er continu gebruik of zelfs misbruik van maken... dat is blijkbaar voor God niet nodig. Als God wilde dan had hij er ook voor kunnen zorgen dat we allemaal een soort robotjes waren die precies zouden doen wat God wilde. En ik ben blij dat hij daar niet voor heeft gekozen, ook al zijn er daardoor wat (meer dan zeer) vervelende consequenties... zoals de aids babies. (Wel apart trouwens dat altijd babies en kinderen genoemd worden. Als je de 17 (ofzo) gepasseerd bent, dan lijkt dit minder te gelden. Mensen lijken altijd sneller gevoelig als het gaat om babies, kindertjes en jonge dieren)
Het feit dat we het in een redelijk goed land als Nederland niet eens "normaal" tegen elkaar kunnen doen... wat hebben de mensen gedaan die door zinloos geweld om het leven kwamen? Er is veel leed, maar door leed wordt er lessen geleerd en vreugde herkend.
De mens verliest sneller haar hoop in zichzelf dan God ooit zou doen.
Toevallig lees ik net nog even jouw laatste opmerking:
Kalebas schreef:Ik vergelijk het een met het ander en kan niet anders constateren dat ze beide enkel bestaan uit gevoelsmatigheden, ze zijn niet zintuigelijk waarneembaar. Het een is in dat opzicht niets meer waard dan het ander.
Voor jou is het niet zintuigelijk waarneembaar, voor mij wel.