Theoloog schreef:toon mij eens aan op strikt rationele gronden waarom slavernij verkeerd is.
Waarom zou ik dat doen?
De argumenten waarmee slavernij destijds werd goedgepraat
religieus van aard, en hebben dus het gewicht van een veertje, want subjectief en gebaseerd op onlogica. Dan zou een zinsnede als 'We doen het om het geld, want wij moeten ook ergens van leven' beter (en eerlijker) zijn geweest, want een hoeveelheid geld is
in onze maatschappij (!) tenminste nog een objectief begrip. Ik toon dus nu niet aan dat slavernij verkeerd is; ik toon wel aan dat de argumenten van weleer onzin zijn (want niet objectief). Slavernij kan nu nog steeds een aantal kanten op.
In het hypothetische geval 'ja okee, maar stel nou dat...' luidt het antwoord: 'Omdat wij, naast het besef dat wij zelf geen slaaf zouden willen zijn, over de loop der jaren individualiteit en eigenwaarde steeds belangrijker zijn gaan vinden.' Het eerste gedeelte is een praktijkvorm van de objectieve gulden regel; het tweede gedeelte is een mix van afspraak en gegroeid cultureel besef. Impliciet is ook opgenomen de regel dat alle mensen min of meer gelijk zijn en ook min of meer hetzelfde willen.
Maar dat laatste kan tot grote problemen leiden: stel dat uit onderzoek blijkt dat negroïde mensen een gen voor slaafse volgzaamheid c.q. onderdanigheid blijken te bezitten en dat dit is gekoppeld aan de pleziercentra in hun hersenen. Met andere woorden: ze zijn
hardwired voor slavernij, omdat ze zich daar nu eenmaal prettig bij voelen. Het effect is zeer duidelijk meet- en waarneembaar (minder depressiviteit, lethergie, problemen met van alles en nog wat, enzovoort) in tegenstelling tot het vage evolutieprincipe dat aan sociaal darwinisme ten grondslag ligt. Nu botsen allerlei principes frontaal op elkaar: wij zullen die lui niet als slaaf accepteren omdat we ons anders ongelukkig voelen; de potentiële slaven zijn ongelukkig als we ze de kans niet geven slaaf te worden. Wat het uiteindelijk zal winnen kan ik niet zeggen. Ik kan ook niet zeggen hoe ik zou reageren---ik denk in eerste instantie negeren en anders een middenweg proberen te zoeken.
Maar dan nog zullen keuzes op basis van religieuze argumenten inherent slechter zijn dan keuzes op basis van niet-religieuze, want de laatste zijn objectiever en dús navolgbaarder.
En daarom heeft de atheïst in jouw voorbeeld van de 'reverend' nog steeds geen probleem, of, beter gezegd, áls het een probleem zou zijn is het
in ieder geval niet groter dan dat van de 'reverend'.