Dag Rereformed,
Een paar dagen ben ik van huis, maar ik had kans op het net te gaan en zag je reactie van zaterdag 8 mei. Vandaar dat ik even van de gelegenheid gebruik maak.
Je schreef:En net wanneer je op het belangrijkste punt komt haak je af (althans op dit forum). Waarom? Zo lijkt het erop dat je hierboven de theorie van een 'ingebouwde rem' naar voren haalt om tóch weer uit te kunnen komen op dat geliefde denkbeeld God.
Confucius (551-479 v.C.) zei al:
‘Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet’. Hij zag dit blijkbaar als een (morele) norm of wet en zo te zien als een
algemene norm of wet want hij geeft geen enkele uitzondering. Wil jij zo’n voorschrift een ‘rem’ noemen, be my guest.
En… de term ‘god’ zie ik er niet in voorkomen.
Volgens mij is een norm of wet gebaseerd op een waarde. De veelgebruikte uitdrukking ‘normen en waarden’ suggereert mogelijk het tegenovergestelde namelijk dat een waarde gebaseerd is op een norm, dat de norm aan de waarde voorafgaat. De wereld op zijn kop dus. Dat velen intrappen in deze suggestie blijkt wel uit een aantal bijdragen die sedert de jouwe van 8 mei alhier zijn verschenen.
Je schreef:Ook indien je dit niet zo bedoelt zijn er genoeg religieuzen die juist altijd met dit geliefde argument aankomen om maar toch in hun God te kunnen blijven geloven.
En ik behoor niet tot die religieuzen. Ik heb namelijk op mijn manier
écht afscheid genomen van bepaalde aspecten van de bestaande religies. En de term ‘god’ houd ík bewust buiten de discussie want waarom zal ik ter sprake brengen waarvan ik totaal geen weet heb?
Je schreef:Het argument is gewoon niet waar. Er bestaat geen 'normaal' mens, er bestaan slechts aangeleerde vooroordelen.
Hoe kun jij beweren dat er geen normaal mens bestaat? Heb jij dan een begrip/voorstelling van een normaal mens? Zo ja, wanneer is volgens jou een mens dan een normaal mens = een mens die aan de norm voldoet?
Inderdaad er bestaan oordelen en vooroordelen. Maar een oordeel kan zowel terecht als onterecht zijn en ook een vooroordeel kan zowel terecht als onterecht blijken.
Je spreekt van aangeleerde vooroordelen. Zoals het spreekwoord luidt:
‘Zoals de ouden zongen, piepen de jongen’. Als de ouden normaal (= volgens de norm) zingen, zullen de jongen naar alle waarschijnlijkheid even normaal piepen en later, eenmaal volwassen geworden, even normaal zingen. Piepen de ouderen niet normaal (= niet volgens de norm) dan kun je vrij zeker voorspellen hoe de jongen zullen piepen en later zingen: óók niet normaal of volgens de norm.
‘Jong geleerd is oud gedaan’.
Spreekwoorden zijn geformuleerde volks
wijsheden. Let wel: wijsheden, geen 'positieve wetenschap'.
Je schreef:De antropologie heeft aangetoond dat je culturen hebt die alles anders kunnen doen dan waar wij aan gewend zijn.
En wat heeft de antropologie daarmee aangetoond? Volgens mij niet anders dan dat tal van culturen de
werkelijke waarde van het menselijk bestaan niet hebben ontdekt en dus normen hebben gecreëerd die op onwaarde waren gebaseerd.
Het is volgens mij bovendien een banale vergissing om ‘cultuur’ gelijk te stellen met ‘beschaving’. ‘Cultuur’ overstijgt vaak niet het niveau van ‘gewoonte’ en gewoontes kunnen tijdens het leven worden aan- en/of afgeleerd.
Er is – wederom volgens mij – maar één manier om de specifieke waarde van het menszijn te ontdekken en dat is: zelfkennis, kennis van het ‘zelf’. Dieren zijn tot een dergelijke reflectie niet in staat; die hebben niet het zelfbewustzijn dat een normale mens tenminste als mogelijkheid wél heeft.
Voor sommige toegewijde aanhangers van de ‘Verlichting’ zal het een verademing zijn dat het orakel van Delphi het
‘gnoothi seauton’ uitvaardigde, zonder te beschikken over (elektronen)microscopen, over CT- of MRIscans, zonder weet te hebben van de Relativiteitstheorie of Kwantummechanica noch van DNA of genen. Het orakel was in die zin een 'wetenschappelijk' tabula rasa.
En tóch was de opdracht van Delphi, toen al en is het nu nóg: zinvol, want zelfkennis heeft al die ‘wetenschappelijke’ hulpmiddelen niet nodig. ‘Ken jezelf’ is kennisnemen van jezelf en dat is mogelijk zonder al dat hooggeprezen 'wetenschappelijk' instrumentarium.
Je schreef:Wat jij 'verminkte natuur' noemt kan een ander een na te streven zaak beschouwen.
De mens is ‘van nature’ een sociaal wezen, een individu dat pas volledig kan
‘leven’ in gemeenschap met anderen. Daarbij heeft de mens, in tegenstelling met een verkrachtende woerd en andere, zich weer anders gedragende dieren, het vermogen om ‘vrij te denken’ en om zich ‘bezinnend’ op al wat hij waarneemt en observeert in vrijheid te ontdekken wat voor de 'soort' mens waardig leven is. En pas als hij dát heeft ontdekt en in praktijk brengt, is hij - wat mij betreft - de waardering ‘beschaafd mens' of: ‘normaal’ mens waard.
Als ik om me heen kijk in de wereld waarin ik leef, kan ik alleen meer besluiten tot: ‘Dan hebben we nog een hele weg te gaan’. Mogelijk is het merendeel nog niet normaal = aan de norm voldoend. En ik kan me vergissen natuurlijk, maar mijn indruk is toch dat we na de ‘Verlichting’ niet zo opvallend veel ‘beschaafder’ zijn geworden. Ik vrees zelfs dat er weer een ramp en dit maal een - grotendeels door de mens zelf veroorzaakte - mondiale of globale ramp nodig is als aanzet of eye-opener, om het mensdom een keertje tot bezinning te brengen. Wie weet wordt het te instinctmatig levend mensdom tot een ‘vrij denkend’, meer ‘bezonnen’ mensdom dat kiest voor typisch menselijke waarden en normen. Het zouden e·i·n·d·e·l·ij·k zomaar eens de enig juiste waarden en normen kunnen zijn.
Je schreef:En net wanneer je op het belangrijkste punt komt haak je af (althans op dit forum). Waarom?
Omdat ik vrees geconfronteerd te worden met wat jij beschrijft als:
‘Er bestaat geen 'normaal' mens, er bestaan slechts aangeleerde vooroordelen’. Dat geldt voor degenen die zich aansluiten bij de meerderheid omdat ‘de meeste stemmen tellen’.
En ik zal wel míjn (voor)oordelen hebben en anderen zullen de hunne hebben. En zolang het oordeel van de een ‘n vooroordeel voor de ander blijft en omgekeerd, heeft een gedachtewisseling, zeker een schriftelijke, voor mij weinig zin.
Groeten.
Fons.
Een theoloog die naar exactheid streeft, heeft de eerste stap gezet naar het atheïsme. Een atheïst is geen naïeveling, maar iemand die god nauwkeurig 'kent', voor wie dus veel zo niet alle godsvoorstellingen hun betekenis hebben verloren.
