Raven schreef:Het is niet zo dat ik met beide in de knoop zit, in tegendeel.. ik kijk naar de natuur en begrijp dus beide manieren om naar de wereld te kijken.
Misschien snap je dat niet maar ik kan het niet duidelijker uitleggen dan ik tot nu toe gedaan heb. Maar... als je zelf niet bereid bent om na te denken over wat ik verteld heb dan zal je het ook nooit begrijpen
Ik was nu juist wél bereid om erover na te denken, beste Raven, daarom besteedde ik mijn tijd door wel liefst vijf bladzijden van dit topic door te lezen.
Ik heb zelf in gelijksoortig wazig denken gezeten, en redde me uitstekend zolang ik me van uitleggen verschoonde door de vrager om uitleg eenvoudig af te troggelen met een opmerking dat hij/zij niet bereid is zelf na te denken. Ik vind dit antwoord van jou ver beneden de maat nadat ik er juist op gewezen heb dat in dit topic jou nu een unieke kans gegeven wordt alle zaken tot in de puntjes voor een ander duidelijk te maken.
Je zit inderdaad niet in de knoop, want wanneer je het nooit hoeft uit te leggen (voor jezelf) kun je voor altoos met ideeën waaraan je gehecht bent rondlopen, want ze zijn dan altijd immuun voor ontmaskering.
Je lijdt aan dezelfde storing in het denken als de mens die zich aan de openbaringsgodsdiensten heeft uitgeleverd: je bent niet bereid je eigen gedachten aan kritisch onderzoek bloot te stellen, je bent niet bereid voor jezelf uit te zoeken in hoeverre je maar een kunstenaar/dichter bent die volledig door de mand valt wanneer het met het licht van wetenschappelijk denken wordt beschenen. Dit is de beroemde storing van intellectuele oneerlijkheid in het denken, die de lijder eraan niet opmerkt omdat hij/zij het zover mogelijk heeft weggemoffelt. En dát is waar het hier om draait. "Ik kan het niet duidelijker uitleggen" is heel eenvoudig de uitspraak van iemand die weet dat zijn eigen opvattingen niet bestendig zijn tegen kritiek.
Beeldspraak ? ik zou het eerder "verduidelijkende analogieen" willen noemen.
OK, je doet hier opnieuw in één frase een poging om iets uit te leggen. Ik wees erop hoe je personificaties gebruikt (je praat over de natuur als god, goden, goddelijkheid, mannelijkheid, vrouwelijkheid, intelligentie, bewustzijn), maar je bedoelt al deze zaken niet letterlijk, maar als beeldspraak, een woord dat je zelf in de mond nam, maar hetgeen men ook zonder jouw eigen gebruik ervan kan opmaken uit je schrijven.
Nu ben ik van mening dat jouw beeldspraak (
zoals alle beeldspraak), een manier is om kinderlijk denken iets te verduidelijken wat volwassen abstract denken vereist. Met andere woorden, het is overbodig en bij hoger inzicht slechts een sta-in-de-weg, omdat het dan altijd onduidelijk blijft in hoeverre het beeldspraak is of toch weer wel iets letterlijks bevat.
Dat je nu opeens het woord 'analogie' gebruikt wijst er bijvoorbeeld op dat je toch niet wil erkennen dat het in al je uitspraken om beeldspraak ging. In dat geval concludeer ik dat je dus tóch aan een vorm van letterlijk opvatten van genoemde begrippen om de natuur uit te leggen vasthoudt. Dan ben je inderdaad meer in lijn met wat men in de oudheid ook dacht, maar dan kom je onherroepelijk in botsing met de moderne wetenschap.
ik kijk naar de natuur en begrijp dus beide manieren om naar de wereld te kijken.
Deze opmerking is volkomen overbodig. Ik begrijp ook beide manieren om naar de wereld te kijken. Maar omdat ik de wetenschap erken als gevende de letterlijke waarheid besef ik dat ik de wijsheid van de oudheid op geen enkele manier als letterlijke waarheden moet opvatten, maar geheel als
beeldspraak, als een middel om de menselijke psychologie te kunnen verduidelijken, een middel om iets wat je ervaart in woorden om te zetten.
