Het valt mij op dat er binnen de groep die zich agnosticus noemt. Een aantal bijna-christenen rondstapt. Want het godsbegrip kan niet opzij gezet worden want het is nou eenmaal niet te weerleggen. Een christen zegt dit ook en voegt er een gedachte bij: geloof. Is het twijfel of zijn het restverschijnselen. De verslaafde die afgekickt is, maar bij het aanschouwen van het genotsmiddel drie keer moet slikken.
Blijft een agnost zitten met een onverwerkt verleden en is de keuze die hij/zij moet maken een moeilijke. Of is een agnost iemand die zijn public relations goed verstaat en aansluiting zoekt aan beide kanten. Tegen de atheist zegt: "Ik kan mij iets voorstellen bij jouw keuze " en tegen reli"s ; de wegen opent naar de factor dat er meer zou kunnen zijn tussen hemel en aarde en hun keuze ook niet afwijst.
Kortom is een agnost niet een ongelooflijke draaikont!! En tientallen excuses zoekt om de ultieme vraag bestaat er een god, maar niet te hoeven te beantwoorden.
Is een agnost iemand die niet durft te kiezen
Moderator: Moderators
Is een agnost iemand die niet durft te kiezen
Is de leegte niet een weldaad, geeft stilte niet veel rust, waarom moet onder leiding van dominees, goeroes, therapeuten en anderen alles kapot gezingeeft worden?
Schitterend!
Inderdaad, ik noem mijzelf agnost, maar niet waar het gaat om de God van de bijbel, koran, veda's etc... Als het gaat om deze religies kan ik mijzelf met een gerust hart atheïst noemen. Filosofen als Jan Vis en Herman Philipse vinden agnosten ook draaikonten. Ik vind hun briljant in het bestrijden van de gevestigde religies, maar zodra het op agnosticisme aankomt beginnen ze te stotteren en te stamelen, want eigenlijk zitten ze met hetzelfde probleem als de christenen en de moslims; dat wil zeggen,,, bewijs. Er is genoeg bewijs tegen het bestaan van Allah, Jahwe of Poseidon in te voeren, maar men kan onmogelijk bewijzen dat 'de onbekende Godin/God/Entiteit' niet bestaat. Geen geloof zonder bewijs! Daar is geen speld tussen te krijgen
Ik zou alleen al agnost zijn om de fundies niet het argument te gunnen; 'bewijs eens dat er geen God is'. Zulke discussies monden altijd uit in welles nietes verhaaltjes waar je geen steek verder mee komt.
Het is inderdaad mogelijk dat veel mensen die zichzelf agnost noemen, dit doen omdat te lui zijn om onderzoek te doen, of omdat ze conflicten willen vermijden. Voor mij gaat dit niet op. Ik ben een millitante agnost; geen draaikont
ciao....
'Bij een discussie die de redelijkheid zoekt heeft hij die het onderspit delft groter voordeel, voor zover hij er iets van opgestoken heeft.’ Epicurus (341-271vc)
Re: Is een agnost iemand die niet durft te kiezen
Goed dat deze vraag eens een keer wordt gesteld. Het is vreemd dat mensen die dergelijke kritiek hebben, wel een bewijs willen van gelovigen, dat hun god bestaat en vervolgens hun eigen stelling, dat er geen god bestaat, niet wensen te bewijzen. Dus bij mij geen tientallen excuses, ik kan die vraag gewoon niet beantwoorden, omdat ik het niet weet.tjeerdo schreef: Kortom is een agnost niet een ongelooflijke draaikont!! En tientallen excuses zoekt om de ultieme vraag bestaat er een god, maar niet te hoeven te beantwoorden.
Verder sluit ik me volledig aan bij het antwoord van Devious.
groeten,
skeptic
Mensen die sterke overtuigingen hebben zonder dat daar bewijzen voor zijn, horen in de marge van de maatschappij thuis en niet in de paleizen van de macht. (Sam Harris)
Moeten we dan maar een nieuw begrip invoeren de para-agnost. De strijdvaardige agnost die in naam van het atheisme zijn slachtoffers zorgvuldig uitkiest.Devious schreef::
Inderdaad, ik noem mijzelf agnost, maar niet waar het gaat om de God van de bijbel, koran, veda's etc... Als het gaat om deze religies kan ik mijzelf met een gerust hart
Het is inderdaad mogelijk dat veel mensen die zichzelf agnost noemen, dit doen omdat te lui zijn om onderzoek te doen, of omdat ze conflicten willen vermijden. Voor mij gaat dit niet op. Ik ben een millitante agnost; geen draaikont
ciao....
Niet te verwarren natuurlijk met paragnost want dan belanden we natuurlijk van de wal in de sloot. :P
Is de leegte niet een weldaad, geeft stilte niet veel rust, waarom moet onder leiding van dominees, goeroes, therapeuten en anderen alles kapot gezingeeft worden?
Dit klinkt mij beter in de oren.tjeerdo schreef: Moeten we dan maar een nieuw begrip invoeren de para-agnost. De strijdvaardige agnost die in naam van het atheisme zijn slachtoffers zorgvuldig uitkiest.
Niet te verwarren natuurlijk met paragnost want dan belanden we natuurlijk van de wal in de sloot. :P.
Ik ben benieuwd wie je hiermee bedoeld. Toch niet ik mag ik hopen?Het valt mij op dat er binnen de groep die zich agnosticus noemt. Een aantal bijna-christenen rondstapt.
'Bij een discussie die de redelijkheid zoekt heeft hij die het onderspit delft groter voordeel, voor zover hij er iets van opgestoken heeft.’ Epicurus (341-271vc)
Nee, jij hoeft niet voor de waarheidscommissie te verschijnenDevious schreef: Ik ben benieuwd wie je hiermee bedoeld. Toch niet ik mag ik hopen?
Militante para-agnosten vallen hier buiten. En namen durf ik niet te noemen. Anders wordt ik in de koopgoot overvallen. En trouwens als ik morgen zeg dat de eerste de beste die aan Paulus komt met mij te maken krijgt, dan ligt een ere-lidmaatschap van de EO natuurlijk voor de hand.Nee, het stuk is natuurlijk bedoeld ter enige overpeinzing. Ik ben atheist, conform de formulering zou men mij ook agnosticus kunnen noemen. Omdat bovennatuurlijke zaken niet te weerleggen zijn. Wat je wel kan doen is kijken waar men deze onzin op baseert. En hier een duidelijk verhaal tegenover stellen. Echter als iemand zegt dat Jezus elke avond bij hem langs komt en na een half jaar samen observeren nog niet is geweest. Kun je dit naar voren brengen, echter dan zal de persoon zeggen dat dat mijn schuld is, want hij komt nou eenmaal niet naar atheisten toe.
En dat bedoel ik nou. Religie is iets glibberigs. Het laat zich niet vastpakken. Men weet zich altijd te verhullen in muftige termen. Zoals bemoediging, vertroosting etc.
Is de leegte niet een weldaad, geeft stilte niet veel rust, waarom moet onder leiding van dominees, goeroes, therapeuten en anderen alles kapot gezingeeft worden?
-
Donnie Darko
- Forum fan
- Berichten: 114
- Lid geworden op: 23 sep 2004 10:40
Ik denk dat agnosten soms in zekere zin meer bezig zijn met geloof dan de meeste gelovigen(fundamentals buiten beschouwing),om alles te onderzoeken, waar de fouten zitten in een geloof,waarom het niet klopt.
Een God die een hel schept van eeuwige duisternis en pijn, verdient als enige om erin te branden.
Als ze er helemaal niet meer uitkomen, wordt er gezegd; '"Gods wegen zijn ondoorgrondelijk". Ze hebben altijd gelijk, als je kritiek hebt op de bijbel, dan halen ze bijbelteksten aan om te bewijzen dat de bijbel gelijk heeft.tjeerdo schreef: En dat bedoel ik nou. Religie is iets glibberigs. Het laat zich niet vastpakken. Men weet zich altijd te verhullen in muftige termen. Zoals bemoediging, vertroosting etc.
Mensen die sterke overtuigingen hebben zonder dat daar bewijzen voor zijn, horen in de marge van de maatschappij thuis en niet in de paleizen van de macht. (Sam Harris)
En lukt het dan nog niet dan is er de dooddoener: "je staat er niet voor open, want pas als je er open voor staat, dan zie je dat ik gelijk heb".skeptic schreef:
Als ze er helemaal niet meer uitkomen, wordt er gezegd; '"Gods wegen zijn ondoorgrondelijk". Ze hebben altijd gelijk, als je kritiek hebt op de bijbel, dan halen ze bijbelteksten aan om te bewijzen dat de bijbel gelijk heeft.
Een laatste poging die men voor jou in petto heeft, is vertellen dat er hard voor je gebeden wordt. Ben na een week de internet-gebedsruimte binnen gestapt en heb meegebeden voor diegenen die niet voor mij zaten te bidden. Toen was de conclusie duidelijk. Na het postten van enkele smileys. Werd er geroepen "too much smileys". En de IP-ban was een feit.
Is de leegte niet een weldaad, geeft stilte niet veel rust, waarom moet onder leiding van dominees, goeroes, therapeuten en anderen alles kapot gezingeeft worden?
Ik versta iets heel anders onder Agnosticisme; namelijk je weet het niet of er een God is. en ik heb er ook niet een bepaald gevoel bij. Ik ben zelf niet religieus, maar ik ontken per definitie niet dat er een God zou kunnen zijn. Het interesseert me gewoon niet. Het valt ook nooit te bewijzen dat er een God is (geloof het niets voor niets geloof); ik zie het nog niet gebeuren dat God zich even meld en zegt: Kijk ongelovigen ik besta wel. Ik hou me meer bezig met de wetenschap en de dingen die om ons heen gebeuren. Daaruit valt veel informatie te halen. Wetenschap en Religie zijn twee aparte zaken en hebben niets met elkaar te maken. Het is voor mij hetzelfde als met Ufo's; ook dat ontken ik niet, maar het interesseert me ook niet. Ik zal niet van verbazing achterover vallen als er ooit eens een Ufo land. Het interesseert me alleen vanuit een wetenschappelijk oogpunt als het wel gebeurt. Noem het maar een soort nuchterheid.
Het is de kunst om nog iets glibberiger te zijntjeerdo schreef: En dat bedoel ik nou. Religie is iets glibberigs. Het laat zich niet vastpakken. Men weet zich altijd te verhullen in muftige termen. Zoals bemoediging, vertroosting etc.
'Bij een discussie die de redelijkheid zoekt heeft hij die het onderspit delft groter voordeel, voor zover hij er iets van opgestoken heeft.’ Epicurus (341-271vc)
Voor de westers georienteerde godsdiensten is de bijbel het ijkpunt. Buiten dit boek is er geen god. Om het godsbegrip te omlijsten grijpt men constant naar dit boek. Waar ligt dan de grens van een agnosticus. Schrap je de bijbel dan blijft er van het christendom, Jodendom en Islam niets over. Misschien een vollere inktpot. Of zie je deze discussie ook doorgaan buiten de bijbel.lanier schreef:Ik versta iets heel anders onder Agnosticisme; namelijk je weet het niet of er een God is. en ik heb er ook niet een bepaald gevoel bij. Ik ben zelf niet religieus, maar ik ontken per definitie niet dat er een God zou kunnen zijn.
Is de leegte niet een weldaad, geeft stilte niet veel rust, waarom moet onder leiding van dominees, goeroes, therapeuten en anderen alles kapot gezingeeft worden?
Ik vraag me af of nu niet Religie en Geloof op 1 hoop worden gegeooid terwijl het volgens mij twee verschillende dingen zijn.skeptic schreef:Als ze er helemaal niet meer uitkomen, wordt er gezegd; '"Gods wegen zijn ondoorgrondelijk". Ze hebben altijd gelijk, als je kritiek hebt op de bijbel, dan halen ze bijbelteksten aan om te bewijzen dat de bijbel gelijk heeft.tjeerdo schreef: En dat bedoel ik nou. Religie is iets glibberigs. Het laat zich niet vastpakken. Men weet zich altijd te verhullen in muftige termen. Zoals bemoediging, vertroosting etc.
Religie is helemaal niet "gliberig" maar een duidelijk systeem bedoeld een instituut in stand te houden en te versterken, heel menselijk overigens de gelovige is daar niet anders in dan bijv een democraat, socialist of humanist die zo hun maatschappij/ideaal vorm trachten te geven.
Geloof echter is inderdaad niet te vatten omdat het een zaak van gevoel is, geloven in wat wij God noemen is een liefde, en houden van. Op het moment dat je die liefde gaat rationaliseren loop je het riscio dat je met iedere liefde loopt die je zo benaderd, dat het gevoel verdwijnd om plaats te maken voor een rationele overweging.
Dus zijn er gelovigen die zich vastklampen aan die bijbelteksten om dat gevoel weer te ervaren, een ander soort gelovigen leest die teksten zoals een niet-gelovige de liefdesbrieven aan hem/haar geschreven door zijn/haar geliefde leest, als een bevestiging van die gevoelens.
Ik zie ook dat verschil in agnosten maar denk dat het te maken heeft of men de religie of het geloven an sich beoordeeld, zoals ik het ervaar zeggen de meeste agnosten dat ze geloven niet afwijzen noch abnvaarden maar is de aversie en de afwijzing van de religie wel duidelijk en is men daar dus feller en stelliger in.
groet Enigma
Geen mens is intelligent genoeg om de eigen domheid te begrijpen.
Tegen de georganiseerde religie is mijn grootste aversie gericht. Daarom zal ik feller reageren in een discussie met een fundamentalist, dan in een discussie met iemand die individueel bezig is met wat ik in veel gevallen zie als zweverigheid. Ik maak als agnost dus wel verschil tussen individueel geloof (ongeorganiseerd) en religie (georganiseerd, en daardoor een potentieel gevaar), hieronder versta ik ook niet godsdienstige systemen die zich bezighouden met onderdrukking, zoals het communisme.Enigma schreef: Ik zie ook dat verschil in agnosten maar denk dat het te maken heeft of men de religie of het geloven an sich beoordeeld, zoals ik het ervaar zeggen de meeste agnosten dat ze geloven niet afwijzen noch abnvaarden maar is de aversie en de afwijzing van de religie wel duidelijk en is men daar dus feller en stelliger in.
ciao....
'Bij een discussie die de redelijkheid zoekt heeft hij die het onderspit delft groter voordeel, voor zover hij er iets van opgestoken heeft.’ Epicurus (341-271vc)
Ben het helemaal met je eens Devious. Fundamentalisten zijn het gevaarlijkst als groep, maar eigenlijk niet als individueel omdat ze geen eigen mening hebben. De mening van de groep telt en daar sluiten ze zich bij aan. Individueel gelovigen bepalen voor zichzelf welke punten uit een religie belangrijk zijn voor hun en doen daar hun voordeel mee. Ook dringen ze niet vaak hun standpunten bind op aan anderen, maar zijn meer geinteresseerd in het standpunt van anderen en halen daar voor hun belangrijke informatie uit (zie ook topic: Ervaringen met fundamentalistische forums).
Leuk vind ik trouwens dat spotje van die Citroen-verkoper die thuis bezoek krijgt van Jehova's en zijn verhaal doet i.p.v. dat zij hun verhaal kunnen doen. Ik denk trouwens wel dat je tegenwoordig weinig Citroens ziet bij een Jehova-kerk.
Leuk vind ik trouwens dat spotje van die Citroen-verkoper die thuis bezoek krijgt van Jehova's en zijn verhaal doet i.p.v. dat zij hun verhaal kunnen doen. Ik denk trouwens wel dat je tegenwoordig weinig Citroens ziet bij een Jehova-kerk.