Vreugde/troost/geluk vinden in je atheïsme

[collegavanerik]

worüber mann nicht sprechen kann muss mann schweigen.

Wittgenstein.

metafysische zaken zijn niet in woorden uit te drukken.

nee hoor, taboes bestaan niet voor vrijdenkers, alles is bespreekbaar, met name het onuitspreekbare goddelijke.

... en natuurlijk zijn metafysische zaken in woorden uit te drukken, hele bibliotheken zijn er over volgeschreven

[Juan]

Analoog aan de "is atheïsme een geloof" - vraag, kan ik stellen dat de vraag van dit topic, of je troost kan vinden in je atheïsme, voor mij geen relevantie heeft. Bad religion heeft hier wat mij betreft adequaat op gereageerd. Je kan geen troost vinden is iets wat er niet is.

Ik vind wat Gerard tot nu toe hierover heeft geschreven zeer treffend. Ik ben zelf zeer recent en veel te vroeg een dierbare verloren, en ik kan me zeker vinden in wat hij hierover schrijft. Troost vind ik vooral in herinneringen aan diegene die ik verloren ben, en in mensen die me bijstaan.
Het feit dat de 'waarom'-vraag ontbreekt voor een atheïst (zoals Gerard aangaf), maakt dat ik kan rouwen met de twee voeten op de grond, zonder gestoord de moeten zijn door deze zinloze vraag.
Opvallend vind ik dat gelovigen, die hetzelfde verlies met mij delen, evenzeer vooral troost vinden in de mensen die hun nabij zijn, en niet in zaken als het gedacht van een hiernamaals of iets dergelijks. Wel worstelen ze zonder uitzondering met de beruchte 'waarom'-vraag.

[MOODY BLUE]

Troost vind ik vooral in herinneringen aan diegene die ik verloren ben, en in mensen die me bijstaan.
Het feit dat de 'waarom'-vraag ontbreekt voor een atheïst (zoals Gerard aangaf), maakt dat ik kan rouwen met de twee voeten op de grond, zonder gestoord de moeten zijn door deze zinloze vraag.
Opvallend vind ik dat gelovigen, die hetzelfde verlies met mij delen, evenzeer vooral troost vinden in de mensen die hun nabij zijn, en niet in zaken als het gedacht van een hiernamaals of iets dergelijks. Wel worstelen ze zonder uitzondering met de beruchte 'waarom'-vraag.

De "waarom vraag" hoef ik mij als niet gelovige gelukkig niet te stellen.

Ik kan gewoon als mens rouwen, als mens afscheid nemen, als mens accepteren waarom zaken gaan zoals ze gaan. Als mens in al zijn "naaktheid", maar ook met al zijn eigen mogelijkheden.

[jHenosch]

De "waarom vraag" hoef ik mij als niet gelovige gelukkig niet te stellen.

Ik kan gewoon als mens rouwen, als mens afscheid nemen, als mens accepteren waarom zaken gaan zoals ze gaan. Als mens in al zijn "naaktheid", maar ook met al zijn eigen mogelijkheden.

Precies de naaktheid die Jezus, Immanuel, God met ons, onderging, om als mens met ons solidair te zijn, om mee te lijden met zijn schepping, geeft de burger, in ieder geval ondergetekende, moed, of dat nu wishfull thought courage is of niet, dat maakt niet uit.
De zege daarvan is al geschied als ik onder de groene zode lig.

En by the way, de vraag naar het waarom mag en kun je jezelf niet stellen, ook al zou je willen.

een gelovige kan dat wel !

nanananana na !
geintje.

[Antiscience]

De "waarom vraag" hoef ik mij als niet gelovige gelukkig niet te stellen.

Ik kan gewoon als mens rouwen, als mens afscheid nemen, als mens accepteren waarom zaken gaan zoals ze gaan. Als mens in al zijn "naaktheid", maar ook met al zijn eigen mogelijkheden.

Precies de naaktheid die Jezus, Immanuel, God met ons, onderging, om als mens met ons solidair te zijn, om mee te lijden met zijn schepping, geeft de burger, in ieder geval ondergetekende, moed, of dat nu wishfull thought courage is of niet, dat maakt niet uit.
De zege daarvan is al geschied als ik onder de groene zode lig.

En by the way, de vraag naar het waarom mag en kun je jezelf niet stellen, ook al zou je willen.

een gelovige kan dat wel !

nanananana na !
geintje.

Hallo jHenosch,

durf toch eens kleur te bekennen, en kom eens in de realiteit anno 2006 aan.
De atheisten bekennen kleur, zijn al in de realiteit 2006 aangekomen.
Je hoeft niet bang te zijn voor indentiteitsverlies.
De indentiteit veranderd alleen, uiterlijk van vorm en inhoud.

Wat ik bedoel de meeste gelovigen praten met een gesleten tong,
en hebben oogkleppen op, wetenschappelijke realteiten etc.

Atheisten zijn duidelijk in hun uitspraken over heilige mensen,
guru's en religieuze leiders.
Ze betitelen ze ofwel als oplichters of als psychisch ziek.

De standaardreactie van gelovigen op deze thematiek -> zwijgen !
Zwijgen, want er wordt aan dogma's gerammeld.
The silence of the sheep.

http://www.freethinker.nl/forum/viewtop ... 88cd#52387

[mustafa]

er wordt aan dogma's gerammeld en daarom is het goed om te zwijgen
laat die dogma's maar rammelen dan

[Saviourmachine]

Zin. 't Lezen van jullie berichten heeft mijn zinnen aangescherpt. Ik vind het een zinvolle discussie. Het is op een bepaalde manier onzinnig om naar de zin van het leven te zoeken. Zin is gelegen in wat je in het leven legt. Ik hoop het spel zo te spelen dat de zin van mijn zin om naar de zin van het leven te zoeken, mij extra zin en verdieping verschaft en niet resulteert in negativiteit. Ik heb er zin an!

[Deadline]

De vraag die gesteld wordt in de opening van dit topic is op welke manier je vreugde/troost/liefde kan vinden in je atheïsme.

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen, ik vind het een vreemde stelling dat vreugde/troost/liefde vanuit je levensvisie gevonden zou moeten/kunnen worden. Atheïsme staat voor mij juist los van mijn gevoel, in die zin dat het een hulpmiddel is om gevoelens aan hand van rationele overwegingen te reflecteren voor mezelf. Ik vind dus niet zozeer vreugde/troost/liefde in mijn atheïsme, ik vind er een hulpmiddel om vooral negatieve gevoelens te aanvaarden en vaak om te zetten in oplossingen (negatieve gevoelens zijn veelal het gevolg van een probleem). Het rationeel overwegen waar een gevoel vandaan komt en waarom ik dat gevoel heb, geeft mij een positieve houding ten aanzien van die gevoelens. Ik weet namelijk op zo´n moment dat ik er wat aan kan doen, omdat ik de oplossingen beredeneerd heb.

Zodoende kan je wel stellen dat het atheïsme mij helpt een positieve houding ten aanzien van het leven aan te nemen.

Ik begrijp trouwens wel waarom gevoelens in dit geval gekoppeld worden aan een levensvisie of overtuiging. Vaak (ik wil hiermee niet beweren dat het altijd zo is) koppelen gelovigen de oorzaken voor hun gevoelens aan hogere machten. Daarmee brengen zij een koppeling aan tussen het gevoel en hun geloof. Een voorbeeld hiervan is de aanvaarding van negatieve gevoelens omdat "het zo gaat als god wil". Zodoende aanvaarden de gelovige een bepaald probleem en de hieraan gekoppelde negatieve gevoelens, omdat hij/zij het probleem ervaart als de wil van hogerhand en dat hiervoor ook een oplossing van hogerhand zal komen. Vaak zullen gelovigen de hogere hand gunstig willen stemmen door te bidden en dat soort zaken. Uit deze beschrijving blijkt ook dat geloof volledig gebaseerd is op gevoel. Maar dat is een andere discussie, die ik hier niet verder wil aangaan. Misschien dat daar eens een topic over gestart moet worden (of misschien al eens een topic over gestart is). T.z.t. zal ik dan daar eens reageren over de connectie tussen gevoel en geloof.

Atheïsme daarentegen heeft niks met gevoel van doen. Het draait om rationeel denken. Vanuit je atheïsme zou je dat rationele denken ook kunnen gaan toepassen in andere aspecten van je leven. Bijvoorbeeld op het gebied van gevoelens. Wat opvalt is dat voor de atheïsten een aantal gevoelsvragen dan meteen afvalt:

de waarom vragen.
wat heb ik misdaan dat dit mij treft?
waar is die hogere macht nu ik hem/haar nodig heb?

Hierdoor wordt het voor een atheïst of iemand die rationeel denkt gemakkelijker om over bepaalde negatieve gevoelens heen te stappen. De bovenstaande vragen versterken het negatieve gevoel alleen maar meer. Het versterkt het gevoel dat je het probleem wat je op je pad tegenkomt verdient zou hebben (schuldgevoel). Maar door deze vragen rationeel te bekijken, kunnen ze meteen uitgesloten worden. De verbanden tussen bepaalde problemen en het al dan niet ooit wat "slechts" gedaan hebben, zijn logisch gezien niet aanwezig (tenzij je bijvoorbeeld een moord pleegt en daarvoor vastzit, maar dat is wat anders ik heb het over zaken als "ik heb ooit gelogen en daarom heb ik nu kanker"). Dit heeft de atheïst en/of rationele denker voor op een gelovige.

Daarnaast is een atheïst of rationele denker eerder in staat zijn/haar gevoelens te reflecteren. Hier bedoel ik mee dat je aan een stukje zelfrelectie doet: waarom voel ik me zo, waarom is dat een probleem voor me, hoe pak ik dat probleem aan? Vaak is zo´n moment van zelfreflectie al genoeg om je gevoelens te aanvaarden en vervolgens te werken aan het weer krijgen van positievere gevoelens. In ieder geval ontstaat er na zo´n moment een gevoel van "ja ik ga dat zo en zo aanpakken" wat ook inhoudt dat er meteen een positievere houding ontstaat.

Atheïsme is voor mij dus een hulpmiddel om een positieve houding aan te nemen.

Groet,
Deadline

Edit: zin "er vreugde/troost/liefde kan vinden in je atheïsme". Loopt niet. Vervangen door: je vreugde/troost/liefde kan vinden in je atheïsme.

[mustafa]

Zin. 't Lezen van jullie berichten heeft mijn zinnen aangescherpt. Ik vind het een zinvolle discussie. Het is op een bepaalde manier onzinnig om naar de zin van het leven te zoeken. Zin is gelegen in wat je in het leven legt. Ik hoop het spel zo te spelen dat de zin van mijn zin om naar de zin van het leven te zoeken, mij extra zin en verdieping verschaft en niet resulteert in negativiteit. Ik heb er zin an!

hoi saviuourmachien,

ken jij tomorrow never knows en she said, she said (revolver) van de beatles uit 1966?
de lyrics gaan namelijk precies over wat jij beschrijft
the game of existence
en
when i was a boy everything was ri-ight

groet,

mustafa

[MOODY BLUE]

Atheïsme daarentegen heeft niks met gevoel van doen. Het draait om rationeel denken. Vanuit je atheïsme zou je dat rationele denken ook kunnen gaan toepassen in andere aspecten van je leven. Bijvoorbeeld op het gebied van gevoelens. Wat opvalt is dat voor de atheïsten een aantal gevoelsvragen dan meteen afvalt:

Arrow de waarom vragen.
Arrow wat heb ik misdaan dat dit mij treft?
Arrow waar is die hogere macht nu ik hem/haar nodig heb?

Hierdoor wordt het voor een atheïst of iemand die rationeel denkt gemakkelijker om over bepaalde negatieve gevoelens heen te stappen. De bovenstaande vragen versterken het negatieve gevoel alleen maar meer. Het versterkt het gevoel dat je het probleem wat je op je pad tegenkomt verdient zou hebben (schuldgevoel). Maar door deze vragen rationeel te bekijken, kunnen ze meteen uitgesloten worden. De verbanden tussen bepaalde problemen en het al dan niet ooit wat "slechts" gedaan hebben, zijn logisch gezien niet aanwezig (tenzij je bijvoorbeeld een moord pleegt en daarvoor vastzit, maar dat is wat anders ik heb het over zaken als "ik heb ooit gelogen en daarom heb ik nu kanker"). Dit heeft de atheïst en/of rationele denker voor op een gelovige.

Goed verwoord Deadline.

[jHenosch]

Goed verwoord Deadline.

Welke hoop heeft de atheist?

Zeker geen valse hoop, dat is waar, maar geen hoop hebben terwijl die er wel blijkt te zijn, later, lijkt me jammer en is in zekere zin zonde.

[Kitty]

Hoop hebben op iets mooiers na dit leven reduceert dit leven tot iets dat minder waard is. Daar heeft een atheist in ieder geval geen last van. Want er kan ook wel eens niets wezen na dit leven he JHenosch. Dus mijn hoop ligt in het leven zelf, hoop houden op een goede gezondheid en hoop houden dat ik zo tevreden blijf als ik nu ben. Dat is tenminste zinnige hoop. En iets mooiers als dit leven is er niet, en dat besef laat je van dit leven ten volle genieten.

[appelfflap]

]Welke hoop heeft de atheist?

wat denk je zelf? het bestaan van opperwezens ontkennen betekent dat je geen toekomstbeeld zou hebben of andere wensen en doelen in het leven voor jezelf en je naasten?

rare gedachtekronkel me dunkt

[Kitty]

]Welke hoop heeft de atheist?

wat denk je zelf? het bestaan van opperwezens ontkennen betekent dat je geen toekomstbeeld zou hebben of andere wensen en doelen in het leven voor jezelf en je naasten?

rare gedachtekronkel me dunkt

JHenosch kennelijk niet, dat is toch triest.

[MOODY BLUE]

Goed verwoord Deadline.

Welke hoop heeft de atheist?

Zeker geen valse hoop, dat is waar, maar geen hoop hebben terwijl die er wel blijkt te zijn, later, lijkt me jammer en is in zekere zin zonde.

Dit trucje is mij bekend Ik gebruikte het vroeger veel bij het evangelisatiewerk.

Ik heb hoop, een hoop hoop. Ik heb hoop vannacht lekker te kunnen slapen, morgenvroeg lekker te kunnen zwemmen.

Gelukkig heb ik geleerd niet meer te leven in wat er in de toekomst staat te gebeuren, en al helemaal niet in een leven na dit heerlijke leven. JIJ probeert je dagelijkse leven te bagatelliseren, je zorgen en problemen te vergeten met de hoop op iets beters na dit leven, voor mij is dit leven genoeg, ik ben tevreden.