Freethinker.nl

Eclect schreef:

heeck schreef:
Houd toch in godsnaam de ware queeste gescheiden van een echte sprokkeltocht!

Misschien moeten sommigen sprokkelen voor ze aan de ware queeste kunnen beginnen?
Is sprokkelen in jouw optiek iets fouts?
Ben jij diegene die de sleutel tot de 'ware queeste poort' zo stevig in de knuisten geklemd houdt?
Is jouw perceptie van 'ware queeste' wel zo waar?

'Wat ik waarneem neem ik aan,
maar of dat waarheid is of waan? '

Eclect,

Geintje tussen Reref., en mij waar je vanzelf best over mag struikelen.

Al je zinnen eindigen met een vraagteken dat te groot is voor dat geintje.
Vraagtekens die jij van mij best mag koesteren als je er de tijd voor hebt
en niet vergeet gezond genoeg te eten.

Roeland

heeck schreef:

Geintje tussen Reref., en mij waar je vanzelf best over mag struikelen.

Al je zinnen eindigen met een vraagteken dat te groot is voor dat geintje.
Vraagtekens die jij van mij best mag koesteren als je er de tijd voor hebt
en niet vergeet gezond genoeg te eten.

@Roeland
Zit ik dan.. alle tijd vd wereld maar zo volgevreten dat ik de lust meer niet heb om op een paar vraagtekens te gaan knagen.

Petra

In het geval van de aanslag op de bus van Borussia Dortmund blijkt de wortel van het kwaad weer gewoon geld te zijn!

lees hier

Eclect schreef:
Sja, sjeetje, sjonge, sjemig de pemig.
Verdomd als het niet waar is
Misschien ben ik zelf wel die 'iets'
Je zegt dat het nooit te vinden is, ik heb me een tijdje genoeglijk gewenteld in de 'niet-weet- theorie, en de '-ik vind t wel best- kunde, maar helaas..het was maar tijdelijk. Soms ben ik er bekaf van en spuugzat, maar het stopt niet.
Dus heb me maar weer overgegeven aan het zoeken.

Rereformed schreef: Ietsisme is de degeneratie van religieus geloof. Het is geloof dat op sterven na dood is. Het heeft alles verloren en heeft enkel koude kliekjes...

Gooi het weg, het is armoe en lucht en leegte.

Jij ziet kouwe kliekjes. Ik zie het als een kans. Om die hele mikmak ruimte te kunnen geven om daar plaats in te nemen. Waarin zowel Nietze als Goden, als Newton, als Einstein, als Ghandi, als Socrates, als Boedhha, als (mijn grote held) Pythagoras etc etc. een plaats kunnen krijgen, om te helpen bij vraagstukken zoals hoe je om moet gaan met alles wat van buitenaf op je afkomt en je niet kan temmen, besturen of beheersen.


En zie hier... waar ze met een klein beetje hulp al kan komen... voorbeeldige citaten.

@Eclect;
Wauw, je weet me nu al te boeien. Je bent m.i een taaie. Ga je zoektocht met vreugde, dat kotsmisselijk worden ken ik. Het lijkt of je jarenlang zwanger bent. Dus nogmaals als het mogelijk is, ga je zoektocht met vreugde.

HJW schreef:

dikkemick schreef:@Storm en @HJW
Wat zou ik jullie graag willen wijzen op deze (vanaf 9min30)

Ik stel je bijdrage zeker op prijs.
Met wel een kleine glimlach. Het klinkt bijna alsof je medelijden met ons hebt.

Medelijden niet, maar laat ik het zo zeggen. Wat zou de wereld er beter uitzien als iedereen zich zou houden aan de feiten en zich niet laat lijden door oude boeken en bijgeloof.

Eclect schreef:
Ik vind dat God, of Allah, of Brahma of... absoluut buiten die def moeten vallen omdat deze woorden al zo gekaapt, besmet, bedorven, zijn dat er geen normaal gesprek meer over te voeren valt. Dus noem ik mijn iets maar 'iets'
'Iets' is een woord wat m.i. ook buiten de def van Religie valt of zou moeten vallen omdat het een persoonlijke keuze betreft die al of niet naast het Religieus gevoel kan bestaan.
Voor mij persoonlijk is het begrip God, en c.s. onhanteerbaar.
Door mijn gevoel 'iets' te noemen probeer ik het een kans te geven om het te gaan kunnen hanteren.

Met je eens. Woorden met oude invullingen aan de kant schuiven zodat er ruimte ontstaat voor iets nieuws.

Misschien ben ik zelf wel die 'iets'

Yep.

ik heb me een tijdje genoeglijk gewenteld in de 'niet-weet- theorie, en de '-ik vind t wel best- kunde, maar helaas..het was maar tijdelijk. Soms ben ik er bekaf van en spuugzat, maar het stopt niet.

Zeer herkenbaar.

Dus heb me maar weer overgegeven aan het zoeken.
Vooral vanwege de ideologie...hoe kunnen we mekaar vinden, hoe kunnen we bruggen bouwen, hoe komen we tot een samen i.p.v tegen ...
Misschien is dat het wel wat ik werkelijk zoek.

Of: wie ben ik ?

Ik zie het als een kans.

Wederom herkenbaar.
Eerst het oude wegdoen zodat er idd ruimte is voor kansen. Ik mag nog wel wat wegdoen. Blijf soms nog veel te veel in het oude hangen.

dikkemick schreef: Medelijden niet, maar laat ik het zo zeggen. Wat zou de wereld er beter uitzien als iedereen zich zou houden aan de feiten en zich niet laat lijden door oude boeken en bijgeloof.

Is dat echt zo ? Zou de wereld er dan echt beter uit zien ? (het is overigens "leiden" en niet "lijden").
Heb je een profetische gave hoe de wereld er dan uitziet ?
De mensheid zal echt niet beter worden als religie wegvalt, de mens verandert er niet door.
Voor veel mensen zal de troost en de steun wegvallen en zal het leven moeilijker worden.

Gaat dit topic ergens over?
Nou ja, ik heb in ieder geval geleerd dat Eclect een Petra is.
Op deze rots zullen we wellicht de toekomst moeten bouwen. Als Petra maar sober blijft.

@Roeland
Enkel houtsprokkelen op de sabbat levert de doodstraf op.

Storm schreef:
@Eclect;
Wauw, je weet me nu al te boeien. Je bent m.i een taaie. Ga je zoektocht met vreugde, dat kotsmisselijk worden ken ik. Het lijkt of je jarenlang zwanger bent. Dus nogmaals als het mogelijk is, ga je zoektocht met vreugde.

Kotsmisselijk overgeven in vreugde.

Ga d'r maar aan staan.
Als dat geen queeste genoemd mag worden weet ik t ook niet meer.

Rereformed schreef: Gaat dit topic ergens over?
Nou ja, ik heb in ieder geval geleerd dat Eclect een Petra is.
Op deze rots zullen we wellicht de toekomst moeten bouwen. Als Petra maar sober blijft.

@Roeland
Enkel houtsprokkelen op de sabbat levert de doodstraf op.

Ja, voor mij gaat het wel degelijk ergens over.
Jij hebt je zegje gedaan, misschien ben je er wel klaar mee.
Ik heb mijn zegje over jouw zegje gedaan, want ik ben d'r helemaal niet klaar mee.
Of je wilt reageren is aan jou.

Mijn rots bestaat uit brokstukken, dus ik ben nog lang niet uitgesprokkeld.
Misschien moet ik mijn rots met houtjes vullen voor het tot stevig steen kan komen, dan zit er niks anders op dan maar daar te beginnen.
Wordt het ooit stevig? Wordt het ooit steen?
Is er één rots of maken we samen de rotsen?
Wat betekent dat voor de toekomst.... ja, dahaaaaag.

HJW schreef:
Wederom herkenbaar.
Eerst het oude wegdoen zodat er idd ruimte is voor kansen. Ik mag nog wel wat wegdoen. Blijf soms nog veel te veel in het oude hangen.

Fijn!
Herkenning, erkenning.
Ik vind het moeilijk, dat loskoppelen.
Bv. de bijbel; aan de ene kant vele dingen die ik zodanig verafschuw dat ik vind dat het hele boekwerk een gevaar is voor de maatschappij, aan de andere kant de wens om het 'goede te behouden'.

Eclect schreef:Ik vind het moeilijk, dat loskoppelen.
Bv. de bijbel; aan de ene kant vele dingen die ik zodanig verafschuw dat ik vind dat het hele boekwerk een gevaar is voor de maatschappij, aan de andere kant de wens om het 'goede te behouden'.

Als je van mening bent dat iets goed is dan vertegenwoordig je die waarde zelf, daar heb je verder geen boek bij nodig.
Het probleem van je ligt blijkbaar dieper, niet bij waarden, maar bij religieuze geloofsveronderstellingen. Maar daar spreek je je niet over uit.

Je zou lijkt mij alleen een probleem met die bijbel kunnen hebben indien je denkt dat de bijbel, ondanks de dingen waar je van gruwt, die toch de waarheid bevat dat er een zich met mensen bemoeiende God bestaat. Draait de kwestie er inderdaad om dat je dat ten diepste gelooft? Zo ja, probeer dan eens het waarom ervan te overdenken. Meestal komt het omdat het zo diep zit, veelal is men er bij opgegroeid. Het komt als een automatisme steeds naar boven, desondanks dat je er inmiddels bovenuit gegroeid bent.

Van deze vorm van geloof gruw je?
Psalm 108:
"Sta ons bij tegen de vijand
de hulp van mensen is vergeefs.
Met God zullen wij triomferen,
hij zal onze vijanden vertrappen!"

Maar behoort dit tot 'behoud het goede'?:
Psalm 23
Jahweh is mijn herder,
het ontbreekt mij aan niets
Hij laat mij rusten in groene weiden
en voert mij naar vredig water.

Omdat Psalm 108 geloofsfantasie is waar je het niet mee eens bent, maar Psalm 23 mooie geloofsfantasie?
Maar besef je dat beide verbeeldingen door de gelover als evenzo werkelijk worden aangevoeld? (volgens de opschriften zelfs door dezelfde dichter zijn geschreven?)
Het probleem zit niet in of de verbeelding mooi of lelijk is, maar in het feit dat religieus geloof überhaupt levensovertuiging op verbeelding fundeert.

Geestelijk opgroeien betekent verbeelding te leren scheiden van werkelijkheid. Zaken zijn niet automatisch goed omdat het mooie verbeelding is.

Rereformed schreef:
Geestelijk opgroeien betekent verbeelding te leren scheiden van werkelijkheid. Zaken zijn niet automatisch goed omdat het mooie verbeelding is.

Goeiemorgen.
Dank je voor je moeite.

Ik kom uit een (h)atheïstisch milieu. En dan heb ik het niet over paplepel, maar elk couvert beschikbaar.
'Religie is de bron van alle kwaad'.

Mijn pad loopt dus in omgekeerde richting.
Jij had iets gevonden en hebt er bewust afscheid van genomen.
Ik heb nog nooit iets gevonden en heb geen idee waar ik al of niet afscheid van zou kunnen of moeten nemen.
Iets waar je van geproefd hebt en niet lekker genoeg vond weggooien, is misschien wel makkelijker dan iets weggooien waar je de smaak niet van kent. (?)
Dus... ik probeer iets te leren kennen.
Ik denk dat het zo moeilijk te vinden is omdat het hele pad al besmeurd is.
Ik heb dus het gevoel dat ik de kans niet krijg om 'het' goed genoeg te leren kennen om er bewust iets mee te kunnen doen.
Hoe kan ik verbeelding scheiden van werkelijkheid als ik nog niet eens begrijp waar die grens zich bevindt.

Ik heb dus geen gevoelens bij Jahweh, of Jezus of...
Ik heb meer gevoelens bij Socrates, die ook nog nooit zelf iets op papier heeft gezet, maar van hem hoef ik tenminste niet op de knieën.
Maar waarom zoek je dan? werd me vaak gevraagd.
Dat is een innerlijke behoefte, waar ik vanaf probeer te komen.

Omdat ik er geloofstechnisch niet in- of uitkom, probeer ik het vraagstuk langs de weg van de rede aan te pakken.
Filosofische logica toe te passen.
Qua religieuze kennis schiet ik hopeloos tekort, maar daar kan ik me inlezen.
Qua rede, fiosofische logica schiet ik hopeloos tekort en dat probeer ik te verbeteren.
Vandaar... mijn topics met 'denkoefeningen'.

Dat ik bij een forum als refoweb warme badje antwoorden kan vinden snap ik ook nog wel. Ze zijn me alleen bij voorbaat niet bevredigend genoeg omdat ik daar ook 'n poosje hebt rondgeneuzeld.
Ik lees ook al wat langer hier mee, en het is niet zo dat ik te belazerd ben om me met andermans topics te bemoeien, het probleem is dat ik alleen maar vragen zie. Vraag op de vraag, vraag over de vraag. Vraag, vraag, vraag.
Gelukkig, voor jullie, gooi ik al die vraagtekens in de lucht ipv op m'n toetsenbord.

Proost!
Petra

rereformed schreef:@Roeland
Enkel houtsprokkelen op de sabbat levert de doodstraf op.

Reref,

Zo een enkele opmerking van jou en ik zie gelijk al de verdieping.

R.

Eclect schreef:Iets waar je van geproefd hebt en niet lekker genoeg vond weggooien, is misschien wel makkelijker dan iets weggooien waar je de smaak niet van kent. (?)
Dus... ik probeer iets te leren kennen.
Ik denk dat het zo moeilijk te vinden is omdat het hele pad al besmeurd is.
Ik heb dus het gevoel dat ik de kans niet krijg om 'het' goed genoeg te leren kennen om er bewust iets mee te kunnen doen.

OK, heel duidelijk uitgelegd.
Dan staat het er geheel omgekeerd voor: wat je probeert te leren kennen is het fenomeen 'religieus geloof', dat is het volkomen vertrouwen op die gevoelens en religieuze uitleg/onderbouwing daarvan, die ik 'verbeelding' noemde, maar een gelovige 'de waarheid', of op z'n minst 'een realiteit'. De bedoeling van religieus geloof is altijd dat je het geloof dient op te voeren tot volkomen vertrouwen, zozeer zelfs dat je een bijbelschrijver er deze definite van kan horen geven: "Het geloof nu is de zekerheid van de dingen die men hoopt, en het bewijs van de dingen die men niet ziet". (Hebr. 11:1)
Dát is de kern van religieus boekgeloof. Het zal je niet moeilijk vallen om in te zien dat in een geloof waar dát centraal staat, religieus geloof onherroepelijk uitmondt in meer of minder fanatisme. Gelovigen die 'lauw' zijn worden uitgespugd (Op. 3:15,16). Ook mondt het uit in het uiteenrukken van een gezond mens, want het bijbehorend streven is geloofstwijfel altijd zoveel mogelijk de kop in te drukken.

Indien dit 'volkomen vertrouwen' je vreemd en onmogelijk toeschijnt, dien je je eerder te feliciteren dan erom te treuren. Wat je mist is geen deugd, maar één van de hardnekkigste ondeugden van de mensheid.

Hoe kan ik verbeelding scheiden van werkelijkheid als ik nog niet eens begrijp waar die grens zich bevindt.

Die grens weet je drommels goed: geloven doe je indien het redelijker is te geloven dan er geen geloof aan te schenken. En ook dan houd je een slag om de arm, omdat het maar geloof is. Je kan bijvoorbeeld geloven dat het land waar je woont spoedig in oorlog zal geraken. Je hebt er vele argumenten voor. En dus vertrek je voor de zekerheid naar een ander land, voordat de oorlog uitbreekt. Maar het kan ook zijn dat je toch maar blijft, aangezien je geloof toch niet zo sterk is dat je er consequenties aan verbindt. In dat geval heb je je geloof dus in werkelijkheid aan de kant gezet; je was realist en geeft toe dat het scenario weliswaar een mogelijkheid is, maar kleiner dan geloof te schenken aan het scenario dat de oorlog niet uitbreekt.
Het is niet moeilijk om in te zien dat religieus geloof dat gebaseerd is op wat een paar mensen in de brons- en ijzertijd hebben opgeschreven, en als bewijsmateriaal vervulling van zogenaamde profetieën en geschieden van wonderen aanreiken, geen gezonde basis voor vertrouwen is, geloof wat de boekreligie van je vraagt.

Ik heb dus geen gevoelens bij Jahweh, of Jezus of...
Ik heb meer gevoelens bij Socrates, die ook nog nooit zelf iets op papier heeft gezet, maar van hem hoef ik tenminste niet op de knieën.
Maar waarom zoek je dan? werd me vaak gevraagd.
Dat is een innerlijke behoefte, waar ik vanaf probeer te komen.

Je laat in bovenstaande zien dat je wel degelijk gevoelens hebt bij Jahweh en Jezus: dat je ervoor op de knieën moet schrikt je af.
En terecht! Want zoiets is tyrannie. Want daarmee word je de mogelijkheid ontzegd om af en toe gewoon te zeggen tegen die Jahweh en Jezus: dat slik ik niet, daar ben ik het niet mee eens, dat had u wel wat beter kunnen doen, en wat zus en zo betreft kunt u nog veel van mij leren!

Maar zoeken naar mooie zaken, idealen, gezonde leringen, gezond denken, wat is daar mis mee? Waarom zou je daar mee moeten ophouden? En als je die af en toe ook in de bijbel tegenkomt, so what?

Omdat ik er geloofstechnisch niet in- of uitkom, probeer ik het vraagstuk langs de weg van de rede aan te pakken.
Filosofische logica toe te passen.

Dat lijkt me een uitstekende methode.

Qua rede, fiosofische logica schiet ik hopeloos tekort en dat probeer ik te verbeteren.
Vandaar... mijn topics met 'denkoefeningen'.

Ok, duidelijk.

Ik lees ook al wat langer hier mee, en het is niet zo dat ik te belazerd ben om me met andermans topics te bemoeien, het probleem is dat ik alleen maar vragen zie. Vraag op de vraag, vraag over de vraag. Vraag, vraag, vraag.
Gelukkig, voor jullie, gooi ik al die vraagtekens in de lucht ipv op m'n toetsenbord.
Proost!
Petra

Wel, daar is niets mis mee. Het is juist de bedoeling van een forum dat mensen leven in de brouwerij brengen.
Maak er helemaal geen probleem van. Er zijn er genoeg hier die graag hun woordje over logica willen zeggen!

Je hebt dus geen probleem!
En we kunnen er vanavond nog een glaasje op drinken!