Eclect schreef:Iets waar je van geproefd hebt en niet lekker genoeg vond weggooien, is misschien wel makkelijker dan iets weggooien waar je de smaak niet van kent. (?)
Dus... ik probeer iets te leren kennen.
Ik denk dat het zo moeilijk te vinden is omdat het hele pad al besmeurd is.
Ik heb dus het gevoel dat ik de kans niet krijg om 'het' goed genoeg te leren kennen om er bewust iets mee te kunnen doen.
OK, heel duidelijk uitgelegd.
Dan staat het er geheel omgekeerd voor: wat je probeert te leren kennen is het fenomeen 'religieus geloof', dat is het volkomen vertrouwen op die gevoelens en religieuze uitleg/onderbouwing daarvan, die ik 'verbeelding' noemde, maar een gelovige 'de waarheid', of op z'n minst 'een realiteit'. De bedoeling van religieus geloof is altijd dat je het geloof dient op te voeren tot
volkomen vertrouwen, zozeer zelfs dat je een bijbelschrijver er deze definite van kan horen geven: "Het geloof nu is de zekerheid van de dingen die men hoopt, en het bewijs van de dingen die men niet ziet". (Hebr. 11:1)
Dát is de kern van religieus boekgeloof. Het zal je niet moeilijk vallen om in te zien dat in een geloof waar dát centraal staat, religieus geloof onherroepelijk uitmondt in meer of minder fanatisme. Gelovigen die 'lauw' zijn worden uitgespugd (Op. 3:15,16). Ook mondt het uit in het uiteenrukken van een gezond mens, want het bijbehorend streven is geloofstwijfel altijd zoveel mogelijk de kop in te drukken.
Indien dit 'volkomen vertrouwen' je vreemd en onmogelijk toeschijnt, dien je je eerder te feliciteren dan erom te treuren. Wat je mist is geen deugd, maar één van de hardnekkigste ondeugden van de mensheid.
Hoe kan ik verbeelding scheiden van werkelijkheid als ik nog niet eens begrijp waar die grens zich bevindt.
Die grens weet je drommels goed: geloven doe je indien het redelijker is te geloven dan er geen geloof aan te schenken. En ook dan houd je een slag om de arm, omdat het maar geloof is. Je kan bijvoorbeeld geloven dat het land waar je woont spoedig in oorlog zal geraken. Je hebt er vele argumenten voor. En dus vertrek je voor de zekerheid naar een ander land, voordat de oorlog uitbreekt. Maar het kan ook zijn dat je toch maar blijft, aangezien je geloof toch niet zo sterk is dat je er consequenties aan verbindt. In dat geval heb je je geloof dus in werkelijkheid aan de kant gezet; je was realist en geeft toe dat het scenario weliswaar een mogelijkheid is, maar kleiner dan geloof te schenken aan het scenario dat de oorlog niet uitbreekt.
Het is niet moeilijk om in te zien dat religieus geloof dat gebaseerd is op wat een paar mensen in de brons- en ijzertijd hebben opgeschreven, en als bewijsmateriaal vervulling van zogenaamde profetieën en geschieden van wonderen aanreiken, geen gezonde basis voor
vertrouwen is, geloof wat de boekreligie van je vraagt.
Ik heb dus geen gevoelens bij Jahweh, of Jezus of...
Ik heb meer gevoelens bij Socrates, die ook nog nooit zelf iets op papier heeft gezet, maar van hem hoef ik tenminste niet op de knieën.
Maar waarom zoek je dan? werd me vaak gevraagd.
Dat is een innerlijke behoefte, waar ik vanaf probeer te komen.
Je laat in bovenstaande zien dat je wel degelijk gevoelens hebt bij Jahweh en Jezus: dat je ervoor op de knieën moet schrikt je af.
En terecht! Want zoiets is tyrannie. Want daarmee word je de mogelijkheid ontzegd om af en toe gewoon te zeggen tegen die Jahweh en Jezus: dat slik ik niet, daar ben ik het niet mee eens, dat had u wel wat beter kunnen doen, en wat zus en zo betreft kunt u nog veel van
mij leren!
Maar zoeken naar mooie zaken, idealen, gezonde leringen, gezond denken, wat is daar mis mee? Waarom zou je daar mee moeten ophouden? En als je die af en toe ook in de bijbel tegenkomt, so what?
Omdat ik er geloofstechnisch niet in- of uitkom, probeer ik het vraagstuk langs de weg van de rede aan te pakken.
Filosofische logica toe te passen.
Dat lijkt me een uitstekende methode.
Qua rede, fiosofische logica schiet ik hopeloos tekort en dat probeer ik te verbeteren.
Vandaar... mijn topics met 'denkoefeningen'.
Ok, duidelijk.
Ik lees ook al wat langer hier mee, en het is niet zo dat ik te belazerd ben om me met andermans topics te bemoeien, het probleem is dat ik alleen maar vragen zie. Vraag op de vraag, vraag over de vraag. Vraag, vraag, vraag.
Gelukkig, voor jullie, gooi ik al die vraagtekens in de lucht ipv op m'n toetsenbord.
Proost!
Petra
Wel, daar is niets mis mee. Het is juist de bedoeling van een forum dat mensen leven in de brouwerij brengen.
Maak er helemaal geen probleem van. Er zijn er genoeg hier die graag hun woordje over logica willen zeggen!
Je hebt dus geen probleem!
En we kunnen er vanavond nog een glaasje op drinken!
Dus nogmaals als het mogelijk is, ga je zoektocht met vreugde. 
Gaat dit topic ergens over? 
