Eclect schreef:Ik vind het lastig om overal op in te gaan omdat ik nu (in het antwoord scherm) jullie reacties niet terug kan lezen.
Maar hopla...
Allereerst, beste rereformed; ik moest erg lachen om je schrijfsels en vatte het op als serieus met een humoristisch toontje.
Wow, I'm impressed! Zo ken ik mezelf goed.
Ik snap dat MOET een rotwoord is. Maar hé, ik schreef over mijn gedachte.
Ik hoop dat je begrijpt dat ik het niet opvatte als jouw gedachte, maar gewoon als iets wat je mensen vaak hoort zeggen.
ik dring ze niet op aan een ander.
Ik heb je echt niet zo gelezen hoor.
geen antwoord op de vraag of dat door hun religiositeit kwam.
Je kunt je - zoals Christopher Hitchens menigmaal opmerkte - misschien beter dit afvragen: kun je mij een goede, nobele, positieve daad of zaak aanwijzen (je noemde verheffen, inspireren, verbinden) die onmogelijk zonder religie kan uitgevoerd worden of bestaan? ("I challenge you to find one good or noble thing which cannot be accomplished without religion.")
Indien niet, dan kunnen we gerust zonder religie.
Kun je vervolgens akelige, slechte, negatieve dingen aanwijzen die specifiek de religie toebehoren? Zo ja, dan kunnen beter zonder religie.
Vind je dan dat religie per definitie een negatieve lading heeft?
Ik vind de term 'religie' eigenlijk te onhandelbaar om er algemene uitspraken over te doen. Het is te breed, te onduidelijk, een paraplue waar teveel zaken onder staan. Eerst moet je iets zo specifiek mogelijk definiëren, dan kan men zinvol over iets spreken, lijkt me.
vind ik Religieus een lastig woord, het is al besmet met vooronderstellingen die m.i. niet altijd hoeven te gelden.
Wat mij betreft heb je gelijk.
woord 'god' heb ik vanwege diezelfde reden moeite mee, en gebruik ik dus niet in dat opzicht.
Maar als je God buiten de definitie van religie zet maak je het begrip alleen maar nog onhanteerbaarder. Daarom begon ik met een reaktie op 'geloof in iets'. Wanneer je niet weet waarover je het hebt is geloof in iets gelijk aan geloof aan niets.
Hoe je je religieus gevoel inhoud moet geven zonder al die besmetting weet ik niet, daar ben ik nou juist naar op zoek.
Ik begrijp je zoektocht en je innerlijke behoefte. Ik heb er zelf ook lang naar gezocht. Soms denk ik dat we het woordje 'godsdienst' eenvoudig door het woordje 'mensdienst' zouden kunnen vervangen. Maar zoals ik hierboven opmerkte is de hoogste mensdienst juist dat je de mens door elkaar rammelt en opzwiept tot hoger. Het was Nietzsche die dat zo goed besefte, "Ik leer jullie de Bovenmens!", maar zoals je vast zult weten duurde het niet lang of zijn aansporing tot hoger werd alweer verkracht. Zo gaat het altijd met religie. Het schijnt een soort wetmatigheid te zijn dat een mens hoog wil vliegen, maar tegelijkertijd een drang heeft om alles wat hoog vliegt of zich verheft, door het slijk te halen.
Wat 'iets' is weet ik niet, daar ben ik nou juist naar op zoek.
Ophouden met zoeken naar wat men nooit kan vinden. Je bent niet naar 'iets' op zoek, maar naar jezelf. De persoon die je ten diepste wil zijn, en hoe daaraan te beantwoorden, en hoe je om moet gaan met alles wat van buitenaf op je afkomt en je niet kan temmen, besturen of beheersen.
Ik vind het ook te vaag, maar ik snap de ietsisten heel goed, want het is verschrikkelijk moeilijk om het in te vullen.
Zelf probeer ik idd. religie an sich los te koppelen van alle bedreven ellende. Ook dat vind ik moeilijk.
Vandaar de vraag.
Ietsisme is de degeneratie van religieus geloof. Het is geloof dat op sterven na dood is. Het heeft alles verloren en heeft enkel koude kliekjes uit een tijd die onherroepelijk voorbij is op het bord, en nog iets van heimwee naar hoe mooi en heerlijk het ooit was toen we ons veel metafysische waan konden veroorloven, of nog een onbestemd verlangen naar iets wat nooit meer zal bestaan.
Gooi het weg, het is armoe en lucht en leegte. Het is wanhoop. De wanhoop die Nietzsche ooit zo meesterlijk beschreef in zijn Dolleman op de markt die naar God zoekt, maar weet dat die dood is.
Persoonlijk word ik erg aangesproken door vele zaken die Nietzsche als alternatief in zijn
Aldus sprak Zarathoestra voor de mens van de toekomst aanreikte.