Freethinker.nl

@Lost,

Als ik zou kunnen kiezen....Parkinson. Bij Parkinson zijn er toch meer medicijnen die één en ander onderdrukken. Maar de grootste volksziekten zijn hart en vaatziekten of kanker dus dat is aannemelijker.

Storm schreef:Ja het zal zo verschillend wezen. Maar bij Alzheimer zie je toch het eerst de problemen met het korte termijn geheugen. Vaak worden herinneringen uit de jeugd het langst onthouden.

Dat verandert niks aan de uitslag van mijn "steekproef". God was/is uit hun leven verdwenen (omdat deze zielen voor altijd voor hem verloren zijn gegaan, wat de vraag rechtvaardigt waarom hij deze ziekte heeft bedacht ). En of ze nu een psalm zingen of "Altijd is Kortjakje ziek" heeft geen enkele betekenis. Het gaat om het zingen niet om het liedje.

@Mullog,

Dat is waar, ik heb ook niet anders beweerd.

Storm schreef:@Lost,

Als ik zou kunnen kiezen....Parkinson. Bij Parkinson zijn er toch meer medicijnen die één en ander onderdrukken. Maar de grootste volksziekten zijn hart en vaatziekten of kanker dus dat is aannemelijker.

Ik kies voor Alzheimer! Ik vergeet liever te betalen voor m'n drankje dan dat ik het omstoot! Grappen zei ik toch?

Hoewel, een van mijn beste vrienden uit Israel koos ook voor Parkinson. Hij gooide liever z'n drankje om dan dat tie de fles niet meer kon vinden!

lost and not found yet! schreef:Hoewel, een van mijn beste vrienden uit Israel koos ook voor Parkinson. Hij gooide liever z'n drankje om dan dat tie de fles niet meer kon vinden!

Wat zou je denken van een zuigfles, dIe aan een touwtje om je nek hangt?
(het heeft voordelen om achterkleinkinderen in huis te hebbe. Je leert er van alles door)

Voorbeelden van dementie ken ik meerdere.
Van de gelovigen?
Mijn oom, getrouwd met mijn oud gereformeerde tante en haar daarin volledig volgende, dronk op een verjaardag altijd één of twee borreltjes Jenever.
Op het laatst, toen de veranderingen al duidelijker begonnen in te zetten, ging hij om de volgende vragen als het glaasje leeg was.
Ook bleek hij, voorheen heel vaak in de tale Kanaäns prekend en mij vermanend omdat ik een broek droeg, vreselijk komisch uit de hoek te kunnen komen.
Preken heb ik hem niet meer horen doen.

@Maria,

Hij was onder het juk vandaan? Hij werd misschien wel meer zichzelf. Ook fijn dat het niet alleen kommer en kwel is.
In het verpleeghuis in onze woonplaats woont een aller charmantste oude dame. Ze was ook voor haar dementie niet zo zwaar in de leer en nu is dat nog zo. Alleen iets minder geremd. Ze danst graag en als we daar met ons koortje zingen dan vraagt ze beleeft wie er met haar dansen wil. Mijn man noemde ze een een mooie man en flirten kan ze als de beste.
Haar kinderen vinden het niet erg, ze genieten nog steeds van hun oude moeder. Dat kan ook anders uitpakken.

De voorbeelden van streng gelovigen die wanneer ze dement zijn enorm vloeken komen ook voorbij. Maar die persoon is nog de gelovige die hij/zij was voor de dementie. Ik vraag me dan wel af of er veel onderdrukt is en nu de rem eraf is, dat naar buiten komt. http://www.rd.nl/opinie/geloof-verdwijn ... t-1.313759" onclick="window.open(this.href);return false; Het RD schrijft er over omdat het bij de naasten waarschijnlijk heftig binnenkomt .

Ik ken zelf geen voorbeelden van ex gelovigen die weer druk aan het evangeliseren slaan. Maar dat kan natuurlijk ook heftig binnen komen.

@Rereformed, ik hoop dat je nooit dement wordt, dat weet je. Maar ik heb gewoon beelden voor me -nee ik heb geen profetische gaven-. Maar ik zie je na de zondagse dienst druk discussiëren over bijbelteksten samen met Waarom? Die alle kerkvaders en stromingen benoemd. Maria die jullie in toom houdt wat het gaat er heftig aan toe. Ik loop daar te vloeken als een bootwerker. Gershom zingt daar als Joodse voorzanger en daarna drinken we gezamenlijk een wijntje of een biertje. Lost is nog niet zover hij komt het avondprogramma vullen met Joodse moppen over Sam en Moos.
Ach gewoon wat fantasie, wie een andere meer realistisch beeld wil schetsen voor het nodige evenwicht, doen!!

Want dat het meestal zeer tragisch is daar hebben we m.i al eerder over gehad in een topic.

Wat mij zo bijzonder opvalt altijd is, dat mensen met een milde humor gaan spreken over mensen met dementie.
Alsof je het dan beter kunt verwerken?

Maar wat is het, wat we moeten verwerken?
Het zicht op een eventuele eigen toekomst?
Van die van onze ouders en van een aantal van ons (waaronder ikke) ook van onszelf?

Ik had ooit een oude mevrouw in behandeling, nadat ze een TIA had gehad, waarvan de gevolgen nog slechts een evenwicht en coördinatie stoornis waren.
Al behoorlijk dement, maar verder lichamelijk nog redelijk goed.
Het beste konden we werken met zingend en handen klappend allerlei dansjes uitvoeren.
Maar dan vooral de kinderliedjes en de oude marsmuziek.
Vooral het ritme, wat daarin zit, slaat dan reflexmatig goed aan.
Het stimuleert heel sterk de bewegingsdrang.
Dat zie je al bij kinderen en is er nog tot in een ver dement stadium.

Ik denk, dat dit toch de manier is om ermee om te gaan.
Niet dat serieuze gediscussiëer meer, maar heel eenvoudig als een kind spelen met elkaar.
En de sjagrijnigen mogen buitenspelen.

Te leren, wat dit betreft, in het absolute nu te leven?
Want de toekomst kan weleens eng zijn.
Dat laatste vooral nog, denk ik, voor diegenen die nog een sprankje het gevoel hebben, dat er toch een ziel zou kunnen bestaan. Dat zou bij ex-gelovigen in zwakke momenten toch nog boven kunnen komen.
Wat is dat dan?

Maria schreef: Het beste konden we werken met zingend en handen klappend allerlei dansjes uitvoeren.
Maar dan vooral de kinderliedjes en de oude marsmuziek.
Vooral het ritme, wat daarin zit, slaat dan reflexmatig goed aan.
Het stimuleert heel sterk de bewegingsdrang.
Dat zie je al bij kinderen en is er nog tot in een ver dement stadium.

Ik denk, dat dit toch de manier is om ermee om te gaan.
Niet dat serieuze gediscussiëer meer, maar heel eenvoudig als een kind spelen met elkaar.
En de sjagrijnigen mogen buitenspelen.

Gisteren opTV
Met oa. dit onderwerp: Wat doet muziek met je brein?

https://dementie.nl/nieuws/boekentip-si ... k-scherder" onclick="window.open(this.href);return false;

Wanneer je naaste dementie heeft, weet je misschien wel dat muziek een bijzonder effect kan hebben op mensen met dementie. Maar hoe kan dat? Wat gebeurt er in de hersenen? Professor Erik Scherder legt het uit in zijn nieuwe boek Singing in the brain. Het boek is vanaf nu te koop.

Vandaag verschijnt bij uitgeverij Athenaeum het nieuwe boek van professor Erik Scherder; Singing in the brain. De ondertitel luidt: Over de unieke samenwerking tussen muziek en de hersenen. In dit populair wetenschappelijke boek vertelt Scherder wat het effect is van muziek op het brein. Hij gaat daarbij in op de invloed van muziek bij emoties als angst en pijn, maar legt ook uit wat er gebeurt als mensen met hersenaandoeningen, zoals dementie, parkinson en autisme, muziek luisteren. Daarnaast geeft hij antwoord op vragen als 'Waarom wordt een liedje een hit?' en 'Waarom houden we van droevige muziek?

Eerder hoorcollege bij Universiteit van Nederland
Wat gebeurt er in je hersenen als je muziek luistert? Prof. Dr. Erik Scherder (2/5)
17 min.
Gepubliceerd op 8 okt. 2013
Waarom ga je bijna vanzelf bewegen als je muziek hoort? Waarom kan muziektherapie bepaalde hersenproblemen oplossen? En hoe komt het dat je blijer wordt als je ouder wordt? VU-hoogleraar Erik Scherder vertelt het allemaal.