Hoe humanistisch bent u?

[wilfred degens]

Daar valt niets aan bij te schaven van buitenaf.

Vandaar mijn pleidooi voor innerlijke beschaving.

Waarde Henry II,
Kon je die maar bij de drogist in een potje met innerlijke beschavingspillen kopen of naast de hielprik voor het leven worden ingespoten.
Ik zie dit helaas steeds zeldzamer worden in het gedrag van de gemiddelde burger in ons land en in de hele wereld. Ik ga zelfs vermoeden dat je van geboorte een zekere mate van comfortabele welvaart moet hebben ondervonden om die innerlijke beschaving er met de edelmetalen paplepel ingevoerd te krijgen. Opvallend derhalve binnen Europa is het gemiddelde sociale gedrag van de Zwitser in de publieke/openbare ruimte.
Tot voor een paar jaar geleden kon je gewoon je dure nieuwe ski's bij je apres ski rustig buiten in de sneeuw laten staan zonder dat ze van eigenaar onrechtmatig verwisseld werden. Nu is dat ook al o.i.v. het oprukkende gepeupel met geld en een hondsbrutale scheur een nostalgische herinnering aan "toen geluk nog heel gewoon was!"
???

[doctorwho]

We calculate you are 89% humanist.

You are a humanist, or very close to humanist thinking

[wilfred degens]

Ik respecteer pas wanneer iemand dat bewezen verdiend te hebben. Erg he? Als kind al me te vaak ernstig vergist!

We leren op scholen te denken, ons verstand te gebruiken! Niets over hoe we met onze drijfveren in ons leven moeten omgaan, ons leven vol heftige emoties die ons danig overstuur kunnen maken. Feitelijk wordt de klemtoon in ons onderwijs verkeerd gelegd. Ons verstand dient slechts onze drijfveren te sturen.
Zo laat jij ons weten, zeer teleurgesteld te zijn in iemand die jouw respect eerder verdiend had. Hier schuilt de fout die ik (en bijna iedereen) ook altijd ongemerkt maakte tot ik tot dit inzicht kwam:
Maak NOOIT een mens van vlees en bloed en wisselend gemoed tot je idool. Van een idool fixeer je een of meerdere kanten welke je geweldig van iemand vindt. Je doet dan niets anders dan het idealiseren van die persoon. Dat betekent ook dat je je verwachtingspatroon buiten proporties van die persoon hebt opgeschroefd. Geen mens ter wereld is ideaal en heeft niet eveneens een schaduwzijde. Je kent pas iemand, wanneer je die persoon van alle kanten hebt kúnnen meemaken. Erfenissen, diepgaande meningsverschillen, sociale reflexen, gewetenproblemen, politieke verschillen van inzicht etc.etc. Een vieze schaduwzijde kom je vaak tegen wanneer een vermogend familielid terminaal geworden is en de hele familie weet dat. Kortom, ik heb mezelf aangeleerd mij zeer gereserveerd naar mensen op te stellen zonder dat zij dat hoeven te merken. En ja, ik ben en blijf altijd achterdochtig en uiterst op mijn hoede voor de schaduwzijde van IEDER mens. De schaduwzijde hoeft niet altijd tot een definitieve afknapper te leiden. Je hebt die toch zelf ook? Mensen zijn vaak hun hele leven getraind hun schaduwzijde voor liefst iedereen zoveel mogelijk te verbergen en soms ook voor zichzelf, tot de gelegenheid zich voordoet en zij door het 'verwachtingspatroon-ijs' zakken. Humanisten accepteren ook (soms te makkelijk en te soft in mijn ogen) ieders schaduwzijde. Ik accepteer ieder mens maar blijf altijd zoveel mogelijk op 'slag en stoot' afstand uit zelfbehoud."Wees vertrouwd, maar vertrouw niemand" zit er door mijn leven bij mij ingebakken. Gaat er niet meer uit.

[Maria]

laatste off topic berichten naar Taalverbeteraars / Taal spelletjes ? afgesplitst.
Hier verder met het onderwerp van Topicstart.

[wilfred degens]

laatste off topic berichten naar Taalverbeteraars / Taal spelletjes ? afgesplitst.
Hier verder met het onderwerp van Topicstart.

Jammer, topic naar de kl*ten!
Maar de lasso werkt nog feilloos!

[Henry II]

We leren op scholen te denken, ons verstand te gebruiken! Niets over hoe we met onze drijfveren in ons leven moeten omgaan, ons leven vol heftige emoties die ons danig overstuur kunnen maken. Feitelijk wordt de klemtoon in ons onderwijs verkeerd gelegd. Ons verstand dient slechts onze drijfveren te sturen.

Helemaal mee eens. Het verstand is een gereedschap dat we gebruiken. Maar de meeste mensen identificeren zich compleet met dit 'kleine pratende stemmetje' in hun hoofd. Het diepste zelf zit daar achter verscholen. Zodra je die sluier oplicht zie je alles heel anders. Dat zou op scholen ook moeten worden belicht. Maar helaas, het is belangrijker om een goede consument te worden en te helpen de hele wereld naar de verdoemenis te voeren. Dat dit jaar de 'earth overshoot day' al op 19 augustus was, dat is blijkbaar geen reden om hiermee te stoppen. Wordt het niet eens tijd om de werkelijkheid te zien zoals die is, zonder ons te verschuilen? Is humanisme niet ook een manier van kijken die de soort 'mens' in stand wil houden? Want zoals het nu gaat zie ik het wel eens somber in. op een bevolking van 500 miljoen mensen in Europa is het al teveel om 250.000 mensen een schuilplaats te bieden en gaan mensen de straat op om te protesteren. Maar als diezelfde mensen weten, en dat kunnen ze, dat de productie van vlees zorgt voor totale uitputting van de aarde, waarom gaan ze dan niet de straat op? Omdat ze hun ogen niet opendoen lijkt mij. We moeten ons de ogen uit de kop schamen. Fijne politici die ons wijs maken dat de asielzoekers een enorm probleem zijn, om onze aandacht af te leiden van de echte feiten waar de wereld kapot aan gaat. En nu noem ik nog maar 2 voorbeelden.


http://www.footprintnetwork.org/en/inde ... shoot_day/" onclick="window.open(this.href);return false;
http://www.gracelinks.org/1361/the-wate ... nt-of-food" onclick="window.open(this.href);return false;

[Peter van Velzen]

Kon je die maar bij de drogist in een potje met innerlijke beschavingspillen kopen of naast de hielprik voor het leven worden ingespoten.
Ik zie dit helaas steeds zeldzamer worden in het gedrag van de gemiddelde burger in ons land en in de hele wereld. Ik ga zelfs vermoeden dat je van geboorte een zekere mate van comfortabele welvaart moet hebben ondervonden om die innerlijke beschaving er met de edelmetalen paplepel ingevoerd te krijgen.

Het gedrag van de gemiddelde burger, is vooral een kwestie van uiterlijke beschaving. Over het innerlijk zegt het wellicht niet zoveel, Ik zou het al heel fraai vinden als men zich in elk geval in het openbaar enigszins beleefd en vriendelijk kon gedragen. Helaas is zelfs dat dunne laagje vaak afwezig, en meent men er goed aan te doen zijn eerste opwellingen de wereld in te sluisen als zijnde de "waarheid". Helaas wordt er vaak nimmer zo hard gelogen als door hen die je we leven "de waarheid" zullen zeggen.

[wilfred degens]

Bedoel je dat je pas innerlijk beschaafd bent wanneer je, wanneer iemand over je heen walst, geen enkele emotie mag laten blijken? Dat kan je niet menen. Iemands innerlijke beschaving beoordelen is daarom helaas een vaag begrip een negatieve naam geven. Zeker is de uiterlijke beschaving, casus quo, sociale communicatie een toneelstukje vol onechtheid om ergens bij te willen en mogen horen. Innerlijke beschaving valt voor mij pas in het licht wanneer mensen zich ook achter de rug van iedereen volgens de normen van respect naar iedereen gedragen en niet altijd eerst aan eigen voordeel denken. Wil n.m.m. niet zeggen dat je pas innerlijk beschaafd bent wanneer je geen emotie mg tonen. Tonen in een eerlijke, maar fatsoenlijke bewoordingen of daden. Je laatste zin ontgaat mij wat je daarmee precies bedoelt.

Helaas wordt er vaak nimmer zo hard gelogen als door hen die je we leven "de waarheid" zullen zeggen.

[wilfred degens]

Henry II

Maar helaas, het is belangrijker om een goede consument te worden en te helpen de hele wereld naar de verdoemenis te voeren.

Hoe waar kan iets nog meer zijn?
Maar hoe haal je de commerciële drijf en ons egoïsme uit ons consumptiesysteem? Mijn ouders waren in hun opvoeding ook 100% gefocust op alle kindertjes tot grootverbruikers en vervuilers te leiden naar de volwassen wereld. Wijsheid is nodig om jezelf de baas te worden voor een hoger doel. Vervuil deze wereld maar en consumeer maar zoveel als je kunt, en neuzel niet over milieu en een 'planeet in zichtbaar en voelbaar natuurlijk verval', want dan ben je ......... een loser!, is hoe onze geachte Jan Alleman zijn spoor door zijn leven trekt en over hoeveel lijken hij daarbij stapt en gestapt is wil hij niet weten, omdat hij niet 'wijs zijn' ambieert. In hun optocht der dwazen sleuren zij ons met open ogen allemaal mee in hun afgrond.
Vlees zou verboden moeten worden in dit stadium waarin deze planeet nu verkeerd.
Maar de strijd tegen de domheid van de massa is hierbij de onoverkomelijke barrière.
Beste Henry II, het enige wat ik en wij in ons korte bestaan hiertegen kunnen doen is, niet meedoen. Maar wie ziet dat en wat zegt dat de massa? De mens beschouw ik in zijn ruwe vorm als het alles vernietigende grootste Holle Bolle Gijs monster op deze planeet.

[wilfred degens]

Gelogen waarheden vertellen is pas iemands gelogen waarheid, wanneer hij die tégen beter weten in als waarheid staat te verkondigen. Dat komt toch maar zelden voor? De meeste mensen die met klem hun waarheid vertellen zijn er meestal van overtuigd DE (hun) waarheid verkondigd te hebben. Liegen doet iedereen wel eens, maar toch zelden, lijkt mij, wanneer zij openhartig zich menen uit te spreken?

[Peter van Velzen]

Bedoel je dat je pas innerlijk beschaafd bent wanneer je, wanneer iemand over je heen walst, geen enkele emotie mag laten blijken?
....
Je laatste zin ontgaat mij wat je daarmee precies bedoelt.

Helaas wordt er vaak nimmer zo hard gelogen als door hen die je we leven "de waarheid" zullen zeggen.

Nee, je mag best emoties laten blijken, maar je moet niet het eerst wat bij je opkomt maar meteen spuien. Het is zinvoller om ook ons langzame denkvermogen te gebruiken en kritisch te zijn, op onze eerste ingeving. Helaas zijn er veel mensen die hun opwellingen zelfs na dagen nog niet kritisch hebben bekeken, en als gevolg daar van een onjuiste en voor hun medemensen schadelijke houding handhaven.

[wilfred degens]

Peter van Velzen,
we zijn het wel eens met elkaar dat je emoties altijd onder controle van de ratio moet houden om escalaties en het kwetsen van de betrokkenen te voorkomen. Toch zit voor mij innerlijke beschaving daar zeker niet alleen in wanneer je dat altijd zou lukken. Innerlijke beschaving merk je het meest bij iemand wanneer die nooit negatief over anderen spreekt zolang die ander hem/haar zelf niet op de tenen getrapt heeft. Of het veelvuldig relativerend oordelen over heikele aangelegenheden. Of merkbaar niet altijd onmiddellijk voor je eigen belang/voordeel te kiezen, zolang het niet over dood of leven gaat. Of hoe je je opstelt bij een aanzienlijke erfenis verdeling van kostbare roerende goederen. Of wanneer je instaat bent je excuses aan te bieden wanneer je fout zat en daar ook door anderen van doordrongen kan worden. Of hoe je met het respect voor (bijna) ieder mens omgaat.
Ik denk, dat innerlijke beschaving niet alleen van opvoeding afhangt, want ik ken maar al te goed enorme verschillen daarin binnen dezelfde gezinnen met dezelfde opvoeding.
Noblesse oblige gaat zeker niet altijd op in de dagelijkse communicatie van wie je het zou mogen verwachten. Ik denk dat een ware, voor iedereen herkenbare humanist over veel innerlijke beschaving moet beschikken. Daarom voel ik mij zelf een zeer matige humanist op veel punten. Maar de mij vertrouwde medelo(o)p(st)ers op onze weg door het leven beoordelen mij gelukkig hoger.
Hoe is dat met jou?

[dikkemick]

100% humanist zijn is een onmogelijkheid. (Ik vraag me sowiezo af of er een waterdichte definitie van humanisme is...) Want ik denk dat de definitie van humaan/humanisme, net als met moraal, ook met de tijd mee verandert. Soms is het humanistischer iemand te kwetsen dan een leugentje om bestwil te vertellen.
Want als je weet dat de man van je zus haar belazert? Is verzwijgen humaan? Is eerlijk opbiechten humaan? Is hints geven humaan? Ik denk dat dit zelfs nog kan afhangen van het karakter van je zus (of hoe ze in het leven staat). Misschien durf je de confrontatie wel niet aan te gaan omdat jij als zondebok kan eindigen. Een zekere vorm van egoïsme zit ook bij de humanist in de genen denk ik.

[Peter van Velzen]

Noblesse oblige gaat zeker niet altijd op in de dagelijkse communicatie van wie je het zou mogen verwachten. Ik denk dat een ware, voor iedereen herkenbare humanist over veel innerlijke beschaving moet beschikken. Daarom voel ik mij zelf een zeer matige humanist op veel punten. Maar de mij vertrouwde medelo(o)p(st)ers op onze weg door het leven beoordelen mij gelukkig hoger.
Hoe is dat met jou?

Noblesse zal mij worst weten. Ik geef niet veel om afkomst. Maar ik ben door liefhebbende ouders zo goed opgevoed, dat ik ook vaak een betere indruk maak, dan ik van mezelf heb. Ik vindt dat ik - buiten die opvoeding - weinig sterke punten heb. Wellicht enige intelligentie (ik begrijp vaak nieuwe concepten erg snel) een redelijk goed geheugen en een hekel aan liegen. Dat laatste is wel eens een probleem, als je mensen niet voor het hoofd wilt stoten. Maar met enige intellect kom ik daar meestal wel uit. Hier op het forum is dat moeilijker. Er zijn een paar deelnemers, die al op hun tenen getrapt zijn als je hun naam noemt, maar met twee beledigde formleden in duizenden berichten is dat ook best meegevallen.

[wilfred degens]

Kan de waarheid zeggen in een aanval uit het niets volgens jou een belediging zijn?
Of kan überhaupt iemands vermeende waarheid zeggen een belediging zijn? Daar kijk ik anders tegenaan. Voor mij is iemands waarheidsuiting nooit een belediging voor mij. Openheid is onmogelijk wanneer je in je communicatie voortdurend van alles ter verduidelijking achter de hand houdt om de ander niet te kwetsen. Wanneer ik die ander zou zijn, dan zou dát pas voor mij een kwetsing zijn wanneer mijn sociale netwerk niet alles eerlijk tegen mij desnoods over mij zegt en uitspreekt. Beschouw ik als achterbaks en oneerlijk! Voor mij gaat eerlijkheid mijlenver boven het 'op eieren lopen' om met de eerlijkheid mij of de ander niet te kwetsen. Waarheid mag en kan nooit, althans in mijn beleving, voor mij kwetsend zijn. Spit it out, mais c'est le ton qui fait la musique!
In de toon kan het verschil zitten of het acceptabel of kwetsend bedoeld is. Bij twijfel vraag ik daarnaar.