waarom een schepper introduceren?

[HankS]

Vind je het niet vermoeiend dat mensen een schepper blindelings wel kunnen accepteren, maar een heelal uit niets, niet?

Nee, want het ene vind ik veel logischer en consistenter dan het tweede. Jij niet?

Dat maakt het nog niet waar, dat is wat ze een puzzeldenkfout noemen, een drogredenering .

Bovendien is er niets consistent aan iets wat je niet kunt definieeren omdat er geen bewijzen voor zijn . Het is een volgens de logica veel te ingewikkelde constructie. Ockhams razor weet je nog wel ?

[Labyrint]

de wetenschap definieert zich helemaal suf .

Als er maar de geringste aanleiding zou bestaan dat het redelijk en reëel is om waar dan ook onderzoek naar te doen dan is daar helemaal niets mis mee. Ik zei het al eerder. Yahweh mag van mij wetenschappelijk bewezen worden.
Of andere dimensies. Of een pantheïstisch idee waar de wetenschap mogelijk via de kwantummechanica verbanden gaat zien. Geen enkel bezwaar tegen dromers en filosofen. Er is soms iemand die zegt: Hee wat zei je nou precies?

Misschien niet het juiste voorbeeld maar toch.



Er kunnen rationele haken aan zitten die je anders misschien niet ontdekken kunt. Ik wil dit niet verwarren met het klassiek idee van een "schepper". Theoretisch natuurkundigen pogen dat idee (zie ook Aristoteles "De onbewogen beweger") realistischer te benaderen.

[HankS]

Als er maar de geringste aanleiding zou bestaan dat het redelijk en reëel is om waar dan ook onderzoek naar te doen dan is daar helemaal niets mis mee. Ik zei het al eerder. Yahweh mag van mij wetenschappelijk bewezen worden.
Of andere dimensies. Of een pantheïstisch idee waar de wetenschap mogelijk via de kwantummechanica verbanden gaat zien. Geen enkel bezwaar tegen dromers en filosofen. Er is soms iemand die zegt: Hee wat zei je nou ?

Redelijk en reeel zijn geen criteria voor wetenschappelijk onderzoek, iets moet voldoen aan criteria die wetenschappelijk zijn, d.w.z de dromers en filosofen moeten zich net zo als de niet- dromers en niet- filosofen houden aan de methode die iets wetenschappelijk maakt.
De demarcatiecriteria maken het onderscheid tussen de morosofen en de filosofen en pseudowetenschap van echte wetenschap.
Verbanden zien is daarom ook niet genoeg. https://nl.wikipedia.org/wiki/Demarcatiecriterium" onclick="window.open(this.href);return false;

En dat is nu net het probleem van goden, die zijn niet falsificeerbaar en niet verifieerbaar. En daarom wordt er zo vaak gevraagd naar tenminste een definitie. Maar gelovigen dekken zich zelf altijd in en verzinnen ad hoc oplossingen voor dat immense probleem .

[lost and not found yet!]

Kortom, op de 8e dag schiep ieder willekeurig mens zijn eigen God. Kunnen we het daar over eens zijn?

[HankS]

Kortom, op de 8e dag schiep ieder willekeurig mens zijn eigen God. Kunnen we het daar over eens zijn?

Ik niet

[lost and not found yet!]

Zoals ik al eerder schreef:

Kortom, het is onmogelijk om te discussieren met iemand die zegt de waarheid niet te zoeken, maar deze al gevonden heeft! Ps, al mijn eerder beweringen zijn vatbaar voor herziening, mits dit redelijk beargumenteerd wordt!

[lost and not found yet!]

Kortom, op de 8e dag schiep ieder willekeurig mens zijn eigen God. Kunnen we het daar over eens zijn?

Ik niet

Van jou begrijp ik het!

[lost and not found yet!]

Maar weer even OT! Waarom introduceren gelovigen een schepper. Omdat ze geen antwoord hebben op hun vragen? Dus introduceren ze the God of the gaps. Maar als je daar verder op ingaat staat hun God buiten tijd en ruimte, toch? Hij of Zij is immers almachtig en alwetend, toch? Hij of Zij is niet geschapen maar er altijd al geweest, totaal buiten onze dimensie. Bestaat er dan voor deze God een dubbele galaxy, waar hij of zij zich openbaart? In mijn opinie blijf je als gelovige altijd in deze spagaat zitten. Je kunt het niet realistisch uitleggen, maar je gelooft er wel in. Je kunt het als gelovige niet eens met emotionele argumenten realistisch uitleggen! Been there, seen it, done that!

[Labyrint]

Redelijk en reeel zijn geen criteria voor wetenschappelijk onderzoek, iets moet voldoen aan criteria die wetenschappelijk zijn, d.w.z de dromers en filosofen moeten zich net zo als de niet- dromers en niet- filosofen houden aan de methode die iets wetenschappelijk maakt.

Dat weet ik. Zie daarvoor mijn onderschrift en avatar in deze. Ik denk dat fantasie en inbeelding mooie menselijke eigenschappen zijn waar wetenschap hier en daar mogelijk en hopelijk iets mee kan aanvangen. Geen wilde ideeën in de kiem smoren. Dat is mijn persoonlijke wens. Laten we het daar dan maar op houden.

[HankS]

Ik denk dat verbeelding en fantasie niet de juiste woorden zijn, maar ik begrijp wel wat je bedoelt. Alleen ik heb niet de indruk dat die onderdrukt kunnen worden en dus altijd aanwezig zijn. Juist omdat die zo bedriegelijk echte en reële beelden op kunnen leveren en mensen intuitief op het verkeerde been kunnen zetten blijken religieus denken en wetenschappelijk denken zo onverenigbaar.

En is het daarom merkwaardig dat een god uit niets voor gelovigen een aannemelijker construct is dan een singulariteit die ontstaan is vanuit hetzelfde niets .
Ik denk dat het met een onvermogen tot abstract denken te maken heeft, de singulariteit lijkt nergens op en bij een god is er toch altijd het idee dat de mens is geschapen naar zijn evenbeeld die als men nauwkeuriger nadenkt wel heel hermafrodiet moet zijn of het is een wisselend evenbeeld de ene keer mannelijk de andere keer vrouwelijk.
Het is gebrek aan het vermogen tot abstrahering en het is onnauwkeurig denken met een onvolledige kijk op de consequenties van hun denken. Maar dat wordt gelegitimeerd door het geloof te noemen en dan kan de fantasie en de verbeelding alle kanten op en daar zijn wij mensen toe in stast ook als het niet oveteenkomt met dat wat werkelijk is .
En dat laatste gaat veel verder dan wat wij ons zp even snel kunnen voorstellen of verbeelden.
Het is vooral anders dan wat wij mensen wensen en daardoor graag willen.
En geloof is vooral wensdenken vanuit een groot magisch verlangen.

[doctorwho]

En dat is nu net het probleem van goden, die zijn niet falsificeerbaar en niet verifieerbaar. En daarom wordt er zo vaak gevraagd naar tenminste een definitie. Maar gelovigen dekken zich zelf altijd in en verzinnen ad hoc oplossingen voor dat immense probleem .

En als redelijkheid al een maatstaf was dan is dit net een eigenschap die bij veel vermeende oppermachtige entiteiten ten ene male ontbreekt.

[doctorwho]

Vind je het niet vermoeiend dat mensen een schepper blindelings wel kunnen accepteren, maar een heelal uit niets, niet?

Nee, want het ene vind ik veel logischer en consistenter dan het tweede. Jij niet?

Het eerste getuigd van luiheid. Net een eigenschap die god niet zo kan waarderen want: ‘in het zweet des aanschijns zult gij uw brood verdienen’. Dit geldt ook voor het zoeken naar kennis en verklaringen, waarbij hetgeen je niet weet of kan verklaren aan god toeschrijven puur gemakzuchtig is.

[Dat beloof ik]

Deze gedachte waarmee dit topic begint, klopt niet.
Het gaat uit van de veronderstelling dat de idee van een god pas is ontstaan nadat er een vrij goede wetenschappelijke verklaring was voor veel zaken.

Waar komt dan de gedachtekronkel vandaan om naast een bewijsbare natuurlijke oorzaak nog een onbewijsbare bovennatuurlijke oorzaak te stellen?

Immers, mensen bedenken goden sinds men ergens verklaringen voor zoekt.
Anno nu noemen we da 'god of the gaps'.
Wat wij nu zien als gedachtenkronkel was destijds voor de eerste mensen de best mogelijke verklaring gezien de aanwijzingen waarover men toen beschikte.
Tegenwoordig beschikken we over veel meer aanwijzingen en vaststellingen waarmee we zaken kunnen verklaren.
Hierdoor zien we die 'oerverklaring' (er is een god) tegenwoordig als rare gedachtenkronkel.
In de tijd waarin die gedachte ontstond was het echter niet zo'n rare gedachte.

[Peter van Velzen]

Waar komt dan de gedachtekronkel vandaan om naast een bewijsbare natuurlijke oorzaak nog een onbewijsbare bovennatuurlijke oorzaak te stellen?

In de tijd dat de bewijsbate natuurlijke ook zaak er niet was, was die gedachte uiteraard niet zo vreemd maar:

Waar komt dan de gedachtekronkel vandaan om naast een bewijsbare natuurlijke oorzaak nog steeds een onbewijsbare bovennatuurlijke oorzaak te stellen?

[Vilaine]

Creationisten kunnen kennelijk niet geloven in een singulariteit, die uit niets is ontstaan of er altijd geweest is, ook buiten tijd en ruimte, maar wel in een god, die uit het niets is ontstaan of er altijd geweest is, ook buiten tijd en ruimte.
Voor atheïsten lijkt het omgekeerde te gelden.
Hoewel er wel aanwijzingen lijken te bestaan, dat een singulariteit uit niets kan ontstaan, wil ik wel veronderstellen, dat de stand crea's - wetenschap nu 1-1 is.
Daarna zijn er hele goede verklaringen hoe uit de uitdijende singulariteit energiedeeltjes ontstaan, elementaire deeltjes, atomen enz. deel het universum vormen.
De crea's moeten het steeds weer doen met schepping van iets uit niets. Uit niets werd licht geschapen, uit niets de zon en aan, uit niets het hele universum, uit niets de aarde met al zijn elementen, moleculen en leven in haar definitieve vorm.
Ik blijf het vreemd vinden, dat er mensen zijn, die het logischer vinden, dat alles in eindvorm uit niets is voortgekomen en een langzame evolutie van universum en leven als onmogelijk.
En dan nog steeds als argument gebruiken, dat iets niet uit niets kan ontstaan en er dus (?) geen sprake kan zijn van evolutie van universum en leven en vervolgens verklaren, dat alles uit niets is ontstaan omdat iets dat wilde (?).

Denken ze nu ook, dat vliegtuigen, auto's, computers in hun huidige ontwikkeling er zijn, zonder een geleidelijke ontwikkeling van zeer eenvoudig tot zeer complex gedurende eeuwen door trial en error en "survival of the fittest"?