De bescheiden atheïst en de bescheiden agnost

[MaartenV]

Wat ik soms mis bij atheïsten die ik lees op Youtubefora en andere sociale media is een zekere bescheidenheid ten aanzien van wat voor ons onkenbaar is. Ons brein is er gekomen door de natuur en wordt door de natuur ons terug ontnomen. Niets wat wij zijn is van ons of zijn wij de veroorzaker van. Hebben we een hoog IQ of een laag IQ , in beide gevallen is ons dat gegeven (door de natuur). Waar we vandaan komen en tot wat wij herleid zullen worden (sterfelijkheid) maakt dat niets hier voor ons voor de eeuwigheid is. Dit leven en ons leven zijn niet voor de eeuwigheid. Wat wij hier en nu meemaken is niet voor de eeuwigheid. Iets om goed in te prenten.
En het ontzag daarvoor kenden onze voorouders volgens mij beter dan wij, die lange levens leven.

Wij worden niet dagelijks meer geconfronteerd met die diepe waarheid die de natuur ons doorheen de jaren leert nederiger worden: de waarheid van onze volledige onderworpen zijn aan de vergankelijkheid. De levensjaren en de ouderdom vernederen ons. Niemand bereikt ongeschonden de ouderdom. Niemand komt ongeschaafd het leven door.

Ik wilde dat toch even vermelden. We moeten toch een zeker ontzag hebben voor waar wij hier in geworpen werden (geboorte) en tot wat wij terug herleid zullen worden.

Er zal een moment zijn dat ons geheugen achteruit zal gaan. Dat we vergeten wat we wilden zeggen. Dat we onze benen met moeite meer kunnen opheffen om een paar stappen te zetten, waar we nu met gemak sportief heen en weer lopen.
Het leven zal ons vernederen. Het zal ons de laatste les leren: wij hebben niet het laatste woord hier met al onze zogenaamde wetenschap. De natuur heeft het laatste woord. En alles zullen wij vergeten op het moment van onze dood; Niets van die kennis is ons tot nut op het moment dat wij voor onze maker staan (bij wijze van spreken). Een soort ontzag voor het leven is sommige atheïsten mijns insziens totaal vreemd.

[Cluny]

Een oproep ( van ? aan alle ongelovigen ) om nederiger te worden ( op het internet ). En vooral minder brutaal tegen de gelovigen lees ik zelf tussen de regels.
Nee, bedankt. Dat ga ik dus niet doen.
Ik zie voor mezelf namelijk geen enkele noodzaak noch heb ik de wil om dat te gaan doen.
MaartenV mag best wel vinden dat hij wat mist maar dat is wel een persoonlijke mening en die deel ik niet .

[Bonjour]

Wat heeft

een zekere bescheidenheid ten aanzien van wat voor ons onkenbaar is.

te maken met

Het leven zal ons vernederen.

Er zijn mensen die pretenderen iets te weten van hetgeen onkenbaar is. En wie daar niet de tegenstelling in ziet moet niets van anderen verwachten.

[HankS]

Vaag, is het enige eat ik hier op kan zeggen.
Ik kan me niet aangesproken voelen want ik weet eigenlijk niet echt waar MaartenV nu op doelt, ik hebniet het idee dat hij nu echt duidelijk is over wat nu de stelling is .
Ik ben niet van mening dat ik bescheiden zou moeten zijn, ik heb hevig ontzag voor de natuur en het onkenbaar is wat het is onkenbaar dus daar valt ook weinig over te melden.
Wat is nu de stelling, want dat is toch echt aan de topicopener om die te stellen ?

[axxyanus]

Wat ik soms mis bij atheïsten die ik lees op Youtubefora en andere sociale media is een zekere bescheidenheid ten aanzien van wat voor ons onkenbaar is.

Kan je daar enkele voorbeelden van geven? En hoe vergelijkbaar is dat met een gemis aan bescheidenheid t.o.v. die onkenbaarheid bij gelovigen? Die beweren namelijk vaak over zeer specifieke kennis te beschikken over dat onkenbare?
En als laatste, hoe algemeen is dat gemis? Want mensen die een dergelijk gemis aanbrengen zijn daar vaak heel selectief in. Zij missen een zekere bescheidenheid bij mensen die het bestaan van goden afwijzen maar hebben helemaal geen behoefte om een gemis aan bescheidenheid ter sprake te brengen bij mensen die het bestaan van spoken afwijzen.

[Dat beloof ik]

Hoe en waarom zou ik voor datgene wat mij onkenbaar is gezag moeten opbrengen.
Het is mij onkenbaar, ik ken het niet.
Ik heb er nooit van gehoord en ga het nooit kennen.
Onkenbaar is een totaal leeg begrip.
Het is niet nodig om daar op wat voor manier dan ook rekening mee te houden.

“Het leven zal ons vernederen.” Deze zin kan alleen maar opgekomen zijn bij iemand die denkt dat er een hogere macht is die hem controleert.
We gaan gewoon dood. Dat is wat ons staat te wachten. Dat moment komt ooit, en voor die tijd kun je er dus maar beter van genieten, in plaats van iets vaags te doen als “begrip opbrengen voor het onkenbare”.

Zo, nu stap ik op de motor en ga van het mooie weer genieten. Denk dat ik eens naar de brouwerij van de trappisten van Westmalle ga rijden of zo. Genieten van datgene van 'de bescheiden christen' ons toch nog oplevert.

[axxyanus]

Hoe en waarom zou ik voor datgene wat mij onkenbaar is gezag moeten opbrengen.

Kan je even aangeven waar je leest dat je gezag moet opbrengen? Ik lees enkel een pleidooi voor bescheidenheid dat lijkt me niet het zelfde.

“Het leven zal ons vernederen.” Deze zin kan alleen maar opgekomen zijn bij iemand die denkt dat er een hogere macht is die hem controleert.

Dat lijkt me een ongegrond besluit. Het kan ook opkomen bij iemand die denkt dat we onszelf regelmatig te hoog inschatten en dat het leven ons dat vaak genoeg duidelijk zal maken.

[Peter van Velzen]

Wij zijn - zoals ik in het onderwerp Het eeuwige leven al beweerde een déél van het leven. Meer dan dat wij deel uitmaken van de materie zelfs. Als zodanig zou gebrek aan respect voor het leven gebrek aan respect voor onszelf zijn. Voor zover we atheist of agnost zijn, dienen we zowel onze kennis als ons gebrek aan kennis onder ogen te zien. Onze kennis vereist dat wij atheisten zijn, waar ons gebrek aan kennis vereist dat we dit –net zoals alle wetenschap – dienen te beschouwen als “beste theorie tot nu toe”. Godgelovigen zullen daar inderdaad méér moeite mee hebben. Niet omdat ze onbescheiden zijn, maar omdat ze een dergelijke onbescheidenheid wel aan hun geloof toestaan. Een geloof dat ze meestal toch van anderen hebben gekopiëerd.

[Dat beloof ik]

Axxyanus, ik bedoelde ontzag ipv gezag.

Bescheiden zijn ten opzichte van een entiteit betekent naar mijn idee dat je er ontzag voor hebt.
Het stuk van MaartenV komt bij over alsof hij over een of andere god heeft.
( " dat wij voor onze maker staan (bij wijze van spreken)")
"God" zegt hij niet letterlijk, maar door de redactie komt het wel zo over bij mij.

[MaartenV]

Je hoeft niet niet zo ver te gaan zoeken. Het gaat puur over een soort algemene bescheidenheid in het praten over wat wij kunnen weten over de wereld, wat wij kunnen en ook in een soort bescheidenheid als levenshouding tegenover de natuur die ons tenslotte te machtig zal zijn. Er zal een moment komen dat ieder van ons, en ieder afzonderlijk en alleen, voor zijn dood komt te staan. Dan zie je wat je bent tegenover ditgene waar je hier ooit, naakt, in geworpen werd. Dat is de dag waarop je vernederd wordt en herleid wordt tot wat je maar bent. De dag komt dat we dit hier naakt en totaal weerloos weer verlaten. Volgens sommigen verliezen we zelfs onszelf. Daar mentaal klaar voor zijn betekent: een soort bescheidenheid hebben daartegenover en zich daar elke dag bewust van te zijn: memento mori.

Zo zijn er boedhisten die regelmatig mediteren bij lijken. Dit om zich elke keer opnieuw bewust te worden van de eigen vergankelijkheid. Wat hier is is niet voor de eeuwigheid.

[Peter van Velzen]

Je hoeft niet niet zo ver te gaan zoeken. Het gaat puur over een soort algemene bescheidenheid in het praten over wat wij kunnen weten over de wereld, wat wij kunnen en ook in een soort bescheidenheid als levenshouding tegenover de natuur die ons tenslotte te machtig zal zijn. Er zal een moment komen dat ieder van ons, en ieder afzonderlijk en alleen, voor zijn dood komt te staan. Dan zie je wat je bent tegenover ditgene waar je hier ooit, naakt, in geworpen werd. Dat is de dag waarop je vernederd wordt en herleid wordt tot wat je maar bent. De dag komt dat we dit hier naakt en totaal weerloos weer verlaten. Volgens sommigen verliezen we zelfs onszelf. Daar mentaal klaar voor zijn betekent: een soort bescheidenheid hebben daartegenover en zich daar elke dag bewust van te zijn: memento mori.

Zo zijn er boedhisten die regelmatig mediteren bij lijken. Dit om zich elke keer opnieuw bewust te worden van de eigen vergankelijkheid. Wat hier is is niet voor de eeuwigheid.

Ik ben me niet alleen bewust van mijn eigen vergankelijkeheid, maar ook van de onvergankelijkheid van het leven als zodanig tot nu toe. Als ik er niet meer ben, zijn mijn meeste medemensen er nog wel. Het leven eindigt niet bij mijn dood. Ook weet ik niet of ik ooit alleen voor mijn dood kom te staan. Misschien sterf ik onverwacht, zonder aankondiging. Misschien wacht mij een lange doodssrijd. Dat heb ik niet geheel voor het kiezen. Mediteren bij lijken doen de meesten van ons trouwens. Dat noemen wij nadenken tijdens een uitvaart. Boeddhisten doen dat wel meer dan anderen. Een uitvaart duurt hier in Thailand meestal 3 tot 5 dagen. Nog langer als het hoogwaardigheidsbekleders betreft. Voor de moeder van de koning was 100 dagen nog niet genoeg.

[Dat beloof ik]

Maarten, je bent vaag en ontwijkt mijn opmerking.
Heb je het over een god, ja of nee ?
Ik denk namelijk van wel.
"Je hoeft niet zo ver te gaan zoeken" is een nietszeggend statement.
Wees concreet wat bedoel je wel ?

"Mentaal klaar zijn voor het moment dat we vernederd worden en worden herleid tot wat we maar zijn".
Wie is van plan mij te vernederen op het moment dat ik op sterven lig ?
Laat die zo dapper zijn om dat nu in mijn gezicht te zeggen, dan ik er met hem over in gesprek.
Mijn gevoel zegt dat dit uit een protestantse hoek komt waarin wordt verteld dat we in principe tot niets goeds in staat zijn.
Dan ben je aan het preken.

Aan einde van ons volslagen toevallige bestaan hier, moeten we vooral tevreden terugkijken in plaats van bevreesd vooruit.
Vooruit wachten immers biervulkanen en stripperfabrieken.

[Henry II]

Je hoeft niet niet zo ver te gaan zoeken. Het gaat puur over een soort algemene bescheidenheid in het praten over wat wij kunnen weten over de wereld, wat wij kunnen en ook in een soort bescheidenheid als levenshouding tegenover de natuur die ons tenslotte te machtig zal zijn. Er zal een moment komen dat ieder van ons, en ieder afzonderlijk en alleen, voor zijn dood komt te staan. Dan zie je wat je bent tegenover ditgene waar je hier ooit, naakt, in geworpen werd. Dat is de dag waarop je vernederd wordt en herleid wordt tot wat je maar bent. De dag komt dat we dit hier naakt en totaal weerloos weer verlaten. Volgens sommigen verliezen we zelfs onszelf. Daar mentaal klaar voor zijn betekent: een soort bescheidenheid hebben daartegenover en zich daar elke dag bewust van te zijn: memento mori.

Zo zijn er boedhisten die regelmatig mediteren bij lijken. Dit om zich elke keer opnieuw bewust te worden van de eigen vergankelijkheid. Wat hier is is niet voor de eeuwigheid.

Vandaar mijn onderschrift. Deze bewustwording van de eigen eindigheid kan een mens ertoe bewegen zijn ego voorbij te stappen. Daarom is de gedachte aan een leven na de dood nogal onbescheiden, omdat dit inhoudt dat het universum niet zonder je zou kunnen. Dat universum heeft jou niet nodig. Ook niet voor je dood trouwens.

[MaartenV]

Axxyanus, ik bedoelde ontzag ipv gezag.

Bescheiden zijn ten opzichte van een entiteit betekent naar mijn idee dat je er ontzag voor hebt.
Het stuk van MaartenV komt bij over alsof hij over een of andere god heeft.
( " dat wij voor onze maker staan (bij wijze van spreken)")
"God" zegt hij niet letterlijk, maar door de redactie komt het wel zo over bij mij.

Nee, ik heb het niet over een god. Alhoewel ik open sta voor de idee van een 'groter bewustzijn' of zoiets. Zolang we het fenomeen 'bewustzijn' niet grondig begrijpen, blijf ik toch agnost. Misschien is er een groter kader waarbinnen het leven dient begrepen te worden, terwijl we maar een kleine scoop hebben op de dingen. Wie weet is er een groter kader. Ik hou die mogelijkheid open.

[MaartenV]

Dat lijkt me een ongegrond besluit. Het kan ook opkomen bij iemand die denkt dat we onszelf regelmatig te hoog inschatten en dat het leven ons dat vaak genoeg duidelijk zal maken.

Dat wilde ik inderdaad zeggen.