Atheïsme en indoctrinatie ?

[HJW]

Ik ben wel benieuwd naar atheïstische conclusies.
Christenen wordt verweten dat ze hun kinderen indoctrineren en hersenspoelen waardoor ze later niet in staat zijn om een vrije keuze te maken.
Maar hoe gaat dat in atheïstische gezinnen ? Een behoorlijk aantal mensen op dit forum is niet heel erg subtiel richting gelovigen. Zal dat anders zijn in de opvoeding ?
Voeden de atheïsten op dit forum hun kinderen atheïstisch op ? Leren jullie jullie kinderen dat rede de enige methode is om de waarheid te kennen ?

En als dat zo is, waarin verschilt dit dan met het indoctrineren wat christenen doen ?
Dit is absoluut geen verwijt en geen aanval (zoals de meesten inmiddels wel weten steek ik zo niet in elkaar). Maar ik ben gewoon nieuwsgierig.
Sommigen zullen ongetwijfeld zeggen dat ze niets anders doen dan hun kinderen de waarheid vertellen, maar datzelfde zeggen de christenen.

Krijgen kinderen in atheïstische gezinnen de ruimte om hun eigen keuzes te maken of zijn ze door hun opvoeding al dusdanig "geïndoctrineerd" dat die keuze er feitelijk niet meer is.

[Bonjour]

Ik denk dat mijn kinderen een vollediger plaatje krijgen van religie dan gelovige kinderen. Niet alleen de Bijbelverhalen, maar ook vertellen wanneer die tot stand zijn gekomen. Ik denk niet dat ze daarna nog makkelijk door een jehova getuige aan de deur overtuigd kunnen worden. Ik denk dat die liever aan de deur komen bij kinderen van ouders die de hele religie als non-topic behandelt hebben.

Maar welke waarheid gaan ze missen als ik ze vertel dat alleen met rede de waarheid kunnen vinden?

[PietV.]

Ik stuur mijn kinderen niet naar een atheïstische school waar ze een atheïstisch programma volgen. Ze hebben trouwens op een christelijke school gezeten maar dat terzijde. Ze gaan 's-zondags niet naar een atheïstische gemeenschap waar ze atheïstische liederen zingen en om te luisteren naar voordrachten die het atheïsme verheerlijken. Ze volgen verder ook geen programma's door de week die hun opgelegde keuze aanscherpen en worden niet steevast omringd door atheïstische vrienden. In ons huis komt ook geen atheïstische krant, atheïstische jongeren- en of gezinsbladen. Voor het eten en na het eten eindigen we ook niet met een atheïstische slogan. Voor het slapen gaan wordt er niet een atheïstisch verhaaltje verteld waarna er gevraagd wordt aan Richard Dawkins of hij vannacht over ons wil waken. Ik denk dat wij qua levensbeschouwing nergens de nadruk op leggen maar allerhande rituelen ontbreken en er is ook geen beginselprogramma waar mijn kinderen dus aan moeten "geloven". Ze krijgen een enorme vrijheid en als ze mij vragen om antwoorden op existentiële vragen dan geef ik ze vaak het motto mee dat deze er niet zijn. Met de toevoeging dat veel antwoorden te vinden zijn in wetenschappelijke lectuur en als er dan nog dingen overblijven kunnen ze beter gaan sporten. Dat levert meer op dan eindeloos filosofisch herkauwen en allerhande goeroe's, dominees, exoten aan het woord te laten die het ook niet weten maar dat vaak niet durven te zeggen.

[Vilaine]

Ook ik ben atheïstisch opgevoed. Letterlijk. God speelde geen enkele rol in ons gezin. Er werd niet eens over gepraat. Net zoals in een gezin, waar niemand belangstelling heeft voor postzegels, nooit over postzegels gepraat wordt. Hoogstens, dat ze er zijn om op een brief te plakken. En over christendom hoogstens dat er mensen zijn die gelovig zijn. Maar we hadden geen idee wat dat betekent. Mijn vader, grootvader en overgrootvader waren al atheïstisch. Ook in het gezin van mijn moeder werd niks gedaan aan geloof, hoewel het gezin officieel katholiek was. Ik ging naar een openbare school, waar geloof ook helemaal niet te sprake kwam en welke zin dan ook.
Dus niks geen indoctrinatie met atheïsme. Ook geen indoctrinatie met geen-postzegels-verzamelen. Geen niet-geloven (is ook een geloof) in God. Gewoon een non-issue. Jehova getuigen aan de deur? Ik heb niet de indruk dat wij en onze kinderen gevoeliger zijn voor JG. Meer verbazing, dat er mensen zijn, die er zo'n aparte hobby op nahouden.
In ons eigen gezin idem. Geloof speelt geen enkele rol in welke zin dan ook. Ik merk ook niks in de gezinnen van mijn kinderen.

[Dat beloof ik]

Uiteraard verschilt een atheïstische opvoeding van een christelijke opvoeding.
Het verschil zit hem daarin dat kinderen bij een atheistische opvoeding meekrijgen om altijd vragen te stellen bij datgene wat hen wordt verteld, wie degene die het vertelt ook is.
Ook als ik degene ben die ze iets vertelt.
Moet je bij de dominee niet proberen.
Ik heb er geen moeite mee, want ik vertel ze geen onzin.
En ja, rede is dus één van de methodes om zelf keuzes te maken.
Als ze zelf iets anders willen uitproberen, dan mag dat hoor (binnen grenzen uiteraard, ik ben de ouder en blijf voor de wet verantwoordelijk)
Christenen indoctrineren, want die laten kinderen geen keuzes, leggen dwang op.
Ik loop niet te dreigen met eeuwige hel en verdoemenis, ook dat is een verschil met christenen.
Mijn kinderen zijn trouwens allemaal naar een katholieke school geweest.
Ik heb er namelijk geen enkel probleem mee dat ze met andere ideeën in aanraking komen.

[axxyanus]

Indoctrineren lijkt me toch wat meer dan gewoon je kinderen bijbrengen hoe de wereld er IJO uitziet. Natuurlijk gaf ik een antwoord op de vragen van mijn kinderen en gaf ik soms uitleg over zaken waarvan ik dacht dat ze daar wel belangstelling voor hadden. Maar als mijn kinderen het met mij oneens waren, omdat bv de juf iets anders had gezegd dan gaf dat nooit aanleiding tot een of ander machtspel waarbij de kinderen op een of andere manier tot geloven gedwongen werd. Dergelijke conflicten werden altijd gebruikt om te leren. De vraag was altijd hoe kunnen we te weten komen hoe het in werkelijkheid zit. De enige regel was dat als zij een bepaalde reden gaven waarom ik iets zou moeten geloven dat ik dan met gelijkaardige redenen mocht komen waarom zij iets zouden moeten geloven. Als mijn kinderen dan met een regel kwamen die niet erg betrouwbaar was, gebruikte ik die regel om iets helemaal belachelijks voor te stellen dat zij moesten geloven. Op die manier kregen ze een begrip van wat goede redenen waren om iets te geloven en wat minder goede redenen waren. En soms had ik gelijk en soms hadden zij gelijk en soms waren we allemaal mis.

[PietV.]

Uiteraard verschilt een atheïstische opvoeding van een christelijke opvoeding.
Het verschil zit hem daarin dat kinderen bij een atheistische opvoeding meekrijgen om altijd vragen te stellen bij datgene wat hen wordt verteld, wie degene die het vertelt ook is.

Mijn kinderen stellen eigenlijk nooit vragen over levensbeschouwelijke zaken het is een non-issue, het lijkt niet eens te bestaan. Ze staan vol in het leven en ontwikkelen zich op hun manier, en als ik met gelovigen praat dan lijkt het net of ze iets tekort komen. Er moet hen iets aangesmeerd worden opdat ze hun hele leven gaan nadenken over wie ze zijn en waarom ze hier zijn. Dan heb ik liever dat ze een vraag stellen over de vakantie die nog gepland moet worden of hoe laat ze thuis moeten komen. Wat we vanavond gaan eten en wie de hond gaat uitlaten. En als ze dan toch gaan nadenken over waarom ze hier zijn dan is het antwoord simpel omdat ze hier zijn.

[dikkemick]

1. Zie de eerste reactie van PietV. De eerste woordjes van mijn kinderen zijn nooit "Dawkins" of "Fossiel" geweest.
2. Atheïsme is zelfs nooit ter sprake gekomen thuis. Natuurlijk kwamen op gegeven moment de vragen (en vragen is altijd goed!) en dan zegt mama: "Ik geloof in een god" en ik zeg wat ik denk. De kinderen hebben op openbare scholen gezeten (en 1 katholieke). Maar hoe dan ook. Wij laten onze kinderen zelf de keuze maken en vooralsnog zijn zij er niet erg mee bezig. Zoals ik hier soms kan foeteren op religie zal ik in nabijheid van de kinderen niet doen. Natuurlijk heb ik wel eens gesprekken met mijn vrouw, maar die heeft (helaas) een beetje mijn onderschrift-instelling. Ze kan het gewoonweg niet geloven en wil zich er ook absoluut niet in verdiepen. Ik vind dat prima.
Heel soms loopt de discussie dan ook wel hoog op, maar we hebben het er zelden over.

[Fish]

Voeden de atheïsten op dit forum hun kinderen atheïstisch op ? Leren jullie jullie kinderen dat rede de enige methode is om de waarheid te kennen ?

Al meer verteld, maar nee mijn kinderen zijn niet speciaal ongelovig opgevoed, gedeeltelijk omdat ik nog in afkick fase zat.
Ze hebben op christelijke scholen (goed en dichtbij) gezeten, een zelfs tot en met de universiteit (KUN).
Ze zijn alle drie niet gelovig terwijl, min of meer toevallig, de kinderen van twee van hen ook weer op christelijke scholen zitten.

[Erik]

Ik heb aan al deze verhalen niets meer toe te voegen.
Ik kan er gewoon 1 kiezen die het beste bij mij past met dat verschil dat wij geen kinderen hebben.
Maar de verklaring waar ik mezelf in herken is de eerste reactie van PietV.

Overigens zullen er ongetwijfeld ouders zijn die hun kinderen bewust verre houden van geloof.
Die zullen daar hun redenen voor hebben, of die terecht zijn is wat anders, en dat zou je een vorm van indoctrinatie kunnen noemen.
Maar ik denk als je een kind kennis laat maken met ALLE levensbeschouwingen en religies in de wereld dat de keuze atheïstisch te zijn nog niet zo beroerd is en veruit het eerlijkst.
Als er namelijk iets goede argumenten biedt om niet gelovig te worden zijn het wel gelovigen en hun dogma's.

[HJW]

Dank voor jullie reacties.
Zelf vind ik het mooi als kinderen/mensen vrij kunnen kiezen en hun eigen weg kunnen bepalen, zonder door wie dan ook met welke overtuiging geïndoctrineerd te worden.
Voor mij is vrijheid een groot goed, vooral ook geestelijke vrijheid.

Maar wel met de grens: mijn vrijheid houdt op waar de rechten van anderen beginnen.