De ijdelheid van Atheïsme. - De Wijsheid

[Fundi]

atheisme is geen levensbeschouwing en geeft ook geen antwoord op levensvragen.

Ah, dat is interessant zeg, zelfs geen levensbeschouwing.
Het is dan wel opmerkelijk dat jullie ontzettend actief zijn om de levensbeschouwing van anderen (religieuzen) aan te vallen en bekritiseren. Ook mijn geloof en levensbeschouwing wordt, vanaf het moment dat ik op dit forum kwam, continue afgekraakt. "Dat ik ik een hiernamaals geloof", "dat het allemaal sprookjes zijn", Want dat is allemaal "zo erg en verkeerd" etc. etc.
Wat is daar dan de motivatie voor? (dan heb ik het niet over ISIS en dergelijke, waar ieder weldenkend mens een probleem mee heeft).

Atheïsme is geen levensbeschouwing Oké.

Vandaar dat ik geen antwoord op bepaalde vragen kreeg. Als ik vragen over jullie levensbeschouwing stelde, leek dat soms als een paling in een emmer snot proberen te vangen. Dat vond ik al vreemd.
Koning Atheïsme, die op dit forum wordt rondgedragen, heeft zelf dus geen kleren aan.

De vraag die dan bij me opkomt: is dat niet deprimerend? Je leeft in een wereld zonder God, zonder uiteindelijk recht, zonder uitzicht overleden geliefden ooit te weerzien, zonder zingeving over het tijdelijke heen, zonder troost voor het lijden. Ik benijd jullie niet.

Als ik het goed begrijp is dit alles omdat God rationeel niet aanvaardbaar is. Dus alles wordt ingezet op de juistheid van de aanname dat jullie dit goed en terecht beredeneerd hebben. Nogal gedurfd als het over God gaat.

[iznogoodh]

En hoe valt die uitleg te rijmen met de titel van dit topic ? En wat is jouw punt dan ?

De topic gaat over de zin van het leven, volgens de atheïstische levensbeschouwing.
Topic starter staat daar kritisch tegenover, m.a.w. wat heeft atheïsme in dat opzicht te bieden?

Nuchterheid. Het gelooft gewoon geen leuterverhalen.

[iznogoodh]

atheisme is geen levensbeschouwing en geeft ook geen antwoord op levensvragen.

Ah, dat is interessant zeg, zelfs geen levensbeschouwing.
Het is dan wel opmerkelijk dat jullie ontzettend actief zijn om de levensbeschouwing van anderen (religieuzen) aan te vallen en bekritiseren. Ook mijn geloof en levensbeschouwing wordt, vanaf het moment dat ik op dit forum kwam, continue afgekraakt.

Het is dan ook onzin. Men heeft het recht om dat te zeggen. Kom maar met iets beters dan kinderverhalen zou ik zeggen. Je wordt al even serieus genomen als wanneer je zegt dat Sinterklaas bestaat.

[Fundi]

Nuchterheid. Het gelooft gewoon geen leuterverhalen.

Heb je Prediker gelezen?

[iznogoodh]

Nuchterheid. Het gelooft gewoon geen leuterverhalen.

Heb je Prediker gelezen?

God is geleuter, beste jongen. Als je erin gelooft, ben je een groot kind.

[Peter van Velzen]

Ah, dat is interessant zeg, zelfs geen levensbeschouwing.
Het is dan wel opmerkelijk dat jullie ontzettend actief zijn om de levensbeschouwing van anderen (religieuzen) aan te vallen en bekritiseren. Ook mijn geloof en levensbeschouwing wordt, vanaf het moment dat ik op dit forum kwam, continue afgekraakt. "Dat ik ik een hiernamaals geloof", "dat het allemaal sprookjes zijn", Want dat is allemaal "zo erg en verkeerd" etc. etc.
Wat is daar dan de motivatie voor? (dan heb ik het niet over ISIS en dergelijke, waar ieder weldenkend mens een probleem mee heeft).

Atheïsme is geen levensbeschouwing Oké.

Vandaar dat ik geen antwoord op bepaalde vragen kreeg. Als ik vragen over jullie levensbeschouwing stelde, leek dat soms als een paling in een emmer snot proberen te vangen. Dat vond ik al vreemd.
Koning Atheïsme, die op dit forum wordt rondgedragen, heeft zelf dus geen kleren aan.

De vraag die dan bij me opkomt: is dat niet deprimerend? Je leeft in een wereld zonder God, zonder uiteindelijk recht, zonder uitzicht overleden geliefden ooit te weerzien, zonder zingeving over het tijdelijke heen, zonder troost voor het lijden. Ik benijd jullie niet.

Als ik het goed begrijp is dit alles omdat God rationeel niet aanvaardbaar is. Dus alles wordt ingezet op de juistheid van de aanname dat jullie dit goed en terecht beredeneerd hebben. Nogal gedurfd als het over God gaat.

Eigenlijk kan het ons niet schelen wat je gelooft, maar alleen wat je doet, En sommigen denken blijkbaar dat jij te veel sprookjes verkondigt alsof ze waar zijn. Hun motivatie is wellicht waarheidsliefde, misschien wat anders. Elk mens is immers verschillend.

Als je wat wil weten over mijn levensbeschouwing, lees dan maar het onderwerp “Christelijk denken versus vrijdenken” daar kun je er wat over vinden. Maar die beschouwing geldt niet noodzakelijkerwijs voor elke atheist. Als je er vragen over hebt. Stel ze in het onderwerp ”Peter versus de dominee.

Er is geen Koning atheisme, Er zijn wel mensen die niet in god(en) geloven.

De kale werkelijkheid is soms deprimerend, vooral als je daar aanleg voor hebt. Maar sommigen zoeken hun geluk nu eenmaal niet in het ontkennen van die werkelijkheid. Optimisten zoals ik hebben dat niet nodig. Ze gaan gewoon door met er het beste van te maken. Andere hebben – wederom – te veel waarheidsliefde, dan dat ze de waarheid geweld zullen aandoen. Zelfs als dat zou betekenten dat ze depressief worden.

Ik weet niet of een god persé rationeel onaanvaardbaar is. Ik weet slechts dat er geen objectieve waarnemingen zijn, die het bestaan ervan waarschijnlijk maken. Dit leidt in elk geval bij mij tot de veronderstelling dat er zeer waarschijnlijk geen god is. Daar zet ik niets op in. En het is ook niet gedurft. Welk risico loop ik? Wat kan er gebeuren als gevolg van deze veronderstelling? Dat heeft nog nooit iemand waargenomen. . .

[HankS]

Vandaar dat ik geen antwoord op bepaalde vragen kreeg. Als ik vragen over jullie levensbeschouwing stelde, leek dat soms als een paling in een emmer snot proberen te vangen. Dat vond ik al vreemd.
Koning Atheïsme, die op dit forum wordt rondgedragen, heeft zelf dus geen kleren aan.

Er wordt ook nergens gepretendeerd of gesuggereerd dat de koning kleren aan zou moeten hebben of zelfs dat het een koning zou zijn, alleen wel vaak wel door gelovigen. Ik heb ook niet echt een vast omlijnde levensbeschouwing nodig om mijn leven te lijden. En ja, ik ben depressief van tijd tot tijd, maar dat is in mijn geval een interne depressie, niet veroorzaakt door zaken buiten mij. Maakt deel uit van mijn constitutie, de term atheïsme heeft betrekking op een standpunt dat ik in neem ten opzichte van geloven in goden. En is een gevolg van een levenshouding, die als ik er misschien dogmatisch over zou doen een levensbeschouwing zou zijn. Voor de verklaring van de wereld heb ik geen buiten de natuur staande verklaring nodig en met wat (nog) niet te verklaren is daar heb ik voorlopig vrede mee en de uitspraak van Wittgenstein" Wovon mann nicht sprechen kann soll man schweigen", vind ik daar heel goed bij passen. Ik ga niet speculeren over zaken die alleen maar talige constructen zijn en onthoudt mij zo veel mogelijk van metafysica .
Ik ga ook geen discussie voeren over de Bijbel want dat hoort niet bij mijn curriculum. En je zult mij ook niet zien op sites van gelovigen om ze eens flink de waarheid te vertellen, want ik hoef die bevestiging op die manier niet.

Maar fijn dat je er naar gevraagd hebt, dat is zeer zeldzaam. Ook de topicstarter was eigenlijk alleen maar geïnteresseerd in zichzelf, vandaar ook al die aannames.
De ijdelheid van atheïsme als topictitel spreekt daar al boekdelen over .
En is eigenlijk een grote stropop.

[Dat beloof ik]

Ik voeg daar de vraag aan toe wat atheïsme als antwoord heeft op het lijden.
Wat te denken van al die levens (mensen) die geen zinvolle invulling aan hun leven kunnen geven. Of die getroffen worden door rampspoed. In het algemeen: bestaand onrecht zonder enig antwoord, wat atheïsten toch ook moet beroeren.

Ik zal de vraag wat concreter maken. U vraagt wat het antwoord is van atheïsten op 250.000 tsunamidoden.
Door de beweging van de aardkorst onststaan er op veel plekken spanningsverschillen. Deze verschillen compenseren zichzelf veelvuldig door aardbevingen. Als zo'n beving heftig is en onder water, kan er een tsunami ontstaan. Woon je dichtbij, dan kun je door zo'n tsunami verdrinken.
Wonen er veel mensen, dan verdrinken er veel mensen.
Dat is een atheïstisch antwoord (in de zin dat er komt geen god in voor komt)

U vraag zich af of het zinvol of nuttig is ?
In uw ogen is het niet zinvol, in de ogen van een geoloog wel.
Voor een geoloog is de gebeurtenis volstrekt verklaarbaar, voor u puur toeval.
Het is maar net vanuit welk punt je het bekijkt.

Als het vanuit menselijk oogpunt al nut heeft, dan zou het kunnen zijn dat er wellicht mensen zijn die inzien dat er geen algoede en alwetende god is.
Ga je er vanuit religieus oogpunt het nut van zoeken, dan kan ik me inbeelden dat men uit frustratie aan anderen gaat vragen wat zij er van vinden, zoals U nu doet.
Alhoewel het woord nut in deze zin vrij absurd is, dat realiseer ik mij.
Dat is volgens mij de de basis van ontstaan het begrip 'god': er moet een verklaring zijn, dus dan is het god.
Het simpelweg aanvaarden van het gegeven dat er op veel vragen geen antwoord is, leidt tot Atheïst zijn.

Een grote vergissing is het in dit topic geweest om de woorden 'leeg' een 'zinloos' als synoniem te zien.
Het woord ijdel had vroeger de betekenis leeg, een betekenis die we nog kunnen herkennen in het woord "ijl" (ijle lucht).
Een atheist gaat er van uit dat er geen goden zijn, het woord god is voor hem een leeg begrip.
Dat wil geenszins zeggen dat zijn standpunt is.

TS zegt dat hij met ijdelheid bedoelt: zinloosheid,
Dan had hij beter als titel kunnen geven "Zinloosheid van atheisme".
Dan was in 21e eeuwse taal duidelijk geweest dat dit een ijdele titel is.

[Doppelgänger]

Ah, dat is interessant zeg, zelfs geen levensbeschouwing.
Het is dan wel opmerkelijk dat jullie ontzettend actief zijn om de levensbeschouwing van anderen (religieuzen) aan te vallen en bekritiseren. Ook mijn geloof en levensbeschouwing wordt, vanaf het moment dat ik op dit forum kwam, continue afgekraakt. "Dat ik ik een hiernamaals geloof", "dat het allemaal sprookjes zijn", Want dat is allemaal "zo erg en verkeerd" etc. etc.
Wat is daar dan de motivatie voor? (dan heb ik het niet over ISIS en dergelijke, waar ieder weldenkend mens een probleem mee heeft).

Atheïsme is geen levensbeschouwing Oké.

Vandaar dat ik geen antwoord op bepaalde vragen kreeg. Als ik vragen over jullie levensbeschouwing stelde, leek dat soms als een paling in een emmer snot proberen te vangen. Dat vond ik al vreemd.
Koning Atheïsme, die op dit forum wordt rondgedragen, heeft zelf dus geen kleren aan.

Net zoals theïsme niets meer is dan de aanwezigheid van een geloof in een god of goden, is atheïsme niets meer dan de afwezigheid daarvan. Ik begrijp werkelijk niet wat daar zo moeilijk aan is. Voor theïsten ga je toch ook niet invullen hoe hun levensbeschouwing eruit ziet, zonder dat je daar eerst meer over te weten komt? Als je wilt weten hoe de levensbeschouwing van individuele atheïsten eruit ziet, moest je dat misschien eens vragen. Dan kom je er wellicht achter dat iemand seculier humanist, materialist, boeddhist of zelfs jaïnist is.

De vraag die dan bij me opkomt: is dat niet deprimerend? Je leeft in een wereld zonder God, zonder uiteindelijk recht, zonder uitzicht overleden geliefden ooit te weerzien, zonder zingeving over het tijdelijke heen, zonder troost voor het lijden. Ik benijd jullie niet.

Je vergeet dat religieuze zingeving ook slechts een vorm van persoonlijke zingeving is, tenzij het bestaan van goden en een hiernamaals ooit daadwerkelijk worden aangetoond. Al die duizenden verschillende religies kunnen immers niet allemaal gelijk hebben - en misschien zitten ze er allemaal wel naast. Vooralsnog bezit je slechts de illusie van objectieve zingeving.

Als ik het goed begrijp is dit alles omdat God rationeel niet aanvaardbaar is. Dus alles wordt ingezet op de juistheid van de aanname dat jullie dit goed en terecht beredeneerd hebben. Nogal gedurfd als het over God gaat.

Welnee, wat is dat nu voor kulredenering? Het is juist veel gedurfder dat iemand ervan uitgaat dat uitgerekend diens favoriete religie de enige juiste is en al die duizenden andere niet. Ik zou hetzelfde tegen jou kunnen zeggen over bijvoorbeeld Nyame of Dhakhan: waarom geloof je niet in hen? Nogal gedurfd.

Pascal's Wager is al tot in den treure weerlegd.

[doctorwho]

Vandaar dat ik geen antwoord op bepaalde vragen kreeg. Als ik vragen over jullie levensbeschouwing stelde, leek dat soms als een paling in een emmer snot proberen te vangen. Dat vond ik al vreemd.
Koning Atheïsme, die op dit forum wordt rondgedragen, heeft zelf dus geen kleren aan.

Jij kan je schijnbaar niet verplaatsen in mensen die het zonder godsgeloof doen. Ik gok echter dat er op eentje na deze zelfde positie bij jezelf geldt ten aanzien van alle andere mogelijke goden. Kabouters horen vast ook niet bij je dagelijks leven, terwijl een kleine antropomorfe levensvorm die voor hen die er niet in geloven onzichtbaar blijkt waarschijnlijker is dan een omnipotent almachtig wezen. Maar Fundi stel dat zo een wezen zou kunnen bestaan analoog aan de demon van Laplace dan zou ons denken en handelen diens denken en handelen niet kunnen beïnvloeden. Bidden, aanbidden, loven en bepaalde rituele gedragingen om een oppermachtige in diens handelen te beïnvloeden zijn in tegenspraak met de toegeschreven almacht. En heus ook zonder geloof aan een god blijven alle menselijke eigenschappen, zoals mededogen en moraal bestaan.
Isn’t it enough to see that a garden is beautiful without having to believe that there are fairies at the bottom of it too? - DOUGLAS ADAMS

[Fundi]

Eigenlijk kan het ons niet schelen wat je gelooft, maar alleen wat je doet,

"Wat ik doe" zal in dit opzicht dan toch slaan op wat in geloof/denk. Want ik ben me niet bewust dat ik oproep tot fysieke acties tegen iemand of iets dergelijks, waar men bezwaar tegen kan maken.

En sommigen denken blijkbaar dat jij te veel sprookjes verkondigt alsof ze waar zijn. Hun motivatie is wellicht waarheidsliefde, misschien wat anders. Elk mens is immers verschillend.

Ik begrijp dat men mijn geloof als "sprookje" wil bestempelen. (het neerbuigend taal gebruik dan maar voor lief nemend). Naar mijn mening wordt het christelijk geloof door velen hier vaak niet goed begrepen, een karikatuur weergegeven, bepaalde leerstelling verheven tot algemene leer, ten onrechte wetenschap en geloof tegenover elkaar gesteld. Zeg maar: misvattingen waar ik me aan stoor en die ik recht wil zetten. Of men het daarna nog een sprookje vindt of niet, kan me niet schelen. Het ligt niet in mijn macht om iemand tot geloof te brengen. Dat is iets tussen God en de mens.

Als je wat wil weten over mijn levensbeschouwing, lees dan maar het onderwerp “Christelijk denken versus vrijdenken” daar kun je er wat over vinden. Maar die beschouwing geldt niet noodzakelijkerwijs voor elke atheist. Als je er vragen over hebt. Stel ze in het onderwerp ”Peter versus de dominee.

Ik heb een deel ervan gelezen, en zal de rest later zeker ook lezen. Jullie zijn ijverig bezig geweest
En voor wat ik gezien heb geeft Robbert ook goed de gelovige visie weer (met heel wat meer schriftelijke vaardigheid dan ik zou kunnen).
Interessant voor beide "partijen".

De kale werkelijkheid is soms deprimerend, vooral als je daar aanleg voor hebt. Maar sommigen zoeken hun geluk nu eenmaal niet in het ontkennen van die werkelijkheid. Optimisten zoals ik hebben dat niet nodig. Ze gaan gewoon door met er het beste van te maken. Andere hebben – wederom – te veel waarheidsliefde, dan dat ze de waarheid geweld zullen aandoen. Zelfs als dat zou betekenten dat ze depressief worden.

Als christen geloof ik in een objectieve waarheid die uiteindelijk door God bepaald wordt, mijn waarheidsliefde is gericht op het doorgronden van die waarheid. Vanuit het gezichtspunt van een gelovige is dat een redelijk streven.
Maar wat is dan de reden tot die waarheidsliefde voor een atheïst? Welke menselijk doel wordt er mee gediend? (dan heb ik het uiteraard niet over wetenschap, maar over levensvragen waar we het over hebben).

Ik weet niet of een god persé rationeel onaanvaardbaar is. Ik weet slechts dat er geen objectieve waarnemingen zijn, die het bestaan ervan waarschijnlijk maken. Dit leidt in elk geval bij mij tot de veronderstelling dat er zeer waarschijnlijk geen god is.

Hoewel ik het er niet mee eens ben, accepteer ik dat uiteraard van je.

Daar zet ik niets op in. En het is ook niet gedurft. Welk risico loop ik? Wat kan er gebeuren als gevolg van deze veronderstelling? Dat heeft nog nooit iemand waargenomen. . .

Ik denk toch wel dat dit veel gevolgen voor iemands leven heeft. Bijvoorbeeld hoe je omgaat met lijden. Zowel wereldwijd, afschuwelijke dingen die er gebeuren, maar ook in de directe omgeving of jezelf betreffend. Gezien je (geschatte) leeftijd zal dit toch ook niet aan jou voorbij zijn gegaan. Wordt "optimistisme" dan niet verdringing of (onhoudbare) onverschilligheid? Het lijkt me in ieder geval moeizaam, dus je veronderstelling heeft m.i. wel degelijke gevolgen.

[Fundi]

Er wordt ook nergens gepretendeerd of gesuggereerd dat de koning kleren aan zou moeten hebben of zelfs dat het een koning zou zijn, alleen wel vaak wel door gelovigen. Ik heb ook niet echt een vast omlijnde levensbeschouwing nodig om mijn leven te lijden. En ja, ik ben depressief van tijd tot tijd, maar dat is in mijn geval een interne depressie, niet veroorzaakt door zaken buiten mij. Maakt deel uit van mijn constitutie, de term atheïsme heeft betrekking op een standpunt dat ik in neem ten opzichte van geloven in goden. En is een gevolg van een levenshouding, die als ik er misschien dogmatisch over zou doen een levensbeschouwing zou zijn. Voor de verklaring van de wereld heb ik geen buiten de natuur staande verklaring nodig en met wat (nog) niet te verklaren is daar heb ik voorlopig vrede mee en de uitspraak van Wittgenstein" Wovon mann nicht sprechen kann soll man schweigen", vind ik daar heel goed bij passen. Ik ga niet speculeren over zaken die alleen maar talige constructen zijn en onthoudt mij zo veel mogelijk van metafysica .
Ik ga ook geen discussie voeren over de Bijbel want dat hoort niet bij mijn curriculum. En je zult mij ook niet zien op sites van gelovigen om ze eens flink de waarheid te vertellen, want ik hoef die bevestiging op die manier niet.

Maar fijn dat je er naar gevraagd hebt, dat is zeer zeldzaam. Ook de topicstarter was eigenlijk alleen maar geïnteresseerd in zichzelf, vandaar ook al die aannames.
De ijdelheid van atheïsme als topictitel spreekt daar al boekdelen over .
En is eigenlijk een grote stropop.

Ik ben in een ander topic door bepaalde opmerkingen waarschijnlijk op het verkeerde been gezet mbt. atheistische levensovertuiging. Het is zeker verhelderend dit nu beter te begrijpen.

Wat betreft dit topic, het komt voort uit het bijbelboek Prediker. Niet als stropop voor de atheist, maar het betreft het leven van een ieder. Een kritische benadering van het (tijdelijke) leven. Ook als je niet gelooft, is het de moeite waard het eens te lezen (zo omvangrijk is Prediker niet).

[Fundi]

Als het vanuit menselijk oogpunt al nut heeft, dan zou het kunnen zijn dat er wellicht mensen zijn die inzien dat er geen algoede en alwetende god is.
Ga je er vanuit religieus oogpunt het nut van zoeken, dan kan ik me inbeelden dat men uit frustratie aan anderen gaat vragen wat zij er van vinden, zoals U nu doet.
Alhoewel het woord nut in deze zin vrij absurd is, dat realiseer ik mij.
Dat is volgens mij de de basis van ontstaan het begrip 'god': er moet een verklaring zijn, dus dan is het god.
Het simpelweg aanvaarden van het gegeven dat er op veel vragen geen antwoord is, leidt tot Atheïst zijn.

Een grote vergissing is het in dit topic geweest om de woorden 'leeg' een 'zinloos' als synoniem te zien.
Het woord ijdel had vroeger de betekenis leeg, een betekenis die we nog kunnen herkennen in het woord "ijl" (ijle lucht).
Een atheist gaat er van uit dat er geen goden zijn, het woord god is voor hem een leeg begrip.
Dat wil geenszins zeggen dat zijn standpunt is.

Het woord "ijdelheid" wordt inderdaad gebruikt in de betekenis die in Prediker er aan gegeven wordt. Het komt denk ik niet goed over als men onbekend is met dit bijbelboek. De ijdelheid waar Prediker over spreekt is een leegheid, met zinloosheid daaraan gekoppeld. Zinloosheid als in "geen nut in zichzelf".

Volgens mij is de beschouwing van het tijdelijke leven door een atheist niet zoveel verschillend met hetgeen in Prediker staat. De discussie die ontstond had meer te maken met spraakverwarring en de resulterende frustratie daarover.

[Fundi]

Je vergeet dat religieuze zingeving ook slechts een vorm van persoonlijke zingeving is, tenzij het bestaan van goden en een hiernamaals ooit daadwerkelijk worden aangetoond. Al die duizenden verschillende religies kunnen immers niet allemaal gelijk hebben - en misschien zitten ze er allemaal wel naast. Vooralsnog bezit je slechts de illusie van objectieve zingeving.

Er zit hier nogal wat onnodige overdrijving in "duizenden verschillende religies". Het komt op mij over als pogen enig zinnig antwoord in ieder geval niet te willen vinden.

Welnee, wat is dat nu voor kulredenering? Het is juist veel gedurfder dat iemand ervan uitgaat dat uitgerekend diens favoriete religie de enige juiste is en al die duizenden andere niet. Ik zou hetzelfde tegen jou kunnen zeggen over bijvoorbeeld Nyame of Dhakhan: waarom geloof je niet in hen? Nogal gedurfd.

Ik doel op het uitgangspunt van atheisme dat God op een wetenschappelijke manier aantoonbaar moet zijn. Dat is gewaagd omdat het zeer de vraag is of deze methode van toepassing is. De Schepper die buiten de schepping staat, op een materialistische manier willen bewijzen vind ik dubieus.

[axxyanus]

De kale werkelijkheid is soms deprimerend, vooral als je daar aanleg voor hebt. Maar sommigen zoeken hun geluk nu eenmaal niet in het ontkennen van die werkelijkheid. Optimisten zoals ik hebben dat niet nodig. Ze gaan gewoon door met er het beste van te maken. Andere hebben – wederom – te veel waarheidsliefde, dan dat ze de waarheid geweld zullen aandoen. Zelfs als dat zou betekenten dat ze depressief worden.

Als christen geloof ik in een objectieve waarheid die uiteindelijk door God bepaald wordt, mijn waarheidsliefde is gericht op het doorgronden van die waarheid. Vanuit het gezichtspunt van een gelovige is dat een redelijk streven.
Maar wat is dan de reden tot die waarheidsliefde voor een atheïst? Welke menselijk doel wordt er mee gediend? (dan heb ik het uiteraard niet over wetenschap, maar over levensvragen waar we het over hebben).

Ik vind dat een eigenaardige vorm van waarheidsliefde, een vorm die ik wel meer bij gelovigen terugvind.

Als een vrijdenker het heeft over waarheidsliefde, dan wil hij daarmee over het algemeen uitdrukken dat hij elke overtuiging wil opofferen als blijkt dat er geen goede redenen zijn voor de aanname van die overtuiging, hoe graag hij ook zou willen dat de overtuiging waar is.

Als een gelovige het heeft over waarheidsliefde dan lijkt die daarmee over het algemeen eerder uit te drukken dat hij de Waarheid al gevonden heeft, namelijk zijn persoonlijk geloof, en dat hij uit liefde voor zijn Waarheid als de rest zal uitleggen in functie van die Waarheid.

Ik vind het ook raar dat je vraagt naar de reden voor de waarheidsliefde bij een atheïst. Moet je daar dan een reden voor hebben? Kan men niet gewoon benieuwd zijn naar hoe de werkelijkheid in elkaar zit, zonder daar een reden voor nodig te hebben. Dat laatste lijkt me de echte waarheidsliefde, zodra je een reden nodig hebt, is het geen waarheidsliefde meer maar een zoektocht naar de waarheid wegens een doel.