?!
Het is zo'n simpel stuk symboliek, die opzichstaand net zo veel zoniet meer kan belichamen dan aan het einde van een zin. Een rechte lijn, en een deelskromme. En dan die puntjes.
Stel jij bent het puntje de denker, en er is voor jou een lijn, een gedachte, maar met dat verschil dat de ene recht en de ander slechts deels recht is met een verwelkomde kommende kromming... antwoord bam! en vraag huh?
Misschien is dit wel dichtste wat ik tegen een diep geloof aan heb leunen, maar ik heb een sterk vermoeden dat, in het zelfde opzicht dat de processen van een computer het best uit te drukken zijn in nulletjes en eentjes, de processen in de hersenen het meest passend uitgedrukt kunnen worden in vraagtekentjes en uitroeptekentjes. Oftewel dat onze hersens met ?'s en !'s werken, net zoals een computer met 0's en 1's werkt.
ik hou het uiteraard op een hypothese.
Voor mij staan die twee simpele universele abstracties, voor iets wat veel algemener (of juist specifieker) is dan atheisme (of agnostisisme als jij er op staat je non-theisme zo te noemen, zucht, nah kidding. No skin of my back).
Een onderzoekende ? maar behoedzame ! inborst.
Zowel fantasie? als rationaliteit! gebruiken. Maar wel goed onderscheid tussen die twee maken. Een honger naar ideeen, en epistomologische correctheid. Weten en verbeelden zijn twee verschillende dingen.
Wij zijn niet alleen wezens die DOEL!!!! gericht denken, maar ook CREATIEF???
Je kan ook het universum, het bestaan van het bestaan, als een oneindig vraagteken zien, bestaande uit oneindig veel eindige uitroeptekens. Het axiom van het bestaan vs. de beperking die onvermijdelijk aan een identiteit is verbonden. En het heeft ook een stuk minder zwart/wit karakter als yin/yang terwijl het toch resoluut is. Vraagtekens hier, uitroeptekens daar.
Dan wordt zo'n simpel stukje symboliek, een vraagtekentje en een uitroeptekentje, opeens iets heel transcendents, dat heel diep gaat en tegelijkertijd heel ver strekt, en een nobel en avontuurlijk karakter heeft. Zo ont-zet-tend NEUTRAAL, dat het niet naar atheisme per-sé wijst. Je zou zelf kunnen zeggen dat het zo neutraal is, dat elk ander symbool, kruisjes, halve maantjes, personages met hoopjes armen, het resultaat is van dat vraagtekentje en dat uitroeptekentje niet uit elkaar houden.
Maar tegelijkertijd gaat het ook naar de kern van de reden waarom de iemand niet alleen niet-gelovig is, maar tegelijkertijd ook iemand die leergierig is en diep over dingen nadenkt.? !
Omdat je hongerige doch behoedzame hersentjes hebt. 8)
