De belichaming van het kwaad.

[PietV.]

Een landverrader, Amerikanen zoeken ongemerkt naar figuren die ze kunnen bestempelen als immoreel; zo bakenen ze hun eigen morele grenzen af. Of die persoon inderdaad immoreel is en of hij überhaupt bestaat - dat is minder belangrijk. (Citaat uit het artikel).

Een derde van de bevolking is niet religieus maar vertel niet dat je atheïst bent. De strijd is nog niet gewonnen en Hans Thewissen (adieu god) maakt zich zorgen over het opkomende fundamentalisme en wees naar de Islam en naar christelijk Amerika. Eigenlijk proefde ik bij hem de teneur dat elke gelovige in wezen een fundamentalist in de dop is. Het proces van radicalisering gaat razendsnel en bovenstaande vooroordelen kunnen gebruikt worden tot een Jihad tegen het atheïsme. Of ben ik een doemdenker en valt het eigenlijk wel mee?

[gerard_m]

Is hier sprake van radicalisering, of was het in de USA altijd al zo?
Naarmate het aantal niet gelovigen toeneemt, zal dit verschijnsel misschien wel verminderen.

Er zijn regio's waar iedereen religieus is (in elk geval voor de bühne), daar zullen vooroordelen nog sterk leven. Ik denk dat er regionaal grote verschillen bestaan tussen steden als New York en San Fransisco of dorpjes in Iowa of Texas.

[PietV.]

Is hier sprake van radicalisering, of was het in de USA altijd al zo?
Naarmate het aantal niet gelovigen toeneemt, zal dit verschijnsel misschien wel verminderen.

Sociologen spreken weleens over het harde kern effect, dus als het aantal ongelovigen toeneemt, zoeken de gelovigen meer steun bij elkaar en kun je soms een verharding zien in hun standpunten. Een soort beschermende reflex om te voorkomen dat ze onder de voet worden gelopen. Zit je in een meerderheidspositie dan bestaat er dus een kans dat de samenleving zo ingericht gaat worden al naar gelang de wensen van de groep die het voor het zeggen heeft. Het laatste lijkt mij in Nederland niet van toepassing, in de VS is er een fragiel evenwicht. Radicalisering; het valt mij op dat er binnen de islamitische gemeenschap gehoor wordt gegeven aan propagandafilmpjes en er een langzame (nagenoeg onzichtbare) optocht plaatsvindt naar conflicthaarden. Binnen het christendom zie je in Nederland een verschuiving naar rechts, de vrijzinnigen verdwijnen en de opkomende (lees nieuwe) groeperingen hebben sektarische kenmerken. Of dit op den duur leidt tot radicalisering is koffiedik kijken, maar een beweging die mensen bijna volledig kan claimen kan hen dingen laten doen die misschien niemand voor mogelijk houdt.

[Maria]

'In de loop van onze geschiedenis waren andere groepen doelwit van vergelijkbare morele zorgen.' Katholieken, joden, communisten: ze zijn allemaal gebruikt om 'de morele contouren van de Amerikaanse cultuur en het Amerikaanse burgerschap te markeren.

Ergo: Amerikanen zoeken ongemerkt naar figuren die ze kunnen bestempelen als immoreel; zo bakenen ze hun eigen morele grenzen af. Of die persoon inderdaad immoreel is en of hij überhaupt bestaat - dat is minder belangrijk. .
(Citaat uit het artikel).

Dat afbakenen van personen, waarvan gedacht wordt een negatief effect te hebben op de gemeenschap, is niet typisch Amerikaans.
Blijft de vraag waarom Amerikanen zich zo tegen atheïsten keren.
Misschien omdat ze daar relatief zo weinig asielzoekers en/of uitkeringstrekkers hebben, waarop ze hun eigen frustraties kunnen botvieren?

[PietV.]

Dat afbakenen van personen, waarvan gedacht wordt een negatief effect te hebben op de gemeenschap, is niet typisch Amerikaans.
Blijft de vraag waarom Amerikanen zich zo tegen atheïsten keren.
Misschien omdat ze daar relatief zo weinig asielzoekers en/of uitkeringstrekkers hebben, waarop ze hun eigen frustraties kunnen botvieren?

Een deel van de Amerikanen ontmoet nooit een atheïst, het middelste deel is een staat op zich. Wat ook opmerkelijk is dat de politiek hieraan meedoet, het hele politieke bestel bestaat dus naar Nederlandse maatstaven uit CU,SGP en CDA. Die zitten te knarsetanden dat er ooit besloten is tot de scheiding kerk-staat door de Founding Fathers. Maar binnen dit politieke bestel wordt er keihard gegild als een burgemeester in New York zegt niet religieus te zijn. En sommige tv-zenders lijken wel 24 uur per dag een hetze te voeren tegen ongelovigen en andersgelovigen. Het enige antwoord is denk ik bij het laatste geld, als er steeds meer Amerikanen verklaren dat ze zichzelf niet plaatsen in een religieus hokje dan komt de reclame in het gedrang.

[gerard_m]

Sociologen spreken weleens over het harde kern effect, dus als het aantal ongelovigen toeneemt, zoeken de gelovigen meer steun bij elkaar en kun je soms een verharding zien in hun standpunten. Een soort beschermende reflex om te voorkomen dat ze onder de voet worden gelopen. Zit je in een meerderheidspositie dan bestaat er dus een kans dat de samenleving zo ingericht gaat worden al naar gelang de wensen van de groep die het voor het zeggen heeft. Het laatste lijkt mij in Nederland niet van toepassing, in de VS is er een fragiel evenwicht.

Dit zal zeker meespelen. De kerken spelen in de USA een hele andere rol dan hier. Omdat de sociale voorzieningen veel minder zijn, speelt de kerk een grotere rol in liefdadigheid. Ietsje zwart wit gezegd: hier wordt ingezameld voor Afrika, daar voor de mensen in eigen land. Wanneer de kerken verdwijnen, zal voor sommige mensen het vangnet verdwijnen. Hier speelt dat geen rol.

Radicalisering; het valt mij op dat er binnen de islamitische gemeenschap gehoor wordt gegeven aan propagandafilmpjes en er een langzame (nagenoeg onzichtbare) optocht plaatsvindt naar conflicthaarden. Binnen het christendom zie je in Nederland een verschuiving naar rechts, de vrijzinnigen verdwijnen en de opkomende (lees nieuwe) groeperingen hebben sektarische kenmerken. Of dit op den duur leidt tot radicalisering is koffiedik kijken, maar een beweging die mensen bijna volledig kan claimen kan hen dingen laten doen die misschien niemand voor mogelijk houdt.

Onder christenen zal meespelen dat meer een keuze gemaakt moet worden dan vroeger. Je komt met veel meer ideeen in aanraking en de samenleving is seculier geworden. Wie toch voor religie kiest, doet dat bewuster dan vroeger. De overblijvende christenen zijn serieuzer, misschien conservatiever. Via internet en andere media laten de radicalere stromingen zich het hardst horen, ook dat zal meespelen.