Freethinker.nl

januari 1794 was Robespierre in aanvaring geraakt met Camille Desmoulins, die het had opgenomen voor weerloze burgers die in de gevangenissen waren opgesloten als zijnde verdacht. De aanval van Desmoulins op Jacques-René Hébert paste in het straatje van Robespierre.[29] Robespierre vond dat het blad van Desmoulins verbrand moest worden. Op 4 februari van dat jaar bekrachtigde de Nationale Conventie het voorstel van Léger-Félicité Sonthonax om de slavernij af te schaffen. Een dag later, op 5 februari, verklaarde Robespierre een soort Nieuw Jeruzalem te willen stichten in Frankrijk.[30]

Robespierre nam een middenpositie in; hij moest naar eigen zeggen twee klippen uit de weg gaan: het te weinig en het te veel. In het voorjaar van 1794 zat Robespierre steviger in het zadel dan ooit. Van het radicale atheïsme aan de linkerzijde moest hij weinig hebben. De radicale Jacques-René Hébert en enkele van zijn buitenlandse vrienden, onder wie Johannes Conradus de Kock, raakten in ongenade en werden beschuldigd van landverraad. Zij kwamen op 24 maart aan hun einde onder de guillotine. Er waren mogelijk 400.000 mensen getuige van deze terechtstelling. De commune van Parijs stond vanaf 30 maart 1794 onder invloed van Robespierre.[31] Op 1 april werd de commune gezuiverd[32] en geleid door een volgeling van Robespierre.

Voor Robespierre waren er maar twee partijen: het volk en zijn vijanden. Robespierre raakte vervreemd van zijn vroegere strijdgenoot Georges Danton, een in wezen sympathieke levensgenieter die de revolutie wilde stopzetten. Danton was naar zijn zeggen corrupt en voor Robespierre mogelijk de personificatie van de ondeugd. Robespierre liet hem dan ook, als hoofd van een samenzwering, en diens aanhangers, onder wie Desmoulins, zijn oude schoolkameraad, tot de guillotine veroordelen op 5 april 1794. Danton beet de beul toe een van de riemen waarmee hij zou worden vastgebonden te bewaren voor Robespierre.

Het radicale atheïsme werd voor Robespierre een decadent, aristocratisch verschijnsel, onverenigbaar met de ware aard van het het door hem zo hoog geschatte volk. De voormalige aartsbisschop van Parijs, Gobel, werd op 13 april 1794, samen met twee generaals en de weduwen van Desmoulins en Hébert, geëxecuteerd. Joseph Fouché werd sindsdien de belangrijkste tegenstander van Robespierre.

collegavanerik schreef:Robespierre was de leider van de Terreur in Frankrijk. In zekere zin zou je zijn schrikbewind atheïstisch kunnen noemen.

Ik start dit topic omdat er wordt gesteld dat atheïstische dictaturen niet zouden kunnen/hebben bestaan.

inlezen:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Robespierre" onclick="window.open(this.href);return false;
https://nl.wikipedia.org/wiki/Terreur_(Franse_Revolutie" onclick="window.open(this.href);return false;)
https://nl.wikipedia.org/wiki/Wet_van_de_22ste_Prairial" onclick="window.open(this.href);return false;