Otter schreef:Mijn beste Otter, nu doe je het weer

Sorry, het zal vast nog vaker gebeuren....
Ik hoop het niet; in ieder geval niet als het om hetzelfde onderwerp gaat. Discussie is naar mijn idee ook altijd bedoeld om er iets van te leren.
Je hebt niet 'opeens' geen kanker meer. We weten wat kanker is, we weten aardig goed wat de oorzaken zijn, we weten zelfs hoe we sommige soorten compleet uit het lichaam kunnen verwijderen. We weten daarom dus ook dat kanker niet opeens uit zichzelf verdwijnt. In de gedocumenteerde gevallen dat het dat wel doet, zoals bijvoorbeeld blijkt uit dit onderzoek naar pre-baarmoederhalskanker, is er een duidelijk oorzakelijk verband. Maar dit geval is een voorstadium van kanker, niet het echte wilde ding.
Exactly my point! We weten precies hoe het zit. Hoe kan het dan ineens anders gaan? Een rimpel in de quarkdimensie?
Wonderen in de zin van "Het gaat anders dan we volgens de gangbare (natuur)wetten zouden verwachten" zijn er zeer zeker. Niet alleen in Nederland maar overal ter wereld. Sommige beter gedocumenteerd dan andere.
Die link werkt niet,
deze wel.
Om met de deur in huis te vallen: dit is geen wonder. In ieder geval niet in de zin van een dode die uit het graf opstaat. Opmerkelijk, zeker, maar er waren al eerdere gevallen bekend van mensen die immuniteit tegen AIDS bleken te hebben. Zoek maar eens op het CCR5 Delta32-gen, dat bij mensen die twee kopieën hebben ('homozygoot zijn') vrijwel volledige immuniteit tegen HIV-1 garandeert. (Helaas bleek later dat de koppeling met de pest niet klopte, men heeft nu, als ik me goed herinner, de link naar tuberculose gelegd.) Aangezien het niet ethisch is om mensen met een enkele kopie van dat gen bewust met HIV te besmetten, weten we dus ook niet wat er gebeurt als zo'n persoon HIV krijgt. Ik kan me zeer goed voorstellen dat HIV inderdaad eerst de cellen binnendringt, maar dan langzaam wordt verwijderd. Ik herinner me het bericht nu ook: de artsen en biochemici willen de man dolgraag onderzoeken, maar hij heeft dat categorisch geweigerd. (Aan de ene kant te begrijpen, want stel dat het weer terugkomt, maar aan de andere kant ongelofelijk egoïstisch.)
De reden van mijn uitleg is dat ik wil aangeven dat wat jij een 'wonder' noemt, beslist niet terug te voeren is op het tijdelijk uitgeschakeld zijn van natuurwetten. Wetenschap leeft van (wat zeg ik,
geilt op) dit soort 'hee, dát is merkwaardig'-momenten. Zeldzaam zijn ze zeker, maar dat volgt gewoon uit een simpele kansberekening: kans op het hebben van HIV x kans op het hebben van een geschikt gen. Maar dat betekent nog niet dat opeens de natuurwetten uitstaan als ze gebeuren! Ik zou dit geval eerder én uitsluitend formuleren als '
een nog onbekend aspect van een de basistheorie'. Ik kan zó een hele ingewikkelde vergelijking voor je opschrijven die een ingewikkeld molekuul beschrijft, maar het oplossen daarvan is een heel ander verhaal. Ik kan iets waarvan ik in theorie een basisvergelijking kan opschrijven die het een en ander verklaart, geen echt wonder noemen.
Erger is het dat jij je mening niet lijkt bij te stellen. Je bent heel enthousiast: Nog weer een wonder! Een man genezen van AIDS! Maar wat nu als het 'wonder' niets meer is dan een vreemde mutatie in zijn genen die een heel verklaarbaar resultaat oplevert? Zoals er zoveel toevalsmutaties zijn die ogenschijnlijk niets voorstellen, maar opeens, op de gekste momenten, belangrijk kunnen worden? Je hebt dan al wel als het ware 'geprofiteerd' van het wonder, maar schijnt niet te denken 'Oh, maar het was maar...'.
Ik hoop dat je begrijpt dat ik met uitspraken als 'het lijkt alsof de natuurwetten opeens niet werken' nogal wat professionele en persoonlijke moeite heb
Ik begrijp het volkomen. Misschien was het beter geweest te zeggen: Geconstateerd kan worden dat er wetenschappelijke vragen ontstaan op momenten dat er zich zaken voordoen die tegen de gangbare wetenschappelijke gedachtes van dit moment ingaan.
Vanzelfsprekend, maar daarmee zijn het nog geen wonderen van het type 'de doden staan op uit het graf', of 'mensen lopen over water', of 'de zee scheidde zich'. Wist je bijvoorbeeld dat het 'wonder' van Jesus die de blinde weer laat zien (Mar 8:22--25) verklaard kan worden door uit te gaan van iemand met staar wiens lenzen worden doorgeprikt? Hoe dan ook, als iets tegen de gangbare gedachtengang ingaat, is dat nog niet meteen een
onverklaarbaar wonder.
Het punt dat ik wil maken is dat je nogal willekeurig bepaalt of iets een wonder is of niet---en er dan verder eigenlijk niet meer over na lijkt te denken.
Een wonder is heel makkelijk gefinieerd. Zoals de van dale het zegt:
1 bovennatuurlijke gebeurtenis, door tussenkomst van God of door goddelijke machten plaatsvindend => mirakel
of
1 vreemd, buitengewoon => wonderbaarlijk
en er dan verder eigenlijk niet meer over na lijkt te denken
Niet alles is wat het lijkt. Nu doe ik niet zoveel behalve constateren dat er dingen gebeuren die verteld worden, maar ook gedocumenteerd zijn bijvoorbeeld in ziekenhuizen (zie AIDS link uit Elsevier) die vragen opwekken. We weten precies hoe het werkt, maar ineens gaat het anders. Dat is dus al een wonder / wonderbaarlijk. Dat is het enige wat ik constateer. En het argument dat ik tegenkwam dat het weer de God van de gaten is, is niet van toepassing. God staat er helemaal buiten. Of het nu van God komt of niet, er begeuren dingen die niemand (nog) kan verklaren. Zo simpel eigenlijk....
Dat vind ik dus geen wonder. Opmerkelijk, inderdaad, maar het begrip wonder reserveer ik toch liever voor de gebeurtenissen die écht onverklaarbaar zijn. En óf ze dat zijn, weten we pas na uitgebreid onderzoek. Soms duurt dat heel lang en soms heel kort. En soms is het a priori onzin. Ik vind bijvoorbeeld het 'onderzoek' wat de katholieke kerk doet om vast te stellen of iemand zalig, dan wel heilig wordt verklaard grote oplichterij. Er worden wat getuigenverklaringen opgenomen en that's it.
Maar de link tussen 'de natuurwetten lijken niet te werken' en 'Hij bestaat' lijkt mij op zijn zachtst gezegd een bijzonder wankele gedachtengang, die zich bovendien in een kringetje rondbeweegt. Want omdat Hij bestaat zullen er vast wel tijdelijke onderbrekingen van de normale natuurwetwerkzaamheden zijn, toch...?
Persoonlijk geloof ik inderdaad dat God af en toe 'hoogst persoonlijk' de wetten even aanpast (mozes die door de zee loopt, Jezus die op het water loopt en nog vele meer verhalen) Als God alles geschapen heeft is het ook niet zo moeilijk te bedenken dat Hij er ook controle over heeft. Heel interessant is het boekje van CS Lewis: Het probleem van het lijden.
Jij hangt dus volgens mij het idee van een
God of the Gaps aan (ook al zou je het niet zo noemen): het opperwezen in een rol van de veroorzaker van onverklaarbare dingen die in de loop der tijd steeds meer langs normale, natuurlijke weg kunnen worden verklaard---totdat je dingen overhoudt die inderdaad wonderen zijn. Vraag is dan natuurlijk wel waarom je persé de wonderen van de bijbel als waar en echt gebeurd beschouwt, maar niet die van, ik noem maar wat, de koran of de Bhagavad Gita, of de vele andere religieuze teksten waarvan een gedeelte
hier te vinden is.
Ik wil niet zeggen dat alles wat gebeurt dat niet volgens de natuurwetten loopt een wonder van God is. Ik denk dan eerder de wetenschap nog niet ver genoeg is om de uitzonderingen op de regel te vinden.
Dat is ze wel degelijk: veel onderzoek gaat er juist om die uitzonderingen nader te onderzoeken omdat dát nu juist het nieuwe inzicht verschaft. Dat is niet altijd makkelijk of goedkoop, maar dat beweerde ook helemaal niemand. (Heel soms worden nieuwe vindingen voor een prikkie gedaan---de Nobelprijs voor Bose-Einsteincondensatie werd verkregen met onderzoek dat letterlijk met apparatuur van de schroothoop was verricht.) En soms ontdek je dingen waar je helemaal niet naar op zoek was: dat gebeurt zo vaak dat het verschijnsel een eigen naam (serendipiteit) heeft gekregen.
Voor mij is het pas echt een wonder als er een profetie vooraf is gegeven. Als iemand verteld wordt, je hebt kanker en nog 3 maanden te leven, maar God zal je genezen. En het gebeurt, tja dan is het wel duidelijk.
Dat zou met recht een wonder genoemd mogen worden, ware het niet dat je een onfalsifiëerbare voorspelling doet. Want hoe weet de persoon zeker dat iemand écht nog maar drie maanden te gaan heeft, en hoe weet diezelfde persoon dat God toch écht zal ingrijpen? God moet zich dus op de een of andere manier kenbaar hebben gemaakt, maar een wezen dat natuurwetten kan verdraaien kan zich natuurlijk op alle mogelijke manieren presenteren aan wezens die volgens die wetten leven. Het zou bijvoorbeeld Allah in vermomming kunnen zijn. Of Zeus, die terugkwam van vakantie en wel wat zag in een lolligheidje. Het klinkt blasfemisch, maar helaas heb jij geen enkele manier om met zekerheid vast te stellen dat wat er gebeurt het werk van God is. Ik ook niet: ik kan alleen maar beschrijven wát er is gebeurd en vermelden dat het letterlijk spot met alle bekende natuurwetten. (Met andere woorden, niet een onbekend aspect is, maar gewoon lijnrecht tegen de wetten zelf indruist.)
Verder is er een hele discussie mogelijk waarom God dan niet wat meer wonderen doet. Ik denk dat er heel wat gebeuren, maar niet altijd even zichtbaar. Dat is in de bijbel ook vaak het geval. Als Jezus iemand heeft genezen dan zegt Hij:, Gaat heen en verteld niemand hiervan'. Wat daar de bedoeling van is weet ik niet, maar klaarblijkelijk is het niet de bedoeling dat het allemaal zo bekend moet worden. Nu zijn wonderen ook niet bedoeld om iemand te genezen an sich, maarom de kracht van God te tonen.
Jesus is wel een bijzonder bezig baasje als het om genezende wonderen gaat, nietwaar? (Alleen dan weer jammer dat even verderop de discipel geen toestemming krijgt om zijn vader te begraven.)
Maar goed. Dat geloof ík. Ik weet dat die gedachte hier niet (veel) gedeeld wordt.
De reden daarvoor zit in het woord 'geloof'. 'Wij' geloven niet om allerhande redenen, maar ik ben van mening dat onder de juiste omstandigheden iedereen hier een krachtig en waarachtig gelovige zou kunnen worden. Alleen durf ik met zekerheid te beweren dat dat niet in de goden van de bekende religieuze geschriften zal zijn.
bijna klaar met mijn proefschrift
Succes daarmee. Wat is je onderwerp?
Ontwikkeling, verificatie en toepassing van een hydrodynamisch model voor verdampingskristallisatoren; dat is fysisch-chemische technologie (hoe stromen kleine kristallen door een vat waarin je roert?) met een fikse dot toegepast nucleair onderzoek (we maken één kristal radioactief en volgen 'm dan met speciale detectieapparatuur). Boeiend, maar erg lastig, en ik zal blij zijn als het af is.