Ik hoor steeds vaker van mensen die zichzelf voorliegen. Ik zelf doe dit ook wel eens. Dit kan in extreme vormen, maar ook in alledaagse vormen. (dus wat minder extreem)
Ik las dit stukje: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/ps ... oelen.html
hier ga ik even een quote uit halen en bekijken.
De ultieme vorm van liegen is het liegen tegen jezelf, het zelfs voor jezelf verdoezelen van de waarheid is heeft een veel grotere impact dan het verdoezelen ervan ten opzichte van anderen. Dat het liegen tegen jezelf vaak onbewust gaat is vanzelfsprekend, maar doet in moreel opzicht niet echt ter zake. De menselijke moraal zorgt ervoor dat je bepaalde zaken (zoals liegen) ziet als iets slechts en zorgt er ook voor dat je je slecht voelt als je je niet aan de moraal houdt. Mensen vinden liegen iets slechts, maar liegen toch vaak (met name tegen zichzelf) en hebben dat ook nodig als afweermechanisme. Het gegeven dat zij liegen terwijl zij dat slecht vinden, zou wanneer zij dat onder ogen zagen veel negatieve gevoelens kunnen oproepen. Het komt regelmatig voor dat mensen niet willen toegeven dat zij zichzelf voorliegen omdat het toegeven daarvan te veel negatieve gevoelens op roept. Ze zouden dan immers moeten toegeven dat zij iets ‘slechts’ deden. Het is dan ook niet ongebruikelijk dat mensen zichzelf voorliegen over het zichzelf voorliegen. Het niet willen toegeven dat je jezelf voorliegt, demonstreert vaak juist het wezen van de zelfmisleiding.
en zo kom je mi in een brei terecht waar je niet in terecht wil komen. Je raakt hier namelijk redelijk van in de war. vooral als je zo'n slecht geheugen hebt als dat ik heb
maar om hier nog wat dieper op in te gaan (ja nog dieper)
Je kunt jezelf ook voorliegen over dat je bepaalde dingen voelt, zoals blijdschap, verdriet, verliefdheid, jaloezie, etc.
Maar het moeilijke hieraan is dat het niet controleerbaar is. Dus als je jezelf hierover voorliegt of misleid dan heb je echt een probleem. Op een gegeven moment weet je dan natuurlijk niet meer wat je 'echt' voelt, en wat je 'echt' van iets denkt. Je komt los te staan je jezelf. Je weet niet meer wat je denkt en voelt. want je hebt immers jezelf voorgelogen dat je bepaalde dingen voelt en denkt.
wat moet je in dit geval doen? Ik zou het echt niet weten. Ik vind dit een erg interessant hersenspelletje.
want het probleem is dus dat je niet meer weet wat je voelt, en dat je hier ook onmogelijk nog achter kunt komen. want je bent jezelf al helemaal verloren.
Begrijpen jullie een beetje waar ik het over heb, of ben ik te wazig?
misschien is het voor mezelf ook nog wat te wazig en kunnen we hier samen nog wat over uitdiepen?
Groet, Sytze