Most of the 3,300 primary schools in the Republic of Ireland are run by church patrons, about 97% by the Catholic church. These schools use an integrated curriculum, in which Catholic teaching permeates every subject. They are legally allowed to discriminate on religious grounds, and it is often impossible for parents to opt their children out of religious instruction.
Stel je woont als atheïst in Ierland. Wat zijn de mogelijkheden om je kind te vrijwaren van religieuze ballast. Dus godsdienstonderwijs wat gericht is op de geestelijke vorming van het kind. De dagelijkse rituelen van gebed en het zingen van geestelijke liederen. Alle school activiteiten die te maken hebben met religie.
Hoeveel keuzevrijheid heb je op het moment dat je gaat wonen in een omgeving waar alleen maar scholen zijn op religieuze grondslag. En de samenleving het niet accepteert dat je jouw kind niet wil blootstellen aan de religieuze “waarheden”. En een opvoeding wilt creëren waar godsdienstneutraal onderwijs in verweven is.
Op dat moment ontstaat er dus iets waar de gemiddelde ouder in Nederland zich niet druk om hoeft te maken. Er zijn in Nederland confessionele scholen en niet-confessionele (openbare) scholen. Je schrijft je kind in bij de school van je keuze. Nu ontbreekt deze mogelijkheid in grote delen van Ierland.
De secularisatie is in Ierland niet achterwege gebleven. Talloze ouders nemen het heft in eigen hand en dwingen het onderwijssysteem en de overheid tot het nemen van maatregelen. Een principiële kwestie die op dit moment veel emoties losmaakt. Maar ook de aanzet is tot een landelijke discussie.
Die laveert richting de Ierse grondwet waar de positie van religieuze ouders wordt beschermd. Internationale verdragen inzake mensenrechten. En de van oudsher dominante positie van de katholieke kerk in Ierland.
Een Nederlander overkwam dit en hield voet bij stuk. Dit deel van de opvoeding wou hij niet uit handen geven. Zijn verzoek aan de plaatselijke school om zijn zoon te vrijwaren van de religieuze gebruiken viel niet in goede aarde. Een deel van de plaatsgenoten keerde zich tegen hem. De discussie hierover haalde de landelijke media en uiteindelijk verkoos hij om de dorpschool te passeren en voor zijn zoon een andere school te zoeken. Die een stuk verder weg was. Een extra reistijd van ruim 2 uur bracht dit met zich mee. Zijn principes bleken niet te passen in het huidige onderwijssysteem. Uiteindelijk heeft het gezin de verhuiswagen voor laten rijden. Seculiere organisaties in Ierland hebben inmiddels tal van initiatieven ontplooit om de overheid te dwingen meer ruimte voor pluriform onderwijs te creëren.
Mijn vraag: “Zouden jullie dit doen; reiken jullie principes zover dat je voet bij stuk houdt?