wysiwyg schreef:Het gaat er dan natuurlijk om wat of wie God voor mij is. Ik stelde de vraag "bestaat God?".
Dan is de vraag in je topictitel te algemeen, die had dan moeten luiden "Bestaat mijn persoonlijke god?"
Maar in dat geval had die vraag volledig los gestaan van je openingstekst waarmee je duidelijk laat blijken dat die het bestaan van jouw persoonlijke god zou ondersteunen.
wysiwyg schreef:Bestaat God? Rob van der Weghe komt in zijn boek "gefundeerd geloof" met zinnige argumenten om christen te zijn.
http://www.windmillministries.org/frames/NL-HA.htm" onclick="window.open(this.href);return false;
Ik zou zelf kiezen om gelovige te zijn.
16 Bewijsstukken dat God bestaat.
Deze argumentatie voor het bestaan van de christelijke god slaat de plank volledig mis maar is voor jou wel een inspiratie om in jouw persoonlijke god te geloven.
Maar nu blijkt dus dat de god waar je het over hebt enkel bestaat in jouw emoties.
Daar zal die ongetwijfeld bestaan, maar of je die state of mind god moet noemen is voor mij de vraag.
wysiwyg schreef:Het levert dan zoveel reacties op dat ik me realiseer dat we afdwalen van mijn oorspronkelijke vraag.
Ja maar wat had je dan verwacht als je het oudste creationistische herkauwde truukje van stal haalt om het bestaan van je god te beargumenteren?!
We leven niet meer in de middeleeuwen waar ongeletterden alles maar voor zoete koek slikken.
wysiwyg schreef:Ik kom uit een gereformeerd gezin. Mijn ouders hebben mij opgevoed met de bijbel maar mij eigenlijk daar ook in vrijgelaten.
Let op het vetgedrukte gedeelte!
Een
contradictio in terminis van jewelste.
Ze hebben je niet vrijgelaten, ze hebben je doelbewust een door hun gewenste richting op gestuurd.
Als ze je opgevoed hadden met de koran was je nu moslim geweest en had je hetzelfde praatje over allah gehouden.
Met de bhagavad gita was je hindoe geweest enz. enz.
Een kind is helemaal nog niet in staat om de bestaansvraag van zoiets als goden rationeel te beantwoorden.
Hij heeft namelijk geen idee waar het over gaat, god staat voor een kind op hetzelfde niveau als sinterklaas.
wysiwyg schreef:Toch ben ik mij bewust geworden van de aanwezigheid van God in mijn leven.
Maar niet van de aanwezigheid van al die andere goden?!
Dat is vreemd, want volgens vele andersgelovigen voelen zij juist de aanwezigheid van hun god.
Het zou dus goed kunnen zijn dat je je vergist in welke god je voelt.
wysiwyg schreef:Ik begrijp dat dat voor sommigen moeilijk te verklaren is of te accepteren. dat neemt niet weg dat het een deel van mijn leven is geworden.
Nee hoor het is voor mij makkelijk te verklaren als ik naar de religeuze wereld om mij heen kijk.
Geloof is vooral ingegeven door cultuur en vrijwel altijd al van kind af aan.
Daarom liggen de percentages islamieten zo hoog in islamitische landen, het percentage hindoes zo hoog in hindoeïstische landen etc. etc.
Ik denk dat het aantal mensen dat op volwassen leeftijd tot geloof komt of tot een ander geloof komt verwaarloosbaar is t.o.v. kinderen die het geloof met de paplepel krijgen in gegeven.
Tuurlijk is het een deel van je leven geworden er was eenvoudigweg geen echt vrije keus.
Nu kun je stellen dat dat bij het atheïsme niet anders is maar dan moet ik je toch teleurstellen.
Een kind heeft namelijk ook nog geen idee van wat atheïsme is.
Een kind is een onbeschreven blad wat de wereld om hem heen moet leren begrijpen.
Ouders, school, familie, vrienden enz. hebben daar allemaal invloed op.
Om mijzelf als voorbeeld te nemen, mijn ouders zijn beide niet praktiserend protestant en katholiek, een stempel wat ze mee hebben gekregen.
In feite zijn ze beide atheïst.
Ze hebben mij NOOIT een strobreed in de weg gelegd als ik meer wilde weten over geloof.
Ze hebben mij wel uitgelegd dat er vele geloven zijn met even zo vele goden en godinnen.
Ik heb mijn eerste schooljaren op een katholieke school gezeten, daarna een jaar op een christelijke basisschool en tot het voortgezet onderwijs op een openbare school.
Al deze invloeden hebben er toe geleid dat het onmogelijk werd om bekeerd te worden tot welk geloof dan ook en dat ik iemand ben geworden die het vrijdenken als groot goed beschouwd.
Tot op de dag van vandaag ben ik mijn ouders dankbaar voor deze manier van opvoeding.
wysiwyg schreef:De geloofsbeleving is wat mij betreft een hartsgesteldheid, tenminste zo ervaar ik die.
Dat is correct denk ik, het is een puur natuurlijke emotie.
wysiwyg schreef:Voor mij is God de God van de bijbel knip ........ knip
En dan blijkt voor mij het woord van God bewezen te worden.
En dit is niet meer dan een weergave van de lesjes die je al je leven lang als mantra opzegt.
Het is een uiting van je emotie in een vast gegoten vorm.
Als je het zonder enige emotie bekijkt dan zit het vol met gaten en is het compleet onlogisch.
wysiwyg schreef:Bewijzen kan ik niets maar vind ik ook niet nodig. Dat heeft te maken met mijn geloofsovertuiging. Ik wil hier ook niemand overtuigen.
Waarom stelde je dan überhaupt de vraag "Bestaat God?" op een forum als dit?
Als het niet is om mensen hier te overtuigen dan moet het bijna wel zijn om jezelf te testen.
Hoe sterk is mijn geloof?
Doorstaat het de toets der rede?
Doorgaans komen dergelijke gelovigen hier omdat ze sterke twijfels hebben omtrent de houdbaarheid van hun geloof.
wysiwyg schreef:Wel vind ik het belangrijk over dit soort vraagstukken na te denken.
Erover nadenken is 1, het durven accepteren van antwoorden die je liever niet wil horen is iets anders.
wysiwyg schreef:Ik hoop snel op je andere vragen in te kunnen gaan.
Ik wacht in spanning af.
De achtste hemel is het atheïstische inzicht dat de werkelijkheid weliswaar hard is maar wel de werkelijkheid en die is zoveel waardevoller dan alle mooie, verzachtende sprookjes bij elkaar. (Gerard)
Geleid wordt enkel hij die zichzelf niet gevonden heeft. (Rereformed)