Zo gezegd zo gedaan:rereformed schreef:Laat ik het daar nu helemaal mee eens zijn.
Ik zou zeggen als de ene opmerking van Ongeloveloos je zo dwars zit, begin er een apart topic over en ga het helemaal uitspitten! Leuk om die opmerking van Ongeloveloos naast je eigen kanonschot van een statement te zetten: "Ongeloof is juist veelal een symtoom van een pathologisch brein."
Maar laten we in dit topic on-topic blijven, zoals je zelf ook zegt ("laten we gezondheid er buiten houden"). Zie de stelling waar Hieronymus het graag over wil hebben.
Stelling: Religie heeft niets met de gezondheidstoestand van het brein te maken.
Kernegrippen:
- Gezondheid: Gezondheid is een toestand van volledig lichamelijk, geestelijk en maatschappelijk welzijn en niet slechts de afwezigheid van ziekte of andere lichamelijk gebreken. (Bron: WHO)
- Pathologie: pa·tho·lo·gisch bn, bw 1 op de ziekteleer betrekking hebbend 2 ziekelijk, abnormaal (bron: van Dale)
- Gezond: Niet beperkend in lichamelijk, geestelijk en maatschappelijk welzijn.
- Ongezond: Beperkend in lichamelijk, geestelijk en maatschappelijk welzijn, resulterend in subjectief lijden.
- Religie: een van de vele vormen van zingeving, of het zoeken naar betekenisvolle verbindingen, verstaan, waarbij meestal een hogere macht of opperwezen centraal staat. (bron: wikipedia)
- Geloof: ge·loof het; o -loven 1 het vertrouwen in de waarheid van iets 2 een vast en innig vertrouwen op God 3 godsdienst (bron: van Dale)
Destilerend uit de volgende zin:
Niet-gelovigen hebben een ongezond stel hersens.ongeloveloos schreef: Die uitspraak is helaas voorbehouden aan de niet-gelovigen(lees: mensen met een gezond stel hersens).
Reagerend hierop met:
Ongeloof is een meer gedocumenteerd symptoom van ziekte dan geloof. Te denken aan bijvoorbeeld psychoses (wantrouwen) en somatoforme stoornissen (anorexia, het niet geloven dat men te dun is, begin van de ziekte).
Mijn stelling is dat bij gelovigen, ongeacht het geloof niet per definitie een ongezond stel hersenen hebben. Veelal is de werking van het brein exact hetzelfde als de bij niet religieuze proefpersonen.
Religie kan echter wel voor maatschappelijk en geestelijk lijden zorgen, maar dit zit hem niet in het brein van de gelovige. Het is het gevolg van de sociaal-maatschappelijke druk die de religieus-gelovige ervaart, ofwel de omgevingsfactoren. Dat is de verklaring waarom religieus-gelovigen zich zowel beter, als slechter bij religie kunnen voelen.
De religieuze ervaring kan verklaard worden met behulp van een, deels met empirisch bewijs, ondersteunde neurofysiologische modellen. Over de gezondheid van het brein zegt dat echter niets.
Het brein is erop ingesteld aannames te maken, omdat dit efficienter is t.o.v. alles helemaal doordenken. Ook hieruit valt te herleiden dat het brein van de gelovige niet ongezond is. Het vermogen tot het vertrouwen op de eigen ervaring, en andermans authoriteit past binnen de vermogens van het gezonde brein.
Het religieus-geloof kent zichzelf een authoriteit toe, die religieus-gelovigen bevestigen, waardoor er geen interne macht is om te twijfelen aan die authoriteit. Duidelijker gesteld: De boodschap van de religie met betrekking tot authoriteit is een self fulfilling prophecy. Deze authoriteit vergroot het geloof van de religieus-gelovige en dit geloof, versterkt weer de authoriteit. Op zich is dit meer de kracht achter de boodschap met betrekking tot de authoriteit, dan het ongezonde in het brein. Hierin ziet men wel de potentie tot beperken van maatschappelijk en geestelijk welzijn terug.
Concluderend: De gezondheidstoestand van het brein zegt niets over het vermogen tot religieus-geloven. Noch zegt het religieus-geloven wat over de gezondheidstoestand van het brein. Er is nauwelijks verschil tussen de vele vormen van geloof (zie definitie), afgezien van de documentatie binnen het religieus-geloof en de boodschap t.a.v. authoriteit binnen het geloof.
Bronnen:
Klinische neurologie / druk 16 | J.B.M. Kuks & J.W. Snoek
Neurologie, structuur, functie en dysfunctie van het zenuwstelsel / druk 3 | E.Ch. Wolters & H.J. Groenewegen
Handboek neuropsychologie, de biologische basis van het gedrag / druk 1 | G. Vingerhoets & E. Lannoo
Wikipedia (internet)
van Dale (internet)
World Health Organization (WHO, internet)
Het bewustzijn - Bas Haring
Voor een echt succesvol leven - Bas Haring
Groet,
Bob
Hebr 6: 
