Maar hieraan ten grondslag ligt een idee van jou wat wijn precies is. JIJ hebt voor jezelf een idee wat pure wijn is (ik vertaal dat even met 'het ware geloof') en wat een verdunning is (vrijzinnige uitleggingen). Ik zie helemaal niet in waarom ik dat zou moeten volgen.axxyanus schreef:Maar niemand spreekt tegen dat iedereen zijn eigen prive-geloof maakt. Het gaat hem om de vraag in hoeverre we nog een betekenis aan "christen" kunnen geven als we aanvaarden dat zowat elk prive-geloof dat etiket kan opeisen.
Iedereen mag voor mij zelf uitmaken hoeveel water hij bij zijn wijn wil. Maar als je zover gevorderd bent dat het om een druppel wijn gaat in een glas dat je dan verder vult met water, dan mag ik toch wel in vraag stellen of "wijn" nog wel het juiste etiket is voor wat je daar drinkt.
Ik moei me helemaal niet met wat mensen in hun glas doen, dat bepalen ze helemaal zelf. Maar iemand die de hele tijd over wijn spreekt waarvan dan later blijkt dat het om een druppel wijn in een glas water gaat, ja dan voel ik mij toch enigzins bedrogen.
Ik denk dat juist vrijzinnigen zich veel meer bezighouden met het gedachtegoed van Jezus (de wijn) terwijl 'kaft-tot-kaft-gristenen' zich te buiten gaan aan het continu aanlengen van die wijn (triniteitsleer, de goddelijkheid van Jezus, redding door het kruis, etc etc).
Als ze dat doen kan ik me goed voorstellen dat je je zo voelt.axxyanus schreef:Zo voel ik mij ook tegenover vrijzinnig christenen. Ik moei me niet met wat ze wel of niet willen geloven. Maar als ze de hele tijd over god hebben en het christendom en ageren tegen de atheïsten omdat die het gewaagd hebben het bestaan van (de fundamentalistische) god in vraag te stellen en daarna blijkt dat ze zelf niet in die fundamentalistisch god geloven, dan voel ik mij bedrogen.
Overigens is het mijn ervaring dat juist de NIET-vrijzinnige christenen zo reageren.
Het is duidelijk dat jij en ik een andere ervaring hebben.axxyanus schreef:Vrijzinnige christenen gedragen zich hier vaak erg dubbel ten op zichte van "god". Langs de ene kant gebruiken ze "god" alsof het maar een betekenis heeft. Want als de atheïst durft aanvoeren dat god niet bestaat in een context waarin zeer duidelijk is dat het om de alwetende, almachtige, ... god gaat, dan toch voelen ze zich aangesproken om de verdediging van god op zich te nemen.
Maar als zij zich dan verdedigen dan moet "god" plots meerdere betekenissen hebben want het is toch wel duidelijk dat die alwetende, almachtige, ... god niet bestaat. Nee God is iets anders.
Zo huppelen ze vaak van het ene been op het andere naargelang wat hen het beste uitkomt.
Maar zoals ik al eerder betoogde heeft dat weinig zin: indien het al mogelijk is dat een mens duidelijk onder woorden kan brengen wat hij voelt, wat hij denkt, wat hij gelooft, dan nog wil dat niet zeggen dat deze betekenis van zijn geloof voor hem persoonlijk ook betekenis heeft voor een andere persoon.axxyanus schreef:Maar dat weten we hier over het algemeen wel. Er is VZIW al meerdere malen voorgesteld aan vrijzinnige gelovigen om het woord "betekenis" te hanteren.
Het grote probleem is dat vrijzinnige gelovigen maar al te vaak hun jargon blijven hanteren en daardoor woorden gebruiken in een betekenis die niet te begrijpen is voor mensen buiten hun geloof. Aansporingen om de zaken te verwoorden in dagelijkse taal, hebben meestal geen resultaat.