Frank C schreef:Rereformed schreef:
Dit vind ik een geslaagd scenario voor het vervolg van het debat. Om hoogte van jullie geloof en godsbeeld te krijgen zou het zeer helpen indien jullie specifiek uitleg zouden geven van hoe jullie omgaan met de bijbel. Als ik een passage mag aanreiken om mee te beginnen, dan graag commentaar op bijvoorbeeld het volgende:
Zou ik graag willen doen.
Maar ik wil alvast een voorzetje geven:
Leestip alvast. Een dringende aanrader:
http://www.boekencentrum.nl/shop_detail ... ctId=22096
Frank C
Bedankt voor deze leestip. Klaas Smelik heb ik overigens hoog zitten vanwege de link met Etty Hillesum. Het dagboek van Etty Hillesum heeft een bijzondere plaats in mijn leven. Het kwam -in Finse vertaling- ooit op mijn weg toen ik het leven ondraaglijk moeilijk vond en het heeft me toen geweldig geholpen.
Wat ik uit jouw link naar het boek kan opmaken is het volgende:
-Het gaat om
een moeizaam thema. De gelovigen weten er geen raad mee. Men verdringt de God van de wraak en heeft het eenzijdig over de God van de liefde.
Aan de basis ligt dus een wezenlijk probleem, vrij universeel ervaren, niet een schijnbaar probleem dat opgelost kan worden.
-Smelik stelt "
Maar zo laten wij een essentieel punt in de bijbelse verkondiging liggen." Oftewel de God van de wraak en de oorlog is een essentieel onderdeel van het bijbelse godsbeeld.
Dit lijkt mij nogal een vanzelfsprekendheid. Iedere lezer van het OT zal een enorme voorraadschuur aan oorlog- en wraakteksten kunnen vinden, terwijl de God van liefde er als de laatste druppels van een uitgeperste sinaasappel uitkomen.
Echter erkenning van de God van de oorlog en wraak is verre van een oplossing van het probleem van de moderne gelovigen.
-"
Daarnaast wil de auteur deze thema's benaderen vanuit de tijd waarin de bijbelschrijvers leefden. Zij werkten niet in een luchtledig, maar reageerden op hun omgeving. Zonder kennis van deze achtergrond ontgaat ons veel van wat wij in de Bijbel lezen. Vandaar dat in dit boek uitgebreid aandacht wordt besteed aan de oorlogsideologie van de volkeren rondom Israël."
Dit punt is een evenzogrote vanzelfsprekendheid. Welke geschiedenis men ook onder ogen krijgt, men moet zich zoveel mogelijk inleven in de denkwereld van de toenmalige mens.
Maar alweer, wat lost dit nu op
voor de gelovige? Inleven in de mens van het verleden helpt ons enkel om die mens te
vergeven, misschien soms om onszelf van heel ver weg nog een beetje in de spiegel te zien. Maar beslist niet om die mens tot ons richtsnoer te maken, om hem mee te blijven slepen in ons eigen leven.
Je kan net zo goed een boek gaan schrijven over de geschiedenis van de romeinen en dan uitleg geven over het denkklimaat van 2000 jaar geleden, de
romeinse kant van het gebeuren belichten dat ons geheel ontgaat bij het lezen van de evangelies, en de redenen voor kruisiging van misdadigers en wat voor personen als politieke misdadigers werden beschouwd en waarom men in hen zo'n groot gevaar zag. Maakt het begrijpen van de redeneringen en achtergronden van die tijd de kruisiging van Jezus op één of andere manier moreel aanvaardbaarder?
Voor de gelovige bijbellezer blijven deze beweringen in de bijbel onherroepelijk overeind staan (zoals je aangaf in je eigen woorden. "Wil je weten wie God is, lees dan de verhalen in de bijbel. Hij wordt door die verhalen impliciet gedefinieerd"):
-
God liet Jerobeam en het leger van Israël het onderspit delven
-
Jahweh leverde de vijand, nota bene het broedervolk van de Judeërs, uit
-
omdat de trouwe gelovigen hun vertrouwen stelden in Jahweh, de God van hun voorouders."
Ze slaan als een tang op een varken van het moderne denken. Iedereen weet dat deze beweringen eenvoudig vals zijn, op dezelfde manier als niemand meer een verhaal serieus neemt waarin Poseidon een storm op zee veroorzaakt. Het verhaal tijd- en cultuurgebonden? Uiteraard,
maar hiertoe behoort ook het hele begrip God/Jahweh. Het waandenkbeeld Jahweh werd door de vroegere mens gebruikt om oorlogen te winnen en trots te zijn op je volk.