fabeltjes over Jezus Christus

[Devious]

Ik heb de onderste keuzemogelijkheid aangevinkt. Jezus is voor mij..... iemand waarvan niet met zekerheid kan worden vastgesteld dat Hij bestaan heeft. Buiten de bijbel zijn er, voor zover mij bekend is, geen bewijzen die Zijn bestaan aantonen. Als men mij vraagt naar mijn mening, zal ik dit zeggen.
Toch zou het best kunnen zijn dat er zo'n 2000 jaar geleden een sekteleider geleefd heeft onder die naam. Al geloof ik dan zeker dat de bijbel geen betrouwbare biografie geeft van deze persoon. Mensen hebben immers de neiging om hun zieners, profeten, medicijnmannen en sekteleiders op te hemelen, waardoor er mythevorming ontstaat. Men ziet dit ook bij hedendaagse personen.

Vriendelijke groet...

[Kalebas]

Mensen hebben immers de neiging om hun zieners, profeten, medicijnmannen en sekteleiders op te hemelen, waardoor er mythevorming ontstaat. Men ziet dit ook bij hedendaagse personen.

M.a.w. verafgoding

[Erik]

Daar ga ik helemaal in mee Devious!

[pastor]

Ik heb de onderste keuzemogelijkheid aangevinkt. Jezus is voor mij..... iemand waarvan niet met zekerheid kan worden vastgesteld dat Hij bestaan heeft. Buiten de bijbel zijn er, voor zover mij bekend is, geen bewijzen die Zijn bestaan aantonen.

Het bestaan van Jezus, zoals genoemd in de bijbel, wordt reeds door meerdere op dit forum onderschreven. Daartoe worden er ook buiten bijbelse bronnen genoemd. Of iedere bron gaat serieus in op een mythe. Maar die schrijvers buiten de bijbel zien Jezus niet als Mythe. Zij houden tenminste je volgende opmerking als een van de mogelijkheden open.

Toch zou het best kunnen zijn dat er zo'n 2000 jaar geleden een sekteleider geleefd heeft onder die naam. Al geloof ik dan zeker dat de bijbel geen betrouwbare biografie geeft van deze persoon. Mensen hebben immers de neiging om hun zieners, profeten, medicijnmannen en sekteleiders op te hemelen, waardoor er mythevorming ontstaat. Men ziet dit ook bij hedendaagse personen.

De vraag naar de betrouwbaarheid van de bijbel is legitiem. Daar gaat het op het moment ook over op het forum. Wederzijds brengen we argumenten in. De vraag naar de betrouwbaarheid, spitsen we toe op het leven van Jezus en de schrijvers over hem. Zijn ze wel of niet ooggetuigen en inhoeverre is het aannemelijk te maken of er wel of niet geschiedsvervalsing heeft plaatsgevonden. De vragen die we daarbij stellen, zijn dezelfde vragen die we aan ieder aan klassiek geschrift moeten stelllen, rekening houdend met de toenmalige culturele gewoonten van schrijven. Want laten we wel zijn, boekdrukkunst was nog niet uitgevonden. Veel ging mondeling. Weinigen schreven. Er heerste een andere opvatting van betrouwbaar. etc. etc.

De conclusie vanuit de algemene aanname dat mensen geneigd zijn tot ophemelen, om Jezus tot sekteleider te verklaren lijkt me voorbarig. Dit is geen logische gevolgtrekking. het is net zoiets als jongeren zijn geneigd om hun geld te spanderen aan snoep en uitgaan. dus mijn buurjongen Piet besteed zijn geld aan snoep en uitgaan. Wil je dat van Piet zekerweten, dan moet je dat specifieke geval onderzoeken. Dus als Jezus een sekteleider zou zijn, waar vinden we dat?

Trouwens ik geloof dat Jezus niet een sekteleider is, maar dat wat in de bijbel over hem geschreven staat waar is. Om dat aan te tonen, probeer ik zoveel mogelijk bewijs te leveren. Van harte uitgenodigd om daarop te reageren.

pastor

[pastor]

De historische Pilatus was - zo leert Tacitus - niet de wankelmoedige man die Mattheus tekent, maar een wreed en hardvochtig despoot. Het is dus niet waarschijnlijk dat hij lang getwijfeld heeft over het lot van Jesus, de 'messias': iets dat hij niet in religieuze, maar in politieke en bedreigende zin begrijpt. Alleen hierom al had hij reden genoeg Jesus te laten terechtstellen. De evangelisten tekenen Pilatus echter op hun manier om de nadruk te leggen op Jesus' onschuld.

Wie was Pilatus. Zijn houding naar Jezus toe wordt door diverse mensen als bewijs gezien, dat het Nieuwe Testament onjuist is. Pilatus zou een strenge onrechtvaardige man zijn. En dat klopt. Maier - ook al elders gebruikt in deze discussie rondom Pilatus - onderstreept dit beeld van Pilatus. Hij was geen watje. Maar Maier schrijft meer, en dat weten theologen ook want ze halen Maier zelf aan vond ik een boek. Maier schrijft ook over Pilatus, dat hij de patroon van Sajanus was. Sejanus verloor in een opstand tegen de keizer in het jaar 31 zijn macht. Hierdoor werd ook de positie van Pilatus verzwakt. Sinds toen was zijn karakter anders, uit een lijfbehoud. Dit verklaart ook de inbreng van de Joden, dat Jezus tegen de keizer zou zijn. Pilatus weifelt, maar zwicht. Hij wil niet zelf beticht worden van verzet tegen de keizer. Dat zou een einde betekenen van zijn eigen loopbaan. Het verhaal in de bijbel onderschrijft dit dus juist helemaal.

[pastor]

En dan nog dit: Jesus wordt vaak 'Gods enige zoon' genoemd, maar Jesus zelf leerde bidden: 'Onze Vader...', dus zag hij dat zelf anders.

Begrippen als mensen zoon, Gods zoon geven iets aan van Jezus afkomst. Wie weet kom ik eraan toe, om daar ook iets over te schrijven. Maar het lijkt me zinvoller om eerst wat stevige fundament onder mijn stelling te krijgen, dat de bijbel wel betrouwbaar is. Dan komen we op de details.

Toch een opmerking over het Onze Vader. Jezus spreekt leert zijn volgelingen deze woorden bidden. En door heel de bijbel heen: OT en NT worden gelovigen gezien als kinderen van God. In dat opzicht is het niet vreemd, dat gelovigen bidden: Onze Vader. Tegelijk leert het gebed ook eerbied: Uw naam worde geheiligd. Uw Koninkrijk kome; Uw wil geschiede, in hemel en op aarde. Over de vraag of Jezus nu zichzelf ziet als mens of als god, komen we vast in een latere discussie wel op. Maar eerst verder het gesprek over of deze Jezus in de bijbel betrouwbaar beschreven wordt. Dus blijf me volgen...

[Kalebas]

Trouwens ik geloof dat Jezus niet een sekteleider is.

Het Latijnse werkwoord ‘secare’ betekent snijden. Een sekte is een afsplitsing van een bepaald geloof. Het christendom is een afsplitsing van het jodendom (ze gebruiken zelfs de joodse bijbel). Je droeg zelf aan dat Jesus zijn kerk op Petrus bouwde. Gezien de christelijke geloofsbelijdenissen zie ik vooral Paulus als de stichter.

Een wijs advies van ouders voor hun dochters is: Kijk hoe je vriend met zijn moeder, vader en familie omgaat, want dat staat ook jou te wachten. Beslis dan of je met hem doorgaat.

Laten wij zo ook eens kijken naar Jesus.
Hij zei: 'Ik kom een wig drijven tussen een man en zijn vader, tussen een dochter en haar moeder en tussen een schoondochter en haar schoonmoeder'.
En ‘Wie mij volgt, maar niet breekt met zijn vader en moeder en vrouw en kinderen en broers en zusters, ja zelfs met zijn eigen leven, kan niet mijn leerling zijn.
Jesus wilde niet wachten op de jongeman die zijn vader wilde begraven.
Hij negeerde zijn moeder die buiten stond te wachten, hij stelde zelfs de aanmatigende vraag 'wie is die vrouw?'. Is het vreemd dat zo'n iemand eist dat je je familie moet verlaten en zelfs moet haten? (Luk 14).

Hoe dan ook. Jesus vertoonde alle trekjes van een alleseisende sekteleider.

[Kalebas]

Maar eerst verder het gesprek over of deze Jezus in de bijbel betrouwbaar beschreven wordt. Dus blijf me volgen...

Nee, rondzingen doe je maar in de kerk.
Ik heb er inmiddels voldoende over geschreven en zal het alleen even resumeren.
Marcus en Lukas hadden het van horen zeggen. De bron Petrus was geen ooggetuige van de kruisiging. De evangelisten spreken elkaar veelvuldig tegen. Mattheus is aantoonbaar een geschiedsvervalser. Van Johannes de evangelist wordt slechts aangenomen dat hij de apostel Johannes was, maar zeker is het niet, evenmin of hij onder het kruis stond. Johannes schrijft: 'bij haar stond de leerling van wie hij veel hield'. Zo schrijf je toch niet over jezelf? De andere evangelisten noemen geen enkele apostel.

Alle mythes over Jesus vinden wij terug bij Horus en andere mythische figuren.
Een zonsverduistering op Pasen kan ook niet, want dan is het volle maan en staat de maan niet tussen zon en aarde in.
Kortom de bijbel rammelt aan alle kanten.

[lanier]

Want laten we wel zijn, boekdrukkunst was nog niet uitgevonden. Veel ging mondeling. Weinigen schreven. Er heerste een andere opvatting van betrouwbaar. etc. etc.

Maar het lijkt me zinvoller om eerst wat stevige fundament onder mijn stelling te krijgen, dat de bijbel wel betrouwbaar is.

Vertel eens een verhaal aan je buurman, die het weer aan zijn buurvrouw verteld. Werk zo het hele blok huizen af. De laatste buurman verteld het verhaal over 10 jaar aan zijn zoon, die het aan zijn buurmeisje verteld, etc. Leg de verhalen eens naast elkaar; in hoeverre lijken de verhalen nog op elkaar?

Er was een aantal jaren geleden een quiz op tv, waarbij iemand op de bovenste rij een zin moest vertellen aan de persoon voor zich, die weer de zin moest vertellen aan de persoon daarvoor, etc. totdat we bij de voorste rij zijn aangekomen. We hebben het dan over ongeveer 10 mensen die slechts 1 zin moesten doorvertellen. Vervolgens werd de originele zin vergeleken met de zin die de persoon op de voorste rij uitsprak en wat bleek? Het leek vaak in de verste verte niet op elkaar.

We weten allemaal dat een verhaal mondeling doorvertellen buitengewoon onbetrouwbaar is. Iedereen veranderd wel iets aan het verhaal en vaak wordt het aangedikt. Alle journalisten verdraaien de feiten die ze horen en geven er een eigen draai aan. Je zou kunnen zeggen dat een geschreven tekst betrouwbaarder is dan een mondeling verhaal omdat je degene die het verhaal heeft geschreven er makkelijker op aan kunt spreken; immers het staat zwart op wit. Buiten de exacte wetenschap zijn er maar weinig geschreven stukken die redelijk betrouwbaar zijn.

Als we niet alle verhalen in de Bijbel letterlijk moeten of kunnen nemen, voor welke verhalen geld dat dan? Of gaat het om de essentie van het verhaal? Ik ken tig boeken en films met een bepaald moraal en die je ook aan het denken zetten. In dat geval is de Bijbel in feite geen bijzonder boek, maar een spirituele roman vol onduidelijke verhalen waaraan we allemaal een eigen draai kunnen geven en vervolgens eeuwen lang over door kunnen emmeren wat de betekenis van die verhalen is.

[Erik]

Onderstaande tekst is een interresante kijk op de zaak.

In de tijd van het historisme ontstonden de grote soteriologische of bevrijdingsgodsdiensten: Buddhisme, Jodendom en Christendom zijn de voornaamste. Nog volgens het antieke systeem impliceerde de waardering van de afzonderlijke historische daad een moraal en dus een manier om maximaal in de wegen van de Heer te wandelen. Naar het antieke model stelde men zich dit voor in termen van imitatie. Zoals ook ooit de Oorlogsgod dan wel de Godenzoon geleefd had, zo moest ieder mens proberen te leven. En hoe meer je eigen leven voldeed aan de mythografische biografie van die god, hoe volkomener je was. De oude Germanen en Kelten deden met Kerst een wolvehuid om en trokken huilend en plunderend door de omgeving. Ze deden dat omdat hun grote voorbeeld Wodan, die de Oorlogsgod was, dat eveneens gedaan had. Tijdens dat 'spel' beschouwde elke man zichzelf als identiek met de wolf Wodan. Evenzo beschouwde elke koning in de Oudheid zichzelf als niemand minder dan de Zonnegod Saturnus, namelijk omdat hij Saturnus imiteerde. De goddelijke status van de Egyptische farao's en later de Romeinse keizers gaat rechtstreeks op dat idee terug, evenals het gegeven dat in Israël elke koning als Messias beschouwd werd. Nieuw in de bevrijdingsgodsdiensten was de sterke nadruk op moraal en humaniteit en de wens om een sluitende verklaring te geven van het handelen der goden met de wereld, doorzichtig ook voor de mens.


de rol van Jezus




En hier hebben we dan de sleutel tot de oplossing van het vraagstuk rondom Jezus. Zoals onder elk volk in het Nabije Oosten leefde ook onder de Joden rond het jaar nul de archetypische mythe van de Godenzoon. In deze mythe werd gememoreerd hoe in de hemelse Stad door de Zonnegod en de maagdelijke Moedergodin de Godenzoon werd verwekt; hoe deze op jeugdige leeftijd moest vluchten voor de Oorlogsgod; hoe hij korte tijd koning was; hoe hij aan de Levensboom werd opgehangen; hoe hij stierf en na drie dagen weer tot leven kwam; en hoe hij opsteeg in de hemel. Deze mythe werd van ouds her verteld over de goden Tammuz, Adonis, Dionysus, Buddha, Quirinus, Atthis, Indra, Krishna, Zoroaster, Mithra en vele anderen.


Wie was nu Jezus? Jezus was een mens die zijn leven welbewust inrichtte naar de archetypische mythe van de Godenzoon. Dit was in zijn cultuur de heiligste daad die maar denkbaar was. Door de Godenzoon te imiteren was hij op magische wijze volkomen identiek met de Godenzoon, geheel volgens het antieke denken. In zijn leer hield hij de mensen voor dat ze allen zonen van God konden worden door op humane wijze te leven. Dat moralistische in zijn leer treedt ook op in het Buddhistische systeem. Na zijn dood werd zijn levensverhaal ideologisch aangevuld en aangezuiverd volgens het model van het archetype. Zo ontstond een beeld dat in de antieke wereldbeschouwing ideaal was. Nieuw in het Christendom was de uniciteit die werd toegekend aan Jezus' imitatie van de Godenzoon.

Bron=http://www.mythopedia.info/jezus.htm

[collegavanerik]

Een boekje dat een helder beeld schept over het Nieuwe Testament is

Klijn, AJF, De wordingsgeschiedenis van het Nieuwe Testament, Het Spectrum,
Aula 207 (antiquarisch nog wel verkrijgbaar).

Dit boek geeft onder meer aan welke boeken er niet in het nieuwe testament terecht zijn gekomen, en wanneer en waar de verschillende boeken werden geschreven.

Een van de duidelijkste bewijzen dat Jezus tegen het einde van zijn carriere godsdienstwaanzinnig was is volgens mij de volgende passage
(Mc 11:12-14)

De verschijningsverhalen van na Jezus' dood, hebben verdacht veel weg van opgeschreven dromen:

Het lege graf (Lc 24:1-12
De Emmausgangers (Lc 24:13-35)
Pinksteren (Hnd 2:2-4)

Vooral het plotseling verschijnen en verdwijnen van overledenen in dromen heb ikzelf aan den lijve mogen ervaren toen mijn eigen vader pas overleden was.

Als we de ben Pandera lijn volgen en Jezus de halfwees van een romeins soldaat is, kunnen we ook de focus van jezus op "de vader in de hemel" eenvoudig verklaren.

[collegavanerik]

oeps, heb ik pastor weggejaagd?

Nog even over de ben Pandera lijn.

Toen Maria dus zwanger was geworden van een Romeins soldaat (haar "Engel"), ging ze eerst naar haar nicht Elizabeth, en later nam Jozef de timmerman haar in bescherming. Ben Pandera vertrok naar Brittania en Germania.

Na de geboorte van Jezus (in Bethlehem ?) gingen ze naar Egypte, om later weer terug naar Nazareth te komen.

Als jongen is hij met Jozef van Arimathea op handelsreis naar Brittannia geweest (Jezuslegende van Glastonbury), waar hij mogelijk zijn vader nog ontmoet heeft, die is kort daarop in Germania gesneuveld. (Ik meen gezien te hebben dat in het romeins museum in Keulen een steen met inscriptie "ben pandera" te vinden is, maar dat moet ik nog verifieren.)

Jezus leerde het vak van timmerman van zijn stiefvader, en heeft waarschijnlijk in Egypte goochelen geleerd, Als entertainer op bruiloften verdiende hij nog een centje bij (bruiloft in Kana, de water in wijn truuk).

Jezus begon in zijn eigen goochelkunsten te geloven, in het begin was hij nog redelijk als leermeester (bergrede, parabels) maar later werd hij onredelijk, (vervloeken van de vijgeboom)

Na het ruimen van de tempel (sterke timmerman!) kreeg hij het volk tegen zich dat de voorkeur gaf aan de geus bar-Abbas, een meesterzet van Pilatus.

Al tijdens zijn laatste uren in vrijheid zag Jezus dat zijn kansen verkeken waren en smeekte hij zijn "Vader in de Hemel", (abba=pappie) Ben Pandera vergeefs om hulp.

Hij stierf gedesillusioneerd aan het kruis. "Mijn God, mijn God waarom heb je me verlaten"

Jezus stierf als atheist...

[pastor]

oeps, heb ik pastor weggejaagd?

Hij stierf gedesillusioneerd aan het kruis. "Mijn God, mijn God waarom heb je me verlaten"

Jezus stierf als atheist...

Nou nee hoor, je hebt pastor niet weggejaagd.
Pastor heeft soms tijd om te debatteren, andere keren niet.

Maar nu toch even een reactie.
Je hebt een groot geloof nodig, om tegen getuigenverhalen in, in sage verhalen te geloven. Dan Brown schrijft graag over complotten en verwerkt ook legendes in zijn boeken. Niet dat hij er zelf in geloofd. Hij is zo eerlijk om de feiten voorin zijn boeken te noemen. En dat zijn er maar een paar. En niets over de religieuse inhoud. Maar ik begrijp dat de verhalen over Jezus op het forum als waarheid beschouwd worden. Opmerkelijk is de eenvoud hoe de bijbel enerzijds als totaal onbetrouwbaar boek wordt afgedaan, en tegelijkertijd op vele punten nodig is om het eigen verhaal te ondersteunen.

Voorbeeld: waarom zou het verhaal dat Jezus in Kana op een bruiloft was, waar zijn. En het wonder niet? Nergens worden de wonderen als goocheltrucs afgedaan. In Handelingen wordt zelfs een tovenaar streng toegesproken, als die de zogenaamde truc van Paulus wil kopen. Deze heeft het nog niet begrepen, dat het geen trucs zijn, maar dat God zelf door de Heilige Geest ons bezondere dingen laat doen.
Het is selectief gebruik van bronnen, als je de ene tekst wel wil gebruiken en een andere tekst aan de kant schuift. En de selectie berust puur op een persoonlijke vooringenomen mening. Dit gebeurt trouwens niet alleen buiten de kerk, maar ook sommige gelovigen bouwen hele dogma's rondom een selectie van teksten. Ik heb bewondering voor die mensen, die iedere tekst als waarheid beschouwen. Zij komen zoeken de antwoorden naar de schijbare tegenstellingen. Dat is geen eenvoudige weg. Maar wie zegt dat oprecht geloven eenvoudig moet zijn?

Eindigde Jezus als Atheist?

Jezus zegt, met de woorden van psalm 22 "Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten". Hij voelde zich eenzaam en verlaten. Van God en mensen. Maar voelen is niet hetzelfde als belijden. Lees maar eens psalm 22 hoe een mens zich ontdaan en verlaten kan voelen. Het zal je ook opvallen, dat diverse andere teksten uit deze psalm terugkomen bij de kruisiging. Toch eindigt de schrijver van de psalm en eindigt Jezus niet, bij de conclusie er is geen God. Sterker nog: Zelfs aan het kruis vertrouwt Jezus op God. Tegen een van de medegekruisigde zegt hij: je zal vandaag met mij in het paradijs zijn. Dat is de plek waar God is. En Jezus laatste woorden zijn: Vader, in uw handen beveel ik mijn geest. Dus Hij geeft zich helemaal over aan God.

Trouwens, zou een atheist op zijn sterfbed zeggen "God ik weet dat u niet bestaat".

Pastor

[Devious]

Hi Pastor.

Opmerkelijk is de eenvoud hoe de bijbel enerzijds als totaal onbetrouwbaar boek wordt afgedaan, en tegelijkertijd op vele punten nodig is om het eigen verhaal te ondersteunen.

Je moet je in dat geval een beetje inleven in de agnost of atheïst. Als deze bijbelse gebeurtenissen of citaten aanhaalt, dan moet je er altijd even deze zin voordenken: 'Vanuit de hypothese dat................ '
Men spreekt dan over God als een literaire persoonlijkheid. Bijvoorbeeld over Frodo en de Ring kan men ook spreken alsof zij werkelijk bestaande persoonlijkheden of voorwerpen zijn, zonder dat ook maar iemand serieus meent dat deze echt bestaan.

Voorbeeld: waarom zou het verhaal dat Jezus in Kana op een bruiloft was, waar zijn. En het wonder niet?

Even er van uitgaande dat Jezus bestaan heeft, kan het best zijn dat Jezus op zo'n bruiloft is geweest, maar dat de 'wonderen' die Hij heeft verricht sterk zijn overdreven of zelfs volledig zijn verzonnen, tientallen of zelfs honderden jaren na Zijn dood, door volgelingen die Hem vereerden als een Godheid.
Een hedendaags voorbeeld is de Indiase guru Sathya Sai Baba. Ik neem aan dat Sathya Sai Baba bestaat. Ik zie zijn foto immers prijken op kaften van boeken en tijdschriften, en zie hem regelmatig op de televisie (in tegenstelling tot Jezus overigens). Maar dat hij rolexhorloges kan materialiseren vanuit gene zijde, doden kan opwekken en op twee plekken tegelijk kan zijn geloof ik niet. Het is niet zo onredelijk om dat niet te geloven, het zijn immers zaken die normaal gesproken niet kunnen. Hier neem ik dus aan dat iemand bestaat, maar verwerp de mirakels en 'wonderen' die aan de persoon worden toegeschreven. Zo onredelijk is dat niet.

Vriendelijke groet...

[pastor]

Even er van uitgaande dat Jezus bestaan heeft, kan het best zijn dat Jezus op zo'n bruiloft is geweest, maar dat de 'wonderen' die Hij heeft verricht sterk zijn overdreven of zelfs volledig zijn verzonnen, tientallen of zelfs honderden jaren na Zijn dood, door volgelingen die Hem vereerden als een Godheid.

Stel dat Marco Borsato bestaat. En ik schrijf over hem dat hij al 10 jaar de TMF awards wint. Zullen er mensen zijn die zeggen dat ik dit verzin?
Stel dat Marco Borsato bestaat. En ik schrijf over hem dat hij nooit TMF awards wint. Zullen er mensen zijn die zeggen dat ik dit verzin?
Ik denk dat als ik dat in 2005 schrijf, ik een berg commentaar van de fans en popcritici over me heen krijg. En hoe zou dat zijn als ik hetzelfde schrijf in 2040? Grote kans dat dezelfde kritiek komt. Er zijn gewoon nog te veel mensen in leven, die de waarheid zelf hebben meegemaakt. Als je een nepverhaal ophangt, dan wordt je door ooggetuigen teruggevloten.
Feiten verdraai je niet in korte tijd.

Stel Andre Hazes heeft bestaan. Hij is nu dood. Zouden zijn fans hem nu allerlei grote wonderen in kunnen toedichten. Hoe mensen genazen van zijn muziek? Dat er vele wonderen gebeurde in de stadions. Ja, dat zou kunnen. Maar er zal kritiek komen. Velen zouden het gaan ontkennen, want ze waren bij die concerten en zagen niets. Andre heeft zelf nooit iets in die richting gezegd. En als fans dat nu in zijn mond zouden leggen, dan weten we pas echt dat het niet waar is. Want er zijn geen getuigen die het hebben gehoord.
Mythen ontstaan niet kort na een gebeurtenis. Zelfs niet binnen de 100 jaar.

Het meeste wat we van Jezus weten, is relatief kort na zijn dood opgeschreven. Relatief, want van vele grote mensen voor Jezus tijd - waarvan we de geschiedenisboeken zondermeer aannemen - is die tijdsduur vele malen langer.
Daarmee is bewezen, dat de informatie in de bijbel niet kunnen berusten op mythen of verzinsels van zijn volgelingen. Je ontkomt niet aan het feit dat bij het schrijven van het Nieuwe Testament er nog te veel getuigen zijn geweest.

De gedachte dat de volgelingen honderden jaren later nog aanpassingen hebben gemaakt is niet vol te houden, want er zijn van geen enkel klassiek geschrift zoveel oude documenten bewaard gebleven, dat het is uitgesloten dat de hedendaagse bijbel in grote lijnen anders is dan de oorspronkelijke woorden. Juist de vele documenten bewijzen, dat de volgelingen van Jezus deze woorden heel serieus hebben doorgegeven.

Het is niet zo onredelijk om dat niet te geloven, het zijn immers zaken die normaal gesproken niet kunnen. Hier neem ik dus aan dat iemand bestaat, maar verwerp de mirakels en 'wonderen' die aan de persoon worden toegeschreven. Zo onredelijk is dat niet

.

Hier raak je een wezenlijk punt. Dit gaat verder dan de vraag of God al dan niet bestaat. maar kunnen er alleen dingen plaatsvinden die wij kunnen verklaren? Ik geloof dat Jomanda bijvoorbeeld wel krachten heeft, en dingen kan doen die normaal gesproken niet gebeuren. Ik geloof dat Rossini inderdaad krachten heeft, waardoor de grens van het normale gepasseerd wordt. Sterker nog: Rossini heeft al diverse keren een voorstelling moeten afbreken, omdat zijn kunsten niet lukten... En hoe kwam dat? Omdat er buiten het gebouw christenen aan het bidden waren tegen zijn kracht. Als het puur een trucje is, dan heb je geen last van een stel biddende mensen. Dan ga je door en verdien je lekker je geld, in plaats van het de mensen terug te moeten geven. Ik geloof wel degelijk dat mensen door handoplegging je kunnen genezen. Er zijn intussen teveel verhalen van medici die voor raadsel staan, van mensen die medisch bewezen kanker hadden, MS, blind vanaf geboorte, AIDS... etc... en die volkomen genezen zijn. Dat is niet psychologisch te verklaren. Het is niet normaal. En toch gebeurt het.

Het is redelijk om te zeggen, dat je het niet kunt begrijpen. Veel kan ik ook niet.
Het is onredelijk om alles wat je niet kunt begrijpen, te verklaren als niet waar. Volgens mij is dat de kerk ooit eens kwaad genomen in zaak rondom Galilei.

Het lijkt me redelijk om niet in dezelfde valkuil te vallen.

Groeten,

pastor