Je hebt gelijk, Sjaakdaak, dat deze vorm van christendom minder gevaarlijk is, want het is moeilijk voor te stellen dat iemand zich aangetrokken voelt tot zulke haatprediking. Wie weet is deze stem de ware voortzetting van wat ooit het onvervalste Calvinisme is geweest. Maar deze stroom van vitriool is wat mij betreft moeilijk recht in de leer te noemen. Volgens mij ontbreken hier een paar kleuren die essentieel zijn voor ware religiositeit. Ík zie dit soort calvinisme eerder als een travestie van het christendom. Respect en empathie opbrengen en nog een aai over z'n bol geven waar enkel een kraan opengezet wordt om rioolwater uit te spuwen gaat me dan ook moeilijk af. Deze tekst over Voltaire laat meneer Burggraaf zien als een bijzonder oppervlakkig en heethoofdig mens, volledig in de ban van een bijna grenzeloos fanatisme.sjaakdaak schreef:Ik kan er niets aan doen, maar ik vind het prachtig...
Deze figuur doet zó ontzettend zijn best om "de tale Kanaäns" te spreken/schrijven, rechter in de leer te zijn dan Calvijn op het hoogtepunt van een volledige psychose en middels cirkelredeneringen zijn gelijk aan te tonen dat ik bijna de behoefte krijg hem een aai over zijn bol te geven. Dat mensen in een god geloven is tot daar aan toe, maar waarom zou je nou zoveel moeite willen steken in dergelijke kolder?
Ik heb voor iemand die zo recht in de leer is meer respect (niet het juiste woord, dat kan ik zo snel niet vinden, wellicht is empathie wel beter) dan voor een ietsist. Als je het dan toch wil doen, kun je het maar beter goed doen.
Ik deel de mening van de rest hierboven dan ook niet helemaal. Van de parels die hem gevoerd werden door Devious heeft hij op zijn eigen wijze een een sierraad van archaïsch taalgebruik gecreëerd, geheel ter meerdere eer en glorie van zichzelf, en misschien wel een enkele medestander. Ik heb, nogmaals, meer met dergelijke larie dan van halfbakken ID-otie of CDA-christelijke partijpolitiek. Deze man is beduidend minder gevaarlijk in ieder geval. Alleen iemand die aan een acute vorm van verstandsverbijstering leidt zal zich in zijn schrijfsels kunnen vinden, en die mensen hebben, hoewel ze arm van geest zijn, de wereld zelden in hun bezit.
Prachtig is het inderdaad wel. Ik stel me voor dat ik via deze tekst een goed inkijkje krijg in de wereld waar Voltaire ooit mee te maken heeft gehad. Hij was omringd door legers van zulke verbolgen zeloten, mensen die geen grotere antireclame zouden kunnen maken voor hun God dan op hun gifgroene manier de propaganda voor hun God te maken. Maar deze horzels de hele tijd om je heen te horen zoemen moet je levenslust wel grondig bederven, lijkt me.
Maakt een woordenschat waarmee je aangeeft van de statenvertaling op de hoogte te zijn en op een exoplaneet te wonen een sierraad, parels? Vanwege het ontbreken van literaire gaven en zijn toegeven aan grenzeloze innerlijke frustratie is het schijfsel van Burggraaf juist een grotesk wangedrocht. Het is interessant te lezen welke hoogten van onheiligheid iemand die denkt door een heilige geest geïnspireerd te worden in staat is te bereiken.
Het artikel is een bijna eindeloze aaneenrijging van scheld- klaag- en veroordelingswoorden. Je ziet bijna het speeksel erbij uit zijn mond komen. Alsof iemand als een dolle met een vliegenmepper maar in het wilde weg alle vliegen - die hem maar steeds te slim af zijn- om hem heen probeert dood te slaan.
Hoe zot en zielig deze tekst...'Candide' - 1758, waarin hij de spot dreef met het ware christendom. Voltaire was dan ook een grote spotter; hij spotte met de Zoon van God, die hij spottend en minachtend 'een bleke lijder aan het kruis' noemde. Zo kunnen we tal van spotrede's omtrent God en Zijn Woord opnoemen die Voltaire heeft geschreven... Hij spotte met degenen die God hun Vader noemde...Al bevatten zijn geschriften over het toenmalige vorstenhuis en de kerk veel waarheid, gaf dat Voltaire niet het minste recht om met God, Zijn Woord en de ware godsdienst de spot te drijven...Bijna zijn ganse leven heeft hij met God en Zijn heilige dienst de spot gedreven...Voltaire wordt zelfs de grootste spotter genoemd in het rijtje van de Verlichting-denkers.
Voltaire bewijst goed Nietzsches woorden: niet door toorn, maar door lachen doodt men! Blijkbaar heeft Voltaire pijlen afgevuurd die het geloof dieper raakten dan menige andere afgeschoten pijl. Zelfs na 250 jaar springen ze nog steeds uit hun vel bij het horen van zijn naam. Wat een eer!
Burggraaf klinkt overigens alsof hij nog nooit één boek van Voltaire gelezen heeft. Hij lijkt enkel wat citaten uit de christelijke boekjes die hij als bronnen aangeeft te kopiëren.
Candide was trouwens een satire op de filosofie van Leibniz: http://en.wikipedia.org/wiki/Best_of_al ... ble_worlds ; en Leibniz moest deze extreme positie innemen omdat het de enige manier was om een weerwoord te geven op Spinoza... maar filosofie zal meneer Burggraaf ook wel nooit gelezen hebben, want dat is allemaal zondig, en Spinoza ook al zo'n spotter, houd u zich er maar verre van hoor!...
Geef mij dan toch Henoch maar, die had toch iets meer menselijks; kon z'n eigen frustratie soms nog wat toegeven, en had af en toe ook nog een sprankje humor...of maak ik het verleden mooier dan het was...misschien lijken ze bij nader beschouwing juist bijzonder veel op elkaar...ze worden beiden gekenmerkt door bijzonder grote frustratie.
Ik vind toch een sprankje humor bij Burggraaf. Hij eindigt zijn gehele betoog met te zeggen dat de God waar hij in gelooft ook een spotter is. Die in den hemel woont, zal lachen; de HEERE zal hen bespotten.
Hiermee ploft al zijn voorgaande kritiek op Voltaire eenvoudig met een enorme dreun in elkaar. Blijkbaar kunnen Voltaire en God elkaar goed begrijpen en lachen ze zich op dit moment dood.
Maar ja, wie begint er dan ook tijdens de kerstdienst zijn preek met: "Het vleeeeeesch is zwakkkkkkkkkkkkkk" Ik moest naar buiten na de eerste zin.
