Bidden is ozo kinderachtig

[Destinesia]

Ik ben ook altijd een vreselijk bidder geweest. Helemaal in groepsverband was het rampzalig en soms haast hypocriet af en toe. Maar dat laatste heb ik wel eerlijk aan Hem verteld!



Terwijl ik hoorbaar zat te bidden voelde ik soms de schaamte voor mijn iets TE mooie woorden. Feitelijk luisterd men gewoon naar elkaar terwijl men af en toe links en rechts instemmend "o ja Heer" en ja-knikkend "mmmm", meeprevelt, om het gevraagde kracht bij te zetten. Ik kon miljoenen dingen bedenken om voor te bidden en daardoor stagneerde de hele poging vaak. Ik dacht ook vaak waarom dat persoonlijke? Waarom persoonlijk bidden voor Peter en Klaasje?

Waarom niet meteen bidden voor iedereen die het moeilijk heeft? Het bidden werd steeds nuttelozer in mijn ogen. Waarom bidden voor slachtoffers van de Tsunami als je elders weer leest dat het een 'oordeel van God' is. Dat soort dingen.

Vaak had de persoon voor mij al uitgebreid de "mooiste" voor de hand liggende zaken gebeden waardoor ik dus niets of weinig meer kon bedenken. Oh het is mijn beurt! shit! Ja en bedankt he?? Weer een onderwerp weggekaapt dacht ik dan geirriteerd. Van mij mocht het allemaal best, maar ik zat dan vervolgens wel met een mond vol tanden hard na te denken waar IK dan over moest bidden.

Sommige mensen konden ook zooooo langdradig bidden met soms veel te lange stiltes ertussen omdat waarschijnlijk een bepaalde naam als wonderlijke ingeving van een gebedsbehoevend persoon moest "verschijnen" dat ik de neiging had om er ter plekke iets onaardigs over te zeggen, midden in het gebed.

Wat een tijd.

[Cluny]

Bidden
Eens was er een plattelandse boer die uitgenodigd werd op een deftig feestje tussen allerlei hoge heren in. Hij voelde zich wat onwennig tussen al die rijke mensen. Zo kwam hij naast een rijke verwaande neef van hem te zitten die een deftig brilletje droeg, met een dikke buik en netjes gekamde haren.

Op een gegeven moment zouden ze dus beginnen met het eten. Alleen, de boer was gewend om te bidden voor het eten. Hij vroeg dus even om een ogenblik stilte. Iedereen keek hem een beetje vreemd aan, en nadat hij gebeden had, ging vervolgens het geroezemoes gewoon verder.
'Zo', zei de rijke neef tegen de boer, 'bij jullie op het platteland zijn ze dus nog gewend om te bidden, doen ze dat allemaal?'
'Nou', zei de boer, 'een groot gedeelte doet het niet.'
'Dus alleen de ouwe knarren, en de oude wijfjes bidden voor het brood?', vervolgde de neef.
'Nee natuurlijk niet', antwoordde de boer vervolgens, 'alleen de varkens en de kippen vallen zonder te bidden op het voer af, maar voor de rest dankt iedereen bij ons op het platteland voor het voedsel dat we weer mochten ontvangen van onze Schepper.'

En de neef kreeg een kleur, en zweeg………

[CXT]

Of 't nou eerlijk is of niet, hij is hilarisch.

Edit:
Bronvermelding is wel zo netjes. (link)

[Rereformed]

Wat is bidden?

Als Kahoenianen bidden, dan bidden ze tot Kahoen die niet zichtbaar is, maar voor hen werkelijk en dikwijls ook ervaarbaar is. Ze geloven dat Kahoen de Schepper is van de onzichtbare -en zichtbare werkelijkheid. Ze geloven ook dat ze zich in gesprek kunnen richten tot deze "enige" Kahoen, die heilig is en dat zij door Zijn Zoon Janus de Gezalfde zich tot de enige en heilige Kahoen kunnen richten in gebed. Ze geloven dat Janus Gezalfde de Zoon van God is en dat Hij de kloof die de ongehoorzaamheid aan Kahoen heeft gebracht, overbrugd heeft.
Ze bidden, omdat ze geloven dat Kahoendat graag wil. Kahoen is een relationeel Persoon die uit verlangen naar relatie, mensen heeft geschapen waarmee Hij kan omgaan. De zonde heeft weliswaar gemaakt dat we Hem niet zien, maar toch wil Hij dat we onder andere door gebed leren begrijpen wie Kahoen is en wat Hij wil. De bijbel helpt de gelovigen om afgestemd te raken op wat Kahoen wil, zodat de dingen die we vragen ook werkelijk goed zijn.
Kort samengevat; bidden is in gesprek gaan met Kahoen, zoals we als mensen met elkaar in gesprek gaan.
Meestal doen gelovigen dan hun ogen dicht en handen gevouwen. Dat doen ze omdat ze dan niet worden afgeleid en zich bewust in gebed geven. Maar dat is geen voorwaarde. U kunt altijd en overal en in alle houdigen tot Kahoen bidden. Hoorbaar, of in uzelf, Kahoen is Geest en Hij communiceert met de geest die Hij in de mens heeft geschapen om die relatie met Hem te kunnen hebben.

Dom, ja.
Kinderachtig, nee.

Nou, als bovenstaande uitleg van gebed niet zowel dom als kinderachtig is dan weet ik het niet meer.
Christopher Hitchens die je net leest heeft er dit over te zeggen: wanneer iemand zo'n verhaal zou oplepelen maar het woord God vervangen door wat anders dan zou men hem rijp voor een gesticht beschouwen.

[Wild]

Bidden...

Even algemeen:

Sommigen vinden het vernederend dat een volwassene zit te bidden. En waarom eigenlijk? Komt het door onze maatschappij, die steeds meer ikke, ikke, ikke wordt?

Moeten we onszelf maar steeds op het voetstuk blijven zetten ? Ik denk dat we eigenlijk maar bang zijn wat anderen van ons vinden. Wordt bidden daarom stom en kinderachtig gevonden?

Ik denk dat bidden voor velen ook inderdaad ook angstaanjaagde aanblik gevoel geeft. Misschien zijn we wel bang om ons hart echt open te stellen?

[Kitty]

Ik denk dat bidden voor velen ook inderdaad ook angstaanjaagde aanblik gevoel geeft. Misschien zijn we wel bang om ons hart echt open te stellen?

Zeer kortzichtig om na de reacties die hier gegeven zijn tot deze conclusie te komen. Of las je niet alles?

[Rereformed]

Bidden...

Even algemeen:

Sommigen vinden het vernederend dat een volwassene zit te bidden. En waarom eigenlijk? Komt het door onze maatschappij, die steeds meer ikke, ikke, ikke wordt?

Nee, het komt omdat ik me moet inbeelden dat ik eigenlijk onwaardig ben, en me tot een Grote Heilige maar Ervaarbare Kahoen moet richten, die één of andere Gezalfde (altijd met hoofdletter te schrijven) gestuurd heeft in de ijzertijd, die na een verhaal met veel bloed een brug geslagen heeft om weer met de Grote, Perfecte en Volkomen Kahoen te kunnen praten die onzichtbaar maar Heilig is (vergeet vooral de hoofdletter niet, anders heb je niet genoeg respect), en alles geschapen heeft, maar niet verantwoordelijk is voor het in de soep lopen van zijn schepping, sorry, Schepping, en o zo alleen is, en zo graag relationeel wil zijn, wil dat we met hem, sorry, Hem praten en eindelijk leren Hem te begrijpen. Waar we het over moeten hebben? Over werkelijk goede dingen natuurlijk. Of hij ons ons dagelijks brood wil geven bijvoorbeeld (waar we ondertussen zelf voor moeten zorgen), en Hij onze vergaderingen tot een goed eind wil laten brengen.
Ik kan me volstrekt niets onzinnigers voorstellen dan me zo letterlijk voor aap te zetten.

Moeten we onszelf maar steeds op het voetstuk blijven zetten?

Welk voetstuk? Is het echt teveel te verlangen als volwassen mens door het leven te gaan.

Ik denk dat we eigenlijk maar bang zijn wat anderen van ons vinden. Wordt bidden daarom stom en kinderachtig gevonden? Ik denk dat bidden voor velen ook inderdaad ook angstaanjaagde aanblik gevoel geeft. Misschien zijn we wel bang om ons hart echt open te stellen?

Ja, inderdaad. De meeste mensen beseffen dat het van volstrekte afwezigheid van enige wetenschappelijke scholing en algemene ontwikkeling getuigt je zo kinderachtig aan te stellen en er denkbeelden op na te houden dat je een persoonlijke relatie hebt met een Persoon die het universum geschapen heeft.

[Cluny]

Bidden...

Even algemeen:

Sommigen vinden het vernederend dat een volwassene zit te bidden. En waarom eigenlijk? Komt het door onze maatschappij, die steeds meer ikke, ikke, ikke wordt?

Moeten we onszelf maar steeds op het voetstuk blijven zetten ? Ik denk dat we eigenlijk maar bang zijn wat anderen van ons vinden. Wordt bidden daarom stom en kinderachtig gevonden?

Ik denk dat bidden voor velen ook inderdaad ook angstaanjaagde aanblik gevoel geeft. Misschien zijn we wel bang om ons hart echt open te stellen?

Ik heb het vermoeden dat jij bidden alleen maar gevoelsmatig niet kinderachtig en mensonterend vindt omdat je zelf al heel lang regelmatig bidt en niet van plan om deze dwaze gewoonte op te geven.

[Aelred]

Ik kan me volstrekt niets onzinnigers voorstellen dan me zo letterlijk voor aap te zetten.

Nou vermoed ik dat jij juist weer minder problemen hebt met het feit dat we apen zijn, dan veel van de mensen die bidden voor een goede vergadering

(ok, dit wordt wat erg gezochte humor, ik geef toe, ik begin een beetje melig te worden)

[Wild]

Rereformed wat een reactie. Ik wist niet dat je persoonlijk aangevallen voelde.

Quote:
Moeten we onszelf maar steeds op het voetstuk blijven zetten?


Welk voetstuk? Is het echt teveel te verlangen als volwassen mens door het leven te gaan.

Jij mag helemaal als mens door het leven gaan! Integendeel doe wat je zelf wil. Maar wat is volgens jouw het verlangen om als volwassen mens door het leven te gaan? Of heb jij daar je eigen definitie voor?

Wild schreef:
Bidden...

Even algemeen:

Sommigen vinden het vernederend dat een volwassene zit te bidden. En waarom eigenlijk? Komt het door onze maatschappij, die steeds meer ikke, ikke, ikke wordt?


Nee, het komt omdat ik me moet inbeelden dat ik eigenlijk onwaardig ben, en me tot een Grote Heilige maar Ervaarbare Kahoen moet richten,

Sorry maar waar baseer je erop dat je met bidden onwaardig zou zijn? Of is dit een van je eigen ervaringen?

[Kitty]

@Wild, dat is toch duidelijk? Als je je biddend richt tot een onzichtbare god, en die god is vervolgens in staat je je zin te geven of niet, dan ben je toch minderwaardig aan die god? Dat is toch niet zo moeilijk te vatten?

[The Black Mathematician]

Waat je wat er pas belachelijk uitziet?



Bidden gebeurt tenminste vaak nog binnenshuis, daar heb ik tenminste geen last van als mensen dat doen.

[Atheist_1984]

Dat ziet er inderdaad belachelijk uit

[Plons]

Christenen menen m.i. dan ook ten onrechte dat het antwoord op hun prangende vragen hen door God ingegeven wordt .

Bidden is dan ook niets anders dan mediteren .

(doe zelf geen van beiden overigens; zou nog wel eens aan mediteren willen beginnen).

Nouja, als ik in een vliegtuig zit dan wil er bij mij wel eens een schietgebedje eruit vliegen. Maf genoeg werkt het ook nog, en iid het is meer een soort vorm van meditatie. Het effect van meditatie (en het doel denk ik ook) is (iig bij mij), dat het me een rustgevend gevoel geeft.

Dom en kinderachtig......misschien wel, maar dat is mijn angst ook.

[Cluny]

Waat je wat er pas belachelijk uitziet?



Bidden gebeurt tenminste vaak nog binnenshuis, daar heb ik tenminste geen last van als mensen dat doen.

Ja, maar als de dokter ooit, na mijn met ouderdomskwaaltjes geteisterde lichaam onderzocht te hebben, mij adviseert om lid te worden van een Nordic Walking seniorenclubje dan zou ik eerder in het openbaar achter een vrolijke belachelijke groepje aansluiten dan op advies van een spiritueel in mijn eigen huis of tussen de verschrikkelijk infantiele christenen met zijn alleen met mijn handjes gevouwen en mijn oogjes stijf gesloten een potje voor genezing gaan te zitten bidden, als ik verbetering van mijn gezondheid wil.
Overigens ben ik het type dat dan gewoon in plaats daarvan in mijn eentje op lange wandelafstanden ga trainen, bijvoorbeeld door een natuurgebied of door je auto ergens in de buitenwijk van een leuke historische stad te parkeren (en gratis!) en dan desnoods kilometers naar de binnenstad te lopen en daar elk leuk straatje of steegje in 1 dag proberen te bekijken.