Om de verhalen aan elkaar te lijmen moest men de aartsvaders tot een volk laten uitgroeien, waarvoor men een onbepaalde tijdsperiode nodig had. Over die tijd kon men echter niets zeggen, omdat er geen enkele overlevering over bestond. De bijbelschrijvers waren echter pienter genoeg om in de verhalen over de aartsvaders een goddelijke profetie van een periode van slavernij aan te kondigen, en die in het verhaal van de uittocht op het juiste moment te laten beëindigen. Op die manier kon iedereen zien dat Jahweh altijd alle touwtjes van de geschiedenis in soevereine handen heeft. Om aan de profetie goddelijk gewicht te geven en de latere lezers verbaasd te doen laten staan over de accuratie van "het ware geloof" kwam men aan met een periode van 430 jaar, nee, nóg accurater: "na precies vierhonderddertig jaar –geen dag eerder of later" (Ex. 12:41) (alsof ze van de dag op de hoogte waren dat de periode begon! Terwijl ze nooit een naam van een Egyptische farao kunnen geven
) . De bijbelschrijvers waren echter niet slim genoeg om op te merken dat deze periode (ook aangegeven als "vier generaties", Gen. 15: 16) bij lange na niet lang genoeg was om een volk op te bouwen van wel 600.000 mannen van boven de 20 ten tijde van de uittocht (Ex. 12:37, 38; bijgevolg moet het een volk van zo'n 2½ tot drie miljoen zijn geweest). Aangezien het uitverkoren volk maar 70 zielen bevatte toen ze naar Egypte gingen (Gen 46:26), waarvan 51 kleinzonen van Jacob, zouden deze blijkbaar uiterst viriele mannen gedurende vier generaties lang elk een stuk of 35 tot 40 nazaten moeten hebben, en elk van hen dus een stuk of vijf tot tien heidense vrouwen moeten bezitten om zoiets tot stand te brengen, iets wat moeilijk samengaat met het idee dat de Israëlieten tot een arm slavenvolk uitgroeiden (Ex. 1:19 sluit ook de verbastering met heidense vrouwen uit, waarna ons slechts de conclusie rest dat de Hebreeuwse vrouwen blijkbaar alle vruchtbaarheidsgodinnen beschaamd maakten). Wat een problemen kunnen zich al niet aan ons voordoen, indien we zitten met een kleine periode van historische leegte! Telkens weer verraden de bijbelschrijvers dat ze alles uit hun duim zuigen. Al in Exodus 1:9 wordt door een farao "die Jozef niet gekend had" opgemerkt dat "de Israëlieten te sterk voor ons zijn en te talrijk". Let wel, dit zegt de farao van het land Egypte dat 1500 voor Christus één van de grootste wereldmachten was, en uiterst zorgvuldig zijn eeuwenlange koningsgeschiedenis bewaarde en koesterde, en slechts een paar generaties later leefde dan het minuscule groepje Hebreeërs dat Egypte binnentrad!
Denk nog eens aan de 600.000 dappere strijders ten tijde van de uittocht, en probeer dan eens Gods gebod om het Paasmaal te gaan vieren (Ex. 12:3) uit te voeren. We hebben dus zo'n half miljoen mannen die het hoofd van hun familie zijn, en hebben dus een half miljoen lammetjes of bokjes van het mannelijk geslacht nodig en van één jaar oud! De rijkdom van de Israëlieten, de omvang van de gehele kudde en de hoeveelheid grasland dat dit vereist, is -hoe bijbelvriendelijk men ook zou willen rekenen- astronomisch.
(Kan wat mij betreft via een reeks PMs of een instant messenger)