Een kerkgebouw wordt neergezet uit politieke, en niet uit religieuze overwegingen.
Ik wil mij in deze stelling beperken tot monotheistische godsdiensten.
Een volk dat jarenlang in de woestijn rondtrekt, (Exodus) en zijn god meezeult in een kampeertent, dat zet geen zoden aan de dijk.
Een van de eerste dingen die gebouwd moest worden was dan ook een tempel. Een tempel groter, mooier en beter dan de offerplaatsen van omringende volkeren.
Daarbij past het paleis van de koning. Kleiner, want een koning was nu eenmaal kleiner dan de echte baas, maar toch....
Die tempel was dan ook een duidelijk voorbeeld aan de andere volken, dat hun goden niet zo machtig waren.
Toen die tempel dan ook verwoest werd door een volk dat toch nog
machtiger bleek, is men ook de schuld bij zichzelf gaan zoeken. "Nu hadden wij toch een mooie
tempel, maar wij hebben vast iets verkeerd gedaan, en god werd boos op ons."
De tweede tempel werd dan ook nog mooier dan de eerste....
Jezus, (zo hij ooit bestaan heeft) was dus een tempelganger. Hij ergerde zich wel aan de dagelijkse praktijken in de tempel. Hij doorzag de politieke functie die de
dagelijkse offerdiensten hadden. Hij wilde meer. Geen oppervlakkig gedoe, om de buren te imponeren, maar iets dat meer garantie bood de tand des tijds te doorstaan.
Hoewel het niet in zijn bedoeling lag de tempel op te heffen, verving hij met zijn predikingen toch de offerdiensten door het persoonlijk gebed.
Wel eerlijk bedoeld allemaal, maar politiek gezien heb je er niets aan.
Na de verwoesting van de tweede tempel is het dan ook definitief gedaan met de macht van het Joodse volk. In de verstrooing bidden de Joden nog
"Herbouw de tempel" (Shehboneh beth hamikdash) Maar dat is alleen omdat je geen hebreeuwse teksten mag weggooien. Er is geen jood die het in zijn hoofd haalt nu nog een derde tempel te bouwen.
Een tempel als politiek symbool heeft afgedaan.
Een uitzondering maak ik voor een handjevol "ultra in extremis" orthodoxe Joden, maar dat is Staphorst aan de Jordaan.
Inplaats daarvan bouwde men Leerhuizen. Waarin de offerdienst vervangen is door het gezamelijk gebed. (Het persoonlijk gebed heeft geen plaats binnen het Jodendom.)
Deze Synagoge is een gewoon gebouw, waar veel mensen in kunnen om te leren en te bidden. Goud is er niet te vinden, alleen boeken.
Toen het Christendom na een aantal eeuwen vaste voet begon te krijgen, is dat gepaard gegaan met het oprichten van kerken. Volgens hetzefde patroon als de tempel.
Hier zijn wij! Kijk eens wat hoog.Zie eens hoe machtig... Bouwvoorschriften zorgden ervoor gezorgd dat synagogen altijd kleiner waren. Of verboden
Zelfs het paleis van de koning was nooit zo hoog als de kerktoren, want hij mocht geen verbeelding krijgen. De macht van de kerk was nu weer duidelijk aanwezig, met de vrome koning als zetbaas van de klericale elite.
Dit is redelijk goed gegaan tot aan de reformatie. Weer een stroming die, net als Jesus destijds, wilde terugkeren naar de basis. Het is nooit echt wat geworden met die protestanten.
Hun kerken doorgaans bescheiden van hoogte, en goud was er niet te vinden. Alleen wat boeken en een orgel...
Nu wonen er in ons midden moslims die (nog) geen reformatie achter de rug hebben. Die nog wel de erfenis met zich meedragen "Hoog is machrig".
Onze moskee moet dus hoog zijn, liefst hoger dan de kerk.
Dat die kerken leeg staan of alleen nog dienen als toeristische trekpleister is niet belangrijk
Het is is een politiek statement. Zonder enige twijfel moet u dat niet zo zien...Maar vraag uzelf eens af, hoe moet ik het dan wel zien?
De kerk als politiek statement
Moderator: Moderators
De kerk als politiek statement
artikel 1. Een fundamentalist heeft altijd gelijk.
Artikel 2. Indien de fundamentalist ongelijk heeft, treedt automatisch artikel 1 in werking.
Artikel 2. Indien de fundamentalist ongelijk heeft, treedt automatisch artikel 1 in werking.